Moet zijn: respectloze post. Nu ik hem nog eens doorlees gaat mijn bloed echt koken, wat een misselijke reactie van iemand die blijkbaar geluk heeft gehad met stoppen, of gewoon even een lange neus wil maken naar degeenen die hun leven geruineerd hebben door deze rotzooi. En ja dat komt inderdaad voor.

Maar als in je in een jarenlang slepende ontwenning komt heb je niets aan hardlopen of peptalk zoals hierboven. Je leven wordt een hel en niets helpt meer. En nee dat heeft niets maar dan ook niets met hypochondrie te maken, ik had 7 jaar geleden geen idee wat me te wachten stond en was vol vertrouwen dat ik dit middel achter me kon laten.
Met alle gruwelijke gevolgen vandien waarin ik ook bepaald niet alleen sta.
Zum kotzen deze post!

Op dit forum, mag iedereen zijn/haar mening/visie geven. Maar ben wel van mening dat dat met respect voor een ieder mag en moet gebeuren. De post van 15.39 uur getuigt inderdaad van weinig respect.

De thread ( en het is niet de enige) bevat 9 pagina’s met verhalen van mensen die het er minder goed vanaf hebben gebracht dan de poster. Wees blij zou ik zeggen dat het bij jou wel goed is gegaan. Maar beschuldig mensen die letterlijk door een psychische en fysieke hel zijn moeten gaan en nog steeds gaan, niet van aanstellerij. Paroxetine is een verschrikkelijk middel wanneer je ermee moet stoppen. Ook artsen hebben zich hier al over uitgesproken.
De stichting Cinderella Therapeutics, heeft niet voor niets afbouwstrips ontwikkeld voor paroxetine.

De tips die je geeft hebben voor jou goed uitgepakt. Dat is fijn voor je.
Maar er zijn ook genoeg mensen die door het stoppen met paroxetine op een verkeerde manier op advies van artsen, NIET meer kunnen sporten, die NIET meer ergens op bezoek kunnen gaan, bij wie de brainzaps en de fysieke klachten zo erg zijn, dat ze amper nog een uitweg zien.

Klaas is inderdaad een aandachtvrager.
Hij vraagt aandacht voor een voor veel mensen heel groot probleem en probeert mensen te behoeden voor dat wat bij hemzelf dramatisch mis is gegaan.

Laat ieder in zijn waarde! Behandel mensen met enig respect !

Reageren

Hallo allemaal,

Hele tijd geleden heb ik ook eens gereageerd en veel gelezen hier, omdat ik op dat moment ging stoppen met paroxetine. Huisarts raadde mij aan om twee weken een half tabletje te nemen en daarna te stoppen (kwam van 1 tablet 10 mg af). Dat heb ik maar gedeeltelijk opgevolgd dankzij alle negatieve ervaringen hier. Ben wel gelijk naar een halve gegaan, maar langer dan twee weken en daarna nog met kwartjes en kruimeltjes gewerkt. Denk dat ik in totaal zo’n 2 maanden zoet ben geweest. Niet de meest verantwoordde manier om er mee te stoppen misschien, maar ik wou even laten weten dat het gelukt is! In het begin wel last gehad van duizeligheid, maar dat is na 1 a 2 weken weggetrokken. Verder geen klachten gehad. Ik ben wel wat meer moe dan dat ik was toen ik aan de paroxetine was, maar dat was ook exact hoe ik me voelde voordat ik met slikken begon. Dus dat lijkt me niets vreemds. En wie weet ligt dat ook nog wel aan het warme weer, want dan ben ik altijd wat minder op en top. Het blijft altijd gissen waar iets vandaag komt.

Oftewel, voor degenen die nu aan het begin van het stoppen staan: doe het op de manier die voor jou goed lijkt, en weet ook dat er mensen zijn bij wie het wel goed gaat en die weinig last hebben van de ontwenningsverschijnselen. Het scheelt echt per persoon, hoe rot het ook is als je wel door al die ontwenningsverschijnselen moet, ik leef met jullie mee, echt waar! Toen ik stopte heb ik me ontzettend druk gemaakt over alle ontwenningsverschijnselen, en hoe erg ik er over een maand ofzo wel niet aan toe zou zijn. Maak die fout dus alsjeblieft niet, ieder mens is anders, ieder mens gaat anders door zo’n tijd heen. De ene reageert heftig erop, de ander niet. Stop dus op jouw manier en laat het over je heen komen. Als jij er zeker van bent dat je wilt stoppen en van die troep af wilt, dan kom je er door heen. Hoe je het ook doet; meteen stoppen of langzaam afbouwen. Je wilskracht is het belangrijkste. Alhoewel ik zeker weten geloof dat langzaam afbouwen het beste van allemaal is, als je op van de een op de andere dag zou stoppen met drinken kan je lichaam die shok immers ook niet aan.

Succes iedereen en veel sterkte voor diegene die het zwaar hebben!

Anne

Reageren

@Anne,
Fijn dat je er vanaf bent! Dat is een felicitatie waard!

Ik denk wel dat je veel geluk hebt gehad. MAg ik vragen hoe lang je gebruikt had en hoe lang je er nu helemala vanaf bent?
Want ook weken of zelfs maanden na de laatste dosis kunnen de ontwenningsverschijnselen nog ineens toeslaan.

Op het volgende punt ben ik het echt niet met je eens, hoe je reageert heeft helaas niets met wilskracht te maken.
Ik had in 2007 nog geen idee wat me te wachten stond, er was nog bijna niets over te vinden en ik dacht allang dat ik er vanaf was toen ik 6 weken na de laatste dosis en na terugkeer van vakantie eens doodziek werd van de stroomschokken,, diarree en andere ellende.
En het is een jarenlange gruwelijke weg geweest.

Aan mijn wilskracht lag het echter niet, ik was er van overtuigd dat ik zonder medicijnen kon en daar zeer gemotiveerd voor. MAar de cold turkey van 10 mg is helaas rampzalig uitgepakt bij mij, nu 7 jaar later redelijk hersteld maar mijn werk allang kwijt en kom er naar het nu lijkt niet meer tussen op de arbeidsmarkt.

Hoewel snel of afbrupt stoppen inderdaad ook bij sommigen goed gaat is dit met geen mogelijheid te voorspellen en daarom zou ik altijd het xekere voor het onzekere nemen en heel langzaam afbouwen in stappen van maximaal 10 procent.

Klaas

Reageren

Ik ben dus weer aan de paroxetine 20 mg na een heftige mislukte afbouwpoging . Blijf hier wel even aan totdat ik van de schrik bekomen ben en opnieuw een hele langzame poging onderneem .

Maar wat ik hier wil melden- het was deze week op het nieuws dat er ziekenhuis afbouw programma’s komen .
Wat dat precies in houdt weet ik niet maar het is nu algemeen bekend dat het voor heel veel mensen zwaar is om af te bouwen.

groet van Dora

Reageren

@Dora,

Jammer dat het afbouwen mislukt is door de waarschijnlijk waardeloze adviezen die je gekregen hebt dankzij het o zo geweldige verantwoordelijksheidsgevoel van fabrikant GlaxoSmithKline en de diverse generieke fabrikanten…
[sarcasme uit]

Wat was er precies op het nieuws? En weet je nog wanneer? Ik wil het namelijk wel even terugzien.

Klaas

Reageren

Hoi Klaas,

het was op het Nos journaal .

groet van Dora

ps ik zal nog effe googlen over dit onderwerp , zodra ik het weet zet ik het op deze site .

Reageren

Hoi Suus en Ria
Ik ben sinds 4 maanden klaar met afbouwen. Nadat ik van mijn psychiater in 5 weken ben afgebouwd van 30 mg naar 0 mg, ging het natuurlijk helemaal mis. En dankzij deze info op de site ben ik toen weer gestart met 7,5 mg. Ik heb toen langzaam afgebouwd in 9 maanden. Veel ontwenningsverschijnselen, en ik kan je vertellen nu na 4 maanden gestopt te zijn, voel ik me nog veel slechter dan tijdens het afbouwen. Ik ben echt depressief, hartkloppingen, slaapproblemen, geen energie etc. etc.
Dus.. niet om jullie hoop op een spoedig herstel te ontnemen, maar je kunt beter gewaarschuwd zijn; het kan voor jullie anders zijn.
Tijdens het afbouwen keek ik echt uit naar het moment dat ik klaar zou zijn, omdat ik hoopte dat ik dan zou opknappen. Het tegendeel is waar helaas. Er zijn vast meer mensen die depressief zijn geworden na het stoppen, geef me alsjeblieft tips of advies.
Annemieke

Reageren

Hoi KLaas, misschien kun je mij advies geven; sinds ik dus eind april klaar was met afbouwen, gaat het dus echt slechter met me. IK had vloeibare seoxat en de laagste dosering was 1 ml (= 0,5 mg) en heb 2 a 3 weken de dosis verlaagd met 0,5mg.
Ik voel me zoo beroerd, dat ik ten einde raad ben!
Ik ga vrijdag voor 2 weken op vakantie en zie er als een berg tegenop, zoals ik overal tegenop zie…
ik voelde me dan met 0,5 mg nog beter, dus ik dacht zal ik weer naar 0,5mg gaan, of heeft dit weinig zin denk je
groet, Annemieke

Reageren

Als het goed is, bevat de Seroxat Suspensie 2 mg/ml en niet 0,5 mg per ml.
In dat geval ben je dus te snel gegaan.
1 ml is ook niet de kleinste dosering. Met behulp van een spuitje had de dosering nog veel kleiner gekund.
Aangezien je er al vanaf eind April mee gestopt bent, weet ik niet of het veel zin heeft om opnieuw te starten. Maar die beslissing moet je zelf nemen….

Reageren

@Annemieke,

Ik heb niet veel toe te voegen aan het antwoord van Tandor.
Inderdaad is bij mijn weten 1 ml suspensie gelijk aan 2 mg. Heb je dit wel goed gedaan en wat was je laatste dosis nu in ml en mg?

Begonnen de zwaarste klachten al tijdens het afbouwen of pas erna?

Eind april is trouwens ruim 2 maanden geleden en geen vier. Herstarten op bv. 5 mg zou kunnen maar of dat na 2 maanden nog werkt is inderdaad de vraag. Als je sinds de laatste dosis geen enkele voortuigang ervaart en je de symptomen als ondraaglijk ervaart is het een mogelijkheid. En als je dat doet, zou ik daarna met maximaal 5% per maande verlagen.
MAar dat is inderdaad een afweging die je zelf moet maken.

Klaas

Reageren

Bedankt voor jullie reacties
je hebt gelijk; mijn laagste dosering was 0,5 ml, dus dat is 0,2 mg
Ik had tijdens het afbouwen veel klachten, vermoeidheid, acathesie, duizeligheid enz. Maar nu sinds ik helemaal gestopt ben krijg ik ook depressieve klachten, ik zie het niet meer zitten, omdat het zo uitzichtloos is; wanneer zal ik me weer beter gaan voelen?. Ben deze week op intake van GGZ geweest en zei zeggen ook dat ik een depressie heb.
Vandaar dat ik denk; er moet wat gebeuren. Die onrust en acathesie zijn veroorzaakt door de parox dus die zullen niet verdwijnen, maar ik wil niet in een zware depressie glijden. En in mijn stemming is een duidelijke verslechtering sinds eind april.
Ik vind het een moeilijke keuze. Zou het weer starten met 0,5 ml (1mg)helpen of moet ik dan gelijk weer naar 5 mg

Reageren

Sorry, mijn naam er niet onder gezet; van Annemieke

Reageren

@Annemieke,

Het blijft lastig met die millilieters en milligrammen maar daar moet je echt geen fouten bij maken.
Je schrijft eerst:
“mijn laagste dosering was 0,5 ml, dus dat is 0,2 mg”

Maar 0.5 ml is 1 mg.

Ik heb ook geen pasklaar advies, wel weet ik dat een psychiatrische diagnose per definitie nattevingerwerk is en niet of nauwelijks vast te stellen is door middel van een herhaalbare en falsificeerbare test. Dus hecht neit tgeveel waarde aan wat de GGZ zegt, daar worden meestal vaste richtlijnen gehanteerd die ver achterlopen op de ervaringen uit de gebruikersgemeenschap en vaak sterk medicatie gericht zijn.

En verder kan herstel ook nog optreden lang nadat het afbouwproces is afgerond, zelfs bij langzaam afbouwen.
En tenslotte is het niet gezegd dat je depressieve gevoelens (die ik zeker niet wil bagatelliseren) veroorzaakt worden door een tekort aan serotonine.

Al met al zou ik het toch meer tijd geven, wat je zegt is trowuens niet waar:
“Die onrust en acathesie zijn veroorzaakt door de parox dus die zullen niet verdwijnen”

Juist daarom zullen ze wel verdwijnen maar helaas kan het wel heel lang duren.

Als je weer iets gaat slikken zou ik ook een ander middel overwegen. Paroxetine is een van de gevaarlijkste en meest verslavende SSRI’s, het risico van een gruwelijke afkick is bij Prozac en Lexapro naar het schijnt beduidend lager. Niet dat ik die middelen aanbeveel maar het is wel iets om naar te kijken,.

Als je weer start zou ik laag beginnen (maximaal 5 mg in geval van paroxetine) en dat minstens een maand volhouden om te kijken of je verlichting ervaart.

Klaas

Reageren

Ik wil hierop wel even reageren. Ben dus zelf weer opgehoogd van 7,5 mg paroxetine naar 20 mg . Begonnen op 21 april met nog 60 mg cymbalta ernaast en 10 mg oxazepam.

Op 19 mei , dus een maand later, zat ik 8 mg en zo heb ik iedere dag 0,5 mg verhoogd en in de tussentijd de cymbalta eraf gehaald en de oxazepam tot 5 mg.

Slik nu precies een week weer 20 mg paroxetine en nog 5 mg oxazepam.
Deze laatste gaat er over 2 weken af .

Dan ben ik weer terug bij af wat afbouwen parox betreft . Veel ellende en een ziekenhuis opname meegemaakt in 10 maanden ……!!!!

Toch heb ik nog momenten waarop ik mij niet stabiel voel , lichte aanvallen van depressie, huilbuien en lichte angstgevoelens.

Ik wil eerst weer stabiel worden en dan in 2 jaar !!! afbouwen .
Maar hoelang zou het nu duren eer ik weer helemaal stabiel ben ?

groet van Dora

Reageren