@Catharina, Marion en evt.anderen:
Kijk eens op page 56 naar mijn post op 10-03-2012 om 11:37

dag eva, de pijnlijke beenspieren zijn een
kwestie van urinezuurkristalletjes die zich hebben
opgehoopt tussen de spieren, door het gebruik
van de seroxat/paroxetine.
dit heeft dus ook tijd nodig om te herstellen
je hebt weleens mensen met jicht die ook vreselijke pijnen hebben, daar kun je het mee vergelijken,
hoop dat de pijn weer een beetje draaglijker
voor je wordt…
ik weet jammer genoeg uit ervaring hoe verschrikkelijk deze pijn is…
ik heb van alles geprobeerd, maar heeft geduld
heeeel veel geduld nodig.
maar eens komt het weer goed en gaan we nooit
weer aan deze troep beginnen, bewijst eens temeer
dat het meer in je lichaam kapot maakt dan je lief
is.
veel sterkte ermee.
gr saskia

Reageren

Dank je wel Klaas, ik heb het gevonden.
Ik ga eerst op m’n gemak dit hele topic doorlezen, dan weet ik een beetje hoe en wat. Mocht ik dan nog vragen hebben dan zal ik je zeker mailen, fijn dat dat kan!
Ben maar wel meteen teruggegaan naar 20 mg en wat een verschil alweer, ben weer veel rustiger en voel me niet meer zo uitgeput. Nu snap ik ook m’n woede-aanvallen en bizarre moodswings van de afgelopen tijd, met name de laatste 2 weken functioneerde ik eigenlijk niet echt geweldig meer: ik werd buitenproportioneel boos op collega’s, man, kinderen, en iedereen die maar in de weg liep eigenlijk, dacht dat het aan mij lag maar het ligt dus aan het afbouwen van de paroxetine…mijn god wat een troep zeg….Ik blijf nu voorlopig even op die 20 mg, en dan een nieuw plan van afbouwen maken.

Reageren

Dank je wel Klaas. Ik zal eerst dit hele draadje maar lezen, en als ik dan nog vragen heb zal ik je zeker mailen, fijn dat dat kan.
Ik ben wel weer teruggegaan naar 20 mg en merk al meteen verschil: ben veel rustiger en voel me minder uitgeput en vooral minder boos. Nu snap ik m’n woede-aanvallen en bizarre moodswings van de laatste weken…..komt dus door het afbouwen van die bende….Ik hoop echt dat ik er ooit nog vanaf kom, maar goed, eerst maar weer even stabiliseren, en dan gaan afbouwen volgens de 10% regel.

Reageren

Ik dacht dat ik m’n eerste bericht kwijt was maar hij heeft hem toch gepost: dubbel dus….sorry!

Reageren

Hier ben ik ook weer eens.
Ben zelf nu 7 maanden clean maar volg de thread nog steeds. En elke keer als ik lees word ik weer boos.
Misschien is dit al eerder door een van jullie bedacht, maar is het niet een idee om met ons verhaal (nogmaals) de media op te zoeken?

Reageren

@Visje,
Dat zou ik graag doen maar welke media? Als hier iemand meeleest die banden heeft met de media en interesse heeft in een publicatie hierover in een grote krant of tijdschrift zou ik daar zeker in contact mee willen komen!

Reageren

Ik gebruik nu ongeveer 8 jaar paroxetine. Destijds kreeg ik het omdat ik smetvrees had,ik ben daarvoor opgenomen geweest voor 6 maanden en ben er helemaal vanaf gekomen. Echter de paroxetine ben ik altijd blijven slikken omdat ik bang was voor een terugval. Een aantal jaren geleden heb ik een aantal keer geprobeerd af te bouwen, volgens de schemas van de huisarts. Telkens moest ik weer opnieuw beginnen omdat ik na 6 weken paniekaanvallen kreeg, die ik voor het gebruik van paroxetine nooit heb gehad. Dat waren mijn heftigste onttrekkingsverschijnselen. De lichamelijke waren ook niet mis, maar die verdwenen na drei weken ongeveer. Nu ben ik al een aantal jaar aan het afbouwen. Vanaf 10 milligram ben ik naar 5 gegaan. Dat was ook snel maar ik heb daar weinig problemen mee gehad. Nu bouw ik iedere drie maanden 1 mg af. Dat gaat erg goed. Telkens ben ik drie weken niet te genieten en emotioneel helemaal uit mijn doen. Maar ik weet dat het vahn de afbouw komt. Na drie weken heb ik nergens meer last van. Ik geef mijn lichaam dan nog 2 maanden en een week de tijd om te wennen aan de afbouw en te kijken of de paniekaanvallen echt wegblijven. Het is tot nu toe zo dat ik na 6 weken ongeveer wat paniekaanvallen krijg, maar doordat ik nu heb geleerd wat ik eraan kan doen ben ik daar zo vanaf. Dan heb ik nog 5 weken over om helemaal te herstellen en dan pas doe ik de volgende afbouw van 1 mg. Ik moet nu dus nog steeds twee stappen. Waarschijnlijk ben ik er over eenhalf jaar ongeveer vanaf. Ik ben wel heel erg bang voor de laatste stap.

Mijn psychiater gelooft er niet zo in maar vind het prima dat ik het zo doe. Maar of hij het er wel of niet mee eens zou zijn dat is voor mij geen toegevoegde waarde. ik doe het zoals het is voorgeschreven bij het PP omdat ik zelf heb ervaren dat het alleen op deze manier werkt bij mij. Ik heb toendertijd eens op een forum gelezen van klaas dat dit de beste manier was en ben me er toen heel erg in gaan verdiepen. ik ben zoooo blij dat ik dat gedaan heb want dit is de enige manier die werkt. De laatste 5 milligram is de gevaarlijkste. Ik adviseer iedereen om het zo te doen en dan raak jij er ook vanaf, zelfs als dat nu nog onmogelijk lijkt. Neem de tid, en luister naar je eigen lichaam, laat je niet opjagen door afvbouwschemas die niet reeel zijn en zorg ervoor dat je de regie in eigen hand neemt. Dat is nodig omdat de huidige mening over afbouw niet klopt met de realiteit. Iedereen succes met afbouwen.

Reageren

Inge, ik ben blij dat ik je heb kunnen helpen! Misschien is mijn lijdensweg wel bedoeld om anderen de weg te wijzen, want daardoor heb ik op harde manier geleerd hoe het niet moet, al heeft het me bijna mijn leven gekost. Soms hoop ik dat er een keer een miljonair meeleest die besluit dat ik zijn leven heb gered en me een paar procent van zijn vermogen schenkt… maar dat zal wel wishful thinking blijven. Ik heb overigens een klacht ingediend bij fabrikant GSK en nodig iedereen uit om dat ook te doen. Onlangs hebben ze aleer 3 MILJARD dollar boete moeten betalen wegens het verstrekken van onjuiste en misleidende informatie over een aantal middelen, waaronder, je raadt het nooit… PAXIL! Ofwel SEROXAT. Ofwel PAROXETINE.
Maar ze hebben ook gezegd dat ze ervan “geleerd” hebben en dat deze misstanden nog stamden uit “een andere tijd”.

Ik zou GSK willen vragen: wat hebben jullie precies geleerd? Hoe je telkens weer wegkomt met het spelen met mensenlevens? En wat doen jullie om al die mensen schadeloos te stellen die nu nog steeds dagelijks lijden onder jullie activiteiten uit “een andere tijd”?

Ik zal ze deze vragen ook stellen in mijn vervolgreactie en het antwoord delen op deze site. Met de billen bloot die criminele bende!!!

Reageren

Ik hoop dat Klaas, ondanks alles (…) zijn ervaringen wilt blijven delen op dit forum.

Groet, Anoniem.

Reageren

Ik ben toch wel verbaasd door bovenstaande reactie van Anoniem. Nog niet zo heel lang geleden leek “Anoniem” toch niet bepaald aan onze zijde te staan. Ik zou graag willen weten of bovenstaande Anoniem gewoon een bezoeker is die met ons meeleeft of een medewerker van Dokter.nl die van gedachten is veranderd, of gewoon een andere medewerker is dan de “Anoniem” die hier eerder aktief was.

Ik zal hier nog wel eens posten al hoop ik het -ooit- toch achter me te kunnen laten. MAar de steeds weer terugkerende rottige symptomen en de bijbehorende beperkingen zullen me voorlopig nog iedere dag herinneren aan mijn onfortuinlijke avontuur met deze “wonderdrug”…

Reageren

hoi klaas,
fijn om te merken, dat mensen nog steeds je
adviezen ter harte nemen.
en dat je nog steeds de tijd neemt om te vertellen
hoe en wat de beste methode is…mijn
complimenten!!
zoals je hier neerzet heb je ook nog steeds last
van de beperkingen. (erg of valt het nu mee?)
ik namelijk ook nog steeds…neem mezelf steeds
weer voor om er niet meer boos om te worden.
maar als ik dan zie wat voor strijd ik iedere
dag moet leveren zowel bij de therapeut als hier
thuis, nog steeds raar loop door de verslappingen.
en dat na 3 lange jaren.
ik ben dan ook hartstikke blij dat mensen deze
site vinden en ze bij het juiste afbouwsysteem,
hen een heleboel leed bespaard kan blijven!!!
ik moet het met kleine vooruitgangetjes doen….
ik kan wel even wat opnoemen…kan weer met de
schaar overweg…kan zelf weer dienbladen naar
de kamer brengen (zonder te morsen)
kan nog nooit zelf weer fietsen, omdat ik niet
goed op en af kan stapppen,,,maar doe 2x in de
week mijn best bij de therapeut om dit wel weer
te kunnen.
dus mensen zo zijn er nog plenty dingen op te
noemen die ik nog weer opnieuw moet leren…
zoveel ellende en verdriet alleen door cold turkey
af te bouwen.
en het ging eerst ook goed de aller diepste put
was pas na enkele maanden en 3 jaar later is
het nog steeds bezig…
dus wees gewaarschuwd…het is echt niet een
kwestie van dit overkomt mij niet….
en als je deze ellende kunt voorkomen dan ga je
er toch voor.
succes!!!

Reageren

Saskia, ja ook ik heb nog steeds last van beperkingen ten gevolge van de neurologische schade door de paroxetine, maar wel andere dan die van jou. Ik heb geen coordinatieproblemen, nooit echt gehad ook en zelfs in mijn diepste tijden kon ik wel fietsen, autorijden en wandelen. Bij mij was de schade meer in de zin van cognitieve beperkingen en zeker ook de bizarre en gruwelijke elektrische effecten: de stroomschokken, een soort heel rare “elektrische misselijkheid” en tardieve effecten als tics en wegdraaiende ogen. Ik voel nog steeds herstel nu na 4.5 jaar en ik verwacht in totaal 6-7 jaar nodig te hebben maa dan wel hersteld te zijn. En zo heeft het middel ongeveer 10 jaar van mijn leven tot een hel gemaakt.
GlaxoSmithKline bedankt voor jullie geweldige “wonderdrug” !!!

Reageren

hoi ik mocht niet stoppen van de huisarts dit kon een miskraam opwekken ,ik heb de hele zwangerschap onder controle gestaan in het ziekenhuis na de bevalling heeft me kindje 2 dagen in couveusse gelegen en daarna mocht ik na huis hij heeft er niks aaan over gehouden

Reageren

@Tamara misschien nog wel een goed advies van de huisarts want van stoppen kan je zo ziek worden dat je een zwangerschap niet levend zal doorstaan. En je hebt heel veel geluk dat het kind gezond is!
Als je later veilig wil gaan afbouwen kun je in deze thread veel informatie vinden die zeker niet in de bijsluiter staat en bij veel artsen onbekend is.

Reageren