Hallo,
Hopelijk heb ik het bericht in de goede categorie geplaatst,anders hiervoor mijn excuses. Het gaat een lang verhaal worden dat lijkt op een soap,was het dat maar dat maakte alles wat gemakkelijker. In 2008 werd ik verliefd op de broer van mijn man, ik kende mijn man toen nog niet, het was wederzijds en we hadden het al over samenwonen ed echter kwam zijn vrouw er toendertijd achter en koos hij voor haar. Je gaat dan verder met je eigen leven, en ik ben zelfs door hem en zijn vrouw toen gekoppeld aan mijn huidige man. Mijn gevoelens voor de broer zijn echter nooit overgegaan, hij voelde en voelt nog steeds, als mijn soulmate. Zodoende is er een affaire ontstaan, eerst stiekem, maar wederom kwam zijn vrouw erachter,maar dit keer was haar reactie opmerkelijk: als ik ervanaf weet vind ik het niet erg als jullie een soort van 2de relatie hebben. Zo is het een jaar doorgegaan, nogmaals dus met goedkeuring van haar kant,ze moedigde het soms zelfs aan. in dat jaar werd ik zwanger,onverwachts. mijn man en ik deden het eigenlijk nog maar sporadisch met elkaar,de relatie bloedde dood,en dat aandeel erkend mijn man nu ook. zijn broer en ik deden het echter elke week met elkaar. De grote waarschijnlijkheid is dan ook dat zijn broer de vader is van mijn dochter van 3 maanden. Maar goed, na haar geboorte (tijdens de zwangerschap leefde zijn vrouw juist erg met mij mee en zei: als je mij bij de bevalling laat en mijn naam ook in haar naam voegt komt het allemaal goed) begon zijn vrouw steeds meer jaloerse trekken te vertonen, ze wilde ineens ook een kind terwijl ze al geruime tijd gestireliseerd was enzo, ze gaf wel meerdere signalen af maar telkens als ik erna vroeg ontkende ze dat. tot dus ongeveer 2 maanden geleden zij ineens wilde dat wij alles gingen opbiechten,dat hebben wij toen ook gedaan, maar daar bleef het niet bij, ze ging alles omdraaien om zelf maar geen schuld te krijgen, dus: alles lag aan ons, zij heeft het nooit goed gevonden en wij hebben haar gedwongen enz. Allemaal totaal 100 procent niks van waar,maar ze verteld nu wel die leugens tegen iedereen die het horen wil, want inmiddels zijn zij en de broer uit elkaar en liggen in scheiding, hij is klaar met haar en haar leugens. maar mijn naam word door haar door het slijk gehaald, ook hun kinderen heeft zij haar versie van het verhaal verteld,het gevolg is dat die kinderen mij nu haten en mij niet meer willen zien. Maar goed,de broer, vind ik momenteel erg slap reageren, hij heeft het zwaar met de scheiding,maar zal nooit eens vragen aan mij hoe het is, en mijn dochter stopt hij in de doofpot. ik heb gisteren een gesprek met mijn man gehad (die inmiddels alles dus weet) dat ik het zo niet wil, ik wil ten eerste zwart op wit of en dat de broer de vader is. en als dat zo blijkt te zijn,geen ontkenning meer van broer zijn kant,ik denk aan het kleine meisje,als zij later te horen krijgt hoe de vork in de steel zit,en haar biologische vader haar eigenlijk ontkent heeft,maar wel heeft gevochten voor zijn andere kinderen,zal de schade voor het meisje niet te overzien zijn. wij hebben,ondanks de situatie,nog wel contact met de broer,maar meestal alsof er niks gebeurt is. naar mijn idee moet die houding veranderen in het belang van de kleine. hoe word hierover gedacht op dit forum? bij voorbaat mijn dank,want ik kom er zelf niet meer uit.

in ieder geval eerlijk zijn tegenover je kind

Reageren

Hoe is het afgelopen

Reageren

Beetje late reactie van mijn kant, en misschien dat alles is opgelost inmiddels, maar ik geef toch even mijn mening…

Lijkt inderdaad op een soap. Als buitenstaander heb ik ook wel begrip voor de ex van de broer van je man : jij had stiekum sex met haar man toen ze getrouwd was, en dat was niet echt respectvol van jullie. En nu ziet zij jou vast als oorzaak van de scheiding…

Maar goed, sommige dingen gebeuren nu eenmaal in het leven, ook dingen waar je later spijt van hebt….  Ik zou in jouw geval eerst zeker willen weten wie de vader is voordat je je van alles in je hoofd haalt. Want als ik het goed begrijp zou je eigen man dus ook de biologische vader kunnen zijn. Dat kun je zo laten testen.

Mocht de broer van je man toch de biologische vader zijn, maar wil die verder niet erkennen dat hij de daadwerkelijke vader is, heb je juridisch geen poot om op te staan. Jou man is de wettelijke vader. Waarom zou je dan niet alles laten rusten, en je dochter gewoon laten denken dat jouw man de echte vader is ?

Dat lijkt me dan nog het allerbeste in het belang van het kind zelf.

Natuurlijk zal het een klap zijn voor haar als ze het van iemand anders te horen krijgt dat haar vader niet haar vader is. Maar dat geldt net zo goed dan als ze te horen krijgt dat haar moeder weleens wisselde van seksuele partner. En dat geldt net zo goed als ze op een latere leeftijd erachter komt dat haar neefjes en nichten eigenlijk haar halfbroers en zussen zijn.

Sorry als dit bot overkomt, no offense…. Ik vind je juist heel open en eerlijk !

Reageren