Wat is BB creme?

Hallo allemaal,

Ik had dus ook schurft en kwam er maar niet van af, dus deed ik de aanpak van rotschurt. Nu zit ik al weer in mijn derde week van de behandeling, afgelopen dinsdag mijn laatste dosis ivermectine genomen en jeuk is vrijwel weg snachts ook geen last meer van en de gangetjes met de zwarte top zijn allemaal verdwenen. Nou denk ik dus dat ik er eindelijk af van ben, maar toch heb ik jeuk bij mijn vagina. Dit had ik eerst niet toen ik nog gangetjes had, sinds alle behandeling heb ik dit opeens wel. Zijn er nog meer mensen hier die ook jeuk hebben daaro beneden? En is dit wat ik nu heb nou najeuk of toch een teken dat ik nog een mijt heb ergens?

Reageren

Kan misschien ook door de zalf komen, volgens mij geeft dat meer klachten op plekken met een dunne huid, zoals oksels etc.

Maar zo kort na de behandeling valt er volgens mij weinig te zeggen. Je moet echt 3/4 weken wachten tot na de 2e behandeling. Daar zit ik nu zelf, en ik had eerst het idee er vanaf te zijn, maar begin nu weer meer jeuk te krijgen… (alsof de beestje eerst weer helemaal volgroeid moeten zijn)

Reageren

Moedeloos#..ik verschoonde toch dagelijks de bedden, voor de zekerheid…

Lisa, ik had hetzelfde, en zelfs na twee maanden nog af en toe dat er ineens jeuk kwam en er een soort harde bobbel, 1/2cm wel, die dan later op de dag weer weg was. Geen zorgen….

Reageren

Hoi allemaal,

Ik zit momenteel ook in het schurft-traject, en wil graag mijn escapades met jullie delen in de hoop dat iemand er wat aan heeft! Het voelt ook goed om dit alles van me af te schrijven en wat te delen. Alvast mijn excuses, want er komt een hele bijbel aan tekst aan 🙂

Ik ben een studente in haar early 20ies. God weet waar ik het heb opgelopen, maar ik heb schurft. Bij mij begon de jeuk bij de anus en het perineum(je weet wel, dat stukje tussen vagina-opening/testikels en anus). Achteraf verdenk ik een panty van Vinted, die ik heb gepast zonder m’ eerst te wassen.

Pakweg vier weken later voelde ik dat de jeuk ineens overal zat. In het begin vooral in de liezen en oksels. Op mijn huid was op dat moment bijna niets te zien. Ik had een stuk of 4 vleeskleurige bultjes op mijn handen/polsen en wat roodheid in de liezen(maar ik had ook zitten krabben, dus voor mij was het onderscheid moeilijk te maken).

Na enkele dagen zinkzalf smeren, flink veel in bad gaan, en één huisartsbezoek die mij een doosje antihistamines opleverde, was ik het al vrij snel zat. De jeuk werd erger en ik sliep s’avonds slecht. Soms moest ik er zelfs van huilen. Ik had minder zin om dingen te ondernemen en ik kon me slecht concentreren. Soms kon ik geen enkele comfortabele houding vinden. Ik besloot daarom dezelfde week om nóg eens naar de huisarts te gaan. Zij diagnosticeerde mij met schurft, en gaf me een recept voor permetrine creme. Ik heb heel het huis overhoop gehaald met hygiënemaatregelen, en heb al mijn gezinsleden + mijn vriend instructies gegeven om ook netjes een behandeling te doen. Wij moesten allemaal twee keer smeren met 7 dagen ertussen. Op het moment van de eerste behandeling waren we allemaal in hetzelfde huis.

Ik heb 14 april voor het eerst gesmeerd. Voor het slapen gaan gewassen met water en zeep, goed drooggemaakt en de creme 8 uur laten zitten terwijl ik sliep in een verschoond bed.

De ochtend na de creme (15 april) waste ik mezelf opnieuw met water en zeep. Mijn ochtend begon hoopvol. Ik had nog steeds jeuk, maar als ik niet teveel bewoog was het draaglijk. Draaglijker dan de drie dagen ervoor. Maar ergens in de middag kwam de jeuk weer met volle kracht terug. Even erg of misschien wel erger dan ervoor. Ik werd er onzeker en wanhopig van, want ik had stiekem heel erg gehoopt dat er verlichting zou zijn na de eerste keer aanbrengen. Nu had ik me flink zitten verdiepen, en vernomen dat symptomen een poosje konden verergeren na de eerste applicatie, dus ik probeerde de moed erin te houden en geduldig te zijn.

Na een dag of drie (17 april) was de jeuk nog niet verminderd, en inmiddels waren ik en mijn vriend terug in België, waar wij studeren. Ik heb daar op aanraden van een van mijn beste vriendinnen besloten om de tram te nemen naar de spoedafdeling van het universitair ziekenhuis. Ik was namelijk wanhopig en de klachten waren allesoverheersend. Ik kon bijna nergens anders aan denken, hoe hard ik ook mijn best deed. Het zat me ook niet lekker dat ik allerlei medicijnen had gekregen, zonder dat iemand een huidschraapsel had genomen, of een dermatoscoop had gebruikt. “Kijken met de ogen kan ik zelf ook wel!”, dacht ik.

Samen met de vriendin zat ik in de wachtzaal. Na 4 uur wachten waren we eindelijk aan de beurt. De spoedarts bekeek mijn huid en heeft allerlei bloedtesten gedaan om inwendige/virale aandoeningen die jeuk veroorzaken uit te sluiten. Hij deed ook een soort “krastest” op mijn huid, om te kijken of mijn huid rood zou worden of op zou zwellen. Uiteindelijk was er niets mis met mijn bloed en kreeg ik een doorverwijzing naar een dermatoloog, waar ik twee dagen later terecht kon. In België is de gezondheidszorg beter dan in Nederland vind ik. Ze nemen je serieuzer en je bent vrij van dat eindeloze gedoe met doorverwijzingen en wachttijden. Ik was heel blij en dankbaar dat ik zo snel naar de dermatoloog mocht.

De dagen voor het dermatoloogbezoek waren pittig. Ik heb weer een aantal keer moeten huilen en een paar nachten nauwelijks geslapen. Ik wilde eigenlijk de hele dag in bed liggen, want als ik bewoog dan was de jeuk erger. Ik volgde de lessen die ik kon missen niet, en ging alleen de deur uit voor een enkel practicum. Om met de jeuk om te gaan nam ik lauwe of koude douches met wat olijfolie of gebruikte ik koelkompressen uit de diepvries. Inmiddels had ik ook kleine, glazige blaasjes op mijn handen gekregen, en rode vlekken in de liezen en oksels. Waarschijnlijk van de permetrine, het krabben en het vele douchen.

Toen ik 19 april eindelijk naar de dermatoloog mocht, heeft de beste dame me van top tot teen bekeken met een instrument. Het leek op een speciaal vergrootglas met een lamp. Ze liet vervolgens een oudere collega ook kijken. Beide dermatologen bevestigden de schurftdiagnose, maar schreven me een ander middel voor; benzylbenzoaat. In het kader van de toenemende permetrineresistentie, zou dit de meest gangbare behandeling zijn. Ik kreeg een uitgebreide informatiefolder mee naar huis, met daarin allerlei uitgebreide hygiënemaatregelen en voorbereidingen die ik moet treffen.

Vandaag is het vrijdag 21 april. Normaal gesproken zou ik vandaag opnieuw moeten smeren met de permetrinecreme, maar in plaats daarvan start ik met het nieuwe middel. Nadat ik alles heb verschoond, gepoetst en gestoomd, mogen ik en mijn vriend 3 dagen lang genocide gaan plegen met die benzylbenzoaat. Na de laatste “smeerdag” starten er 4 “pauzedagen”, waarna we wederom 3 dagen lang zouden moeten smeren zonder douchen.

Ik vind het best spannend, want ik ben bang voor irritatie. Mijn huid heeft nu al zichtbaar veel te verduren gehad, en ik heb nog maar één keer gesmeerd… Ik zal na de eerste 3 “smeerdagen” waarschijnlijk eens met de dermatoloog overleggen of de behandeling misschien compleet is, gezien het feit dat ik ervoor ook al eens die permetrine heb gesmeerd.

Ik ben in elk geval hoopvol jongens! Vandaag en gisteren heb ik overdags namelijk verrassend goede dagen gehad wat betreft de jeuk! Zo goed dat ik weer allerlei klusjes heb gedaan in huis, ook al moet ik er af en toe bij gaan zitten om wat wilskracht te verzamelen. Misschien heeft die permetrine toch de eerste lichting mijten van hun zielige kutleven beroofd. Ik ben ook blij dat het balletje aan het rollen is. Ik heb het gevoel alsof ik iets kan ondernemen om de situatie te verbeteren, en dat voelt goed. Zodadelijk ga ik nog even naar de kruidvat om wat verzachtende/vochtinbrengende zalf te halen, en tea tree shampoo voor mijn haren. Zo hoop ik de kans op huidherstel ook wat te vergroten.

Bedankt voor het lezen allemaal! Ik denk aan jullie en ben er helemaal van overtuigd dat t’ goed gaat komen. Binnenkort stuur ik een update.

Reageren

ugh wat een gedoe zeg James. Dat word maar afwachten dan….

Reageren

Goed om te horen dat het normaal is rotschurft. Ja dat harde bobbel heb ik dus ook dacht eerste instantie dat een puist ofzo was. Maar dat harde bobbel vaagt al weg dus dat is al een goed teken!

Reageren

Bij mij durf ik na 3 maanden hel eindelijk voorzichtig te zeggen dat ik denk dat het weg is!

Behandelplan:
Dag 1: pillen + smeren
Dag 8: pillen + smeren

Mijn tip: blijf geduldig! Hoe moeilijk het ook is. Ga er niet gelijk vanuit dat de schurft terug is bij het zien van bultjes. Je huid is alle oude restjes aan het opruimen en dit duurt ongeveer 4 weken.
Ik ga nu over 10 dagen naar de dermatoloog om te kijken of er nog iets geks te zien is. Maar ik hoop dat ik kan stellen dat het weg is als de jeuk niet meer erger wordt.

Blijf volhouden! Mijn gedachten zijn bij jullie. Het is een hel, maar er is licht aan het einde van de tunnel.

Reageren

SUCCESVERHAAL

Om iedereen op dit forum een hart onder de riem te steken deel ik graag mijn succesverhaal.

Schurft begon bij mij in oktober, waarschijnlijk gekregen toen ik bij iemand sliep. Ik heb het lang onbehandeld gelaten (huisarts dacht aan eczeem/allergie/stress, zelfs apenpokken). Hierdoor kon de schurft zich overal verspreiden. In de ochtend had ik vaak weinig last, meestal begon het te jeuken rond een uur of 14:00 en ’s avonds en ’s nachts bereikte het een hoogtepunt. Ik werd iedere nacht wakker rond 01:00 en kon meestal om 05:00 pas weer slapen als de jeuk was gaan liggen. Het chronische slaapgebrek begon me op te breken, ik heb huilend in bed gelegen van de wanhoop.

Er wordt soms nogal makkelijk over schurft gepraat, alsof het “gewoon jeuk” is. Ik vind dat jeuk geen goede omschrijving is. Ik zou het eerder “brandende aanval” noemen. Schurft jeukt niet, het BIJT (bij mij althans). Ik heb enorm veel respect voor mensen die nog weten te functioneren met heftige schurft want door het opgestapelde slaapgebrek (gemiddeld 3 uur per nacht) was ik zo ongeveer arbeidsongeschikt. Ik heb me ziek gemeld voor werk en kon niet meer studeren. Vijf weken heb ik eruit gelegen.

Toen heel serieus behandeld met permetrine, alles in zakken, huisgenoten en aanhang ook behandeld. Zij hebben het overigens nooit gehad, in mijn ervaring is schurft niet zo besmettelijk maar is het extreem hardnekkig als je het eenmaal hebt. Ik dacht dat ik ervan af was maar na een week was het weer terug. In de tussentijd was ik met een jongen naar bed gegaan… Geen leuke indruk maar op de derde date moest ik hem vertellen dat hij ook het hele circus moest ondergaan. Gelukkig pakte hij het goed op.

Mijn tip aan iedereen is om zo vroeg mogelijk openhartig te zijn naar mensen die risico lopen. En om minimaal twee weken na je laatste behandeling te leven alsof je het nog hebt. Blijf voorzichtig!

Weer behandelen, ik ook met ivermectine deze keer. Dacht dat dat voor mijn date niet nodig was, aangezien de schurft bij hem nog niet zo wijdverbreid als bij mij zou zijn. We dachten dat we eraf waren. Overigens heb ik die jongen niet weggejaagd. Sterker nog, elkaars rug insmeren heeft eigenlijk best wat intiems. En omdat we even niet meer naar bed wilden samen, gingen we dingen buiten de deur doen waardoor we elkaar op persoonlijk vlak beter leerden kennen.

Met kerst was ik er vanaf. Toen in februari sliep ik na lange tijd weer bij mijn date. Drie dagen later voelde ik rare prikjes op mijn huid. Er waren al 7 weken voorbij sinds de vorige behandeling die geslaagd leek, dus het zou geen schurft kunnen zijn. Wel dus. Ik vind dit nog steeds heel bijzonder, omdat dit volgens alle schurft literatuur eigenlijk niet kan.

Maar ik zie twee oorzaken: mijn date was heel ziek geweest, waarschijnlijk corona maar het had hem goed te pakken. Schurft kan langer onopgemerkt blijven bij een slechte weerstand, dit is echt iets om op te letten! Daarnaast had hij een zwarte huidskleur en daarop is schurft veel minder zichtbaar en het ziet er anders uit.
Mochten er mensen met een zwarte/donkere huidskleur op dit forum zitten: ik raad jullie aan om niet te veel af te gaan op de plaatjes in de RIVM-folders. Op Amerikaanse websites (bijv reddit) zijn meer foto’s van schurft op donkere huid te zien, of bijvoorbeeld hier https://skinsight.com/skin-conditions/scabies/. En het is goed om te weten dat het op zwarte huid uberhaupt minder goed zichtbaar is. Laat je ook niet afschepen door de huisarts die het niet herkent, want in mijn ervaring kijkt die ook gewoon naar het plaatje op thuisarts.nl.

In maart voor de zoveelste keer behandeld. 3 weken achter elkaar permetrine en de laatste 2 weken ook permetrine. Deze behandeling was geslaagd. Mijn tips:
– Doe alles in vuilniszakken en houd minimaal een week wachttijd aan. Dit maakt het veel makkelijker. Zo droeg ik in week 1 een jas, deed die in week 2 in een vuilniszak, en in week 3 haalde ik die eruit. Ik deed het ook zo met schoenen en rugtas. Je wisselt ze als het ware af.
– Leef even zonder telefoonhoes, portemonnee, rol je tapijt op, raak de bank niet aan, gebruik keukenrol om de vaat te drogen, etc. ALLES met stof vermijden.
– Ik ben zelf echt all the way gegaan en heb zelfs mijn matras ingepakt met plastic en kussens ingepakt met vuilniszakken. Het enige wat ik niet heb gedaan is mijn gordijnen eraf halen. In mijn ervaring kun je je gordijnen dus gewoon laten hangen, maar ik pakte ze wel altijd op een andere plek vast als ik ze opende of sloot.
– Laat de permetrine 12 uur intrekken. En smeer je hele lichaam twee keer in, dan weet je zeker dat je niets hebt gemist.
– En was uiteraard veel op 60 graden of hoger. Dit maakt niet alleen de schurft dood, het spoelt ook huidschilfers met dode schurft uit je textiel, waardoor je jeuk vermindert en daarmee ook psychische klachten (de angst van “heb ik het nog steeds??”).
– Douche ijskoud tegen de jeuk. Dit was bij mij effectiever dan zalfjes of crème.
– Probeer je steeds in te beelden: als ik schurft was, waar zou ik dan nu nog overleven? En dan dat ook wassen/inpakken. Zo elimineer je iedere overlevingsmogelijkheid.

Nu ben ik al 6 weken van schurft af. Wel een paar keer gedacht dat ik het weer had, maar dat bleek post-scabies te zijn. Na drie weken dook er op mijn vinger weer een gangetje op met een zwart puntje op het einde.
Ik vreesde het ergste. Dit puntje is echter nooit gaan bijten, het was er gewoon. Een week later viel het gangetje uit elkaar, nog steeds zonder jeuk. DIT KAN DUS. Nu heb ik nauwelijks jeuk meer, hoewel ik soms nog rode bultjes of zwarte puntjes zie. Ook prikt het soms een beetje of is het “zachte jeuk”. Echter is dit al wekenlang stabiel en makkelijkk te bestrijden door jezelf even af te leiden. Ik slaap goed.

Mijn advies aan iedereen: als je de behandeling met militaire precisie hebt doorlopen, vertrouw er dan op dat het weg is. Ik vond post-scabiës extreem moeilijk van actieve schurft te onderscheiden, het zit er heel dicht tegenaan. Uiteindelijk is mijn criterium dat schurft ’s nachts bijt waardoor je niet meer slaapt. En gangetjes (die ook echt bijten!).

Voer je behandeling uit alsof het je levensdoel is, dat geeft meer rust na de behandeling. Het placebo-effect van post-scabiës kan je namelijk OOK uit je slaap houden, maar dat is totaal onnodig!

Bijna 5 maanden later ben ik schurftvrij en het is zo’n opluchting om weer goed te slapen! Ik heb echt het gevoel dat ik mijn leven terug heb. En ik heb nu een relatie met die jongen met wie ik aan het daten was. We hebben het zo leuk samen :-). Dus nogmaals de tip om je niet te schamen en het echt te vertellen aan contacten die risico lopen: in mijn ervaring is de openhartigheid juist goed in je relaties met anderen.

Ik hoop dat dit verhaal toch iets positiefs/hoop kan bieden iedereen die de wanhoop nabij is. HOU JE TAAI! JE GAAT DE SCHURFT VERSLAAN!

Reageren

Fijne verhalen om te horen Tom en 1003! Mooi geschreven en bedankt voor het delen. Hahaha ik vind het heel leuk dat Tom er nog een relatie aan over heeft gehouden 😀

Van mijn kant een kleine update. Gisteravond gedouched, matras omgedraaid, kussens met strijkijzer gestoomd, en schoon beddengoed opgedaan. Vervolgens ingesmeerd met die benzylbenzoaat, van top tot teen(behalve gezicht uiteraard). De creme prikte heel erg op de plekken waar ik wondjes had, en hij voelt best vettig aan op de huid(trekt niet zo goed in). In slaap komen was best moeilijk met dat prikken en ik had ook nog wat nachtelijke jeuk, die ik probeerde onder controle te houden met een koud kompres.

Toch zou ik nog steeds zeggen dat de jeuk meer niet zo erg is als vlak na de permetrine of de week voor de permetrine! Komt er langzaam verbetering in?

Vriendlief haat het gevoel van zalf/creme op zijn huid en heeft al een hekel aan zonnebrandcrème… Dus hij heeft het de komende 3 dagen even moeilijk en is een beetje in een slecht humeur haha

Reageren

Hoi allemaal, ik heb dit forum al een tijdje in de gaten lopen houden en het heeft me zowel gek gemaakt als ook weer goede moed gegeven… ik ben als sinds afgelopen januari bezig met dit gezeik en ik heb het echt gehad. Ten eerste duurde het 3 maanden voordat de huisarts de diagnose had gesteld dat ik schurft had, want toen waren er eindelijk gangetjes te zien. Ik had me daarvoor ook al een stuk of drie keer behandelt met de crème omdat mijn huisgenootje meerdere keren in aanraking was geweest met iemand die schurft had. Maar dat was volgens de huisarts steeds voor de zekerheid omdat het bij mij meer leek op blaasjes eczeem in het begin. Niet dus, was gewoon schurft… geen idee hoe ik eraan ben gekomen want niemand van mijn huisgenootjes heeft tot op de dag van vandaag klachten.

Midden maart heb ik dus ivermectine genomen en gesmeerd, die jeuk daarna was ook echt ondraaglijk. Ik heb gelukkig altijd kunnen slapen en de jeuk was bij mij vooral in de ochtend en na 18u. Elke keer de behandeling super secuur uitgevoerd maar het heeft dus al die keren met de crème niet geholpen. Bank ingepakt, matras ingepakt, kussens ingepakt, de hele mikmak.

Nu ben ik dus in de war of mijn najeuk niet gewoon een nieuwe besmetting is… wat echt onmogelijk zou zijn want ik heb de behandeling met precisie uitgevoerd. De eerste twee weken na de behandeling met pillen kreeg ik wel nieuwe bultjes maar die zijn ook weer weg. Ondertussen een maand verder en ik zie iets wat verdacht veel op een gangetje lijkt… ik ga zsm naar de huisarts (die overigens twee weken geleden duidelijk had gezegd dat ik me echt geen zorgen hoefde te maken over een herbesmetting omdat mijn huid er gewoon goed uit zag), om het maar te laten checken want ik word er echt niet goed van. Alle tips zijn welkom, ik weet het gewoon echt niet meer.

Misschien handig voor andere mensen; ik had atypische symptomen. Jeuk, maar niet zo extreem dat ik er niet van kon slapen. Ik heb amper uitslag gehad, alleen een paar doorzichtige bultjes en uiteindelijk gangetjes. Wel is mijn huid echt volledige naar de ellende. Alles is gevoelig, ik kan niet meer scheren of alle haarzakjes ontsteken. Ondertussen ook een schimmel infectie aan de oksels gehad omdat mijn huid zo uit balans is. Moet opletten met kleren die ik aan doe omdat sommige stoffen bij de kraag en mouwen gewoon te veel irriteren en voor roodheid en jeuk zorgen.

Nogmaals, alle tips zijn welkom, ik ben echt ten einde raad.

Reageren

Hoii,

Zijn er ook mensen die met alleen natuurlijke middelen van de schurft zijn verlost? Ik gebruik alleen neemolie, tea tree olie en dettol (haha dat is niet natuurlijk uiteraard) Ik heb namelijk het idee dat ik van de permitrine en de pillen heftige hormonale reacties had, nml hele lange heftige mentale pre menstruele klachten. Daarom gebruik ik het liever niet meer. Mijn plan is om mij iedere avond met neemolie en tea tree in te smeren en bijna iedere dag een tea tree bad te nemen en dagelijks msm(zwavel). Daarnaast was ik iedere dag mn bed en een laken waar ik overdaf op zit. Ik heb in ieder geval wel weinig jeuk. Ben benieuwd naar de ervaringen. Sterkte allemaal!!

Reageren

Hoi @Klaar mee !

Allereerst; Ik ben natuurlijk geen dokter en ik weet ook niet wat er voor jou mogelijk is, dus neem mijn adviezen met een flinke korrel zout! Maar dit is wat ik denk: Laat jezelf door een goede dermatoloog van top tot teen bekijken (huidschraapsels, dermatoscoop), en laat die persoon bepalen of er al dan niet nog steeds sprake is van schurft. Vertel de dermatoloog dat je huid extreem beschadigd is van alle behandelingen, en geef aan dat het op dit punt gevaarlijk is om nodeloos nóg eens te behandelen. Je wordt gek van de onzekerheid en al die secundaire klachten. Je moet het weten! Op basis van het antwoord van de dermatoloog kunnen er twee dingen gebeuren:

-Optie 1: Je bent schurftvrij, maar ervaart de effecten van de langdurige blootstelling aan pesticiden op je huid. Met al die behandelingen die je hebt gedaan lijkt dit mij persoonlijk het meest realistische scenario.
Vanaf nu is het belangrijk om heel voorzichtig te zijn met je huid; Tijd voor herstel!! Gebruik zo min mogelijk zeep, krab jezelf niet, en gebruik vochtinbrengende crèmes/oliën speciaal voor de gevoelige huid. Als je jezelf wast, maak dan gebruik van een wasemulsie voor de kapotte huid, misschien iets zonder zeep. Dep jezelf voorzichtig droog met een zachte handdoek(misschien zo eentje voor baby’s). Gebruik geen heet water. Draag comfortabele/ademende(katoenen) kleding, en scheer jezelf niet(gebruik desnoods een schaar of scheerapparaatje met trim-hulpstuk, zodat de mesjes je huid niet aanraken). Smeer niet met cortisonencreme. Blijf uit de felle zon. Zorg dat je voldoende vitaminen binnenkrijgt en drink genoeg water. Dat soort dingen.

-Optie 2: Je hebt nog schurft, maar hebt te maken met multi-resistente mijten. Aangezien je met twee verschillende producten hebt gewerkt, lijkt me dit minder reëel, maar het komt voor dat die 8-potige hufters niet reageren op permetrine en/of ivermectine. Zoek in dit geval in overleg met een goede dermatoloog naar het alternatief dat jouw huid het meeste zal “sparen”. Welke crème heb je gebruikt? Mijn dermatoloog zei dat er veel resistentie is tegen permetrine. Er zijn ook “natuurlijke” producten die je kunt gebruiken samen met een regulier middel, om je behandeling effectiever te maken, zoals die tea tree olie waar iedereen het over heeft. Ik las een aantal wetenschappelijke studies die tot in zekere mate antibacteriële en scabiësdodende werking van dat product rapporteren. Misschien zou het door dat antibacteriële ook een kleine ondersteuning bij die folliculitus kunnen zijn die je ervaart? Mensen kunnen soms wel gevoelig reageren op dat spul. Maar overleg sowieso met de dermatoloog!

Wat je ook doet: NIET ZOMAAR OPNIEUW BEHANDELEN. Volgens veel (ex)schurftpatiënten op dit forum is post-scabiës echt een ding, en kunnen symptomen behoorlijk lijken op actieve schurft. Lukraak opnieuw behandelen, en dan ook nog eens zonder nut gaat je weer een stap terug zetten. Zelf merk ik nu al(ik zit pas in mijn eerste “behandelcyclus”) dat mijn huid aan het klagen is. Al na één ronde permetrine ontwikkelde ik verergering van de blaasjeseczeem op mijn handen en tenen, droge huid, en ontstoken haarzakjes rondom de intieme zone.

Ik ben nog niet eens half zo lang hiermee bezig als jij, en ik ben er nu al klaar mee. Dus ik kan me alleen maar voorstellen hoe kut dit is voor jou 🙁

Maar: het gaat vast en zeker goedkomen! Je gaat hier doorheen komen, en op een dag loop je weer lekker van het leven te genieten zonder klachten en onzekerheid! Laat je niet afwimpelen door huisartsen die jouw klachten niet serieus nemen! Jij móet een doorverwijzing krijgen, want zo is het voor jou niet te doen. Aarzel vooral niet om af en toe weer eens je gedachten te delen hier op het forum! Iedereen wil dat het snel weer goed met je gaat 🙂

Reageren

Beste allen,

Allereerst wil ik iedereen hier echt bedanken voor bemoedigende woorden en fijn dat er een plek is waar mensen zijn die weten hoe verschrikkelijk het daadwerkelijk is. Want mentaal is het het aller zwaarst.

Ik heb de behandeling van rotschurft gedaan en had de laatste 10 dagen eindelijk niets meer tot helaas eergister. Donderdagochtend was m’n laatste keer pillen maar nu heb ik toch nieuwe plekjes denk ik. Het is alleen vaak een wondje (zonder dat ik gekrabd heb) alsof de mijt zelf al dat wondje maakt. Heeft iemand hier ervaring mee?

Daarbij heb ik het idee dat je gewoon iets zwarts ziet zitten.. vraag me dan af of dat de mijt is.

Morgen kan ik gelukkig weer bij de dermatoloog terecht maar ik wil goed voorbereid zijn. De vorige keren voelde ik me niet serieus genomen en ik stond binnen 5 min weer buiten met dezelfde kuur als de huisarts ook al 2x had gedaan.

Alvast bedankt! Lieve groetjes!

Bijlagen:

1. 

   536724FC-FCF4-4A46-BA4F-1FB06DA3C435.jpeg
   

Reageren

Hoi @Wondjes ipv bultjes ! Ik vind het ontzettend stom dat veel mensen zo voor zichzelf moeten denken/opkomen, terwijl de dokter/dermatoloog dat eigenlijk voor ons zou moeten doen.

Hopelijk gaat het bezoek goed. Ik denk dat het je rust zou geven wanneer iemand écht goed heeft gekeken en jou definitief kan vertellen of de schurft weg is of niet.

Op dit forum lees ik dat veel mensen ook ineens gangetjes kregen toen de schurft wel al weg was, dus het hóeft niets te betekenen… Maar natuurlijk wil je het wel gewoon weten!

Heel veel succes en beterschap in ieder geval! <3

Reageren