Ik liep al 2 weken met vage klachten. Hartoverslagen, maagpijn, misselijk en pijn op de borst. Uiteindelijk, doordat ik steeds meer klachten kreeg, had de ambulance mij meegenomen. Ik kreeg thuis nog bloedverdunners en 2x over een spray onder mijn tong.

Eenmaal bij het ziekenhuis aangekomen, werd ik naar de hartafdeling gebracht. Ik werd aan de apparatuur aangesloten, er werd een longfoto gemaakt en er werd bloed afgenomen. Mijn D-dimeer was te hoog en ik had koorts waardoor men dacht aan een longembolie.

Ik moest blijven en de volgende ochtend zou er een CT-scan gemaakt worden. Ik kreeg nog meer bloedverdunners voor de nacht en de volgende ochtend ook. Ik werd opgehaald voor de scan en er werd contrastvloeistof via een ader toegediend. Ik voelde inderdaad dat vreemde warme gevoel bij mijn keel en bij mijn geslachtsdeel. Het was zo gepiept en dat vreemde gevoel trok al snel weg.

De uitslag was goed, gelukkig! Maar wat was het dan wel? Ze wisten het niet en ik mocht naar huis.

Eenmaal een aantal uur nadat ik thuis was gekomen, kreeg ik een zeer onrustig gevoel door mijn lijf. Het kwam met golven en ik voelde mij naar worden. Tegelijkertijd kreeg ik een zeer warm/branderig gevoel door mijn hele romp. Ik werd er ook bang van maar probeerde mij rustig te houden. Op een gegeven moment veranderde dat gevoel in een angstgevoel wat door mijn lijf gierde! Wat naar! Ik wist niet waar ik het zoeken moest. Opeens was ik zeer slaperig. Viel iedere keer weg en begon, toen ik op de bank zat, te schokken met mijn benen. Het kwam en het ging. Ik heb daarna zeer vast geslapen.

De volgende dag werd ik vreemd wakker, leek wel of ik in een roes leefde. Wederom kreeg ik weer last van heftige angstgevoelens. Ik hield het niet meer vol en heb jankend de huisartenpost gebeld. Het kon volgens de SEH niet door de contrastvloeistof komen. Er waren geen alarmbellen. Dat vreemde warme gevoel was er ook nog steeds en ook de slaperigheid en de misselijkheid. Ik belde uiteindelijk weer en kreeg een kalmeringsmiddel voorgeschreven.

Na lang tobben en in paniek zijn, had ik toch maar besloten om het tabletje in te nemen. Ik werd rustiger en heb daarna het angstgevoel niet meer gevoeld. Wél voelt alles heel onwerkelijk over wat er gebeurd is, voornamelijk de angstgevoelens en heb ik het er nog moeilijk mee.

Herkent iemand zich enigzins in mijn verhaal na het toedienen van contrastvloeistof?

Ik zal je vraag doorsturen naar onze huisarts. Hij zal dan hier reageren op je vraag

Reageren

Hartelijk dank!

Ik had overigens ook nog een hele vieze smaak in mijn mond. Leek wel of het naar pleisters smaakte, die stoffen pleisters. Zelfs een paar dagen daarna proefde ik diezelfde smaak nog.

Reageren

Het moeten vervelende , beangstigende ervaringen geweest zijn, naar wat ik zo hoor!
Ik geloof wel dat je klachten kunnen zijn veroorzaakt door de contraststof. Dit is alleen iets anders als een snelle, heftige allergische reactie.

Mensen kunnen vreemd reageren op geneesmiddelen c.q. contraststof middelen. En in verschillende gradaties.
En de oorzaken van overgevoelig reageren op contrast middelen zijn nog steeds niet geheel wetenschappelijk duidelijk.

Volgens de specialisten richtlijn “veilig gebruik van contrastmiddelen” zijn er contraststof-/geneesmiddelen reacties die een specifieke serie van klachten kunnen geven. Die kunnen DIRECT (binnen een uur) of VERTRAAGD (meer als 1 uur tot een week daarna) ontstaan.
Verder kun je wel of niet allergisch zijn (=vastgelegd in het immuun systeem)
Er bestaat een zogenaamd “pseudo-allergisch” reageren. Je hoeft dan niet eerder in kontakt te zijn geweest met het middel. De volgende stap is een ernstiger beeld van een echt allergische reactie. Dat kan zeker ook als je eerder wel in kontakt bent gekomen met het middel.

Het kan echter ook voorkomen dat angst zelf klachten veroorzaakt.
In ieder geval heb je niet een sterke allergie/ anafylactische reactie gekregen (met benauwdheid, opzwellingen van de huid, shock , etc)
Is wel iets om te vermelden bij eventueel toekomstige (contrast-) onderzoeken!

Reageren

Goedemorgen,

Hartelijk dank voor uw uitgebreide antwoord en dank dat u de moeite ervoor heeft genomen.

De onrustige gevoelens zijn helaas weer teruggekomen. En dat branderige gevoel is ook nog steeds niet weg. Het komt voornamelijk opzetten wanneer ik onrustig word. Ik krijg dan ook een zweet uitbarsting.

Ik heb een afspraak gemaakt bij de huisarts want dit is niet goed.

Ik krijg nu angst voor de angst, ook omdat mijn maag nog steeds niet over is. Ik krijg binnenkort een gastroscopie. Waar ik ook enorm tegenop zie want heb gelezen wat het inhoud. Niet zozeer dat ze met die camera naar binnen gaan, maar dat ik straks misschien weer iets toegediend krijg en/of dat het bij mij fout gaat.

Ik heb in het verre verleden ook vreemd gereageerd op een narcose. Ik kwam met angstaanvallen uit die narcose en het was alsof ik in een roes leefde. Vreselijk was dat. Denk dat ik erg gevoelig reageer op medicatie enz. Van sommige andere fabrikanten kan ik niet tegen het middel, of ik krijg een allergische reactie (dik, gezwollen en paarse onderlip) Al met al, slik ik dus genoeg medicatie (epilepsie, schildklier en ocd) wat denk ik niet bijdraagt aan dit alles.

Nogmaals, hartelijk dank 🌸

Reageren

hoi, mijn hartslag ging gisteren 12 juni tot 70 slagen, nu is mijn hartslag begon vanmorgen met 60 en nu 55 slagen.. Ik durf de nieuwe en oude bloeddruk medicatie niet gebruiken. Mijn normale hartslag is 80. Vermoeden verkalking kransslagader.. Is dit normaal? In het weekend wil je niemand lastig vallen..

Reageren

overleg met je huisarts. Afhankelijk van je medicatie en onderliggend lijden.

Reageren

Op 1 juli kreeg ik contrastvloeistof toegediend, waarbij mijn lichaam direct in vuur en vlam stond. Na twee dagen begon de ellende: eerst jeuk rond mijn ogen, daarna ook op mijn knieën, ellebogen en knokkels. Na een vakantie met zon en zwemmen is het pas echt gaan broeien. Inmiddels zit ik al weken onder de uitslag en galbulten met extreme jeuk. De huisarts heeft me al anti-allergiepillen, crème en een prednisonkuur gegeven, maar niets helpt. Ik ben radeloos en erg beperkt. Heeft iemand dit meegemaakt? Omdat de prednison niet aanslaat en zonlicht het verergerde (mogelijk een foto-allergische reactie), hoor ik graag of anderen hier ervaring mee hebben of dat een spoedverwijzing naar de dermatoloog de oplossing was.

Reageren