Hallo,

Laat ik dan maar gelijk mijn verhaal doen. 7 maanden geleden kreeg ik een relatie met een meisje die ik online heb ontmoet. Zij is 15 en ik ben 16. In het begin van de relatie was er nog niks aan de hand, maar na een tijdje begon mijn jaloezie op te komen. Ze hoefde maar te praten over een jongen of ik werd al gelijk jaloers, met de gedachte dat ze iets voor hem voelde. Ook checkte ik om het halfuur haar Whatsapp, om te kijken of ze met iemand had gepraat. Zo ja, dan dacht ik gelijk dat ze met een jongen aan het praten was en werd ik jaloers. Ze heeft geen sociaal leven meer dankzij mij, ze bleef altijd op haar kamer zitten om met mij te praten. Het is nu (helaas) uit en ik hoop haar nog steeds terug te krijgen. We spreken elkaar dan ook nog iedere dag, maar het wordt er niet beter op.

Het voordeel aan de gehele situatie is dat ik weet dat ik fout zit. Dat ik weet dat er iets moest veranderen en dat ik weet dat het zo niet meer verder kan. Ik ga 8 maart nog een keer naar haar toe (ze woont 150 kilometer van me vandaan, ik woon in de buurt van Breda en zij in de buurt van Alkmaar) en dan gaan we verder praten over wat we nou precies willen. Ik ben al zeker van mijn zaak: ik wil veranderen en ik wil vechten om haar terug te krijgen. In de tussentijd ga ik hulp zoeken.

Maar de grote vraag is: Is dit probleem wel op te lossen met behulp van professionele hulp? En wat voor hulp kan ik dan het beste zoeken? Alvast bedankt voor jullie antwoorden!

Heel goed van je, dat je zelf ziet dat er iets fout gaat en dat het probleem bij jou ligt. Dat is alvast een heel goed begin.
Met professionele hulp kun je hier zeker vanaf komen. Bovendien heb je nog de kans dat het vooral wordt veroorzaakt door de puberteit. Dus de vooruitzichten zijn goed. Ga naar je huisarts en praat er met hem/haar over. Hij/zij kan je verwijzen naar een psycholoog van de GGD bureau jeugdgezondheidszorg. Dat is dezelfde instantie waar ook de schoolarts vandaan komt.

Reageren