Voor sommigen kan het helpend zijn. Vooral als je door de bomen het bos niet meer ziet. Daar bedoel ik dus mee dat cliënten hoop moeten vasthouden, hoop dat alles goed komt — want het komt ook goed.

Maar voor anderen kan de zorg hier anders uitpakken, en dan kan het gaan schuren. Het is erg belangrijk dat dit wordt uitgesproken.

Het wordt zorg genoemd.
Op papier klopt dat.
Maar er groeit een bepaalde stilte wanneer iemand glimlacht terwijl jouw verhaal langzaam wordt herschreven.
Een zachtheid die, na verloop van tijd, meer voelt als slijtage dan als herstel.
Niet kwaadaardig. Gewoon… systematisch.

Ik kwam binnen met vragen.
Ik ging weg met vragen over die vragen.
Sommigen noemen dat voortgang.
Ik noem het een stille ontmanteling.

Voor wie verdoving boven inzicht verkiest, is deze instelling misschien passend.
Maar voor wie helderheid zoekt na jaren van gaslighting of chronische uitputting,
kan de vloer ongemerkt beginnen te kantelen.

Soms is het gevaarlijkste niet wat er gezegd wordt —
maar wat er langzaam wordt gesuggereerd.

Als ik bijna al hun kaarten op tafel zou gooien:
Mijn persoonlijke ervaring is dat het binnen de GGZ zelden gaat over herstel.
Het gaat over beheersing. Over macht. Over onderdrukking.
Je krijgt naar mijn mening geen ruimte om echt vrij te zijn en te genezen, laat staan om innerlijke rust te vinden.
Je wordt vaak al snel in een keurslijf gedrukt van “evidence-based” programma’s en volgestopt met verdovende medicatie —
niet om je beter te maken, maar zodat je draaglijker bent voor de omgeving. Voor hén.

Wie niet meewerkt, krijgt het complete manipulatie-arsenaal over zich heen:
gaslighting, blame shifting, projectie, ontkenning, DARVO, bagatellisering.
Plots ben jij het probleem.
Plots heb jij een ‘stoornis’ die alleen zij kunnen ‘behandelen’.
En voor je het weet ben je niet meer dan een wandelende verontschuldiging voor hun falende aanpak.
En wie is dan de schuldige volgens hun? Jij.

Ze noemen het zorg.
Wat het vaak kan worden, is een vorm van narcistisch misbruik verpakt in witte jassen en richtlijnen.
En ze zijn er verdomd goed in.
Subtiel, berekenend, ongrijpbaar.
Net genoeg empathie om je te verwarren, net genoeg vriendelijkheid om je te laten twijfelen aan je eigen waarneming.

Dus als je nog ademt: blijf weg bij de GGZ.
Zolang je zelf nog iets van regie hebt, hou het.
Zoek een veilige plek buiten dat systeem zolang het niet veranderd.
Ga naar de natuur.
Schrijf.
Adem.
Maar laat je niet kapot maken door een instelling die je als ‘cliënt’ binnenhaalt en als afgestompte versie van jezelf weer uitspuugt.

Er zijn velen uit de GGZ gestapt met woede, maar zonder bewoording.
Hun ervaring was ongrijpbaar.
Deze tekst maakt hun ongrijpbare leed grijpbaar.

Veel GGZ-personeel zal deze tekst wellicht afdoen als projectie, achterdocht of paranoia.
Maar diep onder die reactie, voorbij de façade van status, professionaliteit en ‘draagkracht’, weten velen van hen iets wat ze zelden durven toegeven:
Ze zouden zelf nooit als cliënt in dit systeem willen terechtkomen.

En dáár begint het wrikken.
Niet omdat ik te hard ben.
Maar omdat ik iets blootleg wat allang knaagt en nooit gezegd mocht worden.

Klein extraatje voor wie zich erin herkent.

Laat dit eens bezinken:
Waarom vragen GGZ-behandelaren zo vaak of je nog vertrouwen hebt in de zorg?
Vertrouwen hoort verdiend te worden. Niet gevraagd.

Denk hier rustig over na,
voor je je levensverhaal weer netjes laat slijten in een behandelkamer.

Neem je medicatie en heb je bijwerkingen?
Wat gebeurt er als je dat aankaart?
Word je gehoord of vriendelijk geminimaliseerd, gebagatelliseerd, gegaslight en ontkend met een zachte, vriendelijke stem?

Ervaar je misschien een interne druk van je behandelaar om vooral te blijven slikken —
ook al slik je het al een poos en merk je achteruitgang op bepaalde vlakken?

Kom je thuis met het gevoel: “Ik voel me gehoord”
of juist met een interne strijd die er daarvoor niet was?
(Cognitieve dissonantie.)

Dit bericht is niet om hoop af te pakken
maar om verandering teweeg te brengen.
Zodat de onderstroom eindelijk een stem krijgt.

Weer het zelfde verhaal?

Reageren

Hulp is meer dan matig…al 3jr wachten op therapie. Ik krijg ziektes op m’n voorhoofd geplakt vd ggz…pillen erbij en succes…er speelt meer helaas. Ze houden je langer in het systeem, want verdienmodel vermoed ik.

Reageren

Ga nooit naar een ggz ! U komt er nooit meer uit !

Reageren

Ik heb het meegemaakt wat je hier schrijf. Ik vraag op dit moment al mijn dossiers op want er klopt niks van…..en ze doen erg moeilijk hierover…schepen mij af met verslagen die de dokter ook heeft……verkeerde medicijnen ook gekregen etc etc…27 jaar die zooi geslikt…nu 1 jaar schoon

Reageren

Het ggz moet zijn beleid aanpassen als patienten hun medicatie weigeren
Onschuldige patienten worden met veel bijwerkingen belast
Nooit meer depots toedienen bij psychoses want dat veroorzaakt paniek!
Nooit meer opjagen en platsuiten want dat is dodelijk!

Reageren

hulp van GGz laat behhoorlijk afweten het enige wat ze doen is bij thuiszorg minimaal medisijn voorschrijven
en als persoon geen dagopvang of wandelhulp en poetshulp wil word het direct opname met dwang
casemaneger die meer dan 6 maanden niets van zich laar horen en alleen maar aanneemt wat de arts zecht en niet voor de mantelzorger aanwezig is .
dat noemt zich zorg medemensen wat een ellende.

Reageren

Je bent een wandelende verontschuldiging voor hun falende aanpak..herkenbaar!

En inderdaad als je nog ademt, de natuur in,

Bedankt!

Reageren

Ben nu bezig met een rechtzaak zo

Reageren

Ggz instellingen zijn gore strafkampen bijna gelijk aan westebork dagou er komt nog net water uit de douche!

Reageren

Ggz instellingen zijn strafkampen begint te lijken op westebork dagou er komt nog net water uit de douche! Gr ggz distrooier

Reageren

Als je echt naar de klote geholpen moet worden dan plaatsen ze je in de ggz!! Ggz speelt onder 1 hoedje met de justitie politie politiek staat een grote smerige bananen repuliek het erge dat wij patiënten et het grootste slacjtoffer van wordet alles in het kader van straf sancties beleid en beperkingen al zit je vrijwillig middelen gebuik in de ggz kijl uit je tekent gelijk je ddod vonnis vrouwelijke hulpverleensters zijn enge heksen vooral die jonkies machtsmisbruik positie misbruik kort londje afzijken onderwerpen akkappen herhaaldelijk roepen ik ga niet in discussie il beëindig het gesprek incidententen uitloķken net zolang dat ze een rede hebben je sancies op te leggen zo dat de boel nog erger escalleerd bellen ze politie zit in de cel op het politie buro nog erger moet je voor de rechter komen en zo beland je in het strafrechterlijk circuït dat is ggz NL goed geregeld hier in nederland he hoi ik ben richard Blöte

Reageren

Als je echt naar de klote geholpen moet worden dan plaatsen ze je in de ggz!! Ggz speelt onder 1 hoedje met de justitie politie politiek staat een grote smerige bananen repuliek het erge dat wij patiënten het grootste slachtoffer van worden alles in het kader van straf sancties beleid en beperkingen al zit je vrijwillig middelen gebuik in de ggz kijk uit je tekent gelijk je dood vonnis vrouwelijke hulpverleensters zijn enge heksen vooral die jonkies machtsmisbruik positie misbruik kort londje afzijken onderwerpen afkappen herhaaldelijk roepen ik ga niet in discussie ik beëindig het gesprek incidententen uitloķken net zolang dat ze een rede hebben je sancies op te leggen zo dat de boel nog erger escalleerd bellen ze politie zitje in de cel op het politie buro nog erger moet je voor de rechter komen en zo beland je in het strafrechterlijk circuït dat is ggz NL goed geregeld hier in nederland he hoi ik ben richard Blöte

Reageren

Dit is geen constructieve info meer voor op dit forum!

Reageren

Klopt helaas meegemaakt ook opsluiting niet naar buiten omdat ze je beter wouden kennen, doe je dat met opsluiten ?

Reageren