Vraagje, zou het misschien kunnen om over te stappen naar een andere A.D die makkelijker is om af te bouwen dan Paroxetine? Of is het allemaal net zo zwaar? Grt Vincent

een hele zwaqre weg….
maar gelukkig, kan ik nu wel een heleboel dingen op
een rijtje zetten, wat voor functies er wel weer terug zijn gekomen….
eerst na het stoppen in 2009 was het net of er een
deksel werd gelicht…huilen huilen en nog eens
huilen.
de hele maand dag en nacht hondsberoerd 12 kg
afgevallen.
uit het niets zomaaar door de benen zakken.
niet zelf mijn kleding aan en uit kunnen krijgen.
niet zelf de lepel/vork naar de mond kunnen brengen.
niet zelf de trap op en af kunnen komen.
niet zelf kunnen roeren in een volle etenspan (geen kracht)
bijv geen aaedappels kunnen schillen.
geen was kunnen ophangen, omdat ik de knijpers niet in kan drukken.
speeksel laten lopen.
over de tong praten.
enorme stroomschokken vanuit mijn benen
gelukkig zijn deze functies na veel moeite en verdriet GELUKKIG weer terug gekomen.
het lopen is nu mijn laatste probleem en het evenwicht…
hier ga ik 2x in de week voor naar de therapeut.
en al gaat het langzaam ook hier zit verbetering in.
we hopen dat ook dit weer goed mag komen, met keihard werken.
maar absoluut niet met hulp van mijn huisarts(en)
het ligt niet aan de paroxetine!!!
waar dan wel aan he?
ik vertel dit hier even, dat de functie’s gelukkig
op een bepaald moment weer terug komen…
maar nogmaals vraag niet wat een zware weg je hier
voor moet bewandelen.
ik ben nu al 3 jaar uit het arbeidsproces.
en met hulp van mijn dierbaren en mijn geloof in God, kom ik eruit!
voor het gemak een pilletje toegediend gekregen,
voor de hyperventilatie…wat was het prettig
om gewoon te kunnen functioneren…
nou ik hoop dat ze nu van te voren waarschuwen
dat er veel andere wegen zijn om hyperventilatie
te bestrijden….
maar ja zoveel verbetering geeft de burger moed.
heel veel succes voor diegene die gaan afbouwen
doe het LANGZAAM.

Reageren

Fijn om te horen dat je nog steeds voruitgaat Saskia!
En nee, natuurlijk ligt het niet aan de paroxetine volgens de (huis)artsen. Want dat is toch o zo veilig en niet verslavend. De fabrikant zegt het tenslotte zelf!
[sarcasme mode uit]
Het kost helaas jaren maar we komen er toch uit en dan zijn we voor de rest van onze levens gewapend met zeer essentiele kennis. En weten we dat we nooit, maar dan ook nooit ons moeten wenden tot de psychiatrie. En ook huisartsen niet blindelings moeten vertrouwen.
Het is wel heel erg dat dit zo is maar ze hebben het er zelf naar gemaakt met hun smerige drugs!
Veel verdere heling toegewenst!

Reageren

dank je wel klaas voor het berichtje.
ik hoop dat het met jou ook goed gaat nu je
weer in het arbeidsproces zit…
ik las laatst een stukje van iemand die jaren
aan de drugs was geweest, en dat ze nu nadat ze
was afgekickt geen harde geluiden meer kan verdragen.
het kwartje viel (ook al zijn ze schaars)
dit is namelijk ook bij mij het geval (geweest)
ik snapte er niks van en mijn man vond het
ook zo vreemd….hoezo paroxetine geen drugs?:)

Reageren

Hallo,
Ik ben sinds anderhalve week gestopt met paroxetine. Ik heb het ong. 10maanden gebruikt. Ik gebruikte 30mg. Toen ik de dokter vroeg of ik kon stoppen kon dit. Ik dacht maanden bezig te zijn met afbouwen maar hij zei: slik maar een week halve tabletjes en stop er dan maar mee. Zo gezegd zo gedaan.
Nu voel ik me al een week ziek. Het voelt als griep maar ook weer niet helemaal. Daarnaast last van mijn hoofd, stroomstootjes bij het bewegen van mijn hoofd of ogen. Al een week allemaal dingen afgezegd omdat ik me te ‘ziek’ viel om wat te doen. Eerst ook 3 dagen op bed gelegen omdat ik dacht griep te hebben. Nu wel aangekleed beneden maar echt veel dingen doen gaat niet. Omdat ik niemand in mij omgeving ken die hetzelfde heeft meegemaakt plaats ik hier een berichtje. Ik zie wel veel oude berichtjes staan maar ik heb eigenlijk iemand/ of meerdere mensen nodig die mij nu even een hart onder de riem steken.
Volgende week begin ik met meelopen op nieuw werk wat een week later gaat beginnen.
Maar hoe lang gaan deze klachten duren????? Ik voel me nu niet in staat om te gaan werken. Als dit niet te lang duurt zet ik door maar anders ga ik mijn werk afzeggen en me eerst weer beter voelen. Echt een dilemma voor mij.
Ik slikte de paroxetine voor angstklachten. Dat is nu (nog niet) terug gekomen. Ik voel me echt alleen maar lichamelijk ziek, niet depressief of iets dergelijks.
Ik heb wel even contact gezocht met de huisarts maar die zei ook niet te weten of ik griep heb of ontwenningsverschijnselen. Ik mocht wel weer halve pilletjes gaan slikken en kijken of ik me dan weer beter zou voelen en daarna weer afbouwen. Dit is echter geen optie voor mij. Ben nu net zover gekomen. Wil die ’troep’ niet weer gaan slikken …. Ben wel blij dat ik het geslikt heb hoor! Maar wil nu stoppen.

Ik hoop op wat reacties die mij helpen!
Groetjes Myon

Reageren

Beste Myon,

Je moet meteen terug naar je laatste, normale, stabiele dosis. Je hebt geen griep, maar last van onttrekkingsverschijnselen.
Ga terug naar 30mg en wacht tot je weer stabiel bent. Doorzetten is geen optie!! Doorzetten betekent wilskracht en onttrekkingsverschijnselen kun je niet met wilskracht in toom houden.

Vertrouw niet op de kennis en kunde van de huisarts in dit geval. Hij / zij weet het simpelweg niet.
Als jij deze dag benut om dit forum te lezen weet je het wel.
Onderschat het niet. Het kan zelfs gevaarlijk zijn.

Voor nu, ga terug naar je laatste stabiele dosis en wacht af tot het weer beter wordt.
Wat mij helpt is magnesium en visolie. Daarnaast drink ik veel water.
NB dit is geen kwestie van doorzetten. Doorzetten heeft te maken met wilskracht. Onttrekkingsverschijnselen houdt je niet in toom te houden met wilskracht. Ze nemen over en maken je gek.
Ben ajb verstandig en ga terug naar 30mg en lees dit forum goed door.
Succes.

Reageren

dag myon,
lees eens op pagina 41…
daar heeft klaas ooit neergezet, wat er met je
hersenen gebeurd, na het te snel afbouwen…
het heeft mij destijds geholpen om enigszins
een beetje te begrijpen, wat er fysiek en mentaal
met je gebeurd, ook op de bizarre aanwijzing
van je huisarts.
laat hem/haar dit stukje ook eens lezen.
heel veel sterkte met alles!

Reageren

beste mensen,
Ik heb 12 jaar seroxat/paroxetine geslikt. Ben er ooit mee begonnen wegens paniek en angstklachten die me normaal leven onmogelijk maakten. Had daarvoor ook al 10 jaar lang klachten die ik nog net kon beheersen. Als ik terug kijk heb ik zó’n beetje al mijn halve leven last van paniekstoornissen. Vele goedbedoelde adviezen gehad en ook alles geprobeerd zonder medicijnen: homeopathie, natuurgeneeskunde, ademhalingstherapie, psychologische therapie, noem maar op, heb het allemaal geprobeerd en gedaan. En weet je: er is NOOIT iets geweest van al die methoden die me echt hebben geholpen. Het enigste wat me ooit mijn leven terug heeft gegeven is Seroxat/paroxetine. En dan mag het rotzooi zijn, ik had geen keus. Dus dit medicijn is niet alleen negatief maar helpt ook velen. Tussendoor een paar stop pogingen gedaan, maar na enige tijd kwamen de klacxhten weer terug. Nu ben ik bezig met opnieuw een stoppoging, en heb weer de ontwenningsverschijnselen: gekke geluiden door mijn hoofd, gespannen gevoel, hevige dromen ’s nachts, hoofdpijn, grieperig gevoel, maar het is nog te doen. Ik probeer er af te komen (heb wel afgebouwd, niet abrupt gestopt!!!) Mocht het weer mis gegaan, begin ik weer te slikken. Als methodes zonder de pillen niet helpen heb je geen keus. Misschien kunnen mijn hersenen niet zonder, want ik heb geen problmen door overwerk zijn, overspannen e.d. het is min of meer aangeboren kun je stellen. Daarom: paroxetine, liever niet, maar beter dan een rotleven zonder. Miljoenen mensen slikken het of hebben het geslikt, en heel veel hebben er baat bij. Het is mijn redding geweest, 12 jaar geleden!!!
groeten aan alle paroxetine medestrijders!
Arjan

Reageren

@Arjan, ik weet dat paroxetine erg effectief kan zijn tegen angst- en paniekklachten. Daar hiep het bij mij ook prima tegen, anders dan bij jou was het bij mij wel meer situatie gerealteerd en was niet voor meself kunnen opkomen daar sinds lange tijd een oorzaak van.
Misschien heeft de paroxetine jou lange tijd geholpen.

Mijn/ons grote probleem met dit middel zit hem echter in de onttrekkings/withdrawal effecten die dusdanig ondraaglijk zijn dat het je leven tot een hel kan maken die zijn weega niet kent en iedere oorspronkelijke oorzaak bij verbleekt.

En dat fabrikant GlaxoSmithKline hierover gelogen heeft door te zeggen dat deze effecten “mild zijn en binnen 3weken over”, terwijl stoppen in de praktijk een jarenlange martelgang is voor velen.
Aan jou de beslissing of je iwl leven met paroxetine of zonder. MAar zo te zien probleer je wel af te bouwen, doe je dit op de juiste manier? Dwz, volgens de maximaal 5-10% reductie mer 3-6 weken regel? Heb je hiervoor de suspensie gekregen?
In elk geval succes met je strijd, met of zonder de parox!

Reageren

arjan, als dit middel jou zo helpt, waarom
doe je dan toch een poging om te stoppen???

Reageren

na 10 maanden steeds erg hoofdpijn na het ct stoppen gaat het ooit weg /

Reageren

T, heb je deze thread goed doorgelezen?
Herstel van een Seroxat c/t kan enkele jaren kosten. Veel mensen ervaren de eerste verbeteringen na 1.5 tot 2 jaar. Volledig herstel kan 4-6 jaar vergen.
CT (cold turkey) is absoluut af te raden maar na 9 maanden is herstarten ook geen aanrader meer. Dus volhouden is nu het devies, en….patience to the max!

Reageren

Klaas ik
Heb een vraag aan je. Ik hou het even wat kort want ik had een heel verhaal getypt maar dat ging even mis….
Ik zit nu op 0.5 ml (1 mg) seroxat. Ik ben ongeveer 2,5 week geleden 0,1 ml naar beneden gegaan. Ik heb al heel wat stappen genomen maar zo zwaar als deze stap heb ik het nog niet gehad. Ik leek weer helemaal in mijn depressie te zinken…. Jhak! Gelukkig merk ik nu weer dat er betere momenten zijn en veel rust, sporten en buiten zijn versnellen mijn, ik voel me weer beter gevoel, maar het blijft ook een deel ongrijpbaar. Ik heb al heel wat stappen gemaakt met afbouwen maar nu vond/vind ik het effect wel heel heftig! Ik ken niet veel mensen die afbouwen en al helemaal niet die zulke kleine stappen nemen. Mijn vraag aan jou is, ben jij bekend met zulke heftige afbouwverschijnselen van seroxat met nog zo’n lage dosering (van 0,6 ml naar 0,5 ml). Ik zoek denk ook een soort bevestiging dat het door het afbouwen is… Tjonge wat een boosheid, verdriet en negatieve gevoelens in mijn lijf. Benen deden weer zeer al was dat niet erger dan normaal, mijn nek/Rug zat helemaal vast, vol knopen, helder denken lukte niet meer enz. Langzaam heb ik het idee dat het beter gaat maar zo zie ik wel heeeeeeel erg op tegen de komende stappen. Nu eerst Maar weer in balans zien te komen en dan zien we wel weer. Ok wil er toch vanaf. Ben nu 10 mdn aan het afbouwen. Kom van 10 ml (20 mg) en nu de laatste loodjes… Nou ja loodjes… Lood(zwaar).

Alvast bedank voor je reactie (en andere reacties ook welkom)
Ps misschien goed om te vermelden mijn HA vond het niet gek dat ik zo’n last had van deze stap. Hij erkende dat het zwaar is om helemaal naar 0 af te bouwen, vooral het laatste stukje.

Reageren

@Eva, klinkt nderdaad erg heftig! Ik dacht dat je vanaf 1 mg in principe wel kon stoppen maar blijkbaar is dat zelfs niet (altijd) het geval.
Ik ben zelf een verstokte cold-turkeyganger… dus heb geen ervaring met dit soort verlagingen maar ben wel getroffen door de klachten die je omschrijft. Die vastzittende rug met die “knopen” had ik ook tijdens withdrawal en de eerdere, mislukte afkickpogingen. Inderdaad een erg naar gevoel en het heeft mij heel wat bezoekjes aan de fysio gekost.
In elk geval is duidelijk dat je nog steeds afhankelijk bent, en daarom zou ik van je huidige dosis (1mg) voorzichtig blijven verlagen , van 1.2 naar 1 is trouwens 20% en dus best een grote stap.
Ik zou gewoon stapjes van 10$ blijven nemen, dus van 1 naar 0.9, 0.81, 0.73 enzovoorts, en ooit moet je er toch vanaf stappen maar eens zul je op het punt komen dat de stappen geen effect meer hebben omdat de dosis simpelweg te laag is geworden. Ik kan met echt neit voorstellen dat bijvoorbeeld 0.1 mg nog enig effect heeft. Maar zeg nooit nooit bij dit bizarre middel…

Reageren

@ Klaas, bedankt voor je reactie. Die knopen in mijn rug zijn zeker vervelend. Mijn spieren verzuren op het moment erg snel. Zwemmen of wandelen gaat gelukkig prima. Jij hebt een lange weg al afgelegd heb ik gelezen. Daar heb ik echt bewondering voor! Ik ben blij dat mij die weg bespaard is gebleven en dat komt mede door wat jij en andere hier hebben geschreven. Ik wist daardoor dat ik langzaam moest afbouwen en erg alert moest zijn of de stappen die ik maakte niet te groot waren. Nu het laatste stukje nog. Vind het zelf ook bizar dat ik zelf nu nog effect ondervind van een stap naar beneden bij deze lage dosering. Ik reageerde ook erg heftig toen ik begon, in de zin van ik knapte binnen een week op bij een dosering van 10 mg ( had denk niet naar 20 mg gehoeven). Nu reageerde mijn lichaam heftig op het niet meer krijgen van elke druppel…. Mijn klachten bij het afbouwen zijn oa zere benen, enge dromen, vaag gevoel in mijn hoofd (las over watten gevoel in je hoofd zo voelt het wil idd) heel moe, het idee dat er stroop door mijn aders gaat ( lijf voelt moe/zwaar) pijnlijke nek/schouders, hoofdpijn. Concentratie problemen, super weinig energie. Klinkt natuurlijk heftig maar meestal waren de symptomen een paar dagen en had ik niet alles tegelijk. Ook trouwens last van huilbuien en ontzettend snel kwaad en vreselijk kort lontje. Soort PMS maar dan een paar graatjes erger. En me down voelen. Toch heb ik gewoon gewerkt tijdens het afbouwen. Daar ben ik ook wel trots op. Niet dat ik nou altijd zo productief was maar ik was er wel en probeerde zo goed als het ging mee te draaien. Nu wat extra vrije dagen genomen om mezelf wat tijd en rust te gunnen om beter in mijn vel te komen. Mijn lichaam en geest weer wat in stabiele conditie brengen (sporten, rust, tijd voor vrienden/ familie en God en dan komt er vast weer een moment om een stap naar beneden te gaan.

Reageren