Kan iemand mij zeggen hoe ik erachter kom of iemand geestelijke problemen heeft of geestelijk ziek is? Ik loop er steeds tegenaan dat ik een vriend ontmoet die op zijn zachtst gezegd vreemde dingen heeft. Nou heeft iedereen zijn rare kanten en aparte manieren, maar toch…..Dit is nogal wat. Mijn huidige vriend zit vaak met zijn been te bewegen, doet geluiden na (zoals boem, als hij iets verteld over een explosie of zo roept hij ook keihard boem erbij). Als iets niet werkt, bijv. zijn computer dan gooit hij deze door de kamer of trapt hem kapot. Laatst gooide hij een kop koffie tegen onze nieuwe keukenkastjes. Hij maakt piepgeluidjes, die doet hij na van films of zo. Seksueel heeft hij een paar lichte afwijkingen. Hij heeft vroeger wel eens seks gehad met een oudere man in het buitenland die hem daartoe overhaalde/meenam. Hij houdt van lak toestanden en gaat uit zijn dak van lange laarzen. Hij heeft best wat meegemaakt in zijn jeugd. Vader en moeder gescheiden, weer een andere vader, zus aan de drugs enz. Zou dat het kunnen zijn of is hij gewoon ‘lichtelijk gestoord’. Mijn vriend is ook erg druk. Alles moet nu meteen en hij heeft geen geduld. Als hij met de hond speelt is dat niet even, maar uren, dat iedereen er gek van wordt. Op een stoel zit hij nooit, nee op de grond, ook met visite. Ik twijfel regelmatig aan het verstand van zijn moeder en oma. Zijn moeder is volgens mij verslaafd aan drank en gedraagt zich vreselijk. Ze maakt ruzie. Ze behandeld haar moeder zeer onfatsoenlijk en mij ook. De ene keer is ze vrolijk en niks aan de hand en de andere keer ziet ze eruit als een wrak. Dan lijkt ze rijp voor een inrichting. Heer raar allemaal. Ik ben al 6 jaar samen en begin nu pas serieus te denken: hij spoort niet! Mijn moeder zei laatst dat ze dit dacht…maar ja dat wil je niet zien dan he! Weet iemand raad? Ik heb trouwens ook gedacht aan ADHD of zo.

tja, wat is gestoord? Boem roepen als je iets verteld? niet echt denk ik.
Op de grond zitten, ook niet echt, heb ik jaren gedaan.
beetje vreemde sexuele voorkeuren, moet kunnen.
kop koffie tegen keukenkastje? dat heet driftig en geen zelfbeheersing hebben Computer door de kamer gooien is al helemaal een teken van drift en geen beheersing, dit gaat wel te ver. Slaat hij je soms?
maakt hij vaak ruzie met mensen?
uren met de hond spelen, tja, beetje doorgeslagen lijkt dat wel, maar misschien wil hij zo even tot rust komen.
Praat je weleens serieus met hem? vertel je waar je mee zit? Lijkt mij toch echt belangrijk, alleen jij kan beoordelen of hij spoort, door zijn reacties op allerlei dingen en situaties en vooral door in gesprek te gaan.
Gebruikt hij drugs, drinkt hij vaak teveel.
Kortom hoe is zijn gedrag verder en hoe behandelt hij jou?

Reageren

Bedankt Brenda. Ja hij zoekt vaak ruzie, dat doet zijn moeder trouwens ook. Ik heb grote problemen met haar. Hij is ooit helemaal in elkaar geslagen omdat hij lelijk deed. In zijn werk is het al eens voorgekomen dat ze hem vast gezet hebben op het politiebureau omdat hij gevochten had met een collega. Mij heeft hij wel eens in woede bij mijn keel gegrepen. Dan zegt hij: ja ik schiet wel eens in de fik, maar ik bedoel het niet zo….Het pakte wel goed uit en hij ging niet tever door gelukkig, maar het is te gek, een grote grens tever! Ook heeft hij me wel eens flink hard gepakt en buitengezet omdat ik net iets te lang achter de computer zat naar zijn zin of omdat ik het knopje van de afzuigkap niet meteen kon vinden…..Toen wilde ik weggaan en niet meer terugkomen, maar ik zoek altijd het excuus dat hij een heel slecht voorbeeld heeft gehad en geen warmte van zijn moeder. Vader was al vroeg weg. Ik kom uit een heel ander ‘nest’ waar warmte en liefde was. Hij kent geen grenzen lijkt wel. Hij koopt niet 1 shirt, maar 10 tegelijk in alle kleuren, hij wil alles nu meteen,zitten ze hem dwars dan wordt hij wild, zit iets tegen dan kan hij dat moeilijk verwerken. Vertelt hij een verhaal dan moet iedereen luisteren, alleen wat hij vertelt is interessant. Zo is zijn moeder ook….Hij heeft wel ooit op een school gezeten voor moeilijk opvoedbare kinderen dus wellicht zegt dat ook wat. Nou ik kan nog wel even doorgaan, maar dit is het zo’n beetje. In elk geval heeft hij een slechte moeder en een slecht voorbeeld achter de rug (drank, scheidingen, zus aan de drugs etc).

Reageren

Hij heeft ook ontzettend veel goede kanten: hij stimuleert me dingen te ondernemen, hij prijst me, hij kookt voor me, hij zorgt vaak voor het huishouden, hij onderneemt leuke dingen met me. Wat dat betreft geen probleem, maar zodra er weer wat in hem ontploft of hij zijn drukke kuren heeft dan word ik even niet goed…..

Reageren

Hai, ik las je berichtje en kon niet nalaten te reageren.
Ik wil voorop stellen dat als degene waar het omgaat of de omgeving geen last heeft van afwijkend gedrag, er geen aanleiding is een behandeling te starten.
Dus als hij vindt dat hij gezond is, en hij geen gevaar oplevert voor zichzelf, voor jou of zijn omgeving, dan kan hij zich lekker excentriek blijven gedragen. En gelukkig mag dat want we leven in een vrij land waar eenieder zichzelf mag zijn.

Reageren

Het spectrum van psychiatrische aandoeningen is zeer breed. Uw partner, zijn moeder maar ook u vertoont kenmerken van psychiatrische ziekten. Echter, dit geldt voor 99% van de wereldbevolking. het is de mate van en de hoeveelheid kenmerken en de last die dit veroorzaakt dat een aandoening als psychiatrisch bestempeld kan worden.

Reageren

het zou heel goed zijn voor jullie relatie als hij in therapie zou gaan, want jouw keel dichtknijpen en je wegsleuren gaat te ver.
hij vindt zichzelf dus heel belangrijk en luistert niet echt naar een ander, dat is zeer irritant maar niet gevaarlijk, ,maar hij is duidelijk een jongen die zijn grenzen niet kent en sociaal niet vaardig is.
als hij je ooit weer te hard beetpakt o.i.d. zeg dan dat je wil dat hij in therapie gaat , want dat dit te ver gaat en dat je dat niet pikt, stel dus duidelijk grenzen en laat hem er niet overheen gaan, hoe lief hij verder ook voor je is.
een nare jeugd mag geen excuus zijn om zelf ook zo te zijn.
Zorg goed voor jezelf! Brenda

Reageren

Bedankt voor jullie reacties. Linde: de omgeving, vooral ik, heeft dus wel last van zijn gedrag. Echt last. Of hij een gevaar oplevert daar twijfel ik wel eens aan. Slaat hij ietsje verder door dan ben ik de klos om het zo maar eens te zeggen. Dat is nog niet gebeurd, maar het was net op de grens/randje. Als hij weer eens doorslaat dan zeg ik hem ook dat hij de grens overgaat, mijn grens. Ik heb hem ook wel eens een duw teruggegeven of een zwiep met de handdoek (je moet wat, want ik laat niet over me lopen) en zo, maar ja hij is veel sterker en dan moet ik echt uitkijken. Hij zegt dan ook: ik waarschuw je. Ik stap dan wel direct in de auto en dan ziet hij me niet totdat hij afgekoelt is. Hij gaat dan ook weg en achteraf hoor ik dat hij heel hard gereden heeft om zijn stoom af te blazen. Brenda heeft het erover dat hij sociaal niet vaardig is. Helemaal klopt dit niet. Hij is de eerste die contacten maakt met nieuwe buren, onderhoud zijn contacten met vrienden heel erg, veel meer dan ik. Hij is wel bijzonder goed van vertrouwen. Als hij iemand amper kent dan mogen ze rustig komen logeren. Daar temper ik hem ook in, want dat gaat tever. Achteraf zeurt hij dan over die persoon of ziet hij dat hij dat die persoon toch minder goede bedoelingen had dan hij had verwacht. Zijn verwachtingen naar anderen toe liggen erg hoog. Op zijn werk kan hij ook heel sociaal zijn, muziek maken voor colelga’s, op een biertje trakteren etc. Aan de andere kant mag er niks misgaan want dan zijn de rapen gaar en is zijn vertrouwen geschonden. Ik heb hem al eens voorgesteld een training zelfbeheersing, persoonlijke ontwikkeling of zo te doen, maar als het er op aan komt doet hij dat niet. Hij gaat wel een managementtraining van het bedrijf volgen, want dat vinden ze toch wel heel erg nodig. Hij moet regelmatig wisselen van werk, omdat er ruzie ontstaat of dat er andere problemen met medewerkers zijn. Hij is de baas, maar niet iedereen pikt zijn manier van doen……Ik wil geen stempel aan hem hangen van psychisch gestoord of weet ik wat, maar ik wil meer een oplossing voor de diverse problemen die ik ondervind en waar hij zelf ook last van heeft. Therapie klinkt zwaar en daar denkt hij zeker niet aan. Heb ik wel eens geprobeerd voor te stellen, maar dat is teveel van het goede vindt hij. Cursus, training klinkt nog wel goed voor hem. Wie weet doet hij het ooit echt, dwingen kan ik hem niet, maar ik kan wel zeggen als het weer eens escaleert dat ik zo niet doorga op deze manier, een soort kiezen of delen. Hij moet nog altijd veel leren. Of hij het ooit allemaal leert is maar de vraag, maar daar moet ik zelf naar kijken of ik daarmee door kan.

Reageren