Alvast mijn excuses als dit een lang verhaal gaat worden.

Ik ben een meisje van 20 en kamp met het probleem ‘eten’. Allereerst: mijn gewicht is 61 kg bij 1.72 lang (= dus gezond).

Van mijn 14e tot mijn 17e heb ik eetstoornissen gehad. Het begon met anorexia en later werd het boulimia. Op mijn 14e woog ik 72 kg bij 1,72. Na restrictie belandde ik op 46 kg. Alle gevolgen van dien (uitblijven menstruatie, uitvallen van haar, donshaartjes noem maar op). Ik braakte op een gegeven moment 10x per dag en gebruikte laxeermiddel. Ik kreeg therapie en medicijnen. Rond mijn 17e werd de moeite met minder en leek het wel alsof ik (mede door mijn onderdrukte emoties door 60mg prozac) alles in probeerde te halen. Ik kwam aan tot 82 kg (op mijn 19e). Sinds mijn eetproblemen heb ik wel vaker last gehad van mijn darmen (laxeermiddel). Ik kreeg toen de ‘diagnose’ PDS. De laatste paar maanden ben ik minder gaan eten en nu ben ik sinds mei 2013 – december 2013 21 kilo afgevallen. Ik wil hierbij ECHT benadrukken dat het geen eetgestoorde gedachten zijn die dit beïnvloeden. Als ik ‘grote’ producten eet, zoals deegwaren, krijg ik ontzettende buikpijn. Uit ervaring weet ik dat als ik nog een eetstoornis zou hebben, ik liever 100 gram sla zou eten dan 2 blokjes chocola. Nu heb ik veel liever die chocola, omdat dit minder volume inneemt. Instinctief ga ik voedingsmiddelen ontwijken, omdat ik immers enorme krampen krijg en zodra ik voorover buk om iets te pakken, het zuur in mijn mond loopt. Ik baal ontzettend, want ik WIL echt eten, maar ik krijg het gewoon niet voor elkaar. Dit is wat ik eet: tot 5 uur ’s avonds heel weinig tot niets en ’s avonds groente + wat aardappelen + wat vlees. Zo af en toe dwing ik mezelf een stukje chocola te nemen voor de energie, maar verder lukt het ook niet. Soms een koekje, die ik niet eens op lijk te krijgen. Ik probeer het echt. En ik kan stampvol zitten van twee crackers bijvoorbeeld, terwijl dit praktisch niet mogelijk is.. Ik schat dat ik gemiddeld op 800 kcal per dag uitkom, met een uitschieter ertussen naar bijvoorbeeld 1200.

Nu ben ik naar de dokter geweest, maar hij wijt dit allemaal aan mijn spastische darm en ik kreeg voor de zoveelste keer zakjes mee om de stoelgang te bevorderen. (Movicolon, forlax, etc) Toen ik aankaartte dat ik bijna een angst had om te eten omdat ik weet dat er dan buikpijn en misselijkheid volgt, raadde hij me een diëtist en een psycholoog aan. Door mijn verleden WEET ik dat het geen psychische oorzaak meer heeft, anorectische gedachten zijn anders. Vroeger was het dat ik wel wilde eten, maar het niet mocht van mezelf. Nu is het dat ik wel wil eten, maar het gewoonweg fysiek onmogelijk lijkt te zijn. Een diëtist heeft dan ook geen zin, ik kan zo een voedingslijst opdreunen met de geschikte hoeveelheid kcal maar het opeten is een ander verhaal.

Ik word hier ontzettend ongelukkig van, mijn haren vallen uit dus ik heb kale plekken op mijn hoofd, mijn nagels breken af, mijn menstruatie begint weer vreemd te doen..

Mijn buikpijn bevindt zich vooral links in mijn buik, onder mijn ribben/bij het borstbeen. Indien ik brood gegeten heb, bevindt het zich overal in mijn buik/maag.

Heeft iemand tips? (Kleine hapjes proberen te eten en verspreid over de dag.. ik weet het. Dat doe ik ook, ik probeer om de 3-4 uur iets kleins te eten maar het lijkt niet te lukken).

Ik hoop dat iemand dit herkent of een oplossing weet voor me, want zo is het echt niet leuk meer.. 🙁

Ik vind het heel vervelend voor je dat je nog steeds of weer met eetproblemen zit.

De eerlijkheid gebied met te zeggen dat ik na je verhaal gelezen te hebben, in principe ook neig naar een retour van je eetstoornis. Weliswaar in een andere vorm en op een andere manier, maar het resultaat is hetzelfde. Je kunt niet eten. Er zijn wel een paar vreemde gedachten die je over eten hebt.

Aan de andere kant acht ik het ook niet uitgesloten op basis van een aantal klachten dat vooral je maag en ook je darmen nu de problemen veroorzaken. Het is voor mij moeilijk om daar nu een oordeel over te hebben omdat ik je verder niet ken.

We zullen er eens van uit gaan dat het je maag en darmen zijn.
Wanneer ben jij voor de laatste keer gezien door een MDL arts?
Welke voedingsmiddelen geven de meeste klachten?
Hoe verloopt je ontlasting? Hoe gaat het met plassen?
Zijn er voedingsmiddelen die geen problemen veroorzaken?

Reageren

Bedankt voor je/uw reactie!

Ik weet niet of het echt weer een eetprobleem te noemen is, ik zie het meer als instinct oid. Eten = buikpijn en niet eten = geen buikpijn (maar dus na verloop van tijd andere klachten). (Dit is overigens niet bewust gegaan) M’n ‘angst’ is juist dat al mijn klachten direct op psychisch gegooid worden. Tijdens het slikken van de Prozac kreeg ik enorm veel klachten zoals hoofdpijn/trillen/duizelig/omvallen/dubbelzien etc. Het werd bijna direct gewijd aan mijn depressie, dus dosis pillen werd opgehoogd, terwijl achteraf bleek dat ik langzamerhand een overdosis Prozac binnenkreeg (op advies van de arts).

Ik ben nog nooit naar een MDL-arts geweest volgens mij.

De voedingsmiddelen die klachten geven (en ik dus niet eet) zijn brood + andere “grote” producten (zoals pannenkoeken, pizza). Ik noem het grote producten omdat deze voor zo’n pijn en opgeblazen gevoel zorgen. Gek genoeg heb ik het idee dat volkoren producten meer klachten geven. Daarnaast kan ik absoluut niet tegen ei (enorme maagpijn). Vet eten zorgt ook voor pijn en diarree. Bepaalde koolsoorten kan ik niet tegen.

Ontlasting is onregelmatig, ik kan soms ruim een week niet en soms ben ik spontaan aan de diarree. Om van een gemiddelde uit te gaan: 3x per week.

Plassen, tsja, ik moet wel erg vaak als ik anderen moet geloven (ik schat 1-2x per uur). Daarnaast drink ik dan ook 1.5 liter water (minstens!) per dag dus dat is wel te verklaren.

Producten die geen klachten geven.. Vooral kleine producten, die dus mijn maag niet erg vullen (wat dan buikpijn en zuurbranden/oprispingen van eten voorkomt).

Reageren

Eigenlijk wel vreemd dat je nooit bij een MDL(internist) arts bent geweest.
Het plassen zou niet door de hoeveelheid drinken moeten worden veroorzaakt. Nu is het wel zo dat je darmen b.v. minder vocht nodig hebben omdat je eigenlijk te weinig eet. Hierdoor zal er meer vocht worden afgevoerd naar de blaas. Dit wil overigens niet zeggen dat je minder moet gaan drinken.
Wat me wel heel erg opvalt, is dat juist de producten die veel koolhydraten bevatten of vetten of eiwitten voor problemen zorgen. Dat zijn dan toevallig wel de producten die zorgen dat je aankomt. Ook je idee over volumineus eten is een beetje vreemd.

[quote]Uit ervaring weet ik dat als ik nog een eetstoornis zou hebben, ik liever 100 gram sla zou eten dan 2 blokjes chocola. [b]Nu heb ik veel liever die chocola, omdat dit minder volume inneemt[/b].[/quote] Deze gedachte is nl onjuist.

Al met al blijft er dus toch een zweem van eetstoornis achter. Het is niet onmogelijk dat de eetstoornis, zij het op een andere manier toch weer de overhand probeert te krijgen. Ik kan me voorstellen dat dit voor jou nogal vervelend is om te horen. Maar ik vind wel dat ik eerlijk moet zijn.

Ik zou 2 dingen willen adviseren:

1. Ga naar je huisarts en vraag om een verwijzing naar de MDL arts. Daar bespreek je huidige klachten. Ik ga er vanuit dat de MDL arts verdere onderzoeken zal doen naar maag en darmen. Wellicht kan dat een ander licht op de zaak werpen.
2. Denk er toch over na om naar de psycholoog te gaan. De psycholoog kan nl ook inzicht krijgen of er al dan niet weer sprake is van een stoornis.

Zo kun je in ieder geval 2 opties tegelijk bezien.

Voor het overige kan ik alleen maar aanraden om toch te proberen zo vaak mogelijk kleine dingen te eten.
Tot 17.00 uur helemaal niets eten is eigenlijk geen optie. Je spijsvertering en je stofwisseling wordt op die manier gereduceerd. De klachten zullen daardoor alleen maar toenemen. Je zult daardoor uiteindelijk steeds minder honger gaan krijgen. Probeer minimaal 6 x per dag iets te eten. Neem tussendoor een bakje yoghurt b.v. dat stimuleert je darmflora.

Reageren

Heey!

Ik begrijp je situatie wel een beetje. Heb namelijk zelf ook veel last gehad van een eetprobleem (eetstoornis NAO). En ik heb nu ook veel last van fysieke problemen met eten (als kind eigenlijk ook al). Ik snap dat het heel frustrerend is het gevoel te hebben dat je niet serieus wordt genomen in je fysieke klachten met eten omdat je een eetstoornis hebt gehad. Gelijk gaan ze dat weer linken daarmee en dat kan heel vervelend zijn omdat je toch met je klachten blijft zitten. Ik heb ook PDS, maanden aan een stuk misselijk, geen eetlust, heel snel volzitten, maagpijn en ga zo maar verder (maar dat terzijde). Het lijkt me heel logisch dat je een soort van angst voor eten krijgt als dat meteen zoveel lichamelijke klachten geeft. Wie wil er nou vrijwillig pijn? Het is toch een logische reactie om pijn te willen vermijden.
Je schrijft dat je anorexia naar boulimia evolueerde. Ik heb wel eens gehoord dat mensen die genezen van boulemia daarna nog steeds spontaan overgeven enzo (niet zelfopgewekt) omdat hun slokdarm en maag heel erg overhoop liggen door het vaak jarenlange braken. Misschien komen de zuuroprispingen wel daardoor. Het lijkt me dus een heel goed idee om eens naar een internist te gaan en eens te laten kijken naar je maag, slokdarm, darmen om te kijken of je nergens schade hebt of iets dergelijks.
Ik denk in ieder geval dat het niet onlogisch is dat je die lichamelijke klachten hebt bij eten. Door een eetstoornis krijgt je lichaam immers veel te verduren. En heel zeker het spijsverteringskanaal.
Dus die MDL-arts zou ik zeker naartoe gaan.
Hopelijk heb je hier iets aan en laat je nog wat horen!
Liefs!
Rune

Reageren

Beste Rune,

dankjewel voor je reactie! Hoe los jij dit eigenlijk op, dat je zo weinig kunt eten en anders allerlei klachten krijgt? Vind het zelf enorm lastig, omdat mensen het idee krijgen dat ik het expres doe.

Ik ben enorm mijn best aan het doen om meer te eten momenteel en het lukt aardig, val niet zo dramatisch snel meer af maar het voelt allemaal nog steeds niet optimaal. Binnenkort ga ik zeker een afspraak maken bij de dokter, het is een rommeltje in m’n buik. Mijn klachten van PDS zijn misselijk en opgeblazen gevoel, maar momenteel heb ik vooral last van een kloppend gevoel in mijn buik boven m’n navel en een soort drukkende pijn onder mijn ribbenkast (of hoe noemt men zoiets) links.. die twee soorten klachten ‘herken’ ik nog niet van PDS, dus ga hiervoor maar even naar de huisarts en hopelijk wordt er dan naar alles gekeken (dus ook of er schade is van eetproblemen etc). 🙁

Reageren

Mag ik vragen hoe dit is afgelopen??

Reageren