Hallo allemaal,

Ik heb een vraag, misschien kan iemand mij helpen. Mijn dochter van 6 heeft een inwendig onderzoek gehad voor een uitstrijkje te maken. Zei is onderzocht zoals normaal bij de vrouw met een eendenbek. De laatste tijd heeft zei het vaak hierover en ik denk dat ze het niet ervaren heeft als iets “normaal” is het wel normaal dat dit al gebeurd bij een kind van 6 jaar? doen ze dan niet op een andere manier onderzoek?

Ik hoop dat iemand mij hier antwoord op kan geven???

Wow,dat zou ik niet toelaten.. vervelend zeg 🙁

Reageren

Dat hangt af van de reden voor het onderzoek.

Reageren

Reden was dat mijn dochter last had van afscheiding dat wilde ze onderzoeken op die manier……..maar nu heeft ze het er best vaak over. Als ik nu met haar naar de dokter moet zegt ze ook meteeen tog niet voor daar( wijzend naar beneden ) mama? op 4 nov heb ik een afspraak met mijn dokter hierover omdat ze toen ook niet geholpen was door mijn eigen dokter….

Reageren

In sommige gevallen kan het gebruik van een eendenbek noodzakelijk zijn.Ik kan me wel goed voorstellen dat het een traumatische ervaring voor je dochter was.

Praat er in ieder geval eens met je eigen huisarts over.

Reageren

Hallo.Ik kan me heel goed voorstellen,dat dit een enge ervaring was voor uw dochter van zes jaar.Ikzelf was vijftien jaar en vond het doodeng,ook,omdat ik alleen was bij een mannelijke gynaecoloog.Mijn moeder was overleden en ik moest dit alleen verwerken,ook ik wilde nooit meer zo,n onderzoek.Ik begreep het wel, maar uw dochter niet en daarom moet u dit uw dochter goed uitleggen,steeds als ze hierom vraagt of aanleiding geeft,anders wordt een gynaecoloog op latere leeftijd een soort boeman.Ik wens uw dochter sterkte.

Reageren

Ik lees nu voor het eerst deze discussie en zie dat de berichten al oud zijn maar ik wil er graag nog op reageren.
Ik was 7 jaar toen er bij mij een uitstrijkje werd gemaakt, ik ben nu 21. Ik had in die tijd last van veel afscheiding en wat ik me ervan kan herinneren was dat die afscheiding erg jeukte en pijn deed.
Het uitstrijkje is door onze huisarts (vrouw) gemaakt met een speculum. Wat ik nog weet is dat zij het vooraf allemaal uitgelegd heeft wat ze ging doen, hoe ik ervan onderen uit zag en ik mocht altijd zeggen als ze me pijn deed. Ze was enorm lief en heeft me geen moment pijn gedaan. Van mijn moeder kreeg ik daarna een grote knuffel die ik nog steeds heb. Uiteindelijk bleek het met een receptie de jeuk en daarmee ook de pijn snel weg te zijn. Ik heb op mijn 18e mijn tweede inwendige onderzoek gehad, nog steeds die lieve huisarts van toen. We hebben vooraf nog over gesproken hoe dat voor mij toen is geweest en ik heb geen moment er tegenop gezien om het nu weer aan te gaan.
Volgens mij ligt het er dus enorm aan hoe de huisarts en ouders ermee omgaan. Tip: als uw dochter hiermee te maken krijgt; leg alles gewoon begrijpbaar goed uit en forceer niet… oh ja… vergeet die knuffel niet. Is voor mij nog steeds erg symbolisch!

Reageren