[b]Klaas schrijft:[/b]
[quote]Claire, zie mij eerdere posts. Om en om slikken van een SSRI is waanzin. Je huisarts is zijn/haar titel niet waard. probeer een andere te zoeken! Het ontkennen van de vreselijke ontwenningsverschijnselen van SSRI’s als paroxetine is krankzinnig, nalatig en misdid en heeft al vele levens verwoest.[/quote]

Ja dat was een oudere post van mij. Blijkbaar geschreven in een zware “wave” (PaxilProgress jargon voor een golf van symptomen tijdens het ontwenningsproces), gezien de vele spelfouten…
Het nut van dit citaat ontgaat mij trouwens in deze context. Maar inderdaad, ga nooit een SSRI om de andere dag slikken tijdens afkicken van Paxil/Seroxat of andere SSRI, dit is nog slechter dan cold turkey gaan. Feitelijk is het een herhaalde reeks: cold turkey-herstarten – cold turkey -herstarten…. en daarmee wordt je brein echt een chemische puinhoop.

Reageren

[b]vincent schrijft:[/b]
[quote]Hallo allemaal. Ben sinds 6 mnd gestopt met paroxetine. Ik voel me echt klote. Heb wel een aantal berichten gelezen op het forum, maar heb ook veel andere klachten. `heb veel gezocht naar sites waar ik de afkickverschijnselen kon vinden, dat ik kan zien dat het wetenschappelijk vast staat wat ik nu allemaal voel en door maak. `maaar helaas ik kan nergens wat vinden. `mijn verschijnselen zijn, hoofdpijn., pijnen overal in mijn lichaam (met name hoofdpijn , rugpijn, pijn op mijn borst) , verder heb ik veel last van duizelingen, concentrtieproblemen, tintelingen in armen en handen. `ook heb ik een slap gevoel in mijn benen., Ook voel ik me weer zeer angstig worden en ben ik enorm gespannen. Heb vorige maand hyperventilatie gekregen, wat resulteerde in een enorme paniekaanval met hevige hartkloppingen. Ik slikte dit middel ongeveer 12 jaar tegen angst en depressie. Toen ik het middel slikte voelde ik me 1000 x beter dan nu. `ik zat zelfs te twijfelen om het weer te gaan gebruiken, maar heb toch besloten om door te zetten. `mijn vraag is: zijn er mensen die deze verschijnselen herkennen? Want ik weet echt niet meer of het nu afkickverschijnselen zijn of iets anders. Van de artsen en psycholoog krijg ik ook alleen maar vage antwoorden: ja het kan door het afkicken komen. Ze kunnen me niets zeggen wat wetenschappelijk vast staat. Alvast bedankt.[/quote]

Vincent ik vraag me af hoe je gestopt bent. Na een cold turkey is het normaal dat je je de eerste 18-20 maanden verschrikkelijk ziek voelt en geen verbetering ervaart. MEestal beginnen de eerste “windows” na een maand of 18 en duurt het in totaal 3-4 jaar voor je lichaam zich helemaal heeft hersteld van de klap van de afkick.
Dit alles is tot op zekere hoogte te voorkomen door correct af te bouwen, 5-10% per 3-6 weken zoals PAxilProgress heeft vastgesteld. MAar na 6 maanden heb je daar niet veel meer aan, teruggaan is nogal risicovol. Maar je zou het kunnen proberen om te herstarten met een lage dosis, bv, 5 mg en kijken of dat verlichting geeft. En dan alsnog correct af te bouwen.

Reageren

@Klaas; ik ben al helemaal afgebouwd inmiddels, 2 maanden “clean” nu. Over het afbouwen heb ik ruim 10 maanden gedaan. Heb het schema (en ook de supplementen) van De Weg Terug gevolgd, lees ik hier van meer mensen. Die hebben mij tijdens het afbouwen goed geholpen, maar kunnen helaas niet voorkomen dat je een terugslag krijgt als je helemaal bent gestopt met de medicijnen.
Ik haalde per 2 weken 1 mg van de dagdosis af, dus als je 20 mg gebruikt (zoals ik; 20 mg citalopramm) begin je met 2 weken lang 19 mg, dan 2 weken 18 mg etc.
Tip voor paroxetinegebruikers; vraag aan je huisarts om een recept voor 1 mg tabletjes, zodat je heel gedoseerd en gelijkmatig kunt afbouwen. Bij citalopram kan dat helaas niet, maar met hakken en breken kom je een heel eind. Het is beter om niet op vloeibaar medicijn over te stappen als je gewend bent aan gewone tabletten heb ik gehoord, kan ook veel symptomen geven!
Ga zeker een profiel op PP aanmaken Klaas, spreek je daar!

Reageren

Hoi Lette,

Ik ben 3 x naar een alternatieve genezer geweest, zij voelde heel erg mijn onrust en onzekerheid. Ze legde me uit dat dit een logisch gevoelg van het stoppen is omdat je nu terug geworpen wordt op je eigen gevoel. En dat is doodeng…zo ervaar ik het nu inmiddels ook. Heb nog steeds veel last van die knoop in mijn maag, en ga morgen op intake bij een psychiater. Ik wil hier hoe dan ook doorheen zien te komen, wat betreft mijn relatie heeft mijn vriend me om een tweede kans gevraagd, onze relatie ging helemaal verkeerd door mijn stoppen maar dat weet je ook van te voren niet. Ik werd onhebbelijk, heel erg ontevreden, zag overal spoken en noem maar op. Nu woon ik tijdelijk op een zorgboerderij om te kijken of ik de boel weer op de rit kan krijgen. En het moet!!! Ik wil dit echt nooit meer, ga dat morgen ook allemaal aangeven, ik wil terug naar Duitsland waar ik afgelopen november heen verhuisde met mijn vriend om gezamelijk een nieuwe start in het leven te maken. Maar dat betekent dat ik hard aan de slag moet ermee, maar het moet maar eens over zijn nu, ben er klaar voor om te gaan leven!!! Ik wens jou dan ook heel veel succes, ik ben inmiddels 4 maanden van die klerezooi af en heb nog een lange weg te gaan maar heb dit er allemaal niet voor over om zo diep te moeten zinken….het moet maar eens afgelopen zijn….bah…!!!

Reageren

Myrah ik begrijp dat je een zware tijd hebt en het duurt onmenselijk lang om door de ontwenning van deze rommel te komen.
MAar ik vraag me af wat je te zoeken hebt bij een psychiater. Er zijn er maar zeer weinig die het licht gezien hebben, de meeste schuiven hun patienten gewoon de grootst mogelijk bagger door de strot, soms zelfs levensgevaarlijke combinaties van SSRI’s, antipsychotica en en neuroleptica. Een psychiater schrijft drugs voor, dat is hun hele bestaansrecht. Niemand is ooit genezen door een psychiater.
Ik denk dat je keus basaal besstaat uit het uitzitten, of teruggaan naar je laatste dosis en alsnog heel langzaam af te bouwen. Bij mij ging het pas na 4 maanden echt goed bergafwaarts en ik verwacht 3.5-4 jaar nodig te hebben om helemaal te herstellen.

Reageren

Hoi Klaas,

Ik ga niet terug naar de medicatie maar heb meerdere dingen af te handelen, en daarvoor heb ik om hulp gevraagd. En om te kijken of hij me handvaten kan geven om er goed mee om te gaan, das alles, daar kan toch niks mis mee zijn???

Miranda

Reageren

Klaas, ik vind dat je erg eenzijdig informeert, en als je nu ook al mensen adviseert niet naar een dokter te gaan (in plaats van dit als mondige patient gewoon met de dokter te bespreken!) vind ik echt dat je te ver gaat en teveel vanuit jouw eigen optiek blijft kijken en niet meer objectief bent. Je mag nooit adviseren niet naar een dokter te gaan! Zolang je objectief blijft en informeert, en de verantwoordelijkheid en de vrije keuze bij een ieder laat, dan draag je bij aan een patiënt die mondig is en leert goed voor zichzelf te zorgen. Ik weet dat de grens dun is en dat je bedoelingen oprecht zijn maar maak alsjeblieft niet meer zo’n fout.

Reageren

W at jij hier verteld heb ik precies het zelfde. Ik word er helemaal gek van !!!!!!!!! Je bent niet de enige meid.

Reageren

[b]A.burger schrijft:[/b]
[quote]W at jij hier verteld heb ik precies het zelfde. Ik word er helemaal gek van !!!!!!!!! Je bent niet de enige meid.[/quote]

Bedoel je mij A??? Heb jij precies hetzelfde???

Groetjes

Reageren

[b]Eamonn schrijft:[/b]
[quote]Klaas, ik vind dat je erg eenzijdig informeert, en als je nu ook al mensen adviseert niet naar een dokter te gaan (in plaats van dit als mondige patient gewoon met de dokter te bespreken!) vind ik echt dat je te ver gaat en teveel vanuit jouw eigen optiek blijft kijken en niet meer objectief bent. Je mag nooit adviseren niet naar een dokter te gaan! Zolang je objectief blijft en informeert, en de verantwoordelijkheid en de vrije keuze bij een ieder laat, dan draag je bij aan een patiënt die mondig is en leert goed voor zichzelf te zorgen. Ik weet dat de grens dun is en dat je bedoelingen oprecht zijn maar maak alsjeblieft niet meer zo’n fout.[/quote]

Ik zal nooit mensen adviseren om geen hulp te zoeken. Sterker nog, ik zocht in 2002 hulp voor mijn angstproblemen en kreeg in plaats van heldere uitleg over de oorzaak van mijn angsten en advies voor goede liuchaamsgerichte therapie, de walgelijke harddrug Seroxat voorgeschreven, met alle rampzalige gevolgen vandien.
Ik adviseer iederen dus met klem om GOEDE hulp te zoeken. En ook om het met je huisarts te bespreken. Maar een psychiater zal ik niemand aanraden. Psychiaters zijn, enkele schaarse uitzonderingen daargelaten, de zetbazen van de farmacsutische industrie. Ontelbare levens zijn reeds vernietgigd door psychiaters, en dat onder het valse voorwendsel dat hun drugs mensen genezen van hun problemen.
Ik heb diverse psychiaters gesproken en niet één was op de hoogte van de extreme afkickverschijselen van SSRI middelen. Ik ken zelf meerdere mensen persoonlijk die wegens persoonlijke problemen opgenomen werden in een psychiaterische kliniek en er als dikke weazenloze chemische kasplantjes uitkwamen… als ze er al uitkwamen.
Met eigen ogen heb ik gezien hoe een vrouw in de wachtkamer zat en zei hoe moe en dik ze werd van al die medicatie en dat ze zo bang was dat de “dokter” de dosis weer ging verhogen… ik kon wel janken toen ik besefte wat daar gebeurde!
Voor geen enkele psychaitrische “ziekte” is een betrouwbaar diagnostisch criterium. Voorts is het al te makkelijk om bij de vreselijke bijwerkingen en/of afkickverschijsenelen van hun drugs af te doen als “terugkeer van je ziekte” en vervolgens weer een drug toe te voegen aan de cocktail en de patient weer een stap verder op weg te brengen naar chronische disfunctionaliteit.
Psychiaters zijn geen artsen en doen meer kwaad dan goed. Mensen worden verder niet correct voorgelicht over hoe van deze middelen af te komen, nog vorig jaar zei een “psychiater”, die er toch voor geleerd zou moeten hebben, dat er helemaal geen problemen met Seroxat/Paroxetine bestaan en je er gewoon mee kunt stoppen (sic!).
Maar ik adviseer absoluut om goede hulp te zoeken! LAat je bij het afkicken begeleiden door een goede (= niet psychiatrische) arts die op de hoogte is of zich op de hoogte sil stellen van de juiste informatie over het zeer geleidelijk aftaperen van een SSRI. En voor hulp bij genezen van je depressie, angst- of paniek stoornis kun je het beste bij een goede lichaamsgerichte behandelaar zijn. MAssagetherapie, Shiatsu, Cognitieve gedragstherapie zoek iets dat bij je past en een therapeut die je serieus neemt.

Reageren

En weer ben ik het woord voor woord met je eens Klaas, en opnieuw ben ik blij dat dit besef (hoe gevaarlijk deze medicijnen zijn en hoe machteloos psychiaters staan als het gaat om het behandelen van psychische kwalen) tot steeds meer mensen doordringt.
Feit is dat SSRI’s nog relatief kort op de markt zijn en vele ernstige bijverschijnselen van deze middelen zijn of bewust verzwegen (!) of waren nog onbekend toen mensen ze gingen gebruiken. En dus werden mensen niet serieus genomen als ze bijvoorbeeld kilo’s aankwamen van deze medicijnen. “Dat komt omdat je je beter gaat voelen en dus meer gaat eten”, was de simpele gevolgtrekking van veel artsen. Dat mensen streng gingen lijnen en sporten en dan nóg bleven aankomen werd gemakshalve even vergeten, want het kon blijkbaar overal aan liggen, behalve aan deze pillen.
De enorme afkickverschijnselen van deze middelen zijn te triest voor woorden en geven aan dat ze hun doel voorbij zijn geschoten. Want wat heeft het voor zin als je je beter gaat voelen door SSRI’s, maar er vervolgens levenslang aan vastzit omdat afkicken onmenselijk moeilijk, zo niet onmogelijk is?? Het beter voelen is trouwens maar even, al gauw volgen de moeheid, het rare slaappatroon, het enorme aankomen, het afgestompt zijn en weet ik wat niet allemaal nog meer.
Mijn keus zou een psychiater ook beslist niet zijn, al geloof ik best dat er uitzonderingen zijn. Heb zelf geen ervaring met psychiaters, maar van wat ik om me heen hoor word ik niet blij, het zijn symptoombestrijders, die vooral pillen willen voorschrijven en die genezen beslist niemand, maar helpen mensen van de regen in de drup. Heb ooit een documentaire gezien van een doodnormale jongen, die “under cover” ging in een psychiatrische kliniek. In no time was hij echt “gek”, volgestopt met pillen…
Neemt niet weg dat ik het goed vind dat je hulp zoekt Miranda. Zit zelf nu ook in die moeilijke afkickperiode en hoewel ik alles goed kan relativeren, voel ik me toch ongelofelijk somber, zit echt aan de “dark side” van mijn gevoel en dan hoef ik niemand hier iets uit te leggen…
Ben ook op zoek naar hulp, bijv. het alternatieve circuit, supplementen, gedragstherapie, massages e.d. zoals Klaas al schrijft. Heeft iemand van jullie goede ervaringen met het een of ander? Dan hoor ik het graag!
Groetjes en sterkte iedereen!
Lette

Reageren

Hoi Lette, ik had je al gewezen op PaxilProgress, die hebbben ook veel tips al zijn die iets meer op Amerika gericht. MAar je kunt daar wel een bericht aan mijn sturen.
En verder zijn we het helemaal eens geloof ik. Mij is ook enorme schade toegebracht door de Paxil en heb aan den lijve ondervonden wat de hel van het afkicken is… nu bijna 3 jaar na de laatste pil van 10 mg ben ik nog ver van de oude maar zij er toch veel dingen verbeterd en hoop ik binnen een jaar weer aan het werk te kunnen. Al met al is het een vreselijk traumatische ervaring geweest, en de totale onkunde, ontkenning en bagatellisering van de medische wereld is nog een trauma op een trauma… Maar ook daar leer je mee leven leert de praktijk van Paxilprogress, veel leden pakken toch hun leven weer op en laten de withdrawal periode achter zich.
En daarmee zijn we toch gewapend met een stuk kennis dat maar weinigen kennen: nooit meer psychiatrische drugs in je lichaam stoppen, altijd zelf je onderzoek doen en zoveel mogelijk gebruik maken van alternatieve therapie. En erkennen dat fysieke, emotionele en spirituelen heling mogelijk is, zelf na de fysiek/mentale slachting van een SSRI afkick. Alleen kost het heel erg veel tijd maar er is gewoon geen alternatief.

Reageren

En wat betreft de schrijver die mijn nogal felle en “eenzijdige” manier van schrijven bekritiseert:
Ik zeg niet dat ik op alle frinten de wijsheid in pacht heb maar op dit gebied toch wel. Ik geef eerllijk voorlichting die gebaseerd is op mijn iegne ervaring en die van vele andere lotgenoten. En dat is beslist veel nuttiger en betrouwbaarder informatie dan de leugens van de geldbeluste marketingboys die niet malen om een paar kapotgemaakte levens of z*lfm**rd*n meer of minder door hun drugs.
[i]Richard Dawkins zegt het mooi in “God als misvatting”:
“Als twee tegenovergestelde standpunten met evenveel kracht worden verkondigd, dan ligt de waarheid niet per se halverwege. Het kan namelijk best zijn dat één kant het gewoon fout heeft, wat de gepassioneerdheid aan de andere kant rechtvaardigt (Richard Dawkins).
“[/i]
En zo is het hier ook. De dokters, psychiaters en farmaboeren hebben ongelijk, ongelijk, driewerf ongelijk!
SSRI’s genezen ten eerste geen enkele ziekte of stoornis, zijn zeer schadelijk voor het zenuwstelsel en extreem verslavend. En dit alles wordt tot op het absurde af ontkend door de bovengenoeemde instanties waar mensen toch hun vertrouwen aan geven. Een vertrouwen dat op schaamteloze en soms dodelijke wijze is en wordt misbruikt.
Ik probeer een bijdrage te leveren aan de bewustwording hiervan en wil daar op langere termijn een belangenorganisatie en website voor oprichten. Helaas laat mijn toestand dat nog niet toe.

Reageren

Jammer dat Klaas zo eenzijdig reageert. Ik ben het eens met zijn criticaster, met name in het belang van de patiënt die juiste voorlichting wenst. Natuurlijk is het verhaal van Klaas op waarheid berust maar ook ik vind het sterk gekleurd.

Reageren