hee op 22juli dit jaar(2009) hebben wij te horen gekregen dat pap het bovenstaande dus heeft..en niet meer te genezen is..paar dagen er na was hij jarig..wel geteld 63 geworden.
nu hij word behandelt met chemo om zijn levensduur te verlengen..en er is een kleine kans dat deze chemo de kleine cellen afbreekt..maaar ja dat is mogelijk.
we zijn nu 3 therapieen verder en ja het gaat met ups en downs..hij is soms kort af boos commandeert ons..het is niet leuk..echt niet..moeders heel de tijd overstuur door zijn gedrag..en we spreken hem er wel normaal op aan maar heeft geen nut..zijn ziekte is niet leuk voor hem..maar hij dupeert ons ook thuis..
soms denk ik wel es stieklum van was dit geouwhoer maar voorbij..maar elke dag dat hij er nog is, is ook mooi..
maar ja hoe kunne wij nou een beetjuh hier goed mee omgaan??

groeten bob

Bob, stel je voor: je gaat dood, je moet van alles regelen en afscheid nemen van de mensen waar je van houdt.
Is het dan niet logisch dat je moeilijk doet, boos en verdrietig bent?
Wees verstandig, geniet van je vader zolang het nog kan, voordat je het weet is het inderdaad voorbij.
zorg dat je nergens spijt van hebt, praat met elkaar en probeer te begrijpen hoe vreselijk moeilijk dit is.
wees volwassen en een grote steun voor je ouders!
ik wens je heel veel sterkte, Brenda

Reageren

Elke ziekte verandert het gezinsleven voor een poosje. Een vader of moeder of broer of zus, die ziek thuis is met de griep kan niet zoveel tijd besteden met de familie als normaal. De zieke krijgt misschien speciale aandacht en jij moet misschien wel helpen in en om het huis. Maar meestal is de zieke niet zo lang ziek en wordt het gezinsleven al snel weer zoals het normaal was.

Maar wanneer iemand kanker heeft, dan is het anders. Hij of zij heeft speciale medische behandelingen nodig en moet misschien wel vaak naar het ziekenhuis of een kliniek. De mensen in de familie kunnen bezorgd zijn. Ze zijn bezorgd om de persoon met kanker en bezorgd om zichzelf. Kanker is een ernstige ziekte, en het kan beangstigend zijn als je niet zeker weet of de persoon met kanker weer beter zal worden of niet.

Mensen in jouw familie kunnen er verschillend op reageren. Ze kunnen bang of boos zijn dat hun leven veranderd is. Ze kunnen moe zijn, of zenuwachtig over de toekomst. Sommige personen kunnen juist doorgaan met alles alsof er niks gebeurd is, en zij lijken misschien wel helemaal niet anders dan anders. Als jij van streek bent, dan vraag je je misschien zelfs af of ze wel geven om het familielid dat kanker heeft. Het is belangrijk om te onthouden dat elke persoon op zijn eigen manier reageert. Jij wordt misschien boos op andere familieleden voor de manier waarop ze reageren. Het is beter om met hen te praten, dan boos te blijven. Als je praat, kun je begrijpen waarom ze reageren, zoals ze reageren.

Reageren

[u]Mijn vader heeft Kanker al voor de 2de keer[/u]
http://www.dokter.nl/forum/Kanker-overig/212598-Mijn-vader-heeft-Kanker-al-voor-de-2de-keer.html

Reageren

“Mijn vader kan alles, behalve zijn kankercellen weghalen.”

In het kader van het jaarthema Jongeren en kanker start de Nederlandse Kankerbestrijding/Koningin Wilhelmina Fonds (KWF) een programma om gezinnen te ondersteunen, waarin een van de ouders kanker heeft.

Voor ouders en kinderen die in deze situatie verkeren is een eigen website gemaakt: http://www.kankerspoken.nl.

Reageren

The impact of parental cancer on children
http://dissertations.ub.rug.nl/faculties/medicine/2006/g.a.huizinga/

Reageren

http://www.doorgang.nfk.nl/

En héééél veel sterkte gewenst. Wat kan ik zeggen…..

Reageren