Hallo bij mij is op de echo gevonden dat ik pancreas ontsteking heb, nu maak ik me toch zorgen is dit ernstig of wat kan ik verwachten van de behandeling. In het ziekenhuis zeiden dokters dat ik gewoon weer naar huis mocht.

Kijk hier voor meer info
https://www.mlds.nl/ziekten/alvleesklierontsteking-acute/

Reageren

Er zijn 2 soorten pancreas ontstekingen, de acute pancreastitus en de chronische pancreastitus. In beide gevallen kan ’n aanval zeer heftige pijn veroorzaken met uitstraling naar de rug en kan gepaard gaan met koorts en braken. En er is helaas geen medicijn voor om dit te genezen alleen diverse soorten pijnstilling. Ik kan u alvast het advies geven misschien heeft uw behandelend arts u dit ook al meegedeeld maar VER BAN DE ALCOHOL en vermijd te vet eten.

Ik zal u in het kort mijn verhaal vertellen en ik zal het niet mooier maken dan het is zonder u de stuipen op het lijf te jagen.

Mijn eerste aanval kreeg ik vrij plotseling eind 2007, gelukkig had mijn huisarts een snelle en goede diagnose ik had ’n acute pancreastitus. Per ambulance werd ik naar het Erasmus MC in Rotterdam vervoerd. Daar werd de diagnose van mijn huisarts bevestigd. Ik mocht toen 2 dagen niets eten of drinken om de pancreas tot rust te laten komen, via een licht vloeibaar dieet en daarna weer wat vast voedsel en de juiste pijnstilling. Maar de arts wist me te vertellen dat het geen acute aanval was maar dat ik een chronische pancreastitus had. In eerste instantie dacht de arts aan overmatig alcohol gebruik omdat ik chef kok en vinoloog was van beroep. Maar door mijn functie in het restaurant dronk ik nooit veel na werktijd 2 a 3 biertjes en een lekker glaasje wijn bij het eten en sterke drank dronk ik nooit.                                                  Na 1 week mocht ik het ziekenhuis verlaten met 2 recepten opzak te weten 5 mg Oxycodon ook wel Oxynorm genaamd  (een snel maar hooguit 4 uur werkende morfine) die indien ik extra pijn kreeg tegelijk met 2 maal 500 gram paracetamol moest innemen, 5 mg Oxycontin (dit is een langwerkende morfine die max 12 uur zijn werk doet) en een voedingsadvies.                                                                                                        Drie weken lang ging het redelijk goed met me toen ik weer uit het niets een zeer zware aanval kreeg, ik lag te kruipen over de grond van de pijn. De huisarts diende bij aankomst direct fentanyl om de pijn iets te verlichten Wederom werd ik per ambulance afgevoerd naar het Erasmus MC. Daar werd ik gelijk door een anesthesist aangesloten op 2 morfine pompen waarvan 1 fentanyl was de andere morfinesoort daarvan is de naam mij ontschoten. Er werden diverse onderzoeken gedaan zoals een echo en een MRI scan en een paar dagen later werd er besloten om een  (endo echoscopie) te maken om zo een kijkje te kunnen nemen in pancreas zelf. Uit deze scopie werd het allemaal duidelijk de pancreastitus werd veroorzaakt door een vernauwing tussen de kop en het lichaam van de pancreas. Mijn medicatie werd verhoogd en redelijk pijnvrij mocht ik het ziekenhuis na 14 dagen weer verlaten. Na 3 maanden en eigenlijk steeds meer morfine te moeten gaan gebruiken kreeg ik toch weer een zeer zware aanval. Tijdens mijn opname werd er besloten om via een E.R.C.P een stent te plaatsen in mijn pancreas om 2 reden A de pijn tijdens en na het eten te voorkomen en om een betere doorstroming te krijgen voor de sappen die door de pancreas geproduceerd worden. Het is een kleine ingreep die je moet ondergaan maar gelukkig kreeg ik een goede sedatie om zo weinig mogelijk last te hebben van deze ingreep. Inmiddels werd mijn medicatie sterk verhoogd, de kort werkende  werd verhoogd naar 20 mg maximaal 6 per dag en de langdurende morfine ging naar 200 mg 2 maal daags. Helaas voldeed de geplaatste stent niet de verwachtingen en werd er besloten om een nieuwe stent te plaatsen via de reeds eerder is beschreven. Maar ook deze stent redde het niet de aanvallen werden steeds frequenter dus werd de stent verwijderd, maar deze was een beetje in gaan groeien daardoor was er een kleine wond ontstaan in de pancreas, en steeds weer werd de langdurig werkende morfine verhoogd. Naast de morfine moest ik ook Amitriptyline en Arxocia als pijnstillers erbij gaan slikken. Begin 2012 liep het helemaal uit de hand ik begon enorm af te vallen en werd ik steeds vaker opgenomen met steeds heftiger wordende aanvallen. Ik lag meer in het ziekenhuis dan dat ik thuis was en eten werd voor mij gerelateerd met pijn. Eind mei hadden mijn twee kinderen ik een gesprek met professor Casper van Eijck (dit is de bekende pancreas chirurg en bij u misschien wel bekend) Na goed overleg met z’n collega’s waren ze tot de conclusie gekomen dat er maar één ding overbleef voor mijn behandeling, “een verwijdering van het lichaam en de staart van de pancreas. Dit was echter zeer genoodzaakt daar de vernauwing dermate ernstig was geworden en daarom de kans op het open scheuren van de pancreas wel degelijk aanwezig was. En als de pancreas openscheurt zou een langzame en zeer pijnlijke dood mijn toekomst beeld zijn. je moet weten dat de sappen die de pancreas produceert dermate zuur zijn dat dit zuur alle inwendige organen langzaam zou gaan verteren.  De procedure en de risico’s van de operatie werden uitvoerig met ons besproken. Ook werd er veel aandacht aan besteed over de eventuele complicaties die zouden kunnen optreden tijdens en na de best wel grote operatie. En dat ik voor de rest van mijn leven ’n diabetes type 2 patiënt zou zijn. Ik vroeg of ik even met mijn kinderen mocht overleggen en die tijd kregen we gelukkig professor verliet voor 10 minuten zijn kamer zodat mijn kinderen en ik kort zouden overleggen. Mijn kinderen waren er van overtuigd dat er geen andere mogelijkheden meer over waren en stonden dan ook voor 100% achter mijn beslissing om de operatie uit te voeren.

Na de operatie had ik een herstel periode nodig van 1½ jaar wel was ik direct na de operatie diabetes patiënt maar daar valt redelijk goed mee te leven, maar het alle belangrijkste is dat ik nu wel redelijk pijn vrij door kan gaan met mijn leven.

 

Reageren