Mijn leven op ze kop en niemand weet raad

Beste allen,

Ik wil toch even ook mijn verhaal kwijt omdat ik gek word van mezelf.

Een jaar geleden had ik een leuke baan alleen werd mijn zicht minder ik zag dubbel was moe en werd zo duizelig jeukende voeten ijskoud bloed hete handen en tintelen in een nare zin ik werd af en toe zo eng dat ik me moest vasthouden of gaan zitten. Dit was de begin fase op een gegeven ogenblik was ik aan het eten met mijn vriendin en toen viel mijn rechter zicht uit ik zag niks meer leek wel of me oogbal weg schoot een zwart gat me hele gezicht tintelden nu na een jaar nog steeds alsof ik tegen een verdoving ben aangelopen naar de huisarts gegaan opgenomen ze dachten eerst hersenbloeding toen tia toen was het opeens niks. Ze konden niet verklaren waar het vandaan kwam een scan gehad zonder vloeistof en ik stond weer buiten daarna ging het zo slecht ik blijf duizelig zie dubbel wazig ik verlies nu ook steeds urine steeds onstekingen in me blaas seks doe ik niet meer aan doet pijn en heb ook het idee dat mensen me ruiken heel genant ben mezelf gaan isoleren thuis. Ik heb constant pijn heb het idee dat niemand me serieus neemt nu hebben ze weer een infectie onsteking gevonden loop ik bij de uroloog ook zijn er onrustige cellen gevonden faze 2 als ik loop slaan me benen op slot ik haal alles door elkaar vergeet me afspraken vergeet me dingen die ik aan het doen ben zelf de strijkijzer eruit te halen en ik ga rustig wat anders doen. Ik ben moeder van een 6 jarige dochter en klinkt gewoon stom ik durf niet meer naar de huisarts heb het idee dat er een prop in me hoofd zit van de contante hoofdpijn. Fiesten is gevaarlijk want me benen stopen er op eens mee die slaan op slot ben eigenlijk beetje wanhopig en erg ongelukkig hier door. Vroeger kon ik bijv nog wel eens een wijntje drinken nu als ik er een drink sla ik nock out achter over en weet ik totaal niet meer wat ik heb gedaan of gezegd .

Ik weet eigenlijk niet wat ik er mee aan moet. Ik loop bij de neuroloog er is een kantel test gedaan waar ik dalingen heb te lage bloeddruk dus er is een scan gemaakt omdat ze toen dachten dat ik een tia had maar ik ben niet meer mezelf ik weet dat er iets is. Nu heb ik een assistent uroloog ontmoet die me wel serieus neemt maar ik voel me echt een zeur en ik schaam me dood.
Mijn baan verloren en eigenlijk een beetje me leven