- Bastiaan13 september 2016 om 17:05
Je hebt t toch heel langzaam gedaan Jan de laatste milligrammen. Ongelooflijk dat je dan toch nog zoveel last hebt na 3 maanden. Frustrerend ook. Misschien moet je t toch wat langer de kans geven Jan het herstel,hoe moeilijk ook. Ik heb ook wel behoefte aan wat positieve ervaringsverhalen van mensen die, na bijv. 1 jaar gestopt te zijn, weer helemaal de oude zijn geworden. Zijn ze er?? Bastiaan
Alex13 september 2016 om 18:03Dankjewel Bastiaan,
Ik denk ook dat ik de laatste mg heel rustig moet afbouwen.
Het is wel een middel wat helpt, maar dat afbouwen is echt minder helaas!
ReagerenAlex13 september 2016 om 18:48Besten,
Gelukkig dat ik heb bijgehouden hoeveel mg ik heb ingeslikt.
Dit is mijn schema geweest achteraf gezien:
04-05-2015 begonnen aan 20 mg (1)
16-10-2015 begonnen aan 15 mg (0.75)
18-11-2015 begonnen aan 10 mg (0,50)
11-02-2016 begonnen aan 5 mg (0,25)
10-03-2016 begonnen aan 10 mg(0,50)
03-04-2016 begonnen aan 20 mg (1)
15-05-2015 begonnen aan 10 mg (0,50)
03-07-2016 begonnen aan 5 mg (0,25)
20-08-2016 gestoptIk zie achteraf dat ik heel dom heb afgebouwd, vandaar mijn ontwenningsverschijnselen.
Lijkt het jullie ook verstandig om 10 mg per direct op te pakken en dan volgens de 5%-10% regeling af te bouwen?
ReagerenJohn (moderator)
13 september 2016 om 21:54Ik denk dat je er goed aan doet om terug te gaan naarde laagstwerkzame dosis. Deze te nemen totdat je daar stabiel op bent en dan met de 5% regel te gaan afbouwen.
ReagerenAnoniem14 september 2016 om 07:03Inderdaad ja, ik heb vandaag een afspraak bij de huisarts, en ga het bespreken hoe we dit kunnen aanpakken.
ReagerenAlex14 september 2016 om 07:05Inderdaad ja, ik heb vandaag een afspraak bij de huisarts, en ga het bespreken hoe we dit kunnen aanpakken.
Ik wil echt van dit middel af!
ReagerenJan14 september 2016 om 08:45Veel succes met afbouwen Alex. Minimaal vanaf 5 mg, maar als je vloeibare paroxetine neemt dan kan je ook natuurlijk op 6 mg beginnen als dat beter voelt.
Ja, jammer dat er niet zoveel succesverhalen zijn, maar dat komt door de titel van dit onderwerp ben ik bang.
Ik wilde in ieder geval wat meer informatie geven en hopelijk wat informatie krijgen. Het is ook lastig te vergelijken, omdat paroxetine voor een breder spectrum worden ingezet die dan wel overlappend zijn, ik bedoel ik slikte het voor stressgerealateerde klachten (hart sloeg de hele dag over van de stress), maar mensen die het slikken voor depressie hebben vaak ook angstklachten.
Ik ben bang omdat ik al stressgerealateerde klachten heb en als ik naar mijn familie kijk dan zit dat ook in de familie dat mijn zenuwen wellicht meer gevoelig zijn dan de gemiddelde gebruiker.
Ik ben wel van plan om een update te geven om mensen een referentiekader te geven. Jammer dat Klaas naar het schijnt hier niet meer komt, want hij slikte het middel ook tegen stressgerealateerde klachten (ook al was hij dan CT gestopt en ik niet)
Zet alsjeblieft je verhaal hier (met summiere achtergrond) en kom ook weer terug om een update te geven. Veel succes iedereen…
ReagerenAlex14 september 2016 om 09:20Dankjewel Allen,
Het is echt rustgevend om met lotgenoeten hierover te praten.
Ik heb zelf een afbouwschema in Excel in elkaar gezet (leven van een accountant :))
Ik begin met 10 mg, en bouw elke maand 10% af, wat erop neerkomt dat ik augustus 2017 helemaal kan stoppen!
Volgens mij maken wij ons alleen maar gek door die ontwenningsverschijnselen, omdat je hersenen gewend zijn elke dag een stofje binnen te krijgen, en opeens die niet meer krijgen.
Hier went de lichaam uiteraard aan, het is alleen de kunst om tot deze tijd vol te houden.
Denk bijvoorbeeld aan mensen met alcoholverslaving. Oftewel stoppen met roken.
Vergeet niet:
Je lichaam went aan alles!!! Het is alleen het volhouden tot die tijd.
Groet,
Alex
ReagerenJan14 september 2016 om 09:26Inderdaad, in het slechtste geval duurt het 2-4 jaar 😉 (maar dus eindig)
Ik ben de thread aan het doorlezen en heb wel het e.e.a. gevonden dat mensen kan helpen:
-SSTI Withdrawal Protocol van dr. David Healy
-Linden TherapieGL.
ReagerenJan15 september 2016 om 11:58Ook interessant: Surviving Antidepressants
ReagerenJan Pieter17 september 2016 om 16:29Goedenavond mensen,
Ik wil alleen berichten, om je niet gek te maken van negatieve verhalen op dit forum.
Als je het goed volgt, zie je ook dat er een aantal vaste personen reageren op het forum ( uit de duizenden mensen die dit middel gebruikt)
Zelf heb ik paroxetine 3 jaar gebruikt en met een degelijk afbouwschema er vanaf gekomen.
Waarom toch op dit forum als het toch goed is gegaan?
Zelf had ik natuurlijk ook ontwenningsverschijnselen, en heb me rot zitten zoeken op forums zoals deze.Maar hé, 3 jaar een stof in je lichaam, en dan opeens niet meer, is toch normaal dat je lichaam hierop reageert?
Je moet er in je hoofd sterk in staan, natuurlijk heeft men verschijnselen bij het niet gebruiken, maar dit gaat op ten duur ZEKER OVER!!!
Ik wil alleen overbrengen, om geduld te hebben na het stoppen.
En het heeft mij zeker geholpen tijdens het gebruik ervan. Elk voordeel heeft zijn nadeel, misschien weegt de nadeelkant bij deze wat zwaarder.
Maar mensen, het leven gaat door!
Sta sterk in je schoenen, en het komt allemaal goed.
En o ja, al 2 jaar geen ad meer 🙂
Groeten,
Jan Pieter
ReagerenJan pieter17 september 2016 om 16:32En nog een toevoeging.
Het is heel normaal om alleen negatieve reacties te lezen op dit forum.
Bij mensen waarbij het goed gaat, gaan natuurlijk niet op forums lezen.
Bekijk altijd het positieve.
Groet,
Jan Pieter
ReagerenAnoniem18 september 2016 om 10:23Hier ook druk met afbouwen. 8 jaar geleden 20mg paroxetine gekregen. Ik mistte aanmaak van een stofje in de hersenen. (Serotonine???). Begin dit jaar (2016) kreeg ik een Burn-out. Zelfde shit als 8 jaar geleden. Huisarts heeft overigens nooit geinformeerd hoe het verloop was. Thuis komen te zitten… Bedrijfsarts, psycholoog (werkgericht) na twee maanden weer rustig aan het werk gegaan. Opbouw ging erg snel. Terugval, crisisteam, psychiater… Diagnose ADD/ADHD (ik ben 44) nu per dag 60mg Methylfenidaat en 0,5mg lorazepam. Ik ben rustiger, fitter, slaap relaxter, beter. Ik heb ook nog es zware slaapapneu, onstaan vanaf het eerste gebruik van de paroxetine. 15+ stops per uur. Cpap gehad, nu MRA. Aangezien ik de medicijnen die ik nu slik meer vertrouw, obv psychiater, ben ik nu de paroxetine aan het afbouwen. Van 20 naar 10mg gegaan, twee weken lang, nu op 5mg… dit moet ik een maand doen van de Psych, kijken hoe dat gaat. Ik voel me veel fitter, wel wat schokjes in mn hoofd af en toe en sinds de 5mg was ik een paar dagen wat misselijk. Dat is nu over, de schokjes zijn er nog wel. De ene keer wat meer dan de andere keer. Ik ben van plan vol te houden. Gevoel dat de Paroxetine na 8 jr eigenlijk niet echt meer wat deed. De meeste problemen veroorzaak ik zelf, druk, prestatiedrang, altijd alles zelf willen doen, ik kan t namelijk altijd beter
ReagerenAnoniem18 september 2016 om 10:29Mijn verhaal was nog wat langer, laatste deel is helaas weggevallen
ReagerenJan19 september 2016 om 11:05Bedankt voor je reactie Jan Pieter. Ik ben het dus met je eens zoals ik ook zelf al aangaf, maar leuk dat je hier een positieve reactie geeft.
Ik moet ook zeggen dat de paroxetine mij enorm geholpen heeft, maar ik had het wel wat korter willen slikken, maar daarin lijkt deze stoppoging wel te gaan slagen.
Groot nadeel van de paroxetine vond ik de libido en hiermee bedoel ik ook dat ik wel rustiger werd, thank god, maar je motivatie neemt zienderogen ook erg af dus je drive om dingen te gaan doen daalt te veel.
Nu ik 7 maanden in het traject zit om af te komen van de paroxetine en nu 3 maanden vrij ben, merk ik de laatste keer dat ik hier gepost heb dat mijn parathesieën er nog steeds zijn maar ze zijn iets in intensiteit zijn gedaald. Mijn libido is ook weer normaal en belangrijk dat ik ook weer zin krijg in activiteiten.
Als ik een grove schatting mag geven dan denk ik nog 20-30% verwijderd ben van mijn herstel, maar heb nu een positieve kijk op een goede afloop.
Reageren



