Ik vind t heel raar dat je psychiater jou 2 Antidepressivas tegelijk laat slikken Joke. Dat kan leiden tot serotoninesyndroom en dat heb ik ook meegemaakt helaas. Dat is heel heftig.

Nog steeds heb ik erg spijt dat ik ben gestopt met paroxetine en dat ik niet naar mijn lichaam heb geluisterd en weer ben begonnen wanneer ik me slechter begon te voelen.

Ik mis dat goddelijke gevoel wat dat middel mij gaf:(

Het feit dat dit middel je een “goddelijk gevoel” heeft zegt al wat het werkelijk is: een effectieve maar ook zeer gevaarlijke drug!

En zoals alle drugs komt dit lekkere gevoel altijd tegen een prijs, in geval van paroxetine met name de gruweijke hellerit als je weer van het middel af wil of moet.

Het heeft daarom geen zin om daar spijt van te hebben, levenslang gebruik is nooit onderzocht en wel zijn er tal van aanwijzingen dat de werking in de ooop van de jaren plotseling of geleidelijk kan verdwijnen, het zg. poopout effect.

Steeds verder omhoog met de dosis is dan het enige dat nog “werkt”, en iedereen kan begrijpen dat dit een letterlijk doodlopende weg is.

Je vertelt niet hoe je afgebouwd hebt, ook staat er geen naam onder je bericht waardoor gericht advies geven niet goed mogelijk is.

Het klopt trouwens wel dat meerdere AD’s een sterk verhoogd risico op serotonine syndroom geeft en dat kan levensbedreigend zijn. Al reden te meer om dit soort “happy pills” links te laten liggen.
Of heel langzaam af te bouwen als je er al aan verslaafd bent.

Klaas

Reageren

Ik heb ook een paar maanden 2 antidepressiva ’s gelijktijdig geslikt.
Cymbalta 60 mg en paroxetine 20 mg. Op zich kan dat wel maar je krijgt er veel meer bijverschijnselen bij .

En er is inderdaad een hele kleine kans op het serotonine syndroom.
Dit laatste heb ik vorig jaar gehad tijdens het te snel minderen van de paroxetine , een vreselijke ervaring. Ook kreeg ik een rebound effect toen , dat betekent dat bij het minderen je alle klachten waarvoor je het middel hebt gebruikt in veel ergere vorm terug komen. Nou dat was hel, ziekenhuisopname en nog steeds therapie.

Enfin, het is nu allemaal een dik half jaar geleden en de stand is nu als volgt – ik ga heel langzaam terug van 10 mg paroxetine naar 15 mg in hele kleine stapjes van iedere 2 dagen 0,5 mg erbij.
De cymbalta heb ik al gehalveerd en als ik op 15 mg paroxetine zit gaat die er helemaal af , veel te veel bijverschijnselen .
Als de therapie aanslaat dan ga ik over een jaar opnieuw heel langzaam de paroxetine afbouwen . Het lijkt wel een gebed zonder eind , zo langzamerhand .

groet van Dora .

Reageren

Dag beste mensen,

Ik heb een paar berichten gelezen, maar om alles terug te lezen is mij nu even te veel.
Ik heb een vraagje, waar hopelijk iemand mij een antwoord of wat geruststelling op kan geven.
11 jaar lang heb ik Zoloft 75mg geslikt voor mijn angststoornis. Opbouwen was hel en ik heb een paar flinke terugvallen gehad, maar gelukkig ook wat betere jaren waarin ik iig geen paniekaanvallen meer had. Eind 2013 kreeg ik echter weer paniekaanvallen (mede waarschijnlijk doordat ik voor de zoveelste keer een generiek merk kreeg) en besloot ik af te gaan bouwen. Mijn gedachte was, waarom iets slikken wat niet werkt. Lichamelijke klachten heb ik al die jaren namelijk gewoon gehouden.
Afijn in jan 2014 ben ik gaan afbouwen. Besproken met huisarts. Van 75 naar 50 vond zij prima. Dus gedaan, dat ging prima. Van 50 naar 25 echter niet. Ik werd weer heel bang en kreeg hele enge gedachten. Ik dacht echt dat ik in een psychose zou komen. De huisarts heeft mij toen aangemeld bij de crisisdienst. Daar konden ze eigenlijk ook niks voor mij doen. Ik durfde echt niet meer op of af te bouwen en heb een jaar op 25mg gestaan. Ik voelde me alles behalve goed, maar ik had ook wat betere momenten gelukkig. Ik stond op de wachtlijst bij het GGZ, dus verder kon ik niet veel doen dan afwachten en zoveel mogelijk steun zoeken dmv acupunctuur, vitamines en mineralen. 2,5 maand geleden was de Zoloft (op medisch advies afgesproken dat ik alleen nog de echte zoloft zou krijgen) niet leverbaar en heb ik toch besloten om te stoppen. De 25mg hielp immers ook niet en misschien had ik al die klachten nog wel vanwege onder dosering? Afijn, de eerste 3 weken werd ik knettergek van de elektrische schokken, maar verder ging het eigenlijk wel. Ik was rustiger in mijn lijf en had goede hoop. Wel veel duizelig, maar het was allemaal te doen met zo’n half diazepammetje per week tijdens een paniekaanval. Maar nu lijkt het wel alsof ik de klap krijg. Ik ben zo duizelig, benen lijken wel pap, heb veel last van paniekaanvallen (meerdere op een dag) en mijn hypochondrie/hartangst is in alle hevigheid terug. Ik weet dat ik te snel heb afgebouwd, maar daar kan ik nu niet zoveel meer aan doen. Ik twijfel om weer aan de AD te gaan, maar aan de andere kant durf ik dat ook echt niet meer. Hoe ik me nu voel, voel ik me bijna weer zo slecht als toen met opbouwen. Dus mijn vraag is, of er hier mensen zijn die herkennen dat afkickverschijnselen nog na 2,5 maand zo heftig kunnen zijn. Of ben ik nu gewoon weer helemaal terug bij af en heb ik de AD echt nodig?
Best een lang verhaal, maar zo weten jullie een beetje waar ik op dit moment sta.
Bedankt iig voor het lezen en iedereen natuurlijk veel sterkte!
Groetjes, Suus

Reageren

Er gaat een wereld voor me open nu ik de reacties op dit forum lees. Heb nl. veel last van vooral elektrische schokjes in mijn hoofd en een ietwat misselijk en zweterig gevoel en continu emo-tranen in mijn ogen om niks! Daarom ging ik maar eens op jacht naar antwoorden op internet. Ik dacht eerst dat het aan mijn bloeddruk lag, waar ik ook medicijnen voor slik.
Na ca. 20 jaar paroxetine dacht ik dat het goed was – en dat ik het aankon – om er eens mee te stoppen. In overleg met de huisarts langzaam afbouwen: van 30mg naar 3 maanden 15mg, daarna naar 3 maanden 10 mg. Tabletten van 5mg bestaan niet en die van 10mg kan ik niet halveren, dus….. ik was klaar! Alle fases gingen prima zonder bijwerkingen. Tot deze fase van 0mg! Wat een tegenvaller. Ik wil gewoon volhouden, het zal toch ooit wel stoppen. Maar wie weet het antwoord: HOE LANG DUURT DEZE LAATSTE AFKICKPERIODE? Daar ben ik erg benieuwd naar.

Reageren

Ik heb het antwoord niet, maar bij mij heeft een hoge dosis van visolie capsules wel geholpen tegen de elektrische schokken (brainzaps). Ook een goede magnesium citrate is aan te raden. Sterkte! Suus

Reageren

@anoniem van 03.12 uur
Het is juist dat laatste stukje (vanaf 10 mg) dat de meeste problemen veroorzaakt. Daar had dus de vloeibare vorm (suspensie) voor gebruikt kunnen worden.
Het is moeilijk te zeggen hoe lang je hier last van zult hebben. Hoe lang ben je nu al helemaal gestopt?

Reageren

Hoe hoge doseringen visolie en magnesium gebruik je en van welk merk ?

groet van Dora

Reageren

Suus, ik begrijp dat je alleen medicijnen hebt geslikt en geen therapie voor je klachten hebt gehad ?

Dan komen je klachten inderdaad allemaal terug als je stopt , de medicijnen onderdrukken alleen de klachten .

Zelf had ik dit ook , maar ik krijg nu therapie om te leren omgaan met mijn klachten en daarna ga ik pas opnieuw een poging doen om af te bouwen . Hoop dat ik dan rustig alles over mij heen kan laten komen , ook de paniekaanvallen. Leer nu dat ik mij daar niet tegen moet verzetten maar rustig afwachten tot ze weg zakken .
En zo leer ik meer handvaten om straks sterk genoeg te zijn om heel langzaam van de paroxetine af te bouwen. Nu ben ik weer tijdelijk aan het opbouwen , slikte 2 pillen , cymbalta en paroxetine. De cymbalta is er bijna af en ik verhoog tegelijk de paroxetine van 10 mg naar 15 mg ( heel langzaam ). Sterkte !! ( dora )

Reageren

@Dora, ik heb er al heel veel therapieën opzitten. Ik wilde persé niet aan de AD, maar na een jaar CGT raadde de psychotherapeut mij toch AD aan en dat heb ik geweten. Opbouw was een hel, kreeg er straatvrees bij. Toen weer zo’n 1 of 1,5 in therapie geweest, straatvrees overwonnen en gelukkig tijden dat ik geen paniekaanvallen meer had, maar mijn hypochondrie en dan m.n mijn hartangst is er nooit van weggegaan, evenals de lichamelijke klachten. Heb met AD ook meerdere terugvallen gehad, weer therapieën gevolgd, ook veel gedaan op alternatief gebied, van klankkino, natuurarts, trance healing, voetreflex, osteopatie, acupunctuur, psychosomatisch fysio etc.
Ik ging afbouwen omdat ik weer in een terugval terecht kwam en ik dacht, ik slik rotzooi en het helpt niet eens. Maar goed, toen ging het helemaal mis, dus weer in therapie. Het staat nu even stil, omdat ik doorverwijzen ben voor toch een andere therapie omdat de therapie die ik nu had van het GGZ voor mij nu niet de juiste voelt. (daarbij heb ik diezelfde therapie aan het begin van mijn AD carrière ook gehad) Dus weer een wachtlijst.
Kwa medicijnbegeleiding heb ik geen hulp, zowel huisarts als psychiater zeggen ‘gewoon’ tja, dan toch maar weer AD gaan gebruiken.

Ik hoop dat je je angsten snel onder de knie krijgt bij de therapie en je dan alsnog rustig kunt afbouwen.
Magnesium citrate slik ik van Solgar, begon met 2 per dag, maar daar kreeg ik diarree van, dus overgegaan op 1 tablet.
Visolie heb ik nu gewoon van de AH, slik ik nu nog maar 1 capsule van, omdat ik gelukkig geen last meer heb van de brainzaps. De eerste weken slikte ik 6 capsules per dag, helaas weet ik niet meer hoe het merk heet. Ik had dat besteld bij een alternatief arts. Maar kostte 50 euro zo’n potje die dus binnen 2 weken op was…Het hielp wel, maar misschien had de visolie van de Hema of ah dat ook wel gedaan en daar heb ik 5 potjes voor die prijs.
Je kunt ook altijd contact opnemen met ‘dewegterug’. En op google kun je ook veel vinden over de verhoudingen die in de visolie moeten zitten wil het helpen tegen die brainzaps.
Sterkte. Gr. Suus

Reageren

Dank jullie wel, Suus en Tandor, voor de reacties op mijn vraag van 31/5 (Anoniem van 03.12uur). Ik ben nu ca. 20 dagen gestopt en de brainzaps (weer een mooi woord geleerd, dank!) kwamen ca. 5 dagen geleden opzetten. De piek had ik gisteren, voelde me toen echt heel rot. Vandaag ging het iets beter, dus ik hoop idd dat gisteren de afkickpiek was. Als het op deze manier dan iedere dag ietsje minder wordt, prima. Dan hoop ik toch wel binnen een week of 3 ‘klaar’ te zijn. Heel vervelend dat ik niets wist van vloeibare AD, huisarts/apotheek hebben me daar niets over verteld. De werking van visolie tegen de brainzaps was me ook niet bekend. Ga ik es proberen. Nogmaals dank voor jullie reactie. Daar kan ik tenminste wat mee! Groetjes, Lies

Reageren

@Lies,

Ik weet niet precies wat je medicijnhistorie is maar abrupt stoppen met paroxetine, ook van 10 mg is spelen met je leven. Dat artsen en apotheken hier niet voor waarschuwen is schandalig en in feite misdadig, maar dat ik grotendeel een gevolg van het bedrog van de fabrikant (GlaxoSmithKline) die glashard heeft beweerd dat het middel niet verslavend is.

De ontwenningsberscijnselen beginnen meetal met de brainzaps en dat kan al binnen een dag gebeuren maar ook pas na enkele weken.
Bij mij duurde het 6 weken na de laatste (halve) pil van 10 mg voordat de schokken ineens begonnen, ban de ene seconde op de andere, en daarna was ik bijna twee jaar doodziek.
Ik heb in die tijd bijna alles verloren: baan, spaargeld etc. Toen ik er achter kwam wat de oorzaak was was het te laat om het nog terug te draaien.

Voor jou is het denk ik niet te laat. Ik zou zeker overwegen om terug te gaan naar 10 mg en dan heel langzaam af te bouwen, liefst met de suspensie of andere eventueel met de afbouwstrips.

Die “drie weken” is een leugen van de fabrikant waar al velen intetrapt zijn. Sommigen komen er misschien mee weg na enkele weken of maanden maar velen ook niet.

Laat onderstaande artikelen eens zien aan je arts en apotheek en laat je nooit afschepen dat het “onzin” is, zij zijn degenen die je volkomen verkeerd hebben voorgelicht en begeleid!!!

http://survivingantidepressants.org/index.php?/topic/1024-why-taper-by-10-of-my-dosage/
http://survivingantidepressants.org/index.php?/topic/2693-how-to-make-a-liquid-from-tablets-or-capsules/

Onderstaande uitstekende artikelen zijn van de geronmeerde psychiater dr. David Healy en volledig up-to-date:
http://www.davidhealy.org/wp-content/uploads/2012/06/DBM-Paper-Dependence-and-Withdrawal1.pdf
http://www.davidhealy.org/wp-content/uploads/2012/06/DBM-Paper-Halting-Antidepressants1.pdf

Hou ons iig op de hoogte!
Klaas

Reageren

En ik ben wederom geschokt door onderstaan dzinnetje uit de post van Suus:

[i]Kwa medicijnbegeleiding heb ik geen hulp, zowel huisarts als psychiater zeggen ‘gewoon’ tja, dan toch maar weer AD gaan gebruiken.[/i]

Dit geeft toch wederom aan dat hier totaal geen kennis en visie achter zit, het “tja dan maar…” is feitelijk een verklaring van onvermogen, onkunde en ontwetendheid.
Hiermee zeggen ze: “We weten het niet en het interessert ons ook niet, dus maar weer het volgende pilletje er tegenaan.”

En dat behoort dan tot de best betaatlde beroepsgroep van NEderland waar veel mensen hun gezondheid aan toevertrouwen… 🙁

Klaas

Reageren

Klaas, ik vind het ook erg schokkend en vooral op zijn zachts gezegd vervelend, want ik zit me hier nu behoorlijk slecht te voelen en weet niet wat te doen. Meerdere artsen hebben gezegd, 3 weken is het een hel, maar voor mij waren de eerste 3 weken totaal stoppen met in mijn geval zoloft op de brainzaps na prima te doen. Het is eigenlijk dat het na 2 maanden steeds slechter gaat. Af en toe heb ik wel een redelijke dag. Maar zo nog jaren verder vind ik toch echt geen optie.
Maar ja, wat kan ik doen? psychiaters zeggen, je hebt het blijkbaar nodig, de angststoornis is terug (even buiten beschouwing latend dat deze nooit is weg geweest, ook niet met heel veel therapie en AD), dus het helpt je, dus weer slikken….Maar ik ben ook zo bang weer voor de opbouw verschijnselen.
Ik weet het gewoon niet meer…pfff

Reageren

bovenstaand verhaal komt van mij Suus 😉

Reageren