Hoi Manon,

Hoofdpijn had ik ook tijdens de paroxetine hoor dus die klacht is niet echt weg gebleven tijdens het slikken en de duizelingen ook niet altijd, maar die paniek aanvallen zijn veel heftiger dan ooit, het lijkt wel of de paniek op paniek stapelt en zo de dag door komen heel moeilijk is.

Groetjes Simone is mijn echte naam

Hoi Simone,

Begrijp heel goed wat je bedoeld.
Mijn klachten waren zeker ook niet weg met paroxetine. Vandaar dat ik er ook mee gestopt ben.
Verschrikkelijk hè die spanning en paniek. Ik heb er ook elke dag last van. S’avonds nog het meest. Zit nu ook te twijfelen om een oxazepam te nemen. Helaas is dit natuurlijk maar een tijdelijke oplossing.
Net als jou ben ik ook opzoek naar tips om hier mee om te gaan

Gr. Mano

Reageren

Siempie,

JA , die zelfdodingsgedachten zijn afkick-verschijnselen. Het gaat echt over. Ik heb ze plm. drie maanden gehad, bijna dagelijks, nu vrijwel niet meer.

Ik beschouw de tijd van die zelfdodings gedachten als het diepste punt van mijn hele afkick-proces. Ik word nog bang, als ik denk, hoe dicht ik steeds bij de dood gezeten heb en de enorme strijd die ik dagelijks leverde om letterlijk te blijven leven.

Richt je op positieve dingen: kijk uit naar de lente, ik heb al sneeuwklokjes in de tuin.Zoek humor op, google echte humor en je kunt ongetwijfeld even lachen. Ik plaats er dagelijks nieuwe , geweldige leuke video’s.

Je redt het !! Ik heb mijn arm om jouw schouders.

Reageren

Ik lees deze reactie net voor het slapen. Wat recht uit het hart, wat eerlijk en wat lief! Dank je wel.

Reageren

hallo, moet even mijn frustratie
kwijt….
kom bij de arts van het uwv
vandaan…maar helaas al net
zo’n krentebol als mijn eigen
huisarts.
ik zat tegen over hem aan het
bureau, en wilde mijn verhaal
(voor de zoveelste keer)
vertellen…maar helaas weer
geen aansluiting!!!
wat er met mij is gebeurd, ligt
volgens hem niet aan de
paroxetin/seroxat…
want er zijn duizenden mensen
die er volgens hem wel baat bij
hebben.
hij zat maar te schrijven, en
vond dat ik zo langzamerhand
wel weer mijn oude werk kon
uitvoeren…liefst had ik dat
gister al gedaan…maar dat lukt
gewoon nog niet…
ik kon praten als brugman, maar
hij vulde gewoon het formulier
in en luisterde niet naar wat
ik had te vertellen!!!!
het enige waar hij nog mee kwam,
was dat hij zei dat ze dit in
den haag zo hadden geregeld.
en als ik het er niet mee eens
was moest ik maar in hoger
beroep gaan…
en voor dat je het weet sta je
weer buiten het gebouw…
het was maar goed dat mijn man
mee was, die is de rust zelve
nou ik dus veel minder…
gewoon om mijn gelijk
te willen hebben, maar je praat
tegen een dikke betonnen muur,
waar je met de beste wil van de
wereld niet door heen komt….
FRUSTREREND!!!!!
ik moest dit even kwijt, want
denk dat velen met mij in deze
situatie zitten…zo oneerlijk!!!
groetjes saskia

Reageren

Saskia, kun je alsjeblieft langere zinnen typen? Dat leest een stuk prettiger!

Reageren

waar kan een mens over struikelen
he?
ik ga mijn best doen hoor!!!

Reageren

Heel vervelend Saskia, en zeker herkenbaar. Ik zou niet aarzelen om inderdaad in hoger beroep te gaan en maak daarbij ook gebruik van het bekende artikel van dr. David Healy. En sta er eventueel op dat hij ook als gtuige wordt benaderd, makkelijker gezegd dan gedaan maar ik heb besloten mijn huid zo duur mogelijk te verkopen.
Al heb ik dan veel veel pech met de allerzwaarste en meest langdurige protracted withdrawal, met werkgever en UWV heb ik geluk gehad. Mijn werkgever gelooft me intussen wel en mijn reintegratiecoach ook.
Vorige maand ben ik bij het UWV geweest en hoewel de arts mij niet voor meer dan 35% ziek wilde melden erkende hij wel de gevaren van deze middelen. En ging tenminste niet tegen mij in.
MAar jij hebt dus weer eens een slechte getroffen. Ik zou dus zeker beroep aantekenen. Kijk ook eens op de Engelstalig Wikipedia pagina over Paroxetine, daar staat vele problemen in beschreven met bronvermelding. Als je rechtsbijstandverzekering hebt, schakel die evt. ook in.
MAar helaas blijft het feit dat het systeem tegen ons is, de bewijslast op ons ligt en artsen totaal geen belang hebben om ons gelijk te erkennen en wel alle belang hebben om deze pillen te blijven pushen en onze gruwelijke klachten af te doen als “terugkeer van onze originele conditie”.
Het is misdadig. Ik probeer maar een beetje de mentailteit te hebben van “play the system”. Stel dat het UWV eist dat je een psyciater bezoekt alvorens je een uiterking te geven. En deze schrijft ongetwijfeld weer een of ander klotemiddel voor. Haal het op bij de apotheek, slik het uiteraard niet en zeg bij het volgende consult dat je er zo ziek van werd dat je gedwongen was te stoppen. En je bent zo weer een paar maanden verder…
Ik hoop dat het niet nodig is maar desnoods gooi ik alles in de strijd. En ik ga er nog steeds vanuit dat de ontwenning uiteindelijk toch over gaat en we door kunnen met ons leven. Vergeten zullen we het nooit, maar ik weet nu wel wat de gevolgen kunne zijn van hulp zoeken bij je huisarts. Nooit meer dus.

Reageren

Sluit me weer volledig aan bij Klaas! En aaaargh…wat moet dat frustrerend zijn voor jou Saskia, wat zul jij je geergerd hebben aan die ge-wel-dige (NOT!) huis”arts” van jou.

Las vanmorgen nog in een artikel dat huisartsen de richtlijnen bij depressieve patienten niet volgen en liever pillen voorschrijven dan praten, zéfs als mensen aangeven die pillen liever niet te willen slikken. En natuurlijk worden mensen dan verder niet begeleid en krijgen ze als makke schapen hun vervolgreceptjes voorgeschreven, die ze dan braaf jaren kunnen slikken. En natuurlijk komen die mensen dan, bij een afbouwpoging, en dezelfde problemen als wij en natuurlijk worden die dan weer afgewimpeld door hun huisartsen…

Het is inderdaad misdadig, te bizar voor woorden en nu de AD mist is opgetrokken ga ik het met de dag vreemder vinden allemaal…
Want wij kampen wel met alle gevolgen van deze drug en worden met glazige ogen bekeken door onze huisarts als we zelf het verband leggen tussen ons AD gebruik en deze klachten. Zélf hebben we op internet precies uitgevonden waar de link ligt en hoe AD deze klachten heeft veroorzaakt, maar geen huisarts die je dat kan vertellen, laat staan dit bevestigen.

Een neef van mij is zelf nog een AD gebruiker en gelooft heilig in het (al lang achterhaalde) serotonineverhaal. Want hij kreeg immers veel klachten na zijn mislukte stoppogingen, dus “zal hij wel niet zonder het middel kunnen”, zo redeneert hij. En nee, natuurlijk is hij niet blij dat ik op mijn hyvespagina zo openlijk scheld op AD en zo nadrukkelijk aangeef dat ik blij ben dat ik er vanaf ben. Maar hoe kan ik een AD verslaafde duidelijk maken dat het middel, zoals alle verslavende stoffen, zijn eigen behoefte creeert en het meer kwaad dan goed doet??

Niet dus, dus probeer ik het al lang niet meer. Evenmin als ik mijn huisarts nog iets probeer uit te leggen. 1 ding is zeker: IK weet inmiddels wat goed is voor mijn lijf en laat daarmee nooit meer sollen en dat geldt overduidelijk voor ons allemaal hier.

Stertke Saskia, zou het er zeker niet bij laten zitten!!

Reageren

klaas en lette
dank jullie, voor het begrip…
ik ga zeker in hoger beroep…
we zitten nu al zolang in deze
te gek voor woorden situatie,
dat we er maar weer mee door gaan!
liefs saskia

Reageren

Blij dat ik dit allemaal bijtijds lees. Heb het vier dagen gebruikt toen ik dit gisteren las. meteen door de plee gespoeld en gestopt.

Reageren

Alleen hoelang voor het uit je bloed is?

Reageren

Goed gedaan meteen stoppen Pascal!
Alleen hoop ik dat je dat “door de plee gespoeld” figuurlijk bedoeld, die troep is ook slecht voor het milieu en de apotheek neemt het zo terug van je….

Reageren

Sorry Tinker… heb het idd door de wc gespoeld… Was een beetje boos op de huisarts die zei dat je er niet verslaafd aan kon raken… Ze probeerde mij er nog aan te houden maar jullie ervaringen waren mij meer waard. Bedankt dat jullie op deze wijze wel duidelijk zijn over de gevolgen op langer termijn.

Reageren

Na 4 dagen slikken kun je gewoon stoppen en is er meestal geen probleem. Er zijn zeer incidentele meldingen van mensen die al na 1 of enkele pillen ziek werden en maandenlang last hielden maar dat zijn de echte uitzonderingen op de uitzonderingen. Ik ben ooit in 1998 na enkele weken Seroxat gestopt en heb niets gemerkt. Al ZOU het kunnen dat daarmee de basis voor de latere verslavingshel al is gelegd want er zijn diverse bronnen die er op wijzen dat elke mislukte afkickpoging resulteert in een nog zwaardere ontwenning.
MAar gefeliciteerd PAscal! Het is trowuens na enkele dagen tot weken uit je bloed maar dat zegt helemaal niets over de ontwenningsverschijnselen, sterker nog die beginnen pas als het uit je bloed is. MAar in jouw geval denk ik dat je er weinig of niets van zal merken.

PS. Blijkbaaar ben ik niet de enige die me ergerde aan die steeds onleesbaar wordende “captcha” codes om je bericht te kunnen posten. Want nu zijn ze weer gewoon zwart 🙂

Reageren