Hi allemaal,

Ik heb toch gister de LIS operatie gehad. Het is wel gevoelig en ik vind het allemaal maar eng. Durf er ook niet naar te kijken. Nu vezelrijk eten en alles goed schoon houden. Ik hoop dat dit de oplossing is

Hallo allemaal, Ik, vrouw van 69 jaar liep 10 jaar met anusklachten, alles meegemaakt wat jullie schreven, geen effect.
Laatst bij de Gyneacoloog geweest. Na het 3e pessarium, de andere waren pijnlijk, 1 dag veel Macrogol, naar het toilet gegaan. Blijkbaar is er in de uitgerekte darm een holte ontstaan en maanden lang voedselresten achter gebleven. In de wc lag een bulk sesamzaadjes. ’s Avonds nam ik 1 meergranencackertje met kaas, jarenlang. Ongelooflijk, nu vrijwel klachtenvrij. 5 jaar van mn leven de hel op aarde meegemaakt.

Reageren

hoi jos is het me3egevallen de lis operatie en heb je ook veel en lang napijn

Reageren

Ook fissuur operatie gehad.Tijdens de operatie is een stukje darm gebruik voor de anus.Ik heb weken veel pijn gehad,kon moeilijk zitten.Toen ik gebeld had naar het ziekenhuis kreeg ik creme voor de pijn.Dit hielp goed Heb wel veel pijn gehad met de eerste week naar de wc gaan.Kneep vaak in mijn handen van de pijn.Na een maand was ik hersteld.Ik heb na de operatie gehad dat mij de ontlasting een beetje weg liep,vooral met lopen.Eet nu af en toe witbrood,dit helpt maar is niet gezond.Wie heeft ook dat de ontlasting een beetje weg loopt met beweging?

Reageren

Hoi allemaal,
Ik weet niet of iemand dit nog leest, maar hier mijn ervaring.
Ik heb al ruim 3 jaar een verschrikkelijke fissuur. Álles geprobeerd via proctoloog en bekkenfysio. Als laatste stap 6 weken geleden een fissurectomie en 1,5x zoveel botox gehad. Het is sindsdien nog erger geworden dan het ooit is geweest (dat had ik niet voor mogelijk gehouden, want het was al afschuwelijk). De pijn is regelmatig ondraaglijk. Ik kan niet functioneren ondanks zware pijnstillers, alleen maar liggen dag in dag uit. De proctoloog weet het nu ook niet meer.. Ten einde raad en pas 35 jaar oud, wat een hel is dit

Reageren

Hi Su en Sas,

hier hetzelfde meegemaakt. Ik ben ook geopereerd bij proctos ivm aambeien en ging 6 maanden goed en daarna begonnen de fissuren. Ik heb dit nu al 5 jaar en het lijkt wel alleen maar erger te worden. Direct bij aanvang fissuren werd mij al een LIS geadvisseerd. Dit durfde ik niet aan ivm incontentie. Ik ben blij dat ik na mislukking van de operatie niet voor een LIS ben gegaan. Ze geven aan dat dit niet door de operatie komt dat ik fissuren heb maar door een strakke kringspier waarschijnlijk. Heel vreemd, want ik had nooit last van fissuren en na de operatie wel en bij jullie lees ik beide dat het ook na de operatie is gebeurd. Dit is toch vreemd, dat ze dat ook niet als risico meegeven zodat je de beslissing kan nemen om wel/niet voor operatie te gaan. Dit is voor mij nog erger dan de aambeien zelf. Ze hebben mij ook dit risico vermeld. Mijn leven is al jaren een hel en niets helpt. Ik zie het ook niet meer zitten. Al deze verhalen die ik hier lees zijn niet echt bemoedigend maar meer deprimerend omdat ik weet dat er geen oplossing is en ik mijn leven lang zo door moet. Ik krijg nu omdat ik gewoonweg heel wanhopig ben nog een botox injectie en ik vraag me uberhaupt af of dit helpt aangezien mijn kringspier mijn inziens niet het probleem is maar er iets mis is gegaan tijdens de operatie. WAt dat willen ze me niet vertellen want volgens het ziekenhuis komt het niet door de oepratie, waar het wel door komt weten ze ook niet. alleen dat ze het vervelend vinden en daar heb ik niet zo veel aan. Ik wou dat ik mezelf nooit had laten opereren. Ik dacht het wordt beter maar mijn leven is vergald door de pijn. Ik kan niks meer en kan niet werken, sporten etc. Laat staan hoe ik als moeder ben voor mijn kinderen. Het erge vind ik ook dat je zo voor de gek wordt gehouden door de artsen. Ze weten meer dan ze vertellen, als jullie ook last hebben van fissuren na de operatie dan moeten ze toch weten waar het door komt. Ze doen dit al jaren bij meerdere mensen maar bij mij doen ze net alsof ik de enige ben die dit heeft. de waarheid blijkt anders. Ik ben benieuwd waar jullie nu staan en of jullie ook andere dingen hebben geprobeerd die de pijn wat verlichten? ik hoor het graag. Ik ga ook accupunctuur proberen. Ik ben wanhopig dus ga alles aan.

Reageren

GOED NIEUWS
Aan ieder die al op dit forum heeft gepost: ik hoop van harte dat jullie intussen een verbetering hebben gevonden in de lijdensweg. Niemand zou dit moeten doormaken.

Ik deel hieronder mijn verhaal als “positieve tegenhanger”. Niet om de eerdere verhalen te bagatelliseren, maar toen ik eergisteren op dit forum terechtkwam was ik zo bang voor mijn aanstaande operatie dat ik bijna niet durfde doorzetten.
Daarnaast geef ik zeer concrete info omdat ik daar zelf naar op zoek was. Structuur en voorspelbaarheid stellen me gerust. Ik hoop met mijn verslag anderen die rust te geven.

MIJN SITUATIE
Ik ben een vrouw van 44, leerkracht (veel zitten, veel staan), geen zwangerschappen. Ik heb al levenslang last van anale fissuren (door stress) die vanzelf genezen, maar nu dus niet meer. Ik heb een diepe fissuur aan de achterzijde, tot op de spier. Die is gisteren in Antwerpen (België) behandeld met een fissuroplastie en botoxinjectie.
Bij een fissuroplastie wordt de fissuur gereinigd en afgedekt met een nieuw slijmlaagje. De botoxinjectie verlamt de binnenste sluitspier voor betere bloeddoorstroming en wondheling. Het effect daarvan zou ik pas over 2 weken beginnen voelen. Volgens de arts maakt het me niet incontinent maar kan het wel moeilijker zijn winden op te houden. (Daar maak ik me wel zorgen om, ik ben bang voor gênante situaties in de klas.)

VERLOOP VAN MIJN OPNAME
ik ben om 11u nuchter naar het ziekenhuis gegaan. Tot 13u waren mijn partner en ik samen in de wachtzaal. Daarna heb ik me moeten omkleden (operatiehemd, sokjes, haarnet) en werd een baxter geplaatst. Tegen 14u ben ik in de OK gebracht. (Ik had een volledig vrouwelijk team, wat ik wel prettig vond.) Ik moest op mijn rug gaan liggen en onderuit zakken zodat mijn billen op de rand van de operatiestoel lagen, voeten in de beugels zoals bij de gynaecoloog. Ik kreeg een masker op mijn gezicht en een goed half uur later werd ik wakker in de ontwaakruimte. (Als je zoals ik misselijk wordt van narcose: vertel het op voorhand aan de anesthesist dan krijg je daar extra medicatie tegen.)
In de ontwaakruimte had ik een ziekenhuisonderbroek aan met een gigantisch “maandverband” in. Niet sexy, maar overleefbaar. Ik kreeg nog twee extra doses morfine om de pijn te verzachten. Tegen 15u werd ik naar mijn kamer gebracht en mocht mijn partner bij me. Bij mijn eerste toiletbezoek hing de bril vol isobetadine. Tegen 18u kwam de dokter langs voor controle en werd de baxter verwijderd. Ik mocht me weer aankleden en om 18u30 kon mijn partner me naar huis rijden. Ik had een baggy jeans aan over de “pamper”, gewoon loszittende kleding volstond voor mij.

SINDS DE OPNAME
Elke ochtend en avond (en na toiletbezoek) reinig ik me met lauw water onder de douche. Ik neem pijnstillers: Paracetamol – 3u wachten – Ibuprofen – 4 u wachten – herhaal. (Er werd ook Tradonal voorgeschreven maar daar heb ik eerder een slechte ervaring mee, dus dat probeer ik te vermijden.) Meestal komt de pijn op een half uur/uur voor ik de volgende mag nemen, dat zijn niet de fijnste momenten. De voorbije nacht werd ik elke 3u wakker door de pijn en dan was het doorbijten tot ik weer mocht innemen.
Vandaag lijkt beter te gaan. Wandelen, staan en liggen (op mijn zij) gaan vlot zolang de pijnstillers werken. Zitten begin ik niet aan. Hurken is ook niet fijn dus leg alles wat je nodig hebt op stahoogte. Til geen zware dingen. Durf hulp vragen – anderen zien niet altijd wat je nodig hebt.
Op dit moment is de pijn draaglijk maar ik heb nog geen stoelgang gemaakt. Ik heb gisteravond twee zakjes Movicol genomen en vanmorgen nog eens, maar nog geen resultaat. Ik verwacht dat de pijn nog gaat toenemen eens mijn darmen weer willen werken, maar op dit moment heb ik geen spijt van de operatie. Indien ik hier later niets meer post op dit forum, dan is alles positief gebleven.

Voor iedereen die hiermee geconfronteerd wordt: sterkte en een spoedig permanent herstel.
Liefs
Mia

Reageren

UPDATE: 2 dagen na operatie
Ik heb eergisteren (de avond na de operatie) 2 zakjes movicol gebruikt; gisteren ’s ochtends nog eens 2 zakjes en ’s avonds 3, en deze ochtend nog eens 3. Daarna heb ik voor het eerst weer stoelgang gemaakt. (Blijkbaar is het niet abnormaal om binnen de 24u na een operatie nog geen stoelgang te hebben, maar moet het binnen de 48u wel weer op gang komen.) Ik had geen pijn maar voelde wel een “verdoofde druk”, zoals je dat kan voelen in je kaak als je bij de tandarts bent geweest. Het had wel heel veel tijd nodig. Niks forceren, gewoon je darmen hun werk laten doen. Bij de eerste stoelgang zat veel oud bloed, de tweede keer was er geen bloed meer bij.
Mijn anus is wel fel opgezwollen en pijnlijk, maar het “klopt” niet of voelt niet warm, dus het is niet ontstoken.
Zitten gaat nog niet, liggen, staan, wandelen wel. De voorbije nacht werd ik telkens nog wakker zodra de pijnstiller uitgewerkt was, maar vandaag lijken de pijnlijke periodes tussen twee pijnstillers in korter te worden.
Ook had ik gisteren nog veel last van plotse verkrampingen van de anus (telkens maar een paar seconden, maar wel zeer pijnlijk) maar die zijn vandaag fel geminderd.
Ik drink veel water (2l per dag) en eet vezelrijk (yoghurt met muesli, rijstkoeken, pruimen, linzensoep, bruin brood met een eitje (eiwitten zouden goed zijn voor wondheling).

Reageren

UPDATE: 5 dagen na de operatie
Vannacht voor de eerste keer kunnen doorslapen. Pijnstilling heb ik niet meer echt nodig, maar het is wel comfortabeler. Lang blijven staan lukt nog niet (na een kwartier wordt het vervelend, na een half uur moet ik gaan liggen) en zitten durf ik nog niet goed.

De genezing verloopt wel snel. Ik gebruik een maandverband voor bloedvlekjes, maar dat is eerder voorzorg dan noodzaak. Ik voel een “verdoofde druk” wanneer ik naar toilet ga, maar ervaar geen incontinentie of ongecontroleerde winden. Als dit het maximale neveneffect is van de botox-injectie, dan sta ik over een week weer voor de klas.

Voor het eerst in maanden (jaren?) pijnvrij naar het toilet, niet meer bloeden als een rund, geen angst voor bloedsporen op mijn witte broek, geen verkramping meer… voor mij was de operatie goed. Had ik eerder moeten doen.
Met oprechte hoop op een definitieve oplossing voor alle lotgenoten hier.

Reageren

Tramadol zou ik in ieder geval nemen. Met pcm en diclo is de pijn idd niet te doen.

Reageren

Hi, ik hoop dat iemand dit nog leest. Ik heb nu 3 jaar last van een chronisch fissuur, zo’n diepe fissuur dat de spier bloot ligt. Ik heb nu 5x Botox gehad, 3x fissurectomie en 2x laserbehandeling gehad en nu heb ik mijn controle gehad na de laatste keer laseren (januari) de fissuur zit er helaas nog steeds en lekt ook wondvocht. Heb alles geprobeerd en ik sta nu op de wachtlijst voor een LIS operatie, maar ben zo bang en ik weet het echt nog niet. Ik ben 36 2 bevallingen gehad waarvan 1x ingeknipt, maak me daarom zo erg zorgen dat ik licht incontinent raak.. ik ben te jong om zo door te gaan maar ook te jong om de boel te laten lopen.. wil iemand aub zijn of haar ervaring delen van een LIS operatie? Hoor t graag!
Liefs S

Reageren