Beste mensen

Ik weet niet bij ik me moet wenden maar ik zit met iets wat me echt kapot maakt en me stress geeft terwijl ik zwanger ben. Echt niet goed voor de kleine. Ik schaam me diep om het hierover te hebben en voel me zo onverantwoord maar ik wordt er echt helemaal gek van!

Momenteel ben ik zwanger van me partner althans ik heb t gevoel alsof t kindje niet van hem kan zijn maar uit de berekeningen en termijn echo is gebleken dat ik in t weekend bevrucht ben waarin me partner en ik sex hebben gehad. Waarom denk je dan dat het niet is zullen jullie denken. Dat weet ik dus ook niet. Ik heb op me werk veel mannen die me sjans geven en met me flirten en haal de gekste gedachten door me hoofd. Ik heb nooit sexuele contact met ze gehad! Telkens denk ik straks lijkt de kleine op 1 van hun ofzo echt ik weet het slaat nergens op. Maar het gaat zelfs zo ver dat ik een 4D echo heb laten maken Om te kijken of de kleine wel degelijk op iemand van ons lijkt… ik wordt er gek van. Ik voel me echt dom en stom maar ik hoop dat iemand is die me dit uit me hoofd kan praten. 🙁

Met een 4d echo zul je dat ook niet zien. Hoe kun je nu denken dat het kindje op iemand gaat lijken waar je geen seks mee hebt gehad?
Praat hier eens met je huisarts over en laat je naar een psycholoog verwijzen.

Reageren

Dat durf ik dus niet ik snap überhaupt niet waarom ik dit denk echt raar…

Reageren

Mag ik je vragen waarom je denkt dat de baby niet van je partner is als je eerlijk waar absoluut geen enkel seksueel contact hebt gehad met anderen…?
Er moet een reden zijn waarom je daar zo hard aan twijfelt. Al is het dat je mss toch met een andere man gekust hebt e.d…. Of je dat je denkt dat je in een zatte toestand mss iets verkeerd hebt gedaan.. Of dat iemand jou iets heeft aangedaan? Twijfel moet ergens vandaan komen.

Als je daar heel eerlijk in bent en je hebt geen enkel seksueel contact gehad met anderen, dan moet je ook weten dat er geen enkele kans bestaat dat deze baby niet van je partner is.

Reageren

Bedankt anoniem

Weet je shoot me ik weet het ook niet daarom ook mijn titel 🙁 er is een collega met wie ik gekust heb en sexueel contact maar ik was destijds aan de pil en de maanden daarop gewoon elke maand netjes me menstruatie maar dan heb ik t over een jaar geleden. (Heb er op de dag van vandaag nog spijt van eerlijk waar soms doe je dingen waar je achteraf wel je hoofd tegen een deur kan slaan) we hadden ook gevoelens voor elkaar maar dat hebben we weg gestopt ik ben immers getrouwd en hij een vriendin. Dat hoofdstuk heb ik nu ook afgesloten evenals hij. Maar het gekke is waarom maalt deze gedachte dan door me hoofd? Ik heb veel sjans niet dat ik nu een potje mezelf ga verheerlijken maar soms denk ik jeetje stel dat dit of dat. Het is echt heel stom want ik heb echt geen sex gehad met iemand anders behalve me partner. Ik ben ook echt niet gedrogeerd of wat dan ook er is niks in me drankje gedaan ( t klinkt gek maar ik hou alle opties open) ik weet diep in me hart dat deze kleine van me partner is maar waarom maken me gedachten me dan gek met zulke ideeën? Alles klopt ook gewoon. De dag van de bevruchting hebben me man en ik 2 dagen daarvoor sex gehad kortom ik voel me echt debiel. Ik denk er zo vaak aan terwijl de gedachte ongegrond is. Misschien heb ik zo een spijt van wat ik destijds gedaan heb dat t tot op heden nog aan me maalt en denk van goh straks is het van die ene collega. Dom natuurlijk. Daarom joh ik wordt er echt psychisch van. Kan wel een afspraak maken met een psycholoog maar ik zie mezelf al aankomen..

Reageren

[quote]Kan wel een afspraak maken met een psycholoog maar ik zie mezelf al aankomen..[/quote]Je gedachten zijn in ieder geval niet normaal. En psycholoog of zelfs een psychiater is nog lang zo gek niet.
Tenzij je natuurlijk in je onderbewustzijn niet helemaal eerlijk tegen jezelf bent en er een stille wens is dat je je afvraagt hoe het zou zijn om een kind met die collega te hebben waar je dus wel gevoelens voor had.

Reageren

Tandor dat klopt niet wat u zegt ik moet juist kotsen om t feit dat ik destijds de mist in ben geweest met me collega laat staan er een kind van te hebben.

Reageren

Sorry, ik moet soms een beetje provoceren om dingen duidelijk te krijgen. Het zou hebben gekund.
Ik denk echt dat je toch beter wel even naar je huisarts kunt gaan en een verwijzing vraagt naar een psycholoog. Je moet echt van deze dwanggedachte af. Dat zal alleen maar steeds meer stress opleveren.

Reageren

Tandor dat begrijp ik ook en als ik in u schoenen stond zou ik ook denken hup naar de psycholoog naar ik probeer t ook liever zelf op te lossen Omdat ik diep in me hart weet dat de kleine van me partner is. Ik heb sinds die ene fout nooit meer sexueel contact t gehad met iemand anders buiten me man. Hoe durf ik dan zoiets te denken? Ik heb t een beetje opgezocht en ik denk dat ik inderdaad last heb van die dwang gedachten. Stel je voor dat ik een afspraak bij de psycholoog maak straks willen ze me partner erbij hebben dan kan ik helemaal naar me relatie fluiten. Door de stress heen heb ik nu echt buikpijn erdoor gekregen. Soms wil ik dat ik deze onnozele gedachten niet had 🙁 ik haat mezelf zo erg..

Reageren

[quote]Stel je voor dat ik een afspraak bij de psycholoog maak straks willen ze me partner erbij hebben dan kan ik helemaal naar me relatie fluiten.[/quote] Zo gaat dat natuurlijk niet..dat bepaal je altijd nog zelf. Trouwens Zou het ook heel erg dom van een psycholoog vinden om in dit geval de partner erbij te betrekken.

Reageren

Sry dat ik nu pas reageer, ben er even tussenuit geweest.

Wist je dat je tegenwoordig al een prenatale vaderschapstest kan laten doen?
Dat kan voor je gemoedsrust zorgen. Misschien als je het met je dokter overlegd dat zij/hij wel een reden kan verzinnen om bloed te nemen van uw vriend/man.

Ivm je misstap… Je hebt je laten meeslepen en geleerd uit je fouten.
Het is heel duidelijk dat je je enorm schuldig voelt en dat betekent ook dat je heel veel om je man geeft. Je mag jezelf de kop niet blijven inslaan, je moet je erover zetten en accepteren dat wat gebeurd is, gebeurd is..
Daar kan je nu niets meer aan veranderen. Anders ga je er onderdoor geraken.
Volgens mij is dit ook de reden waarom je hier zo’n panische angst voor hebt, goed wetende dat het kind wel van je man moet zijn.

Probeer voor jezelf de feiten onder ogen te zien:
Sex = zwanger + sex enkel met partner = kindje is van partner
Er bestaat geen enkele andere mogelijkheid dat het kindje niet van je man is.
Bij twijfel gebruik terug bovenstaande rekensom…

Reageren