Hallo,
Ik ben een meisje van 16 en woon op dit moment bij mijn vader met mijn zusje ( mijn ouders zijn gescheiden). Thuis is het eigenlijk best wel k*t, altijd als ik wat zeg, is het of niet boeiend, of raar, of bot en chagerijnig. En echt met bijna alles wat ik doe krijg ik weer op mijn donder dat ik weer eens iets niet goed doe of wat dan ook. Nou wil ik zelf al best wel lang gewoon uit huis, alleen doe ik dat niet omdat ik mijn zusje niet in de steek wil laten. Ik heb gister ruzie gehad met mijn vader en toen zei hij dat ik maar weg moest,omdat hij het niet meer volhoud zo. Ik weet zelf ook dat ik het waarschijnlijk zelf heb verpest, maar ik voel me er wel echt zwaar k*t over zegmaar. Dat ik hier weg ga is voor mij nu wel zeker aangezien ik toch niet welkom ben, maar heb echt geen idee waar ik naartoe moet. Mijn moeder is echt geen optie, want daar ben ik al eerder uit huis gehaald door jeugdzorg..

Je zou natuurlijk naar jeugdzorg kunnen gaan en vragen of zij je kunnen helpen.

Je schrijft:
“Ik weet zelf ook dat ik het waarschijnlijk zelf heb verpest”.
Waarom denk je dat?

Reageren

Tja, weet ik eigenlijk niet, maar ik zorg altijd wel weer voor problemen ofzo.. ik woon nu net weer een half jaar bij mijn vader en hij is nual weer klaar met me, dus zou het dan denkik toch wel zelf hebben verprutst. Zou eigenlijk niet weten waarmee $

Reageren

Misschien ligt het wel helemaal niet aan jou. Misschien is het goed als je hierover een s met je huisarts gaat praten.

Reageren

Ik ga al naar zo’n psycholoog ofzo..

Reageren

Okay, praat daar dan eens met de psycholoog over.

Reageren

hei,het is niet leuk als je ouders je niet begrijpen ,ik ben één pleegmoeder en soms als kinderen en ouders even afstand nemen van elkaar en dan een manier zoeken met begeleiding om opnieuw met elkaar te praten ….dan lukt het wel opnieuw om samen te wonen
Praat idd met je dokter en die neemt contact op met de juiste mensen ,ev pleegzorg
veel succes x

Reageren