Hallo, ik ben een meisje van 14 jaar en heb al 2 jaar elkedag hoofdpijn. Ik ben vaak naar de huisarts gegaan, die verwees me eerst door naar fysio. Daar werden mijn nek en rug gemasseerd, dit hielp niet. Dus ik was weer terug gegaan, ik kreeg allerlei pilletjes, maar geen van al die pilletjes hielpen niet (paracetamol, ibuprofen, en nog veel meer waarvan ik de naam vergeten ben). Dus ik weer terug naar de huisarts. Hij verwees me weer door naar de fysio, maar nu om mijn nekwervels te kraken. Na 3 maanden daar elkeweer te zijn geweest hielp dit ook niet. De dokter houdt het op spanningshoofdpijn, maar de fysiotherapeut zei zelf al dat al mn spieren en gewrichten goed zaten, dus er was geen spanning meer rond mijn nek en schouders enc. Het is ook geen migraine, ik kan nog goed tegen licht en goed tegen scherpe en harde geluiden, en ook niet misselijk. Weet iemand hoe ik er van af kom?

Voor je een antwoord op jouw vragen kunt krijgen, denk ik dat je wat meer zou kunnen vertellen over wat er twee jaar geleden is gebeurd in jouw leven. Daarnaast vind ik het interessant om te weten of je ook regelmatig aan sport doet. De huisarts denkt namelijk aan psychosomatiek. Weet jij wat de huisarts bedoelt? En ben je ooit al bij een psycholoog geweest, en zo ja, waarvoor? Als laatste zou ik willen weten wat jouw ouders van deze klachten vinden. Helpen zij jou voldoende vind je, en erkennen zij dat je een probleem hebt? En ben je verder normaal gezond van ‘lijf en leden’?

Reageren

2 jaar geleden ongeveer zijn mijn ouders gescheiden, daar had ik totaal geen problemen mee. Ik vond het juist prettiger eigenlijk. Geen ruzie meer, en allemaal van dat soort dingen. Ik sport 4x per week, 2 dagen dansen, ja gym op school en hardlopen. En ik heb geen idee wat pchyosomatiek betekend, zou u dat willen uitleggen? Verder ben ik nog nooit bij een psycholoog geweest. Met mijn lijf en leden, Ik ben gewoon gezond, geen overgewicht geen ondergewicht gewoon goed voor mijn lengte. Mijn ouders weten er van, mijn vader weet eigenlijk niet zo goed wat hij er mee aan moet, maar ik ben dan ook maar 1 keer in de week bij hem. Mijn moeder vind het niet normaal, die wilt elkekeer terug naar de huisarts. Ik ga wel gewoon naar school, ik negeer de pijn een soort van. Maar als ik dan thuis ben gaat het gewoon niet. Is dit genoeg of wilt u nog meer weten?

Reageren