Hi ik ben 24 nov begonnen met Parox. Het vergrootte alle klachten die ik al had, dus compleet niet in orde. Volgens huisarts hoort dat erbij. Na 2 weken was sprake van ophoging naar 20 mg. 1 week later terug naar huisarts en terug naar 10 mg. De 10 mg blijkt dus al niet te verdragen voor mij. Tot 29 december volgehouden, voelde me iets beter als ik een dag oversloeg. Klachten zijn extreem zo extreem dat ik niet meer kan functioneren. Aantal malen gedachte gehad dat ik doodging en het beste naar het ziekenhuis kon gaan. Vlg huisarts is deze pil niet levensbedreigend en mijn situatie ook niet. Voor dat ik ermee begon al pijn op borst,met de pil erbij alle klachten ondraaglijk. Op 30 december laatste 10 mg genomen en bepaald dat ik daarna geen enkele pil meer neem. We zitten nu op 19 januari en ik zit al 2 weken ziek thuis, van detoxen en van pijn op borst dat mogelijk een maagkwaal is en onwel zijn. Ik heb het middel in 2004 op enige jaren gehad. Geen centje pijn ook niet bij het afbouwen. De ervaring van laatst is absurd in vergelijking met toen. A.D. ik weet het niet meer zo zeker. Er moeten toch alternatieven zijn die deze effecten niet hebben. Wat gaat er hier mis ?
Emma

@Emma,
Het lijkt erop dat je een adverse reactie op het opstarten hebt gehad. Het is veel beschreven dat mensen de eerste keer dat ze het middel gebruiken er nog mee wegkomen en zelfs zonder problemen kunnen stoppen.
MAar bij een volgende keer gebruik, soms jaren later, gaat het helemaal fout.
Er is geen oorzaak voor bekend, behalve dat het middel op een sluipende wijze het zenuwstelsel verzwakt en het lang kan duren voor de cumulatieve schade ineens de kop op steekt. Dat is dan vaak tijdens een dosisverandering en met name tijdens op- of afbouwen.En dan zijn de rapen ook echt gaar…

Ik vind het overigens totaal onverantwoordelijk dat een arts anno 2014 dit middle nog voorschrijft. Als je deze hele thread eens doorleest (kost wel een dag of wat) dan weet je wat voor onvoorstelbare rotzooi Paroxetine is.

Ik denk dat je nu weinig andere keus hebt dan herstel afwachten. Ik zou met klem adviseren om nooit meer een SSRI aan te raken.
Klaas

Reageren

Hi Klaas,

In principe zou een huisarts een dergelijk middel met de kennis dat het eerder gebruikt is dus niet opnieuw moeten verstrekken, buiten het gegeven dat dit sowieso een fout middel is.
Ik interpreteer uit jouw reactie, dank daarvoor, dat het eerdere gebruik toch een bug in het zenuwstelsel creert en dat bij opnieuw toedienen het tegen de bug aanloopt en er grote problemen ontstaan. 2009/2010 had ik destijds afgebouwd. Vanaf 2012 heb ik opnieuw om medicijnen verzocht vanwege problematiek dat zich de laatste jaren verergerde en dit verzoek werd geweigerd. Ik heb wel het laatste jaar oxazepam incidenteel gekregen.
Ten einde raad kreeg ik uiteindelijk het middel opnieuw vanuit gegeven dat ik het in 2004 gekregen heb en er baat toen bij had. Mijn huisarts zegt dat de bijwerkingen van dien aard zijn geweest omdat mijn lichaam dermate behoeftig is aan serotonine. Ik begrijp die stelling niet. Ik analyseer het nu dat het lichaam het middel in zijn geheugen heeft opgeslagen en sowieso tot een verzwakking van het zenuwstelsel leidt. Kan het zo zijn dat de depressieve problematiek een dramatischer aard kent vanwege het verzwakte zenuwstelsel? De huisarts meldt daarbij dat ik hoog sensitief zou zijn en daardoor dus ook over reageer op de medicijnen. Advies is gegeven om via een psychiater een passender AD te laten bepalen. Momenteel heb ik AD niet meer hoog staan.

Reageren

@Emma,
Ik denk dat we het grotendeels eens zijn, jouw analogie met een “bug” heb ik zelf nooit gebruikt maar vind ik zeker creatief bedacht! En ook zeker niet ver van de waarheid…
Er is inderdaad sprake van een “geheugeneffect” maar niemand weet hie dit precies werkt. Wel is zeker dat het middel bij langduriger gebruik de cumulatieve schade steeds groter wordt, de ontwenningsverscijnselen steeds heviger en herstel steeds langer duurt.

Het is trouwens wel mogelijk dat je idnerdaad “hoog sensitief” bent, ik heb inmiddels die doagnose bij mezelf ook gesteld. Al bestaat hier geen meting voor en blijft het dus een subjectief label.
En of dat een reden is dat we zo op dit middel reageren is in principe niet onmogelijk. Maar dat is nog geen reden om het zonder waarschuwing te verstrekken en geen uitleg te geven over de noodzaak om het uiterst langzaam af te bouwen, zeker na alle publicaties en meldingen hierover van de laatste 10 jaar (en de laatste 5 jaar ook in Nederlands media en tijdschriften).

Ook ene psychiater kan je niet adviseren over een “passender” AD, simpelweg omdat het absoluut onmogelijk is om de risico’s in te schatten, zeker als je t.z.t. moet afbouwen en stoppen. Daarbij komt dat er zo enorm is gesjoemeld en gefraudeerd met deze middelen, en vooral met Seroxat/Paroxetine, dat ook de beroepskrachten misleid en voorgelogen zijn over de gevaren en het verslavend effect en daar dus niet op vertrouwd kan worden.

Klaas

Reageren

Dank voor je bericht Klaas. Wat goed dat dit forum er is. Ik heb zelf bepaald geen pil meer te nemen. Dokter had zeker afbouwen geadviseerd. Mijn stelling was mind over body maar er gaat geen enkele mg meer naar binnen, zo beroerd heeft het me gemaakt. De ervaring van ernstig ziek en ik ga dood heb ik denk ik toch niet goed kunnen overbrengen aan de huisarts. In 1988 heb ik soortgelijk gevoel gehad en toen was er nl. wel degelijk iets ernstig mis (op ander medisch vlak dus niet als gevolg van enig medicatie). Dus luister naar je lichaam.
Welzeker niet verstandig de wijze van afbouw maar ik vond deze keuze voor mij het beste. Ik adviseer het zeker anderen niet hetzelfde te doen nu ik ook op het forum de andere verhalen lees. Aan iedereen : hou van jezelf gewoon omdat je goed bent zoals je bent en geef niet op.
Emma

Reageren

hoi emma en klaas
hoe gaat het emma ik begrijp dat jij zo gestop bent hoe voel je je nu?
en klaas ik wil ook gaan stoppen met de a.d heb jij als hulp hier een natuurlijk middel bij gebruikt ? of niet
ik heb 20jaar a.d gebruikt waarvan 17 a 18 jaar ging het wel goed alhoewel mijn emoties wel waren afgevlakt huilde nooit
na een heleboel problemen en prostaat kanker bij mijn man heb ik 2 jaar geleden een nieuwe depresie gekregen en was ook burnout daarna 3 andere a.d geprobeerd die maar even hielpen nu weer terug bij de fluoxetine die ik 18 jaar gebruikt heb sinds 3 en halve maand gaat iets beter maar heb nog steeds slappe benen en zie wazig en ben moe nu heeft mijn psycholoog gezegd waarom ga je niet afbouwen ik kan mensen die zich veel beter gingen voelen juist als ze het al zo lang gebruikte
nu hier lieve mensen en klaas wat denken jullie zijn hier mensen die ook al zo lang slikte en gestopt zijn en zich i.d beter voelen
ben natuurlijk bang dat ondanks langzaam afbouwen ik weer terug valt kan ik weer beginnen en ik heb altijd heel veel bijwerkingen graag jullie advies en ervaring groetjes ria

Reageren

Hi Ria,ik voel me momenteel nog helemaal niet goed. (Gisteren een enorme terugval, nav enorme paniekaanval met al behoorlijke pijn op mijn borst (maag/slokdarm issue) waren alle bijwerkingen van de Parox. wel degelijk nog aanwezig. Dus het niet afbouwen zoals ik gedaan heb is een complete afrader. Ik zeg daarbij dat de problematiek (zoals Klaas zegt adverse reactie) ontstond in de fase van opbouwen, dus relatief gezien een korte tijd.
Gezien jouw situatie kan ik het goed begrijpen dat je een nieuwe depressie en burn out hebt gehad. Ik denk dat je helemaal zelf bepalen moet welke weg je wilt gaan bewandelen, met of zonder A.D. verder en daar 100% achter gaan staan bij die keuze. In de verhalen die ik gelezen heb zijn de bijwerkingen vaak de reden niet te stoppen met A.D. Dat vind ik enorm zorgelijk en zegt toch heel veel over het middel. Zo ben ik ook serieus bezig geweest met na te denken over het zoeken en vinden van meer zingeving in mijn leven los van alle te handelen problematiek. And count your blessings.
Groet, Emma.

Reageren

Dat valt niet mee he emma al die bijwerkingen ik hoop dat het snel voorbij is voor jouw
de bijwerkingen van de opbouw bij mij zijn wel wat minder aan het worden maar om nou te zeggen wat ben je vrolijk en gelukkig nee
daarom vraag ik me af of je je beter voelt als je zou stoppen daar is weinig over bekend nog
hier zijn de mensen allemaal nog bezig met de afbouw dus weinig reacties gelezen daarover nog
Daarom ben ik wel bang snap je ria

Reageren

Hi Ria, lastig issue klopt. Ik begrijp je zorg en je angst ook heel goed. Wat je te raden weet ik helaas niet. Ik leef met je mee.
Sterkte.
Groetjes. Emma.

Reageren

Wat ben ik blij dat ik dit forum gevonden heb.

Ik gebruik dit medicijn nu 14 jaar (40 mg).
Begin december ben ik begonnen met afbouwen.
In een maand tijd van 40 mg naar 20 mg.
Ik werd weer huilerig en voelde me helemaal niet goed.
In overleg met de huisarts zit ik nu weer aan de 30 mg.
Nog steeds voel ik mij niet goed.
Ik dacht dat ik weer gigantisch depressief werd!
Nu ik dit forum lees heb ik dus in de gaten dat het afkick verschijnselen zijn.

Ik begin me nu echt wel zorgen te maken nu ik dit allemaal lees.
Kom ik er wel weer vanaf?
Is het misschien beter om mijn hele verdere leven dan maar misschien dit medicijn te blijven gebruiken?
Last bij het gebruik heb ik niet, oke ik vergeet dingen sneller en ben snel moe.
Wist ik veel dat dit ook bijwerkingen van dit medicijn is.
Maar die zijn nog beter vol te houden dan helemaal zonder volgens mij.

Wat een drama’s lees ik hier!
Ik wens iedereen heel veel sterkte!!

Gr. Inge

Reageren

@Inge,
Heb je de hele thread al gelezen? Dat is aardig wat werk maar dan wee tje wel wat je te doen staat.
Ik geloof absoluut neit dat dit middel geschikt is voor levenslang gebruik. Je geeft zelf al aan dat je er schade door opgelopen hebt.
“Helemaal zonder” is niet vol te houden als je verkeerd afbouwt of cold turkey stopt vanaf een te hoge dosis.
Als je nu aan 30 mg zit zou ik eerst aan die dosis blijven en hopen dat je daar weer stabiel op bent en dan gaan afbouwen met de 5-10% reductieregel. Daar is in deze thread al vele over geschreven.
(Huis)artsen, ook de goedwillenden, weten vaak weinig tot niets over veilige afbouwtechnieken omdat fabrikant en ontwikkelaar GlaxoSmithKline gelogen heeft over de afkickverschijnselen en weigert om hier bruikbare informaite voer te verschaffen, Maar met de juiste kennis en middelen is het wel te doen, maar het kan een lange weg zijn.

Nogmaals, lees je heel goed in en maak een afbouwplan. Lees ook de artikelen over de afbouwstrips van dr. Groot en de stichting Cinderella, daar zijn reeds diverse links over geplaatst.
Klaas

Reageren

Hoi inge hier nog een met hetzelfde dillema voel me nu redelijk maar ook altijd moe
wil eigenlijk ook stoppen maar ben ook bang gezien de reacties dat het niet lukt

en klaas ben ook aan het lezen maar nog niet alles gehad
zijn er ook mensen succesvol gestopt op jouw manier en hoe voelen die zich nu ? Beter dan met de a.d
Zijn zei weer vrolijk en gelukkig ? Graag jouw reactie ria

Reageren

Een absolute “must read” voor alle slachtoffers van PAroxetine (of een andere SSRI) en hun naasten of nabestaanden,.

Een arts-onderzoeker en DNA-expert met een grote staat van dienst stelt Kamervragen over antidepressiva en SSRI’s en het bijzonder. Ik heb het gevoel dat ze heel goed deze discussie heeft meegelezen…

http://www.ifscolorado.com/images/Ingezonden%20brief%202deKamer%2018Sep14.pdf

Klaas

Reageren

Misschien moet deze discussie ook maar eens onder de aandacht worden gebracht van de betreffende kamerleden…….

Reageren

Dat zou ik zeker toejuichen Tandor!
Ik heb inmiddels al gedaan wat ik kon: brieven naar het Lareb, de IGZ, het CBG en de Ombudsman. Maar helaas met weinig resultaat.

Toch heb ik het idee dat de kritische massa van de slachtoffers en tegentanders van deze brolmiddelen steeds groter wordt en er nu een proces van bewustwording is dat niet meer te stoppen is, hoe hard de farmaceutische maffia dat ook probeert…
Maar het is natuurlijk wel veel te laat voor veel slachtoffers!

Klaas

Reageren