- Anoniem8 november 2014 om 19:41
Tandor,
Ik denk dat ik voldoende bijdraag aan de discussie in deze forum thread… 🙂
Maar ik denk dat veel mensen zeer persoonlijke en gedetaileerde informatie liever niet op een voor iedereen leesbaar forum willen zetten. Ook moet het toesturen van eventueel relevante artikelen via de normale Email.
En omdat mensen mij in vertrouwen nemen zeg ik er ook altijd bij dat ik geen arts ben maar enkel lotgenoot en “ervaringsdeskundige”.
Vandaar dat mijn adres erbij zet, en ik had nog een beetje in de oude stijl van de website dit wat cryptisch gedaan omdat het vroeger niet mocht.Klaas
Anoniem9 november 2014 om 10:25Hier even een update van het afbouwen van paroxetine.
Ik zit nu in de derde week en zit op 12mg.
De eerste paar dagen had ik last van gigantische hoofdpijn en vreselijke moeheid.
Gelukkig zakte dat na een aantal dagen en heb ik verder nergens meer last van gehad.Tot nu toe gaat het dus prima.
Heb gisteren het laatste deel van de afbouwstrips binnengekregen, dus ik moet nu nog 5 weken.
Lot
ReagerenAnoniem9 november 2014 om 15:24@Lot,
Reageren
Juist de laatste 10 mg zijn meestasl het zwaarst om af te bouwen en 5 weken is meestal veel te snel voor de laatste 10 mg. De afbouwstrips zijn er in diverse varianten en voglens mij ook waarbij de laatste 10 mg in ongeveer 3 maanden afgebouwd worden en dat is echt het minimum (6-12 maanden lijkt me beter).
Dus wees heel erg bedacht op de onttrekkingseffecten en oveleg zonodig of het langzamer kan als het te zwaar wordt.
Verder veel succes!
KlaasEliza-beth16 november 2014 om 18:44Hallo allemaal, vier weken geleden ben ik gestopt met paroxetine. Ik heb afgebouwd van 20 mg naar 15 naar 10 naar 5 naar 2,5 en toen gestopt. De volgende dag kwam ik meteen al in een helse verschrikking terecht: heel heftige spanning in m’n lijf, paniek, koude en hete golven. Na 9 dagen en het lezen van deze site ben ik maar gauw herstart op 5 mg, dat is inmiddels al drie weken geleden, maar het gaat nog steeds erg slecht. Moet ik nog langer zo doorgaan of moet ik de dosis verder verhogen? Ik voel me echt wanhopig! Weet iemand raad?
Reageren
Groetjes, LiseAnoniem16 november 2014 om 21:42@Lise,
Als je deze thread goed doorgelezen hebt weet je de antwoorden al. Je hebt inderdaad vele te snel afgebouwd, dat is niet jouw schuld maar de huidige richtlijnen zijn volkomen ontoereikend en worden bewust niet aangepast omdat de fabrikanten commercieel gebaat zijn bij mensen die niet kunnen afbouwen…Juist de laatste 10 mg afbouwen moet heel erg langzaam gbeuren, met sosisverlagingen van maximaal 5-10% per 3-6 weken en kan daarmee wel een jaar of langer vergen. Pas op een microdosis van onder de 1 (een) mg kan een stoppoging gedaan worden.
Als je nu 3 weken op 5 mg nog weinig of geen verlichting ervaart zou ik idnerdaad overwegen om naar 10 mg te gaan en dat misntens enkele weken vol te houden. En dan alsnog heel heel heel erg langzaam naar beneden.
Helaas ben je een van de zeer velen die hier nooit voor gewaarscuwd is. Daar heeft fabrikant GlaxoSmithKline goed voor gezorgd…Ik hoop dat je stabiel kan worden en dan kan je een goed plan voor afbouwen maken.
Klaas
ReagerenAnoniem17 november 2014 om 05:46@Klaas,
Dankjewel voor je snelle reactie! Ik dacht nog wel, dat ik het zo voorzichtig had aangepakt! Van de huisarts mocht ik gewoon van een hele naar een halve en dan stoppen.
Reageren
Als ik nu eerst maar weer stabiel wordt! Waarom duurt dat zo lang! Dan ga ik daarna echt heeeel langzaam afbouwen. Dit wil ik nooit meer meemaken!!
LiseAnoniem17 november 2014 om 12:01@Lise,
Vraag je huisarts eens waar hij/zij dit advies vandaan heeft. Ik neem aan dat je met een”hele” een pil van 20 mg bedoelt (Dat is de meetst voorkomende variant) en dat zou dus een “afbouwschema” betekenen van 20-10-0 mg
Ofwel cold turkey stoppen vanaf 10 mg en dat is absoluut onverantwoordelijk!!
Het is niet alleen de schuld van je arts omdat dit inderdaad het “schema” is dat de bijsluiters meeleveren (afbouwen in stappen van 10 mg) maar in de praktijk is dat een ticket naar de hel. En dat wist fabrikant GSK allang van te voren, maar ze hebben neit alleen dit moedwillog achtergehouden maar intern zelfs grappen gemaakt over mensen die daardoor in een vreselijke ontwenning kwamen.Maar het gaat nu over jouw veiligheid, de laatste jaren is er steeds meer over naarbuiten gekomen en hebben een aatnal artsen een voorstel voor een neiwue richtlijn gedaan waarin het heel langzaam afbouwen aanbevolen wordt. Helaas nog niet langzaam genoeg naar mijn smaak maar het is wel iets dat je kan tonen aan je huisarts:
Hun meest recente artikel is hier te lezen:
http://www.stijlbox.nl/l/library/download/470012Eigenlijk bedoeld voor artsen maar erg leesbaar geschreven en dus zeker geschikt om mee te nemen naar je huisarts. Er hebben ook een twinttigtal psychiaters aan meegwerkt dus wellicht kun je daar wel terecht voor begeleiding met afbouwen.
Overigens zou ik voor de laatste 10 mg zeker een half jaar tot een jaar uittrekken, de afbouwstrips vind ik nog te snel gaan. Maximaal met 5-10% per 3-6 weken verlagen is het meest beproefde schema. En dat betekent dus als eerste verlaging van 10 naar 9 mg (uitgaande van 10 mg).Jouw schema gaat ten eerste al uit van absolute in plaats van relatieve verlagingen en is daarom al fout. En de stappen van 2.5 mg zijn te groot en ik denk dat de tijd tussen de stappen ook te kort is geweest, die moet minimaal 3 weken bedragen.
Lees hier ook eens mee en je zal zien dat je niet de enige bent!
http://seroxatsecrets.wordpress.com/2008/01/05/the-hell-of-seroxat-withdrawal/Er is nog veel meer gesrcheven over Seroxat maar ikk heb de meeste links reeds eerder genoemd dus laat het hier even bij.
Sterkte,
Reageren
KlaasAnoniem17 november 2014 om 17:04@Klaas, Volgens mij heb ik net mijn bericht verkeerd gepost. Dus nu nog maar even opnieuw:
Mijn huisarts vindt langzaam afbouwen inderdaad onzin. Ik heb al meerdere afbouwpogingen gedaan. De laatste twee jaar geleden. Toen kwam ik met heftige paniekaanvallen bij de huisarts terug. Blijkbaar zijn je klachten nog niet over, dus ga maar weer aan de 20 mg, zei hij. Dat heb ik een jaar gedaan. Toen, naar mijn idee voorzichtig, afgebouwd. Ging prima tot 5 mg. Af en toe brainzaps, maar verder rust van binnen. Na een maand op 5 mg nog een week op 2,5 mg en gestopt. De dag erna brak de hel los!
Ik heb inmiddels de apotheker gesproken van die taperingstrips. Hij adviseerde me te stabiliseren op 5 mg. Maar daar zit ik nu al drie weken op zonder verbetering!
Heb hem ook gevraagd of ik langzamer kan afbouwen met die strips. Dat kan door meerdere strips naast elkaar te gebruiken, zodat je langer op een zelfde dosis kunt blijven. Dus dat wil ik graag gaan doen.
Maar hoe word ik nu weer stabiel? Heb jij ervaring hoelang mensen daar over doen om weer stabiel te worden?
Ik verlang zo naar RUST in mn lijf!Groetjes,
Lise
ReagerenAnoniem17 november 2014 om 17:55@Lise,
Dat je huisarts langzaam afbouwen “onzin” vindt is echt onvoorstelbaar en totaal onverantwoordelijk. Hij had van begin af aan helder met je meoten communeren v=wat voor middel dit is en ook bij een stoppoging goed het verschil moeten uitleggen tussen een terugkeer van klachten en het Withdrawal (ontwennings) syndroom waar dit middel inmiddels uitermate berucht om is.
Paniekaanvallen zijn slechts een van de symptomen die door het afbouwen veroorzaakt kunnen worden, andere zijn diarree, stroomschokken en tintelingen, onraaglijke onrust in het lichaam (akathisia), zenuwtrekken en concentratiestoornissen.
Dit onderscheid wordt heel goed beschreven in het Withdrawal Protocol van prof. dr. David Healy, ik kan hier geen attachements bijsluiten maar ik kan het je evt. toesturen als je mijn een email stuurt op [email protected]
Door je telkens voor te houden dat je “nog niet beter bent” om je vervolgens terug te zetten naar jou oude dosis van 20 mg ben je in de klassieke Paroxetine-val getuind.
Ten eerste heeft dit middel geen enkele genezende werking en beschadigd je zenuwstelsel alleen maar meer bij langer gebruik dus zal langer gebruik alleen maar tot nog zwaardere klachten leiden bij een stoppoging.De website stichtingantidepressivavrij.nl drukt het als volgt uit:
[quote]
[b]In de val[/b]
Paniek, duizelingen, zweten, vermoeidheid, slecht slapen of veel slapen, moedeloosheid. Dus denken veel mensen die beginnen met de afbouw van hun medicatie: “O, wat is dat? Ik wordt weer duizelig! En ik word weer somber en angstig en ik krijg nachtmerries en zweetaanvallen en ik ben zo moe en gestresst. Het is zeker nog niet over!” Logische redenatie – maar onjuist. Als u vervolgens weer uw pillen gaat slikken is de val die dichtgeklapt…
[/quote]Het kan goed dat de stap van 10 naar 5 mg al veel te groot was, maar omdat de ontwenningshel soms met enkele weken vertraing kan toeslaan kan het heel goed dat je dat pas voelde terwijl je al helemaal gestopt was. Bij mij duurde het 6 weken na de laatste pil voordat de hel losbrak en ik doodziek werd. Daarna duurde het ruim 2 jaar voor er enig voelbaar herstel optrad, de zwaarste periode in mijn leven die me bijna tot zelfmoord heeft gedreven.
Overigens staat mijn verhaal online, nogmaals roep ik lotgenoten op om een reactie te schrijven:
http://www.gezondheidsplein.nl/aandoeningen/depressie/patientverhalen/ik-voelde-me-gevangene-van-het-middel-seroxat/item113502Dus als 3 weken op 5 mg nog geen verlichting heeft denk ik inderdaad dat je naar 10 mg terug moet. En er zijn helaas ook mensen die niet meer stabiel worden na een herstart maar dat gebeurt dacht ik niet zo vaak.
Ik denk dat je na herstarten binnen 1 a 2 weken stabiel zou moeten zijn en dat dus je huidige dosis van 5 mg daar te laag voor is.Het idee van je apotheker om meerdere strips naast elkaar te gebruiken ondersteun ik van harte omdat ik de strips nog te snel vind gaan. Een alternatief is de suspensie gebruiken waarmee nog flexibeler afgebouwd kan worden. Je moet dan wel heel nauwkeurig afmeten met spuitjes van 2 ml.
Nogmaals, de ondersteuning van je huisarts, zijn adviezen en begeleiding zijn echt te zot voor woorden, getuigen van een totaal gebrek aan kennis en betrokkenheid en het zou mij n iet verbazen als hij zijn eigen agenda heeft om je [i]ad infinitum[/i] aan deze verschrikkelijke brolpillen te houden. Misschien krijgt hij daar nog een leuk extraatje voor…
De enorme afbouwproblemen van Seroxat/Paroxetine zijn reeds jaren geleden belicht in diverse internationale media, en ook de schaamteloze manier waarop fabrikant GlaxoSmithKline het ontwenningssyndroom heeft gedefinieerd als “terugval” en alle hulp aan slachtoffers geweigerd heeft:
http://www.theguardian.com/theobserver/2002/apr/28/features.magazine37
http://www.theguardian.com/society/2003/may/03/medicineandhealth.lifeandhealth
http://www.theguardian.com/news/2002/jul/27/uknewsIn de laatste publicatie staat onder meer dat Seroact juist boenaan staat in de lijst van afkickverscijnselen, en dit was dus 12 jaar geleden reeds bekend. Het heeft ook in Medisch Contact gestaan:
Print alles uit en toon het je huisarts en als hij nog neit wil kijken of luisteren raad ik je met klem aan om een adnrere huisarts te nemen. Daar moet hij aan meewerken, want hij heeft je gruwelijk in de problemen gebracht met deze zogenaamd niet-verslavende “wonder drug” en daarmee de Eed van Hippocrates (First, do no harm!!!) op absoluut onacceptabele wijze geschonden en je feitelijk ernstig ziek gemaakt!
En daar mag je hem zeker verantwoordelijk voor houden! En ook een klacht over indienen. Vaak heeft dat niet zoveel effect maar hoe meer mensen het doen hoe groter de kans dat er iets verandert.Als je een vertrouwenspersoon hebt zou ik die meenemen naar het gesprek. Met twee sta je toch iets sterker. En artsen hebben er soms een hadje van om zich op zeer arrogante manier te verschuilen achter hun zogenaamde kennis, en die heeft hij op dit gebied in elk geval niet gehad! Integendeel zou ik willen zeggen.
JE mag me dus nog mailen voor dat artikel en verder heel veel sterkte met je reis terug uit de Paroxetine hel.
Klaas
ReagerenAnoniem17 november 2014 om 19:22@Klaas
Hartelijk bedankt voor je uitgebreide informatie! Heb jouw verhaal ook gelezen op gezondheidsplein: heel heftig! Wat een wonder, dat jij het overleefd hebt!
Ik vind het bijzonder, dat je je nu zo inzet om anderen te behoeden voor deze paroxetinehel! Petje af, hoor!
Ik begin nu steeds beter te begrijpen wat er met m’n lichaam gebeurt door die k…zooi! Maar nu er nog veilig vanaf zien te komen: wat een weg!!
Ik ga het in ieder geval heel anders aanpakken, als ik tenminste eerst weer stabiel ben!Hartelijke groet,
Lise
ReagerenAnoniem21 november 2014 om 21:58@Klaas
Reageren
Ik heb je advies opgevolgd: ben naar een vervangende huisarts geweest, omdat mijn eigen huisarts een week weg is. Deze arts begreep mijn klachten meteen en zei, dat het inderdaad onttrekkingsverschijnselen zijn en dat het heel vaak voorkomt. Wat een erkenning, zeg!
Hij raadde inderdaad aan om wat hoger te doseren, bijv naar 20 mg, maar dat vond ik echt te heftig. Ik ben nu sinds woensdag met 10 mg begonnen,, maar vandaag heb ik de hele dag een enorm paniekgevoel, vreselijk gewoon! Zijn dat nu weer opbouwklachten? En weet jij ook hoelang die kunnen duren?
Groetjes,
LiseAnoniem21 november 2014 om 23:23@Lise,
Reageren
Fijn dat deze arts je wel serieus neemt al is de ernst en duur van de Paroxetine ontwenning vaak veel ernstiger dan zelfs de goedwillende artsen kunnen geloven… MAar erkenning is altijd prettig en zeker een reden om niet meer naar die andere arts terug te gaan!
Als je weer naar 10 mg gaat kan het enkele dagen tot zelfs weken duren voor het middel weer aanslaat, en soms gebeurt dat niet meer.
Ik heb zelf nooit opbouwverscijnselen gehad en dat maakte het juist zo verradelijk… ik weet dus ook neit hoe lang die kunnen duren. Blijf in elk geval eens een week of 2 op 10 mg en kijk of je verschil ervaart.
Sterkte, KlaasAnoniem22 november 2014 om 08:25@Klaas, Dank je wel voor je snelle reactie! Heel fijn om even advies te krijgen van een ‘ervaringsdeskundige’!
Dan ga ik inderdaad maar een poosje door op die 10 mg. Ben al blij dat ik niet meteen naar de 20 mg was gegaan. Dan was ik waarschijnlijk helemaal in de paniekzee terecht gekomen!Hartelijke groet,
Lise
ReagerenAnoniem26 november 2014 om 11:56@Klaas Vandaag heb ik telefonisch contact gehad met mijn eigen huisarts. Ik zit nu een week op 10 mg parox, maar de klachten verergeren juist. Nu erkende de huisarts eindelijk, dat het bekend is bij paroxetine, dat je er zo moeilijk vanaf kunt komen en dat ik op den duur de vloeibare vorm zou kunnen krijgen. Hij stelde voor om nu over te stappen op een zusje van paroxetine: citalopram. Daar kun je makkelijker vanaf komen, volgens hem. Ik vind dat op dit moment veel te riskant, omdat ik me nu al zo verschrikkelijk voel. Heb jij ervaringen met zo’n overstap?
Voor nu heb ik afgesproken, dat ik de paroxetine ga ophogen naar 20 mg en daarnaast alprazolam mag gebruiken om de ernstigste spanning wat te dempen. Volgens hem moet ik me dan na een week weer wat beter voelen. I hope so!!
Ik hoor graag van je over de citalopram.Hartelijke groet,
Lise
ReagerenJohn (moderator)
26 november 2014 om 14:10Ik hoop voor je dat het gaat werken. Maar het zijn niet bepaald de beste keuzes die de huisarts maakt. De Citalopram niet en de Xanax(alprazolam) ook niet. Ik zou ook het eerdere advies van klaas volgen en toch eerst nog even op 10 mg blijven staan voordat je weer gaat verhogen naar 20 mg. Je lichaam heeft toch even nodig om aan die 10 mg te wennen. Zoals Klaas al schreef het kan enkele dagen tot weken duren.
Reageren



