Ik ben een meisje van 20 jaar en de laatste tijd gaat het niet goed bij mij. Ik heb al mijn hele leven hypochondrie gehad zo heb ik mij al om heel veel dingen druk gemaakt, maar de laatste tijd is het erger. Het begon allemaal precies vorig jaar oktober. Ik begon toen vaak over te geven terwijl ik eerst nooit moest overgeven en nooit ziek was. Ik had toen last van een schimmelinfectie die niet weg ging waar ik me toen wel heel druk over heb lopen maken. Maar naar mijn idee kon ik het overgeven niet helemaal daar aan relateren. Ik heb toen ongeveer 1x in de 1/2/3 maanden over moeten geven. Toen in juni had ik het best ontspannen en voelde ik me goed toen heb ik heel erg over moeten geven en waterdiarree 1 dag. Vanaf toen is het begonnen. Ik kreeg toen steeds slijm bij mijn ontlasting. Verder wel normale ontlasting en geen buikpijn. Ik heb me toen de hele zomervakantie ENORM druk lopen maken. Op het begin had ik een bloedtest laten doen toen was CRP nul. Toen heb ik nog een keer bloedtest laten doen en toen was CRP 23. Ik was toen wel 2 dagen daarvoor verkouden geweest (verstopte neus en druk op oor). Ook calprotectine was 43, bij 50 is een ontsteking. Ik vond die waarde hoog en toen dus ook enorm druk lopen maken. Toen heb ik een colonscopie gedaan in september. Toen kreeg ik bloed bij de ontlasting op het moment dat harde ontlasting in zacht over ging wel heeel weinig maar toch. Daarna was het niet meer. Toen was colonscopie mislukt, omdat ik te veel pijn had. Ik schreeuwde blijkbaar uit dat ik veel pijn had. Ik heb daar niks van gemerkt. Wel was ik heel zenuwachtig en heb ik hele lage pijngrens. Toen heb ik een tweede colonscopie gehad onder narcose en bij laxeren (bisacodyl) weer zelfde punt heel klein beetje bloed. Verder NOOIT bloed gehad ontlasting. Toen waren mn darmen zo schoon en mooi dat ze zeiden alles is goed dus PDS. Toen was ik helemaal blij en kon ik weer verder met mijn leven. Toen een week later moest ik weer overgeven en toen dacht ik een puntje bloed te zien (achteraf misschien gewoon tomaat) en toen begon ik weer over bloed laxeren te denken en toen begon ik me weer druk te maken. Uiteindelijk opnieuw MDL geweest en die zei dat kans echt kleiner was dan dat ik staatsloterij zou winnen dat ik crohn heb. Want daar ben ik dus heel bang voor. Na colonscopie was een maand slijm weg, dus ging toen wel goed. Toen had ik 1 keer harde ontlasting en anusscheurtje en toen is slijm weer begonnen. Ik heb toen weer heel veel stress gekregen en dubbel stress, omdat ik nu ook weer zware studie plus zware bijbaan heb (daarnaast is thuissituatie ook niet goed). Nu heb ik dat ik heel snel zachte ontlasting krijg zo’n brei. De maand november heb ik toen 1 keer moeten overgeven en toen 7 dagen zachte brei. Toen was het 11 dagen weg die zachte ontlasting en toen weer overgeven en toen 2 dagen daarna weer zachte brei 12 dagen lang. Toen was 4 dagen weg en nu vannacht weer overgegeven en nu heb ik waterdiarree. Ik voel me nu zo naar. Omdat ik me druk maak om overgeven en de zachte ontlasting. De meeste stress komt van darmen, maar ook van school en werk. Ik ben ontzettend bij voor chronische ontstekingen van de darmen. Niet eens meer voor kanker of iets. Ik zou het niet erg vinden om nu ziek te worden en dan dood te gaan. Want of je geneest 100 procent of je hebt leuk leven gehad en je overlijdt. Maar ik ben ontzettend bang om te lijden aan chronische ziektes waar je niet dood aan kunt gaan. Dus dat je hele leven moet lijden onder beperkingen. Zo zou ik later kinderen willen, maar pieker ik nu heel erg over dat ik die niet wil/kan nemen vanwege erfelijkheid ziekte crohn of die andere. Ik voel me echt ontzettend naar en vooral dat vorig jaar nog niks aan de hand is. Ik vind het moeilijk om te geloven dat ik PDS heb. Mijn moeder heeft dat wel ook, maar heeft geen slijm en niet overgeven. Heb ook gevoel dat artsen niks meer voor mij kunnen/willen doen en dat ik voorlopig nog wel in onzekerheid leef. Normaal schrijf ik nooit op forums, maar deze keer is dit de enige manier om mijn verhaal kwijt te kunnen.

Ben je voor je angststoornis ook al eens bij een psycholoog geweest? Want ik denk dat dat naast PDS toch je grootste probleem is.

Reageren

Ja ik loop al bij een psycholoog. En slijm accepteren ging eindelijk goed, maar nu komt dat overgeven en diarree erbij. En nu vind ik dit heel moeilijk om dan hier rustig over te blijven. Verder had ik ook vandaag doktersassistente gebeld en die zei weet de MDL arts dit van het overgeven? of andere huisarts? Dus nu denk ik dan bv. meteen weer aan erge dingen. En eindelijk was ontlasting weer vast en nu weer overgeven en waterdiarree en waarschijnlijk blijft die zachte ontlasting dan weer heel lang. Ik baal gewoon enorm van de situatie mede omdat ik me zo machteloos voel. Daarnaast had ik gister en eergisteren ook enorm veel stress voor school en darmen. Ik vind het moeilijk om te relativeren dat overgeven door stress komt, omdat ik dit niet zeker weet. Ik wil gewoon dat alles weer goedkomt en was zoals het een jaar geleden was.

Reageren

Overgeven door stress is niet zo raar hoor. Daar hebben wel meer mensen last van. het zou natuurlijk kunnen dat je een buikgriep hebt, die heerst ook nog.

Reageren

Ik heb dus al 6 weken vrijerige ontlasting/diarree. Nu denkt de huisarts dat ik overloop diarree heb. Gister had ik psylliumvezels in genomen net een brei en eigenlijk bestond de hele pot uit slijm. Die brei was gewoon net lijm. Heel raar. Komt dit door pysylliumvezels. Verder denk ik dat ik geen overloopdiarree heb. Hoe kan ik dat controleren/laten controlen. Verder ben ik echt radeloos ik weet zeker dat er meer aan de hand is dan pds.

Reageren

Dat kan inderdaad door de vezels komen.
Het zijn wel klachten die bij PDS passen. Bij overloopdiarree, heb je in de regel waterige ontlasting, niet veel, en buik- darmklachten

Reageren

Dat heb ik niet. Ik had net bloed bij het slijm. Ik weet zeker dat er sprake is van een chronische ontstekingen, maar niemand neemt mij serieus. Ik voel me zo slecht. Ik wil en kan daar niet mee leven. Ik wil niet mijn hele leven lijden.

Reageren

Bloed bij de ontlasting wordt doorgaans veroorzaakt door een aambei. Inwendig of uitwendig.

Reageren

Het bloed zit echt in het slijm en heb absoluut geen aambei, want anders voel ik dat en ik heb geen harde ontlasting nooit.

Reageren

Je kunt ook een inwendige aambei hebben. Je hoeft daar ook niet altijd harde ontlasting voor te hebben.

Reageren

Waar kan ik dat laten checken?

Reageren

Bij de huisarts

Reageren

Ik ben nu begonnen met een speciaal dieet van de diëtist. Lijkt op het paleo dieet/koolhydraatarm dieet/ SCD dieet. Nu ben ik daar 5 dagen lang mee bezig en ik houd me er echt 100% aan. Na hoeveel dagen moet ik verbetering verwachten? Tot nu toe heeft het maar 1 dag gewerkt. Vandaag ook op zich nog geen diarree gehad, maar vaak komt dat nog binnen 1/2 uur. Ik doe er echt alles aan om er vanaf te komen.

 

 

Reageren

ik vind dat je je veelte druk maakt over de ziekte van crohn, zelf heb ik dat ook en nog veel meer andere mensen. Het is juist fijn als je weet wat je mankeert ipv dat ze je wegsturen met de diagnose prikkelbare darm syndroom, bij ziekte van crohn krijg je medicijnen en moet je etenswijze op aanpassen en dan valt er prima mee te leven.

 

Reageren

HoiHoi Emma,

Bedankt voor je reactie. Ik kan er niks aan doen dat ik zo van de leg raak. Ik ben gewoon heel bang voor een stoma en ik wilde heel graag kinderen. Met crohn weet ik niet of ik het ethisch vind om dan kinderen te nemen ivm met erfelijkheid. Het maakt me gewoon zo onzeker. Een halfjaar geleden was ik nog helemaal gezond en gelukkig. Hoe oud ben jij en hoe pas jij je eten aan?

Verder blijven de huisartsen zeggen dat ze niks meer gaan doen en dat het geen crohn is. Mijn bloed was ook geprkt en had 0 ontstekingswaarden, maar vandaag wel weer bloed in slijm. Ik word gek van deze onzekerheid.

Reageren