Hoi mensen

voor zover ik me kan herinneren heb ik altijd een moedervlek gehad op mijn kuit. Of toch soort van. Het is lichtbruin. Ben er nu 30.

Vrijdag ben ik ernaar gaan laten kijken en de dermatoloog zei dat het een congenitale naevus was. Een aangeboren moedervlek dus die ik al 30 jaar heb.

De dermatoloog vond het er goed uitzien en niet verontrustend. Had een gemengd gevoel.

Ben een hypochonder en Bij het opzoeken van congenitale naevus op het internet zag ik dat er een kleine kans was dat het kwaadaardig wordt… Sindsdien doe ik geen oog dicht. En haal ik rampscenarios in mijn hoofd en zie ik het al voor me en ‘verwacht’ het al. Ik ga me dan ook letterlijk zo voelen alsof het al zo ver is. Nu krijg ik het niet uit mijn hoofd. Terwijl dermatoloog zei dat verdere opvolging niet nodig is en ik het niet moet laten weghalen omdat het geen nut heeft.

 

help iemand.

 

Een aangeboren moedervlek war niets mis mee is. Waarom maak je je dan druk?

Reageren

Omdat ik vroeg aan de dermatoloog of het kwaadaardig kan worden. Hij zei er is een kleine kans maar dat is met alles zo. Vandaar dat ik in de war ben.

 

Dan ben ik gaan zien op het internet ‘congenitale naevus’ dan las ik dat ze een verhoogde kans hebben om kwaadaardig te worden. Nu in de voorbije 30 jaar is het niet gebeurd. Maar toch ben ik bang vr in de toekomst kan niet stoppen met erop te letten of het veranderd etc etc.

Reageren

Dit is dus een probleem voor de psycholoog…
Blijf je ook binnen zitten omdat je bang bent dat een vliegtuig precies boven op je hoofd neerstort? Dat is natuurlijk wat overdreven maar eigenlijk hetzelfde.

Reageren