Hey allemaal, ik wilde iets persoonlijks delen en jullie mening vragen.

Mijn naam is Marv, ik ben 27 en woon nog thuis bij mijn ouders, die inmiddels 34 jaar samen zijn. De laatste tijd merk ik steeds vaker dat ze ruzie hebben. Het voelt alsof ze elkaar niet meer echt kunnen geven wat ze nodig hebben, en de liefde en aandacht die er vroeger was, is gewoon niet meer hetzelfde.

Als hun zoon vraag ik me soms af of ze misschien gelukkiger zouden zijn als ze uit elkaar gaan… maar tegelijkertijd kan ik me ook niet voorstellen dat ze niet meer samen zijn. Ons hele leven is gebouwd op hen als koppel, en we hebben zoveel mooie herinneringen als gezin.

Ik ben eigenlijk benieuwd of iemand hier iets soortgelijks heeft meegemaakt. Is er iets wat ik kan doen om te helpen? Of is dit iets wat ik gewoon moet accepteren en waar ik me beter niet mee kan bemoeien?

 

Hoi. De ouders van mijn zwager zijn enkele jaren geleden uit elkaar gegaan. Ze waren toen begin tachtig(ja echt waar, whats in a name). Daar zijn mijn zwager en zijn zus heel boos over geweest want het blijkt dus al tientallen jaren niet goed te gaan maar zijn al die tijd toch bij elkaar gebleven. Nu heeft zijn zus het contact met haar moeder ook vebroken want ze kon het niet meer aanzien. Sommige mensen, hoe hoog opgeleid ook, doen soms rare dingen die niemand begrijpt maar waar anderen wel last van hebben gehad. In dit geval was het veel beter geweest als de twee ouders al veeeel eerder gingen scheiden. De jeugd was namelijk niet altijd gezellig thuis voor mijn zwager en zijn zus, en de ouders niet gelukkiger.

Heb het er vaak met mijn zwager over gehad: conclusie, vaak is scheiden echt veel beter voor iedereen.

Reageren