Ik heb een verwijsbrief van de huisarts voor een MDL arts.

Echter, de brief is zodanig opgesteld dat ik gewoon te kijk sta en volstrekt niet serieus wordt genomen. De huisarts denkt dat de MDL klachten “psychisch” zijn (mening), en hij meent daarover uitvoerig uit te moeten wijden in de brief. Die is erg sturend.

Ik vermoed dat de klachten te maken hebben met het gebruik van medicatie (“mening” van de huisarts is dat dat niet het geval is).

Die medicatie gebruik ik al lang en kan niet zomaar gestopt worden, en ook weet ik wel zeker dat de klachten niet snel over zijn na gebruik van de medicatie.

Is het een “ziekte” ? Het is maar wat je een ziekte noemt. De relatie met de huisarts is inmiddels volstrekt verstoord, het is me nu wel duidelijk dat hij mij al langere tijd niet serieus neemt.

In de verwijsbrief wordt aangestuurd op onderzoek dat bewijst dat er “niets gevonden wordt”, waarna er een “logischer” traject naar psychische hulp ou kunnen komen.

Ik heb heel wat levenservaring, en dit KAN niet psychisch zijn, wat ik ook de huisarts verteld heb.

M.a.w., hoe leidend is de rol van de verwijsbrief ? Het is mijn indruk dat zeker als er wat meer buiten de gebaande paden moet worden getreden, die rol groot is.

Ik spendeer niet graag een paar honded euro aan nutteloos, belastend en tijdvretend onderzoek.

[quote]aan nutteloos, belastend en tijdvretend onderzoek.[/quote]
Als er onderzoek wordt gedaan en er is iets anders aan de hand dan de huisarts denkt, zal dat ook gevonden kunnen worden. Nutteloos is het dan niet. Je merkt dat al snel als bij de MDL arts bent. Als de MDL fatsoenlijk onderzoek doet is dat alleen maar goed.

Daarnaast, kunnen psychische klachten wel degelijk lichamelijke klachten veroorzaken. Maar dat zal dan uit onderzoek moeten blijken.

Reageren