- Anoniem24 februari 2016 om 11:10
Dag allemaal,
Ik ben nu ruim 5 weken aan het afbouwen vanaf 30mg patoxetine. De eerste 4 weken ben ik geminderd met 7,5mg. Los van wat schokjes in m’n hoofd en een doof gevoel in handen en voeten, ging dat prima. Sinds 5 dagen ben ik opnieuw geminderd met 7,5mg, zit nu op 15mg. Ik voel me alleen steeds minder goed. Misselijk, darmproblemen, totaal geen eetlust, emotioneel, down.
Ik hanteer dit afbouwschema op advies van m’n huisarts, maar gaat het misschien te snel?Groetjes,
AnitaBasta24 februari 2016 om 14:45Anita, Dit afbouwschema is een recept voor ellende. Veel te snel en te grote stappen. Uitgebreid vermeld door Klaas op dit forum : De meest veilige manier is 5 a 10 % dosisvermindering per 6 weken! Vooral onder de 10 mg is vaak kritisch.. succes Bas
ReagerenJohn (moderator)
24 februari 2016 om 14:54Overleg met de huisarts om gebruik te gaan maken van de taperingstrips van de Stichting Cinderella.
Reageren
De links zijn in dit topic te vinden.Anoniem24 februari 2016 om 21:24Dank voor je reactie Bas. Zo’n vermoeden had ik al. Heb je enig idee of het slim is om weer terug te gaan naar 22,5mg? En dan vanaf daar veel langzamer te gaan afbouwen? Ik zit nu 6 dagen op 15mg. Anita
ReagerenAnoniem24 februari 2016 om 21:25Dank Tandor, ga ik doen!
ReagerenJohn (moderator)
24 februari 2016 om 21:51Je kunt inderdaad beter teruggaan naar de laatst werkzame dosis en als je daar weer stabiel op bent, langzaam weer gaan afbouwen.
ReagerenBasta25 februari 2016 om 08:29Ja Anita, Tandor heeft t al netjes uitgelegd. Die dosis is meestal 20 mg. [Daarboven hoef je zowiezo geen beter effect te voelen] Neem vooral de tijd! [ eerst jezelf goed voelen na een 5 of 10 % verlaging van 5 a 6 weken.] succes Bas
ReagerenAnoniem25 februari 2016 om 14:32Dank voor jullie reacties Bas en Tandor.
Reageren
Is het verstandig om gelijk terug te gaan van 15 naar 20mg of kan ik dat beter langzaam opbouwen?
AnitaBasta25 februari 2016 om 14:51Meteen naar 20 mg Anita. Opbouwen is hier niet meer nodig.
ReagerenAnge25 februari 2016 om 23:45Na 10maanden gestopt met paroxetine.
Reageren
Het hielp ontzettend in het begin.. Alleen ik was mijzelf niet meer.
Nu cold turkey gestopt. Ontzettend last van kriebels, tintelingen in armen en benen. Agressie, overmatig zweten, trillen, vermoeidheid, niet in slaap kunnen komen of helemaal niet kunnen slapen. Somber, en heel emotioneel. Ik kan me erg vinden in al deze verhalen. En ik vertik het om af te bouwen. Ik wil er gewoon van af. Ik hou voet bij stuk en hlop dat de klachten afnemen. Als ik 1 advies mag geven: ga nooit aan deze shit.Basta26 februari 2016 om 07:41Ange, Begrijp dat je het middel zat bent nu,maar bedenk wel dat als je je cold Turkey doorzet, de kans aanwezig is dat je jaren last zult houden van allerlei nare klachten. Het kan natuurlijk ook dat je je na een paar weken of maanden weer goed zult voelen. de moeilijkheid is dat je dat nooit vantevoren weet.. Sterkte en veel wijsheid Groet, Bas
ReagerenAnoniem1 maart 2016 om 15:06Ik krijg steeds meer door dat vooral bij huisartsen de kennis over paroxetine niet goed genoeg is. Wegens omstandigheden(en omdat ik ook niet meer met pillen wil leven) ben ik gestopt met paroxetine slikken, alleen wordt wel een beetje bang als ik al deze verhalen zo lees. In tegenstelling tot alle afbouwschema’s die ik hierboven zie ben ik op advies van de huisarts cold Turkey gestopt en dus in een keer van 30mg naar 0 gegaan.
Ik ben nu ongeveer een week gestopt en begin nu een beetje last te krijgen van de ontwenningsverschijnselen, vooral de schokjes, duizeligheid en diarree beginnen op te komen.Het positieve wat ik er van merk is, in tegenspraak met bovenstaande berichten, ik er juist beter van ga slapen maar uiteindelijk blijft het wel vervelend en beperkend voor mijn functioneren. Heeft iemand enig idee hoelang deze verschijnselen ongeveer aan blijven houden? Of is dat zo verschillend per persoon dat er niets van te zeggen is?
ReagerenJohn (moderator)
1 maart 2016 om 15:29Dat is inderdaad heel individueel. Ik hoop dat het bij de klachten die je nu hebt blijft……
Reagerennorderstorm2 maart 2016 om 17:16aanvulling op mijn bovenstaande…
nu in week 11 zonder paroxetine…..
sinds 2 weken huilbui vrij en weinig tot geen emo schommelingen….af en toe een lange dag aggitatie….maar alles beheersbaar….
wel een aantal veranderingen in voeding doorgevoerd.
Elke ochtend bord warme melk met havermout zonder suiker…
Ben zowiezo bezig de suiker inname te minimaliseren !…..
Daarnaast gebruik ik visolie omega 3 & 6 & 9 … en magnesium supplementen elke dag van de kruidvat.
Na het sporten neem ik een dosis extra vitamine c in de vorm van bruistablet als aanvulling.
Het slaapritme is weer terug naar normaal en ook mijn lichaam hersteld zich terug in zijn oude vorm. De kilos smelten er letterlijk af …(doe veel fitness en zwemmen)…..en wandel redelijk veel per week in de avond uren.
Als ik de verhalen lees op het forum zijn er vaak veel overeenkomsten……
Ik kan alleen zeggen na het afbouwen of afgebouwd hebben tot 0 mg…..ZET DOOR EN VOLHOUDEN !!!!!!!!….. zoals ik me nu voel na alle narigheid was het echt de moeite waard een stop te zetten na 1 jaar gebruik !!! BEN WEER MENS !!!! :)))))…ik ben er nog niet helemaal, maar al mooi een eind op weg :)….
Succes verder iedereen en alvast goede paasdagen !!!!!!
ik vul forum over paar weken weer aan
ReagerenAnoniem5 maart 2016 om 03:41Ik ben nu 4 dagen verder(#2596) en de ontwenningsverschijnselen beginnen wel minder te worden. Naast dat ik nog steeds van mening ben dat er onder behandelend personeel hier te weinig kennis over is, betekend stoppen met paroxetine niet automatisch dat er al het bovenstaande gaat gebeuren.
Dit vind ik belangrijk om te zeggen zodat een ieder die op zoek gaat naar informatie over paroxetine niet direct het idee moet hebben dat de ontwenningsverschijnselen bij iedereen zo heftig naar boven gaan komen.
Ik denk ook dat een dosis positiviteit ook een goed middel is om de effecten te weerstaan. Maar dat betekent zeker niet dat je deze effecten niet zal krijgen. voordat ik een burn-out kreeg had ik namelijk wel het idee dat zoiets alleen ‘de zwakke mens’ zou overkomen, maar na veel gesprekken en behandelingen ben ik daar wel anders over gaan denken.
De afgelopen twee jaar heeft me zoveel geleerd, en dan niet alleen over mijzelf, maar ook over alle mensen die met een dergelijke psychische aandoening te maken hebben(Waar ik er natuurlijk ook een van ben). ‘De zwakke mens’ ben ik zelf ook geworden en dat blijft lastig te accepteren, maar je kan het maar beter accepteren dan ontkennen.
Ik voel mij een gelukkig mens dat ik niet zoveel negatieve gevolgen ervaar van het stoppen met paroxetine, maar ik heb wel een diep respect gekregen voor de mensen die er een zwaardere tijd mee hebben.
Reageren



