Ik weet niet of ik het juiste forum heb gekozen, maar ik zal mijn probleem zo goed mogelijk proberen te omschrijven.

Over een week is het een jaar geleden dat ik ben bevallen van mijn dochtertje. De zwangerschap ging – op bekkeninstabiliteit na – heel goed en de bevalling ging vlot en soepel. Direct erna voelde ik me kiplekker! Ik gaf borstvoeding en heb dit tot 4.5 maand volledig gegeven, voordat ik overstapte naar flesvoeding. Deze overstap maakte ik, om een simpele reden: mijn gezondheid.

Mijn dochter groeide als kool, maar dronk mij leeg. Ik ging zo in haar op (ze huilde heel erg veel), dat ik vergat te ontbijten/lunchen en niet genoeg dronk. Ik ben tot op dit moment 7kg lichter dan voor de gehele zwangerschap, ben dus erg veel afgevallen! Het moment dat ik besloot om te stoppen met borstvoeding, was erg zwaar, maar de klachten waren toen op zijn ergst:
Erg vaak ziek en verkouden, zwak in de benen, later ook zwak in de vingers. Met zwak bedoel ik de neiging erdoor te zakken. Ook een gevoel dat je je benen moet strekken, maar het strekken van de benen verlicht het gevoel niet. Een soort doof gevoel in de benen, echte pijn heb ik er zelden aan.
Het maakt(e) niet uit of ik een rustige dag of een actieve loopdag heb, want ik heb in principe dezelfde klachten. Wel ben ik erg snel moe, heb ik eigenlijk nooit bij het ontwaken een uitgerust gevoel (terwijl mijn dochter goed slaapt). Wat is dit toch?? Er is niets aan mij te zien, dus de omgeving wordt nu wat ongeduldiger met mij 🙁

Ik ben zelf bang dat ik met de borstvoeding en tekort aan voeding, misschien mijzelf gesloopt heb. Misschien een tekort heb opgebouwd? Of klinkt dit als iets anders?
De reden dat ik het hier vraag is dat het een maand of 2 geleden echt heel goed ging. Ik dacht: ik ben ontzwangerd!!! Maar nu sinds een week of 2 is het weer heel erg terug gekomen!

Help, alsjeblieft…

Bent u met deze klachten al bij de huisarts geweest? En heeft u uw dieet alweer aangepast aan een gezond en evenwichtig dieet, of eet u nog steeds onvoldoende. Is er mogelijk ook sprake van een depressie?

Reageren

Hoi!
Ik ben ongeveer in januari bij de huisarts geweest, maar toen zat er een bult in mijn lies dat op een spatader leek. De klachten konden een beetje daarbij gematched worden. Maar het bleek een abses te zijn, die 2 weken later weg was.
Verder had ze geen idee waar mijn beenklachten door veroorzaakt konden worden..

Mijn dagelijks dieet is zeer gezond! In ieder geval gezonder dan voor mijn zwangerschap. Ik ontbijt en lunch samen met mijn dochtertje, probeer elke dag fruit te eten (lukt niet altijd even goed) en ik eet zeker elke dag een avondmaaltijd met volop groenten en soms een klein stukje vlees of vis. Snacken doe ik ook 😉

Depressie, moeilijk te zeggen. Ik heb me wel eens slechter gevoeld dan ik me nu voel, dus zelf denk ik daar niet zozeer aan. Wel is mijn leefsituatie anders dan dat van andere mama’s. Ik woon samen met mijn vriend en dochtertje, maar mijn schoonbroer woont hier ook. Mijn vriend kocht voor onze relatie dit huis met zijn broer namelijk. Er is de overeenkomst dat hij een andere woning zal zoeken, maar we zijn nu anderhalf jaar verder. Ondertussen hebben wij er allebei niet voor gekozen om met elkaar te wonen natuurlijk. We doen ons best om het rustig te houden en goed met elkaar om te gaan, maar ik voel me toch niet alsof ik rustig van mijn gezin kan genieten. Wat dat betreft heb ik me ook wel eens beter gevoeld.

Nooit eraan gedacht dat een depressie hiermee verband zou kunnen houden, eerlijk gezegd… Ik ben benieuwd wat u van mijn verhaal vindt en of u mij misschien nog tips zou kunnen geven of ideeën hebt..

Groetjes

PS. misschien nog handig te vermelden dat ik 23 jaar oud ben en probeer een dagelijkse wandeling van 30minuten te doen met mijn dochtertje…

Reageren

Ik denk drie dingen: 1. waarom ben je maar zo weinig buiten met jouw dochter, 2. wat is de oorzaak van jouw depressie, en 3. waarom organiseer je niet beter jouw eigen gezin? Ik vind een beetje dat je als een slachtoffer klinkt, en daarmee bedoel ik dat je schrijft alsof je er allemaal niets aan kunt doen en het jouw allemaal overkomen is. En dat geloof ik niet. Als stap één het duidelijk opschrijven van jouw problemen is, dan kun je vast ook stap twee nemen, namelijk handelen naar jouw eigen inzichten. Zit ik er ver naast?

Reageren

Pardon, maar ik vind dit een zeer ongepast en onprofessioneel antwoord!
Daarmee denk ik ook dat u mijn vraag niet goed gelezen hebt en de conversatie die ik had met Marieke.
Ik suggereer geen depressie, sterker nog ik gaf aan dit nooit samen in verband te hebben gebracht. Het onderwerp depressie werd aangehaald door Marieke.
Daarnaast vind ik dat u erg snel de conclusie trekt dat ik mijn gezin beter moet organiseren. Ik vind dit een erg onaardige opmerking van u. Ik ben u geen verklaring schuldig, maar als u het dan toch zo graag wil dan geef ik u het volgende: Ik studeer, ik werk, ik ben moeder, ik doe het huishouden, ik kook, ik doe boodschappen en probeer tussen de regels door nog te genieten van de mooie dingen. Dit lukt aardig. Maar het is mij inderdaad allemaal overkomen. Dat kunt u dan misschien niet geloven, maar was dat mijn vraag? Nee. Mijn vraag was om mij tips te geven met betrekking tot mijn BENEN. Ik vraag u niet om mijn persoonlijk leven eens flink te voorzien van een sticker. Zonder dat u dan ook maar enigszins verdiept hebt.

Ik ben als het kan elke dag buiten met mijn dochter, en dan gemiddeld 30min. De keren dat het niet lukt is 1 van ons beiden ziek of zijn we andere dingen aan het doen. Is 30 minuten wandelen samen en boodschappen doen elke dag zo weinig? Dacht het niet. Ik denk dat dit meer beweging is dan een gemiddelde thuismoeder doet.

Ik wacht graag op uw antwoord en ik hoop dat u na zult denken over mijn feedback aan u.

Reageren

Ik vind het advies zo slecht nog niet, Als je zo druk bent, kan ik mij voorstellen dat het reorganiseren veel soelaas kan bieden. Als je jezelf zo zwaar belast, vind ik het niet vreemd dat je van vermoeidheid door je benen kan zakken. Misschien niet leuk om te horen maar wel heel simpel en waar. Als dit een duidelijke omschrijving van jouw problemen is, dan lijkt de oplossing nabij door meer rust te nemen.

Reageren

Het advies zelf was flink verpakt in een vervelend jasje. Niet op een correcte manier gebracht.
Zoals u het omschrijft had ik het er niet uit kunnen halen. En mijn vriend ook niet.

Het is niet zo dat ik alles alleen doe, maar dit zijn wel de dagelijkse dingen die mij bezig houden, die ik dus wil omschrijven. Waarmee ik gedeeltelijk wilde aangeven dat ik voldoende lichaamsbeweging krijg. Ik sport weliswaar niet in een sporthal, maar ik compenseer dit op andere manieren.
Ook heb ik goed nagedacht over het schoeisel waar ik op loop. In huis loop ik altijd op blote voeten:heerlijk. In de tuin op slippers, buitenshuis op laarzen met een klein hakje 3-5cm of soepele Puma’s.
Ik wissel zodanig af dat mijn spieren niet eentonig belast worden (op advies van mijn fysiotherapeut).

Ik sta in de ochtend op tussen 8 en 9 samen met mijn dochter, maar daar begint mijn pijn juist. Bij het uit bed komen, of uit een stoel opstaan. Als ik eenmaal bezig ben met aankleden, afwassen etc. dan heb ik nergens last van. Als ik een drukke dag heb gehad en na het avondeten op de bank plof heb ik ook nergens last van.
Dat geeft mij het teken dat het geen vermoeidheid is, waar ik last van heb. Als ik vermoeide benen heb, dan voel ik ze wel als ik ga zitten zegmaar. Ik krijg pas echt last als ik op moet gaan staan en dan dreig ik er door te zakken. Dat vind ik eng met mijn dochter op de arm.

Ik slaap gemiddeld 8 uur op een nacht (probeer het), dus daar zou het ook niet aan moeten liggen.
Ik krijg 1 dag per week mijn zus op bezoek die mijn dochter overneemt en mijn vriend werkt fulltime. Hij kan alleen helpen in de avonden en weekenden. Maar ook hij heeft af en toe rust nodig.
Het probleem is niet het organiseren. Een probleem waar ik wellicht een depressie door zou KUNNEN ontwikkelen zou eerder de eindeloze aanwezigheid van schoonbroer kunnen zijn. = het gevoel niet helemaal thuis te kunnen zijn/voelen en alles doen zoals we zouden willen.

Welk advies kunt u mij geven met betrekking tot mijn benen?
Komt het bekend voor, heeft het een naam?

Reageren

Overbelasting.

Reageren

Is er kortgeleden nog bloedonderzoek gedaan? Mogelijk in relatie tot het abces dat eerder is vastgesteld? Hoe zijn de ontstekingswaarden? In ieder geval is het verstandig met deze klachten naar de huisarts te gaan die uw medische voorgeschiedenis kent en mogelijk een verband kan leggen tussen uw klachten en uw sociaal-maatschappelijke status. Met name de mentale onrust die u ervaart met de extra persoon in huis, de vele activiteiten die u allemaal tegelijk wilt ontplooien en lichamelijk eventueel het plekje op het boven been. De huisarts kent u en kan uw klachten binnen dit kader gemakkelijker plaatsen. Op basis van het schrijven vind ik overbelasting door chronische overactiviteit die overigens veel voorkomt bij jonge moeders niet onlogisch klinken van de eerdere schrijver.

Reageren

Hoi,
Ik wilde nog even laten weten dat ik de oorzaak heb gevonden.
Gisteravond stond er voor mij en mijn vriend een massage geboekt bij een salon en daar hebben we een volledige ontspanningsmassage gekregen. De mevrouw constateerde in mijn benen flinke spierknopen. Ik voel nu al enige verlichting, maar ze zijn nog niet helemaal weg.
Hebben jullie nog tips hoe ik deze zelf weg kan krijgen/ of in de toekomst voorkomen?

Ik ga binnenkort nog een keer laten masseren.

Groetjes

Reageren

Goede schoenen dragen met een voetbed, bij voorkeur orthopedisch schoeisel.

Reageren

Goeie tip, shoppen dus…!

Reageren