Ik heb al me hele leven een verstoorde relatie met eten wat zich pas echt is begonnen met ontwikkelen toen ik op mezelf ben gaan wonen. Toen lukte het pas om af te vallen en later kwam ik weer aan.
Sinds juli 2023 speelt het weer en worden mijn eetgestoorde gedachte en gedrag steeds erger.
Ik eet steeds minder waarbij ik nu ongeveer 3 maanden nog minder met dagen waarbij ik niks eet.
Ik ben sinds juli 35 kilo afgevallen waarvan 13 kilo de afgelopen maanden.
Mijn hulpverleners nemen mij niet serieus en kunnen niks vanwege mijn regiebehandelaar, zij heeft een bepaalde visie waar de rest zich bij moeten neerleggen.
Ondertussen is die visie ook verspreid naar me huisarts waardoor ik het eng vind het wederom te bespreken omdat ik denk dat hij me toch doorverwijst naar mijn huidige hulpverleners(dat doet die bij alles).
Ik heb enorm het gevoel alsof ik klem zit. Zeker omdat mijn regiebehandelaar ook de teamleider is. "Gelukkig " gaat ze volgende week 2.5 maanden op vakantie waardoor ik iemand anders ga krijgen.
Iemand die tips heeft over wat ik kan doen?(ik dien liever geen klacht in)
groeten gwen

Bespreek het met de vervanger en geef aan dat je graag een andere behandelaar zou willen omdat jullie geen klik hebben.

Hallo,

Ik las dit forum en ik zit een zelfde soort schuitje geloof ik. Al jaren last van eetproblemen (vanaf mijn 12e ongeveer) maar nooit ondergewicht gehad. Ik heb sinds mijn 7e diabetes type 1 en ben daardoor altijd heel bewust met voeding om moeten gaan.

Ik heb jaren geleden (tijdens een burnout) mijn eetprobleem kunnen laten liggen, maar sinds ik nu ( 2 jaar ongeveer) bezig met het verwerken van trauma's speelt het helemaal weer op.

Ik ben nu 20 kilo afgevallen (na 2 zwangerschappen en een traagwerkende schildklier --> werkt weer normaal) en krijg ontzettend veel complimenten van mensen.

Ik ben nu bezig met emdr therapie en heb vandaag ook mijn eetprobleem besproken bij mijn behandelaar (klinisch psycholoog). Eigenlijk kwam het erop neer dat hij het allemaal wel mee vind vallen geloof ik, want ik heb geen ondergewicht en 1 kilo per week afvallen, vond hij heel gemiddeld.

Ik merk dat ik zijn reactie opvat als dat ik goed bezig ben. Nog wel meer kilo's kwijt mag (nog 4 voor een normaal bmi) en ik niet in een bedreigende gezondheidssituatie zit, zei die.
Nu heb ik het gevoel alleen nog maar harder mijn best te willen gaan doen om af te vallen.

Ik vind het moeilijk dat ik er bewust voor gekozen heb om juist ook dit probleem bespreekbaar te maken en dat ik dan bijna letterlijk te horen krijg dat het wel meevalt en zij verder hier ook geen behandeling in geven. Ik moest het nu (telefonisch) met mijn regiebehandelaar bespreken morgen (psychiater) want anders las hij het wel in mijn dossier.
Het stemmetje in mijn hoofd vertelt me nu dat ik overdrijf, het wel meevalt en vooral zo door moet gaan!