Toen ik 10 jaar oud was, is bij mij een waterhoofd vastgesteld. Ik heb toen een operatie (derde ventriculostomie) gekregen.
Ik was mij volkomen bewust van alles wat er gebeurde, maar kon het wel een plaats geven. Ik kijk nu ook niet terug op die periode met haat ofzo: het is gebeurd en dat is het dan.
Ik heb heel mijn leven veel last gehad van stress en piekeren.
Ook draag ik nog steeds gevolgen van de aandoening (motorisch, sensorisch,…)
Ik ben nu 23 en ik sukkel al 5 jaar met depressies af en aan. Ik ben heel erg vragend naar een oorzaak/ aanleiding. Men vertelt mij vaak dat “ik al veel heb meegemaakt” Zou het kunnen zijn dat ik toch een trauma heb door deze periode?
Kan het zijn dat mijn hersenen beschadigd zijn ofzo?
Ben ik misschien overprikkeld/ overspoeld door emoties? (Die indruk heb ik wel, ik ben heel gevoelig, zowel voor emoties als prikkels. Men heeft bij mij ook getest voor autisme, maar die uitslag was negatief)

Groetjes
Ren

Ik denk dat je er goed aan zou doen dat met een neuroloog te bespreken. Die kan je zeggen of er schade is ontstaan

Reageren