Zijn er hier mensen met dissociatie? Ik heb er namelijk laatste tijd veel last van. Het was eerst meer depersonalisatie en derealisatie nu de hele dag door dissociatie. Ik mis steeds langere stukken van de tijd. Ook vergeet ik ook gelijk wat ik aan het doen ben als mijn ogen het niet waarnemen.

Wie herkent zich in deze klachten en kan mij wat tips geven om hier mee om te gaan? Ik word hier zo gek van dat ik niet meet weet hoe ik mijn dag moet door komen. Dit maakt mij ook zo depressief dat ik het leven niet meer dragelijk vind.

Hoe oud ben je?
Gebruik je medicijnen alcohol of drugs?
Ben je met de klachten ook al naar de huisarts geweest?

Reageren

Hallo

Ik ben man van 32 jaar

Ik gebruik venlafaxine voor angst klachten. Ben onder onder behandeling van een psychiater. Binnenkort krijg ik therapie voor trauma verwerking, alleen heb ik zelf niet echt het gevoel dat ik een trauma van iets heb.

Dit maakt me zo angstig dat ik steeds meer de controle verlies.

Reageren

De venlafaxine zou die klachten wel eens kunnen veroorzaken.
De psychiater heeft in ieder geval aanleiding gezien om die therapie te starten. Soms ben je jezelf helemaal niet bewust van een trauma. Maar daar is dan de therapie voor

Reageren

Hallo tandor,

Ben een tijd met venlafaxine gestopt maar dissociatie is nog veel erger geworden. Ik lijk de hele dag in de fase tussen slaap en wakker zijn. Moet van mijn psychiater weer terug op de venlafaxine omdat het niks met de dissociatie te maken heeft zegt ze. Zij zegt dat ik een ptss heb met een depressie en dissociatie. Ik ben heel erg bang dat ik deze dissociatie mijn hele leven ga houden. Ik ken ook niemand die zo als mij lijdt aan dit.

Reageren

Ik kan je verzekeren dat je beslist niet de enige bent.
Wanneer ben je gestopt en hoe lang?

Reageren

Ik heb de venlafaxine afgebouwd van 150 naar 75 Mg en toen 3 weken gestopt. De dissociatie is nu zo erg dat ik heel vaak denk aan dood gaan. Ik kan niets meer nu de dissociatie zo hevig is. Mocht er niet snel verandering in komen ben ik bang dat ik me zelf wat aan doe.

Reageren

Ik denk dat je veel te snel bent gestopt met de venlafaxine. Het zou dus kunnen zijn dat je onttrekkingsverschijnselen hebt. Ik denk dat het dan dus goed is als je weer met de venlafaxine start

Reageren

Venlafaxine heb ik afgebouwd zoals de psychiater het wilde. Ik heb het ook niet meer als 2,5 maanden genomen.

Ik vind het wel raar dat ik nergens mensen vind die zo erg dissociëren. De meeste hebben dp/dr klachten. Ook weten mensen in mijn omgeving niet wat dissociatie is.

Ik voel me nu zo slecht dat ik niet weet hoe ik verder moet leven, ik voel me radeloos.

Reageren

Ik denk dat het in ieder geval goed is om een herstart te maken…

kijk hier eens:
http://www.dokter.nl/forum/medicijnen/334386-hoe-venlafaxine-afbouwen

Reageren

Hoi

Je bent zeker niet de enige ik heb CPTSS en ook last van dissosiaties ik ben tijd kwijt maar ook de controle kwijt. Diverse ggz instellingen hebben me afgewezen vanwege deze problematiek. Nu wel onder behandeling. Maar ze weten niet wat ze moeten doen ze hebben er geen kennis van. Maar achteraf word ik er wel mee geconfronteerd. Ik verstuur appjes, ik neem dode dieren mee naar huis, ik snijd mezelf en de laatste tijd beland ik vaak na een overdosis paracetamol in het ziekenhuis, mijn begeleider heeft mijn pinpas en doen samen boodschappen omdat ik geld uitgeef aan blowen en roken en pijnstillers. Dit kan nu gelukkig niet meer maar ik ben onlangs ook betrapt op diefstal gelukkig hebben we het kunnen uitleggen maar ik wil al die dingen niet en niks lijkt te helpen. Ze willen me absoluut niet op laten nemen. En ik zit al maanden bij huis omdat we geen dagbesteding kunnen vinden. Dit is 1 van de oorzaken van de dissosiaties denk ik

Reageren

Hallo , ik ben een vrouw van 40 jaar .
Ik neem ook venlafaxine 2 x 75mg per dag . Als ik deze niet neem krijg ik in de namiddag al het idee dat de hele wereld op mijn schouders zit. Beetje zo als een wolk rondom je en weet met mezelf geen blijf.
Dat ik vroeg kinderlijk trauma (cptss) en disocieren is er altijd geweest . Heb geen herinneringen, weten van op een foto of dingen die verteld zijn , is een verschil met een herinnering.
Probeer het hier en nu te voelen , maar eerlijk gezegd , komt niets binnen , huilen , reageren op een triest verhaal , mijn lichaam reageert hierop , maar het lijkt of ikzelf niet besef of voel. Koud of warm , iets zachts voelen … Nope niks , doet me niets . Als dokters zeggen maar je bent emotioneel dan komt er toch iets binnen . Hoe zeg je dat dit niet zo is , heb ook pas de diagnose op mijn 37 ste gekregen . Dat ik soms de weg niet meer weet , of niets leuk vind , opsta omdat het moet . Het frustreert dat als iemand me vraagt ‘wat doe je graag , of wat vind je leuk ‘ tja wat vind ik , geen idee . Voor mij is het eender . Bv deze morgen kan ik nog herhalen wat waar hoe of waarom ik iets gedaan heb . Een vraag die ik niet kan beantwoorden .
Om jou vraag te beantwoorden , zijn er nog mensen die dit hebben . Ja die zijn er . En het zal zoveel mensen treffen , het is alleen heel moeilijk uit te leggen , als het besef er is dat je dissocieert. En pas vanaf dan irriteert het mateloos en is het een strijd .

Reageren

Wat doen jullie als jullie dissociëren? Thuis blijven of buiten wat afleiding zoeken ( ontmoetingscentrum bv)

Reageren

Wat doen jullie als jullie dissociëren? Thuis blijven of buiten wat afleiding zoeken ( ontmoetingscentrum bv)

Reageren