hallo

ik ben een jongen van 15 en ik heb de afgelopen 3 jaar veel meegemaakt

ik had/heb last van een angststoornis en door mijn verlatingsangst was ik bang om na de basischool iedereen kwijt te raken. daardoor had ik een slechte start in de brugklas en geen vrienden. ik werd verdrietiger en verdrietiger in een vicieuze cirkel naar beneden ook mijn cijfers waren slecht en iedereen dacht dat dit gewooon kwam omdat ik lui was.(ik ben ook heel erg gepest daardoor) daar werd ik nog verdrietiger van omdat ik wist dat ik mijn  best wel heel erg deed. mijn vader zag wel dat ik wel eens een pak slaag heb gehad maar hij werd dan boos omdat ik me niet verzet had en dan zij hij dat ik ze had moeten aanpakken. daardoor voelde ik me nog minder goed genoeg omdat zelfs mn vader me blijkbaar een sukkel vond/vind. ik heb nu(2jaar later) 2 depressies en heel wat therapie achter de rug maar ik voel me nog steeds niet goed op school gaat het al weer beter met mijn cijfers en ik word ook niet meer gepest (tijdens school(en dat ook alleen maar omdat er continu o p gelet wordt))

maar ik heb `geen vrienden of vriendinnen of een vriending of uberhaupt iemand.

want :

niemand mag mij omdat ik verlegen ben en soms erg druk kan doen (ik heb ook adhd)

ik raar word gevonden omdat ik  geschiedenis interessant vind

ik mijn ouders dit alles nooit heb vertelt omdat ik mijn eigen problemen op wilde lossen en mijn eigen boontjes wilde doppen. ze weten het nu wel grootendeels maar moeten het nog wel verwerken.

kortom ik ben dus erg eenzaam

en ik zou zo graag iemand ontmoeten of  een keer een echte vriend hebben die mij begrijpt.

help

heeft iemand tips voor mij?

He wat naar nou dat niemand heeft gereageerd. Zelf ben ik een vrouw van 50 dus zit ik in een andere levensfase.

Soms vind je geen aansluiting bij de groep. Maar er is niets mis met interesse in geschiedenis. Blijf vooral jezelf.

Als je behandeld bent voor angststoornis en depressies neem ik aan dat je in de GGZ behandeld bent. Als je ADHD hebt neem ik aan dat je een officiele diagnose hebt.

Kun je dan geen pgb (persoonsgebonden budget) krijgen via de gemeente? Kun je geen begeleider krijgen die via een pgb betaald wordt? Een begeleider geeft geen therapie maar kan wel helpen bij het ondernemen bij activiteiten  Lukt het je om in de gemeente waar je woont eens langs te gaan bij een jeugd- en gezinsteam?

Zelf werk ik als secretaresse in de jeugd ggz. Vandaar dat ik daaraan denk. Mijn volwassen autistische broer van 47 heeft ook een begeleider waar hij wel eens wat mee onderneemt.

Veel sterkte. Blijf er niet alleen mee rondlopen.

Reageren