In hoeverre (dis) functioneren enorme spataderen (onderbeen) mbt. een
(voldoende) voorziening van transport naar huid en weefsel .Ook gezien
naar de langere termijn(open been).

In hoeverre verandert dit voedingsproces , als deze spataderen
helemaal niet meer kunnen bijdragen aan deze voorziening , wanneer ze
worden weggenomen bijvoorbeeld. Komt het voor dat dit een reden is tot
ingrijpen , of gebeurt dit merendeels igv. acute ontsteking danwel
andere , bijvoorbeeld cosmetische reden?

Kortom is het zinvol , en zo ja hoe , èn waarom zinvol , in het kader van
preventie tegen het zich kunnen voordoen van mogelijke ernstige
beenaandoeningen op langere termijn hier in te grijpen ? Welke
criteria gebruikt men hier ?
Anders geformuleerd ; Hoe kan het dat door een verminderde bloedvatenwerking er toch voldoende voeding naar de huid en weefsels gaat .òòk als deze ‘spataderen’ verwijderd worden en het aantal overige bloedvaten hetzelfde blijft ?

Kan het systeem ook nieuwe vaten doen ontstaan ?
Zo niet , kun je dan niet stellen dat de totale doorbloeding en
voeding van overige weefsels en huid duidelijk vermindert wordt agv.
spataderen , waarmee de gezondheid van huid en weefsels in gevaar zal komen op enig
moment , eerder dan bij gezonde aderen ?

Is het mogelijk een bypas van (kunst) vaten aan te brengen die
mogelijk een oorspronkelijk vergelijkbare optimale doorbloeding
garanderen?

Mijn dank als u hierop wilt reageren.

Anonym

Spataderen zijn verwijdde bloedvaten als gevolg van klepgebreken aan deze bloedvaten. Hierdoor is de bloedvoorziening van omliggend weefsel sterk verminderd met als gevolg een verhoogde gevoeligheid voor ulcera crura. U aanname is dus correct. De medische term voor dit probleem is chronische veneuze insufficientie.

De behandeling van chronische veneuze insufficientie bestaat uit het verzorgen van de open wonden, het zwachtelen van het been ter bevrodering van de terugstroom van het bloed richting het hart, vacuumtherapie, en met name de preventie van chronische veneuze insufficientie.

Chirurgische behandeling is mogelijk. Neovascularisatie is afhankelijk van de ernst en uitgebreidheid en de mogelijkheid tot trainen.

Reageren

Chronische veneuze insufficiëntie (CVI) is een symptomencomplex aan de onderbenen bestaande uit onder andere varices, oedeem, pigmentaties en ulcus cruris venosum. De patiënten hebben veel klachten, die een hoge medische consumptie veroorzaken, vooral door het ulcus cruris venosum. – CVI wordt veroorzaakt door een decompensatie van het veneuze systeem gepaard gaande met reflux van bloed in de oppervlakkige, diepe en/of perforerende venen van het onderbeen in verticale positie. – De exacte pathogenese van de huidverschijnselen is nog grotendeels onbegrepen. – De verhoogde ambulatoire veneuze druk induceert naast macro- ook microcirculatiore veranderingen zoals dermale pericapillaire fibrineophopingen, leukocytenaccumulatie en activatie van cytokinen. – Behandeling van CVI kan op diverse wijzen gebeuren, waaronder compressietherapie, eventueel gecombineerd met sclero-compressietherapie of chirurgie, of met medicamenteuze ondersteuning.

Bron: Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde

Reageren