Zo herkenbaar. Ik ben momenteel al weken aan het afbouwen en het is een hel. Ik ben echt geen watje maar als ik dit alles tevoren geweten had… Ook ik ben zo ontzettend kwaad op de huisarts. Mede op mezelf dat ik me aan de pillen heb laten praten…

Janine, je hoeft niet kwaad te zijn op jezelf. Niemand had kunnen verwchten dat een goedgekeurd medicijn in werkelijkheid een van de allerverslavendste en gevaarlijkste harddrugs ooit ontworpen is.

We zijn slachtoffer van een gigantische fraude en dat kunnen we onszelf niet verwijten! Niemand kan worden verweten hulp bij een arts te zoeken.

Reageren

Hallo,lotgenoten.ik heb in 1987 een depressie gekregen na een operatie.waarschijnlijk door het narcosemiddel. Ben wakkergeworden als een zombie.zeer beangstigend en onleefbaar. De dokters zegden dat ik me geen zorgen moest maken. Dat het vanzelf ging verbeteren.het kon niet zijn dat je dit kreeg door een verdoving.de dokters maakten zich kwaad en vonden me ondankbaar.hun operatie was immers geslaagd. Maar niet voor mij. Ik was mijn leven kwijt. Een grotere gruwel kunt ge u echt niet inbeelden. Tegen mijn ouders had ik er niks overgezegd,maar na twee maanden kon ik niet meer en heb het hen verteld. Zoals ik verwacht had begrepen ze er niks van.ik begreep er eigenlijk ook niks van! Toen verteld tegen de huisdokter.die verwees me door naar een psychiater. Die begon met redomex. Het kon natuurlijk niet dat ik ziek geworden was door de verdoving.want dokters kunnen niet missen en de ene dokter dekt de andere in.de redomex hielp niet.in het gezin grote ruzie natuurlijk. Mijn vader kon er niet meer tegen en was heel kwaad op mij.ik wilde niet dat er altijd ruzie was want mijn moeder,broer en zus deelden ook in de miserie.daarom heb ik toen gezwegen en gedaan alsof het beter met me ging.maar na2 jaar zo wanhopig geworden ,kon ik niet meer anders dan het terug te vertellen.ik hield het echt niet meer vol en wilde alleen maar dat mijn lijf zou sterven,mijn geest was al dood. Zo ben ik dan van de ene dokter naar de andere,homeopathen,natuurdokter,gebedslezers,psychiaters hebben me behandeld helaas niks hielp. In1992 ben ik toen in contact gekomen met een van de beste psychiaters dit zegden ze toch.maar tevergeefs ook dit hielp niet. Ten einde raad heb ik me toen laten opnemen . Dat was toen de zomer van93. Drie maand in de instelling,baxters medicatie,afschuwelijk veel pillen later een heel klein beetje beter mocht ik terug naar huis. Ik nam toen niamid,dogmatil,nadex,braintop.uni tranxene. Ben toen nog6 maand drie keer per week naar de kliniek gemoeten om een baxter met medicatie. Ook dit was niet genoeg om mezelf terug levend te krijgen. Daarna elke twee weken naar de psychiater . In94 kreeg ik toen seroxat voorgeschoteld. 30mg per dag. Het vechten was ik moe,ook de dokter werd boos omdat ik niet genoeg verbeterde. Zo ben ik dan gestopt met naar de psychiater te gaan en haalde voorschriften voor de seroxat en de andere medicatie naar mijn huisdokter. Jaren gingen voorbij, allemaal heel ongelukkige jaren. In2000 nam ik nog 15mg seroxat en15mg uni tranxene. Dit tot 2011. De huisdokter geraadpleegd en hij vond dat de seroxat15 mg en de uni tranxene, een belachlijk kleine dosis was. Maar wel zei hij dit toch verder te nemen om niet terug te hervallen. internet had ik toen nog niet wegens gebrek aan belangstelling. ben halverwege 2011 gestopt met de uni tranxene .dit van de ene dag op de andere. Na enkele weken voelde ik iets veranderen en dit in positieve zin. Dit heb ik toen gemeld aan mijn huisdokter. Stoppen met seroxat kon nu ook geen probleem meer zijn.dus ik stopte. De eerste weken geen probleem. Voor het eerst in al die jaren voelde ik me terug tot leven komen. Ik kon zelfs al een klein beetje genieten. Echter na6 weken begon een nieuwe nachtmerrie nl de afkickverschijnselen. Schokken in mijn hoofd,ontploffingen,rare kriebels,verdoofd gevoel in linkerkaak,overgevoelig aan geluid,en kreeg woedeuitbarstingen.en nog talloze rare gewaarwordingen. Gelukkig had ik intussen internet,en heb toen gevonden dat je nooit cold turckey mag stoppen met seroxat. Naar mijn huisdokter gelopen,niks aan de hand vond ie.dan ben ik na zes maand volledig ingestort. Ben dan bij een nieuwe psychiater terechtgekomen. Die vertelde me dat ik een depressie had. Dat het geen afkickverschijnselen waren. Wat een onzin. Ben dan terug seroxat gaan slikken ,ook uni tranxene en remergon. De afkickverschijnselen bleven verder duren. Heb dan raad gevraagd aan klaas. oftewel seroxatdosis verhogen,of anders versneld afbouwen. Dit aan de dokter verteld en zo neem ik nu efexor eerst twee maal75 nu al opgedreven naar300mg. Ook neem ik nu uni tranxene en remergon 30mg. Weer zit ik in de shit. Afkickverschijnselen blijven duren. En de dokter gelooft het nu nog niet. Zo kan een mens zijn leven door de moderne geneeskunde naar de vaantjes geholpen worden. Eerst door narcosemiddel daarna door cold turckey seroxat. Daarom mijn raad: wees voorzichtig in je leven ,pas op voor verdoving,pas op voor pillen. Wij zijn geloof ik proefkonijnen. Zeer zeker met die seroxat,dit zou direct moeten verboden worden en waarschijnlijk zijn er nog. Aan allen die dit gelezen heeft: geef het nooit op.

Reageren

@Henk, ik heb het gelezen en vind het een vreselijk verhaal. Dan is mijn lijdensweg eingelijk nog binnen de perken…
De “dokters” die je “behandeld” hebben zouden beter slagers genoemd kunnen worden. En iemand in zware ontwenning/withdrawal aan de Efexor zetten is misdadig. Heel spijtig dat je nu aan de absurde dosis van 300 mg efexor zit, die zoals je zegt niet helpt en straks weer afgbouwd moet worden…
Helaas heb ik geen oplossing, ik zou toch gekozen hebben voor het herstarten met de laatste gebruikte dosis seroxat en dan zeer langzaam afbouwen. MAar nu je aan de efexor zit is die optie ook al ongeveer vervallen.
Ik ben het verder volledig met je eens dover de moderne geneeskunde (athans de psychiatrie) en hoop dat je toch nog een uitweg vindt. Effexor is heel moeilijk af te bouwen, ik zou anders stoppen nu het misschien nog kan en alsnog je cold turkey van seroxat uitzitten, dat kan een paar jaar kosten maar dit is zowiezo een heilloze weg…
Sterkte.

Reageren

En nog een oproep aan dokter.nl:

Ik weet dat er artsen aan deze site verbonden zijn. Deze wil ik MET KLEM oproepen het verhaal van Henk goed door te lezen, en hem per ommegaande een bericht te sturen om hem hulp aan te bieden, op basis van echte kennis en ervaring inplaats van de walgelijke leugens van deze pillenboeren en de door hen gehersenspoelde prutsers!
Het gaat hier om een bijna verwoest mensenleven.

Reageren

Bedankt klaas,voor je steun . Ik zal zeker iets laten weten als ik op de goede weg geraak. Ee

Reageren

Bouwjan en Lender hoe gaat het met jullie.

Reageren

ik zie dat het laatste bericht van juli 2012 is.

Ik schrik wel : fabrikant geeft reisjes weg aan huisarts als hij paroxetine voorschrijft. Hoe weet men dit?

Ik ben ook aan het afbouwen. Ben van 20 naar 10: dat had ik verder al 3x geprobeerd en gaf nooit problemen
Toen van 10 naar 7.5 twee weken
toen van 7.5 naar 5 voor 2 weken
toen van 5 mg naar 2.5 mg
Ik kreeg hele hoge koorts toen ik 3-4 dagen op 2.5 mg.
zat.
2 dagen 39.5-39
daarna week rond 38.3
daarna elke dag bij inspanning meet ik 38 temp.
En dat is nu al 17 dagen.
Wie herkent dit??
Gerbera

Reageren

@Gerbera, voglens mij is het laatste bericht hier niet van juli 2012 maar wordt hier nog steeds wekelijks gepost.

Het klinkt wel als ontwenningsverschijselen, de laatste 10 mg en zeker de laatsts 5 moeten echt heel langzaam worden verminderd, als je deze thread en in het bijzonder mijn posts goed hebt doorgelezen weet je van de 5-10% regel.
Koorts is een van de zeer weinige klachten die in in verband met Withdrawal syndroom nog niet heb gehoord. MAar omdat tijdens withdrawal de functie van het autonoom zenuwstelsel totaal ontregeld kan raken sluit ik het ook zeker niet uit dat dit de oorzaak is.
ALs ik jou was: terug naar de 5 mg en blijf dit minstens een paar weken slikken om te kijken of je stabiliseert en de klachten/koorts verdwijnen.
En dan is langzaam, heel erg langzaam afbouwen het devies.

Reageren

Ben ik weer eens. Ik ben in jan/feb begonnen met afbouwen na zo’n 9 maanden parox te hebben gebruikt. Ik wist dat afbouwen niet makkelijk zou zijn maar dat het zo langzaam zou gaan…. Ik hoopte dat het sneller zou kunnen omdat ik maar ‘kort’gebruikt had maar dat valt tegen. toch ben ik wel goed bezig vind ik zelf. Ik ben van 20 mg paroxetine overgstapt op 10 ml seroxat (staat gelijk aan elkaar). De eerste 5 ml ging goed en vlot met afbouwen. de laaste 5 ml is een stuk zwaarder. Maar inmiddels zit ik op 0.7 ml!!! Bij elke stap die ik doe (en ik neem stappen van 0.1 ml) gaan mijn benen erg zeer doen. Ik ben ook een paar dagen tot soms 2 weken uit balans, emotioneler, moe, snel boos, geirriteerd maar dat trekt gelukkig weer weg. Alleen die pijn in mijn benen lijkt nu eigenlijk niet meer weg te trekken. Soms wel minder last van. Ik slik wel extra magnesium en dat helpt wel. Ik hoop alleen dat ik geen blijvende schade in mijn beenspieren heb maar de tijd zal dat leren. Ik hoopte eerst voor de kerst klaar te zijn maar of dat gaat lukken weet ik niet. Ik ga pas naar beneden met mijn dosis als ik me weer even prettig heb gevoeld. Vind het wel heel zwaar maar dat neemt niet weg dat ik er vanaf wil! Iedereen veel sterkte met afbouwen of die nog dagelijks de symptomen van het afbouwen ondervindt.

Reageren

Dag forum!

Ik werd al meerdere keren aangesproken door vrienden met de woorden ‘zit je aan de drugs of heb je iets genomen? Want je pupillen zijn supergroot’
Neen is natuurlijk mijn antwoord hier onmiddellijk op, ik zit niet aan de drugs (nog nooit geweest ook).
Deze namiddag zat ik bij mijn nichtje te dansen op de WII, nét na het dansen kreeg ik enkele hartkloppingen. Mijn moeder vertelde me nadoen ook dat ik bleek werd, dat er rode vlekken op mijn gezicht verschenen en dat mijn pupillen verschrikkelijk groot waren.

Deze hartkloppingen heb ik sinds ik een jaar terug paniekaanvallen kreeg. Sindsdien heb ik telkens ik een inspanning doe (ik zit op kot en moet dus vaak met mijn valies sleuren en vorig jaar moest ik nog een hele steile straat oplopen) en op deze momenten krijg ik enkele hartkloppingen waarbij mijn pupillen ook groot staan. Ook wanneer ik in het donker op straat wandel, heb ik last van hartkloppingen (ergens een angst van het ‘in het donker op straat wandelen’ misschien?)

Wanneer ik ga joggen en ik loop 1 minuut, moet ik onmiddellijk nadat ik stop met lopen, geeuwen. Ik ben aan het opbouwen dus het is lopen geeuwen wandelen, lopen geeuwen wandelen.

Wel moet ik zeggen dat ik paroxetine neem. Hierin staat dat ik last kan hebben van verwijde pupillen, maar ik vind het zo vreemd dat dit samenloopt met de inspanningen die ik doe, met de hartkloppingen en met het geeuwen.

Iemand die exact weet wat is precies is of zou ik beter gewoon eens naar een specialist gaan die mijn hart/conditie onderzoekt?

Alvast bedankt,
Annelies

Reageren

Update: ik zit nog steeds op 5 mg. Zelfs nadat ik 4 maanden geleden op een voorzichtige manier ben gaan minderen (zie eerder bericht) heb ik nu nog steeds last van de bijwerkingen; hartkloppingen, gesuis in mijn hoofd, darmklachten. Ik ben wel afgevallen en krijg mijn oude gewicht terug (8 kg binnen 3 maanden tijd)welke ik 14 jaar geleden had voordat ik met Seroxat was begonnen. Ik had wel even een terugval maar ik heb gemerkt dat dit herstellende is, dus dat ik toch mijn klachten aan het kwijtraken ben. Het moeilijkste is wanneer ik een terugval heb dat ik snel overweeg om de medicijnen weer te gaan verhogen en dat is natuurlijk de makkelijkste en eenvoudigste oplossing. Mijn grootste klacht nadat ik nagenoeg gestopt ben met seroxat is dat ik een soort trauma heb opgelopen over de diverse klachten welke ik heb gekregen door o.a. het gebruik van Seroxat en ik in paniek raak. Pas na enkele uren voel ik de rust weer. Gelukkig komt dit steeds minder vaak voor en merk ik steeds stabieler wordt.

Reageren

Annelies, je bent aan de paroxetine . Dit middel is een drug. Eentje waar je snel verslaafd aan geraakt ookal helpt het geen bal. Je bent dus wel aan de drugs. Dit is niet jouw fout maar van de idioot die het voorgeschreven heeft. Het zou me eigenlijk niks verbazen dat het geeuwen,de hartkloppingen komen door de paroxetine. Toch zou ik voor de zekerheid, je hart laten onderzoeken . Dat is zo gebeurd en doet geen pijn. Dus doen! Verder zou ik zeker de paroxetine afbouwen, maar wel heel traag doen. Beter te traag dan te snel. Zo houd je de afkickverschijnselen onder controle. Nooit stoppen in een keer! Want dit is levensgevaarlijk. Je zou ervan achterovervallen welk leed er bestaat door cold turckey seroxat. 5% eraf om de zes weken tot je ervan af bent. Al duurt dit lang, het zal het zeker waard zijn. Je zal het wel nog eens moelijk hebben,maar je komt erwel. Je ogen zullen weer schitteren! Succes!

Reageren

Voor iedereen die klachten ondervind door dit middel en denkt dat het psychisch is, ja dat kán, maar lees dan eens dit topic op je gemak door, echt álle berichten, en dan met name de adviezen en input van Klaas, en trek daar uit je lering…
Heel veel succes gewenst.

Reageren

ik gebruik ook magnesium en omega 3 waanneer is het beste om het in te nemen alvast bedankt

Reageren