- Lisa3 februari 2011 om 15:35
Hallo,
Door liefdeloosheid, geweld en verwaarlozing in mijn jeugd heb ik een persoonlijkheidsstoornis opgelopen. En heb ik een koud, eenzaam en teruggetrokken bestaan. Middels therapie hoop ik mijzelf alsnog te kunnen ontwikkelen tot een zelfredzame volwassene. Het is een zware klus om mijzelf te veranderen en mijn angsten te overwinnen. En hoop ontzettend dat je mij hierbij iets wilt helpen.
Ik leefde altijd voor anderen en deed wat er van mij verwacht werd om de ander te pleasen. Nu weet ik dat het goed voor me is om bij mij zelf te blijven en naar binnen te kijken naar mijn eigen behoeftes, gevoelens, wil en grenzen. Maar ik tast hierbij compleet in het duister en neem niks waar. Welke oefeningen of wat helpt mij om hiermee in contact te komen ? Hoe kan ik mijzelf (her)vinden ? Hoe weet ik wat ik wil en nodig heb ?
Ik hoop dat je me op weg wilt helpen bij mijn ontdekkingsreis naar mijn ware IK. Alle serieuze reacties en suggesties zijn van harte welkom. En alvast enorm bedankt voor je reactie !
Liefs van Lisa.
5 reactiesReagerenLisa3 maart 2011 om 20:31Na een maandje geduldig wachten is er helaas niet gereageerd op m’n oproepje. (Snik…)
Ik hoop dat iemand alsnog wil reageren. Iemand ???
Groetjes Lisa.
ReagerenBo12 maart 2011 om 23:19Ik heb je verhaal zojuist gelezen. Ik vind het ten eerste opvallend dat je helemaal geen reacties hebt gekregen.
Reageren
Wist je dat het een kenmerk is van persoonlijkheidsstoornissen dat je niets bij jezelf voelt als je daar je best voor doet? Een mens leert zichzelf kennen juist in contact met anderen. je zou bijvoorbeeld met gehandicapten kunnen gaan werken om weer te leren hoe het is om op een veilige manier weer relaties op te bouwen.
Een andere mogelijke verklaring is dat je in jouw binnenste nog erg veel pijn en verdriet hebt, en je nu je juist de keuze hebt gemaakt meer aandacht aan jezelf te besteden, daar juist de kilte, koudheid en eenzaamheid tegenkomt die je hebt geleerd in jouw leven om je te isoleren van alle nare dingen die je zijn overkomen.
Heb je bijvoorbeeld een schriftje waarin je alle dingen die in jou opkomen kan opschrijven, of doe je iets anders kunstzinnigs waardoor jouw ziel kan gaan spreken, bijvoorbeeld door te schilderen, of te zingen?
Waar sta je nu ongeveer, behalve dat je voor jezelf hebt leren kiezen. Kun je al weer in contact komen met anderen zonder dat je jezelf voorbij loopt, en jezelf weer in de steek laat?
Is er iemand die om jou geeft, die aan je denkt, en die op je wacht als je thuiskomt? heb je huisdieren, of werk je bewust aan een sociaal leven door bijvoorbeeld naar een vereniging of een club te gaan?
Veel vragen misschien, maar het kan niet zo zijn dat je nu blijft stilstaan als je al zoveel werk hebt verzet omdat je nu misschien even niet weet hoe je verder kunt komen.
Neem de tijd en zoek de rust om jouw ziel weer te horen spreken, en als het kind vanbinnen verdrietig of ansgtig is, laat het dan alsjeblieft niet in de steek en doe je best zo goed mogelijk voor dat kind te zorgen.
Misschien reageer je nog, in ieder geval alle sterkte, moed en kracht gewenst.Bo12 maart 2011 om 23:20Is reizen een idee?
ReagerenSophia20 januari 2013 om 19:14Mindfulness, PRI therapie, PMT of gestalt, haptotherapie zijn mogelijkheden om in contact te leren komen met je ware zelf en langs je verdedigingsmechanismen te komen. Het is frappant hoe de buitenwereld nu reflecteert hoe je aan de binnenkant voelt. Vroeger werd je in de steek gelaten en nu weer… Hoe laat je jezelf in de steek op dit punt in je leven? Wat zijn je overtuigingen hierover? de pijn die er is zul je eerst onder ogen moeten zien wil je leren wie je bent en wat je wilt.
ReagerenDaantje21 januari 2013 om 10:10Een cursus assertiviteit?
Reageren



