- Merel6 januari 2017 om 03:15
Gisterenavond mocht ik weer. Ik ben een trotse bloeddonor. Op mijn arm zijn 4 heel duidelijke littekens ervan te zien, maar stiekem ben ik daar alleen maar trots op. Ik ben blij dat ik kan geven en doe het dus ook. Na maanden doorgebracht te hebben in het kinderziekenhuis met mijn jongste kindje weet ik waar ik het voor doe. Inmiddels zelfs aangemeld als beenmergdonor maar (gelukkig) nog geen oproep gehad.
Het zou de 5de keer worden. Door omstandigheden nog niet zo vaak kunnen geven als ik vroeger had gewild.
Thuis zitten 2 kleine kindjes die vaak al hun mama hebben moeten missen door ziekte van de jongste en overbelaste oppassen. Gevolg is dus dat ik pas bloed kan gaan geven in het laatste half uurtje als papa thuis is en iedereen heeft gegeten. Helaas staat papa niet achter de donaties en draait dit standaard min of meer uit op ruzie voor ik weg kan.
Tot mijn groot verdriet prikte de mevrouw door mijn ader heen en hoe hard ik ook kneep er kwam geen bloed meer uit. Collega neemt het over van de mevrouw vraagt of ze de andere kant aan mag prikken en haalt de naald weg. Opeens knijpt ze het zakje dicht en stuurt me terug naar de wachtkamer, er zat al te veel in het zakje (40cc) en ik mag geen bloed meer geven.
Daarna hoor ik ook nog dat de zak weg gegooid zal worden want het is te weinig.
Eerlijk gezegd ik heb hier geen enkel begrip voor en voel me heel naar. Heb het altijd heel belangrijk gevonden om bloed te geven. Hou van te voren als ik een oproepkaart verwacht al rekening mee door geen pijnstillers te gebruiken ondanks ernstige hoofdpijn en moet zelfs ruzie maken met mijn man zodat ik even weg kan.
En dan krijg je dit.. weggestuurd en aan de kant gezet terwijl dit niet mijn schuld was. Voel me echt ontzettend verdrietig en begrijp dit totaal niet. Daar nog gevraagd om uitleg maar te geemotineerd ben ik weggegaan..
Heeft iemand dit ooit meegemaakt? Enig idee wtarom zo gehandeld is?
Ik weet werkelijk niet of ik zo nog donor kan blijven als ik zo behandeld wordt. Het kost echt ontzettend veel moeite om thuis even weg te kunnen en wordt er dus niet gezelliger op. Zeker nu ik gisteren helemaal overstuur thuis kwam, ga ik de volgende keer echt geen medewerking krijgen van mijn omgeving (thuisblijfmama zonder oppas buiten familie)
Alvast bedankt voor uw antwoord
1 reactieReagerenJohn (moderator)
6 januari 2017 om 11:29Dat is een vraag die je aan de Bloedbank moet stellen. Die kunnen precies uitleggen waarom er zo is gehandeld
Reageren


