Vroegtijdige signalen van longkanker

Vroegtijdige signalen van longkanker

Longkanker is de vierde meest voorkomende vorm van kanker in Nederland. Jaarlijks eist deze ziekte in ons land bijna 11.000 mensenlevens. Tegen de tijd dat je echt klachten krijgt, is het vaak al uitgezaaid. Toch is er één subtiel symptoom dat je voortijdig kan waarschuwen.

Wat is longkanker?

Bij longkanker, de medische term is longcarcinoom, is er een kwaadaardig gezwel ontstaan in het longweefsel. Dit gezwel bestaat uit abnormaal groeiende cellen, die zich ongeremd blijven delen en kunnen uitzaaien via de lymfe en het bloed. Bij verspreiding van de kankercellen via de lymfe ontstaan uitzaaiingen in de lymfeklieren. Verspreiding via het bloed kan uitzaaiingen geven in verschillende organen. Uitzaaiingen worden ook wel metastasen genoemd. In dit geval spreken we niet van longkanker, maar het type kanker wordt dan vernoemd naar het orgaan waarvan de kankercellen afkomstig zijn.

Soorten longkanker

Bij longkanker onderscheiden we verschillende vormen. Globaal gaat het om:

  • Kleincellige longkanker.
  • Niet-kleincellige longkanker.
  • Mesothelioom.
  • Luchtpijpkanker.

Kleincellige longkanker
Ongeveer 15% van de gevallen van longkanker is kleincellig. Bij deze vorm gaat het om hele kleine, snel delende cellen. Hierdoor is de kans op uitzaaiing groter dan bij de niet-kleincellige soort.

Niet-kleincellige longkanker
Bij deze vorm zijn de cellen groter. Het zaait minder snel omdat dit type langzamer groeit. Daarin zijn drie verschillende soorten te onderscheiden:

  • Plaveiselcelcarcinoom.
  • Adenocarcinoom.
  • Grootcellig carcinoom.

Bij de meeste mensen die longkanker hebben (ongeveer bij 80%), is sprake van deze vorm.

Mesothelioom
Deze vorm ontstaat meestal in de borstvliezen of longvliezen. Om deze reden praat men ook over borstvlieskanker of longvlieskanker. In principe is mesothelioom geen vorm van longkanker, maar een specifieke kanker die veroorzaakt wordt door inademing van asbest.

Luchtpijpkanker
Luchtpijpkanker is bijzonder zeldzaam en is kanker in de luchtpijp. Jaarlijks krijgen ongeveer 15 Nederlanders luchtpijpkanker.

Symptomen in het beginstadium van longkanker

In het begin is de longkanker nog zo klein dat dit nog vaak geen duidelijke klachten geeft. Een aantal vage symptomen kunnen toch wijzen op het bestaan van longkanker zoals:

  • Aanhoudende vermoeidheid.
  • Algehele malaise.
  • Verminderde eetlust.
  • Gewichtsverlies.

Daarnaast is er een belangrijk symptoom dat je tijdig kan waarschuwen voor longkanker. Dat is een aanhoudende hoest. In de meeste gevallen is hoesten de eerste klacht bij longkanker. Maar aangezien hoesten vaak voorkomt en daardoor niet zo bijzonder lijkt, blijven mensen er in veel gevallen (te) lang mee rondlopen. Echter, wanneer je een hardnekkige prikkelhoest of ander hoest te pakken hebt, terwijl je geen verkoudheidsvirus of bronchitis hebt (gehad), dan is het verstandig om je huisarts te raadplegen.

De symptomen van longkanker

  • Hardnekkige kriebelhoest, welke al dan niet wat bloed kan bevatten.
  • Longontsteking die vaak niet geneest ondanks de voorgeschreven antibiotica.
  • Het optreden van, of een toename van kortademigheid.
  • Fluitende ademhaling.
  • Zeurende pijn in de borststreek.
  • Aanhoudende heesheid die zonder duidelijke reden ontstaat.
  • Zeurende pijn in de rug, of in het gebied van de schouders.
  • Opzwelling van het gezicht of de nek. Dit kan ontstaan wanneer de lymfeklieren zijn aangetast door kankercellen.

Bij een verdere uitbreiding door het lichaam kan iemand klachten ervaren van:

  • Botpijn.
  • Benauwdheid.
  • Geelzucht.
  • Disfunctie van de hersenen (bijv. krachtsverlies of woorden niet meer kunnen vinden).
  • Hoofdpijn.
  • Recent ontstane knobbeltjes in de huid.
  • Vermagering.
  • Trombose.
  • Longembolie.

Oorzaken

Longkanker ontstaat meestal, doordat iemand jarenlang schadelijke stoffen heeft ingeademd. In ongeveer 85% van de gevallen is roken de oorzaak. Echter, de ziekte komt niet alleen voor bij mensen die roken, of gerookt hebben. Het komt ook voor bij mensen die nooit gerookt hebben. Mensen die passief roken hebben namelijk ook een hoger risico op het krijgen van longkanker. Men schat dit het risico met 30% stijgt.
Ook door het inademen van asbest kan iemand longkanker krijgen. Asbest werd vroeger in de bouw gebruikt. Asbest dat verwerkt is in gebouwen, is relatief ongevaarlijk. Op het moment dat de asbestvezels vrijkomen, door bijvoorbeeld sloopwerkzaamheden, kunnen ze kankerverwekkend zijn.

Daarnaast zijn er een aantal factoren die de kans op longkanker verhogen:

  • Voorgaande kanker van het strottenhoofd.
  • Verbindweefseling van de long.
  • Contact met kankerverwekkende stoffen zoals nikkel, chroom, koolwaterstoffen.
  • Blootstelling aan radioactieve straling.

Nooit te laat om te stoppen

Roken is dus de grootste risicofactor voor het ontstaan voor longkanker. Eén op de vier zware rokers overlijdt voor zijn of haar 65ste verjaardag. Dus wanneer je rookt, stop dan nu. Ook wanneer je al wat ouder bent heeft het effect om te stoppen. Natuurlijk is het beter om niet te roken of vroeg te stoppen, maar ook laat stoppen heeft nog altijd effect.

Wie voor zijn of haar 35ste verjaardag weet te stoppen, ziet de kansen om te overlijden beduidend minder hard oplopen. Om uiteindelijk zelfs hetzelfde niveau te bereiken als mensen die nog nooit hebben gerookt. Ook wie vanaf zijn 50ste stopt, ziet het gemiddelde sterfterisico veel minder hard stijgen. Uit de CBS-grafieken blijkt dat het ook dan nog steeds loont om te stoppen. Pas vanaf de 80 jaar, maakt het voor de gemiddelde overlijdenskans niet veel meer uit. Echter, ook dan is het zo dat wanneer je stopt je je veel gezonder en energieker voelt.

 

Bronnen: longkankernederland.nl, avl.nl, umcg.nl en kanker.nl

39 reacties op “Vroegtijdige signalen van longkanker
  1. Ik denk als artsen beterluisteren naar jun patiënten, vooral psychische patiënten zou er al veel leed bespaart blijven. In het geval van mij zelf geen longkanker maar darmkanker dat het 2.5 jaar geduurd heeft dat ze mij een coloscopie gaven om uitsluiting te geven. Dit vind ik nalatig want vaak zijn deze mensen de klos het zit tussen je oren .nu had ik mazzel want de tumor waas drie jaar oud en nog ingekapseld . Maar de ellende die ik gehad heb wild u niet weten nu mijn laatste hoop na 5 jaar zoeken van het ophouden van Jin en andere ellende geven ze eer niet thuis. Dinsdag naar AMC kunnen ze dan niets stap ik uit het leven. Geen kanker meer maar wel zo verknoeid aan complicaties en dan zijn ze niet thuis om te huilen. Ze zeggen wees blij dat je leeft nu echt niet. Continue coliek pijn stoma die net goed functioneerd en matreaal wat net geleverd wordt ik krijg te veel morfine ja ik wil lebven zonderpijn genieten ik lig o 18.00 uur op bed van ellende lang zal ze leven je sociale leven kwijt afhankelijk van alles maar je sociale leven heb je nirt meer ik heb zes zussen en wat meer vrienden en familie maar als ik uit het leven stap zijn mijn man moeder ab zwager + kids en mijn hond de enigste die bij mij komen om me te kremeren de laatste groet want de rest hoeft geen doei tegen mij te zeggen voor een kop koffie dus dokters luisterenen verder kijken als je neus lang is ik zeg altijd artsen zijn kwakzalvers met diploma’s groeten Jannie van der Tier

    Geschreven door Jannie op
    • Jannie Ik voel erg met je mee. Zelf heb ik gelukkig geen kanker maar wel chronische darmklachten met veel verstoppingen en erge pijn. Ik voel me ook heel erg in de steek gelaten. Ik ben 2 keer aan een verzakking geholpen maar het duurde tijden voordat men besefte dat ik echt iets had. Jannie ik kan je helaas niet helpen maar begrip kan ik je wel geven. Dat je het niet meet ziet zitten kan ik ook begrijpen en ik erken je pijn en dat je het moeilijk hebt. Dat je dit opgeschreven hebt is goed, Laat anderen maar weten hoe er in dit land met goede medische voorzieningen , vaak onnodig wordt geleden omdat men veel te laat met handelen over gaat. Jannie ik kan niets anders doen dan je sterkte wensen. Gelukkig heb je mensen om je heen die van je houden, maar in pijn ben je eigenlijk altijd alleen en eenzaam nogmaals veel sterkte om toch door te gaan. Liefs van Jennie

      Geschreven door jessie 3 op
      • Ik wens jou ook heel veel sterkte toe in deze verschrikkelijke tijd.groet van Anneke

        Geschreven door Anoniem op
      • Beste Jenny, ga eens naar een natuurgeneeskundige die electro-acupunctuur doet Zij kunnen je meten op alle organen en voeding en kom je er direct achter wat jouw klachten veroorzaakt! Vaak zijn chronische buikklachten te wijten aan zuivelproducten en gluten.
        Bij mij is het ook altijd onder de noemer geschreven van “zit tussen de oren” tot ik op mijn 34e (ben nu 62) mezelf zover vergiftigde had dat ik niet lang meer te leven had.
        Ik had ook altijd migraine.
        Er ging een wereld voor me open en ik voelde me een ander mens.
        Je kunt al beginnen met elke ochtend op de nuchtere maag (tenzij je hartproblemen hebt) een afgestreken theelepeltje zuiveringszout (werkt ook als maagbeschermer)
        te nemen in een glas warm water en zorg dat je anderhalve liter warm water drinkt per dag (of kruidenthee)
        Jammer dat de reguliere gezondheidsdienst niet wil samenwerken met de alternatieve, dat zou een hoop geld schelen (bij mij al zeker 200.000 (toen nog) gulden) en er zouden veel minder mensen onnodig ziek zijn Ik wil niet meer anders, weet meteen wat eraan schort en laat me twee keer per jaar even doormeten (ik noem het altijd mijn APK keuring)
        Ik wens je succes!

        Geschreven door Lianne op
        • Beste Lianne, helemaal met u eens. Ook ik laat me 2 x per jaar ‘doormeten’ als APK keuring. Kom met de alternatieve geneeswijzen veel verder als met de reguliere. De witte maffia noem ik dat. Soms is er wel wat voor het reguliere te zeggen en ben ik het ook helemaal met u eens als u noemt dat het heel fijn zou zijn als die twee werelden samen zouden kunnen (maar vooral willen) werken. Eén ding wil ik nog graag zeggen a.d.h.v. uw artikel: ook ik gebruikte alle dagen een half theelepeltje zuiveringszout, ook heel goed bij darmproblemen. Eén week in de maand had ik een stopweek daarmee. Maar kreeg toch darmklachten. En wat bleek bij het ‘doormeten’: een half theelepeltje per week is meer dan voldoende. Te veel in dit geval is dus ook niet goed. Maar er valt nog steeds wel veel voor te zeggen voor je (preventieve) gezondheid. Vr groet, MJK

          Geschreven door MJK op
        • welk merk van zuiveringszout gebruik jij en waar is het te koop?

          Geschreven door Anoniem op
    • Begrijp jou, diep triest de gezondheidszorg in Nederland is niet zo goed als zij wel willen doen voorkomen, heel heel erg voor u nogmaals begrijp u keuze hoop op een waardig afscheid voor u,maar beter vertel eerst u verhaal in de media waar u maar kunt, dit moet n/l. gehoord worden en hopelijk gebeurd er nog iets mee???

      Geschreven door evie op
      • Een eerder adequaat optreden en doorsturen bij zulke en andere klachten zou de helft minstens van de doden kunnen schelen.
        Ik ben het helemaal eens met de meerderheid , In een land waar de gezondheidszorg zegt men op nr 1 staat?
        Ik loop al heel erg lang met vreselijke rugpijnen Heb na lang wachten nu medicatie gekregen maar er word geen Mri scan gemaakt om te kijken wat er nu echt is!
        Medicatie werkt slechts matig! En is schadelijk voor mijn maag!
        Ik heb gevraagd om doorgestuurd te worden maar nee hoor! ze luisteren niet eens echt!
        Het mag niks meer kosten maar men wil middels medicatie nog aan je ziek zijn verdienen!
        Wanneer stopt deze waanzin van gezondheidszorg nu eens!
        Het zou heel goed zijn dat een site als deze Hier eens aandacht aan zou schenken ipv Mensen vertellen wat ze beter niet of wel kunnen doen of laten !
        Neem de gezondheidszorg maar eens onder de loep!

        Geschreven door Vera op
    • Beterschap, het zijn de verkeerde mensen die ziek worden spijtig genoeg!! Er lopen er zo beel slechte rond maar soit.. veel beterschap
      Groetjes
      Ipk Hale

      Geschreven door Ipk op
    • Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik jou verhaal las. En ja een herkenbaar verhaal, helaas! Ik wens jou, jou gezin en familie heel veel sterkte toe.

      Geschreven door Chris op
    • Zelf heb ik ondervonden dat de gezondheidszorg zwaar achteruit gaat !!!
      Hoe kan een huisarts met jaren ervaring nog zo dom zijn om telkens niet zijn
      patiënten door te verwijzen naar een specialist !!!
      Dat is voor mij een zeer bizar gebeuren ,dat telkens weer voor komt bij huisartsen !!
      Lijkt of zij niets meer weten dan een verkoudheid en zelfs geven zij geen antibiotica
      omdat het om een virus gaat !!
      Knap hoor om dat zo achter haar bureau te zien !!!
      Heb geen vertrouwen meer in huisartsen na veelvuldig fouten te hebben gemaakt!!!

      Geschreven door Teleurgestelde patiënt op
  2. Ik wens je alle kracht en alle liefde. Blijf vechten. Warme groet, Nancy.

    Geschreven door nancy op
  3. geef het niet op…sterkte

    Geschreven door jeanne op
  4. Hoe triest.toch zou ik zeggen , niet opgeven !
    Heel veel sterkte gewenst

    Geschreven door Titteke op
  5. Sterkte Jannie! En een fijne zondag toegewenst.

    Geschreven door Pris op
  6. Diep triest ja! Ik denk aan je en voel met je mee. Zo herkenbaar voor mij ook. Sterkte is het enige wat ik je kan wensen als het AMC niks voor je kan doen.

    Geschreven door Empy op
  7. Heel veel sterkte ik leef mee

    Geschreven door Jelle op
  8. Janny Je hebt toch nog dierbaren die jou niet kwijt willen ,is misschien toch een rede om te knokken . Maar ik begrijp je wel en wens je van harte heel veel sterkte ,en ik leef met je mee . Liefs

    Geschreven door Helena op
  9. Mijn dochter had het zelfde probleem ookmde huisarts niet luisteren.a hteraf zei hij ja je zag er goed uit en je viel niet af .pas toen er bloed bij de ontlasting zat eiste ze een darmonderzoek juist een grote tumor in de dikke darm inmiddel in die 3 mnd dat ze bezig was met die huisarts uitzaai naar de lever en de longen. Ze heeft ook een stoma het is inmiddels 8 jaar geleden . Ze kreeg van de oncoloog nog anderhalf jaar , na eerste chemo kuur waar ze erg ziek van was , is gestopt met chemo , de oncoloog zei ja nu weet ik niet hoelang je nog heb maar wel minder als met chemo. Ze zei dan liever met een dikke kop engezonde eetlust als helemaal uitgemergeld op de bank. Toen is ze gelijk aan de salvastrone gegaan dat is een fruitsupplement en de weerstand zo hoog mogelijk gemaakt door heel gezond te eten . Nu zijn we 8 jaar verder en alles wat haar geholpen heb op alternatief genezen heb ze ook zelf tegelijkertijd gedaan . En 2 jaar geleden was ze natuurgeneeskundig therapeut en heeft haar eigen praktijk. Gaat goed met haar.zo zie je maar de chemo had haar kapot gemaakt. En nu is het een gezonde vrouw van 48.nu helpt ze andere.dus nog niet de moed opgeven. Je immuum systeem verhogen. Veel sterkte. Een gelukkige moeder

    Geschreven door janet.dubbeling op
  10. Heb al jaren last van vergeht achtigheid . .
    Sons verwahrt praten niet uit mijn worden komen.
    Pijn aan bijde schouders.
    Rug borst beide de zelf de hoogte.
    .???

    Geschreven door Sonja op
  11. Hallo Jannie,
    Alles wat je schrijft is heel begrijpelijk en inderdaad de specialisten weten het vaak ook niet en volgen alleen keurig de protocollen zodat je “volgens het boekje” correct handelen. Steeds meer oncologen beginnen ook in te zien dat chemo de oplossing vaak niet is.
    Wat jij nodig hebt is dat je je immuunsysteem weer op orde krijgt zodat je eigen lichaam het meeste zelf weer prima aankan. Dat doe je door je mitochondrie te herstellen, klinkt ingewikkeld maar is het niet.
    Ieder celletje in ons lichaam functioneert door middel van een motortje, feitelijk net als n auto.
    Als dat motortje beschadigd of vernietigd is kan het haar werk niet meer doen. Dat is te herstellen met een combinatie van twee voedingssupplementen die tesamen een omgeving creëren in het lichaam die helpt de mitochondrie te herstellen. Dat heet een metabolische behandeling. Daarnaast een suikerloos of heel arm dieet en je zult merken dat je lichaam sterker wordt, je pijnen afnemen en in ieder geval je uitzaaiingen stillegt of zelfs af kan doen nemen.
    Ik neem zelf nu ruim een jaar op aanraden van mijn oncoloog due twee voedingsmiddelen en merkte na 5 weken al verbetering op. Na 2 maanden bleek via een CT scan dat mijn tumoren met zo’n 36 % geslonken waren, uitzaaiingen waren aan het verdwijnen en nu een jaar later is er bijna niets meer over van mijn longtumor van 12 cm, uitzaaiingen zijn allemaal weg, op een kleintje na.

    Het is een Franse onderzoeker dr, Laurent Schwartz die deze methode ontdekt heeft en het is inmiddels ook in de USA en Canada medisch bevestigd. ( nu de andere landen nog).

    Ik geef je hierbij de namen en de doseringen door van de middelen die je vrij kan bestellen bij een goede drogist of biologische winkel.

    1. HYDROXYCITRATE (merk Solgar heeft de juiste dosering) 3 x daags 2 capsules.
    2. SODIUM-R-LIPOATE ( merk SuperSmart heeft de juiste dosering) 2 x daags 4 capsules.
    Beide soorten tegelijk innemen een half uur voor n maaltijd. Sodium-r-Lipoate s’ ontends en s’ avonds, Hydroxycitrate ook voor de lunch.

    Na jaren studie is bewezen dat beide produkten geen negatieve bijwerkingen veroorzaken. Geen zorg dus, het is onschadelijk. Integendeel, je zal er veel baat bij hebben!

    Daarnaast is het belangrijk dat je zo ketogeen mogelijk eet. In ieder geval geen directe suikers en witbrood of pasta’s e.d. Zetmeel wordt namelijk ook omgezet in suikers en daar groeien kankercellen van, vandaara dat ketogeen dieet dus.
    Laat het weten als je verder vragen hebt.
    Ik wens je veel sterkte en wijsheid.
    Edo

    Geschreven door Edo op
  12. ik heb al bijna 2 jaar last van kriebelhoest/slijmhoest, soms lijkt het alsof het uit mijn tenen komt , maar soms gaat het ook een tijdje weer goed, ik heb ongeveer een jaar geleden longfoto’s laten maken die waren toen goed.
    Moe en kortademig ben ik zowieso omdat ik al jaren last heb van chronische vermoeidheid, ook doet mijn borstvlies altijd pijn en heb ik slikklachten maar dit komt zegt de oncoloog door de vele bestralingen die ik 4 jaar geleden heb gehad na een operatie bij borstkanker en mijn rug (maarja dat is artrose zeggen ze)
    Is het misschien verstandig om weer een longfoto te laten maken of moet ik er gewoon op vertrouwen dat het goed is omdat op de foto van vorig jaar alles goed was?

    Geschreven door C&P op
    • Direct nieuwe foto laten maken!

      Geschreven door Aaf op
  13. dat ga je toch niet vragen op die manier anomiem

    Geschreven door grietje op
  14. Beetje raar inderdaad!
    Belachelijk!

    Geschreven door ##### op
    • Hallo Grietje en Anoniem,
      dat Jannie zoiets schrijft is voor mij alleszins begrijpelijk. Er spreekt wanhoop, boosheid, verdriet en alleen staan uit in een wereld vol met mensen die voorlopig nog gezond zijn. Wanneer iemand zich zo verlaten en in de steek gelaten voelt en daarnaast lichamelijk niets leuks meer heeft te melden, dan pleit ik ervoor dat zo iemand uit het leven moet kunnen stappen. Dat kan alleen maar niet omdat geestelijke en politieke betweters het voor anderen onmogelijk maken en mensen over moeten gaan tot wanhoopsdaden zoals van flats springen e.d. Niks belachelijk dus Grietje maar een eenzame mens die nergens meer gehoor krijgt en dus ook niet bij jou. Dat Aaf haar een hint geeft getuigt van moed in een schijnheilige wereld die Jannie in de steek laat.
      Jannie als ik je iets mag mee geven, dan is dat om te proberen te zien wat er nog wel goed is in je leven. Over het algemeen kleine zaken, maar realiseer je dat al het grote klein begint en als mens en dus onafhankelijk krachtig geheel deel van alles wat is ben je goed en mooi zoals je bent en zeer de moeite waard. Laat de kille buitenwacht en vooral de geestelijk en politieke je niet tot wanhoop drijven. Dat zijn holle vaten die laten afweten als je ze nodig hebt. Zoek rust bij jezelf en zie hoe waardevol je bent en hoeveel je zelf kunt met een beetje alternatieve hulp. Precies zoals Sonja schreef met haar, voor mij de mooiste en praktische reactie die ik hier heb gelezen. Mocht je meer willen horen of lezen, laat mij maar weten.
      Groetjes, CeesHM de Bruin

      Geschreven door Anoniem op
  15. Mijn man had al meer dan 10 jaar klachten zoals ontstekingen door het hele lichaam en vermoeidheid en zijn bloed had al jarenlang niet de goede waarden, wat ze ontdekt hadden na een galblaas operatie. Na het uitsluiten van de ziekte van Lyme en reumatische aandoeningen, werd gezegd dat hij Sarcoïdosis had en dat zou vanzelf overgaan. Op een gegeven moment kwamen ze erachter dat hij een auto-immuunziekte had die de vaten van zijn nieren aantastte, waardoor ze voor nog maar 30% werkten. Hiervoor heeft hij een behandeling gehad van de neuroloog (met medewerking van een specialist uit het UMCG) waarin hij ook een chemokuur moest ondergaan. Omdat zijn immuunsysteem goede cellen aanviel, moest zijn immuunsysteem gereduceerd worden. Dit heeft tot gevolg gehad dat hij er nooit meer bovenop gekomen is, want hij kreeg klachten als heesheid en had nog altijd last van ernstige vermoeidheid en zwakheid.
    Hij heeft deze klachten aan de neuroloog gemeld, die heeft nog een half jaar gewacht en tijdens de volgende controle heeft de neuroloog hem toch eindelijk naar de longarts gestuurd. Toen was de diagnose toch longkanker, de behandeling liet nog op zich wachten omdat de longarts eerst nog 2 weken op vakantie ging. De kanker had zich intussen al uitgezaaid naar zijn lymfeklieren, keel en heup. Hij werd nog geopereerd en kreeg een Gamma-nail in zijn heup. Na een behandeling van chemokuren en bestralingen, kreeg hij zelfs tijdens deze behandeling zelfs nog uitzaaiingen in zijn hoofd. Daarna was het snel gebeurd. Hij kreeg de melding dat hij was uitbehandeld en kon naar huis. Daar heeft hij nog 2 weken op bed gelegen en ondanks alle slechte berichten hadden wij beiden het idee dat we er nog een paar jaar aan vast konden plakken. Gewoon omdat we het niet wilden geloven……

    Geschreven door Femke op
  16. Lieve Jannie,
    Ik hoop dat je de kracht mag krijgen om toch door te gaan met het leven en dat je iets hebt aan de meest lieve en interessante reacties.
    En dat de liefde van jouw man en kinderen je er doorheen kunnen slepen.
    Liefs Astrid.

    Geschreven door Astrid op
  17. Jannie ga toch voor een second-opinion – dan krijg je misschien een betere oplossing

    Geschreven door rosita op
  18. Jannie, zo ziek zijn en dan ook de pijn voelen van niet begrepen worden. Je alleen gelaten voelt.

    Dat is heel erg. Het gebeurt zo vaak. Een paar weken of een maandje ziek zijn, dat is vaak voor de omgeving het matje. Verwacht niet teveel van anderen, iedereen is druk met zichzelf tot dat…………..zij zelf iets krijgen of hun kinderen, dan begrijpen en vooral dan voelen ze wat het is.

    Richt je aandacht naar de paar dierbaren die er nog zijn en probeer met hun te praten en toch van de mooie, liefdevolle momenten te genieten. en ja een second opinion is geen slecht idee.

    Ook de alternatieve geneeskunde die een paar reactie hebben getipt, probeer dat eens om je weer sterker te voelen.

    Heel veel sterkt en nogmaals meeste mensen zijn zo en laat het niet toe dat je er zo verdrietig om wordt. Accepteer het als een gegeven, verdriet en boosheid kosten zoveel energie en die heb je zo broodnodig voor jezelf en je echte dierbaren.

    Helaas kan ik niets voor je doen en dat is heel erg.

    Geschreven door irene op
  19. Jannie leer eerst Nederlands alvorens te klagen sukkel

    Geschreven door Haha op
    • Reageer liever niet als je niets anders te zeggen hebt. .

      Geschreven door Hema op
  20. Reageer liever niet als je niets anders te zeggen hebt. .

    Geschreven door Hema op
  21. HeMa bedoeld dit dus op de reactie van Haha

    Geschreven door Hema op
  22. Lieve mensen met alle goede wensen, die waren bedoeld voor “Jannie”. Maar niet alleen Jannie heeft haar artikel geschreven. Ook Femke heeft vreselijke dingen meegemaakt maar op haar artikel heeft niemand wat medeleven getoond. Dat begrijp ik niet. Mensen zijn net koeien, ze lopen elkaar achterna tot ze allen in dezelfde hoek van de wei staan. En begint er 1 te loeien, loeien ze allemaal. Daarom zou ik jullie om een reactie willen vragen op het verhaal van Femke. Je zult het maar mee moeten maken….

    Femke wens je heel veel sterkte na alle ellende met de ziekte en het verlies van je lief Ik hoop dat je het een plaatsje kunt geven en na alle verdriet het normale leven weer een beetje op kunt pakken!

    Geschreven door Dros op
  23. Weet iemand of Jannie nog leeft?

    Geschreven door Altijdbezorgdomanderen op
  24. Jannie en Femke veel sterkte en Beterschap..geef de moed niet op..het leven is het echt waard..alternatieve geneeswijzen kunnen helpen Mvg Ela

    Geschreven door Ela op
  25. Jannie en Femke veel sterkte en Beterschap.
    Cinthia.

    Geschreven door Cinthia op
  26. Hoi beste allemaal, Ik wil toch even een reactie plaatsen. Zelf heb ik een lange tijd met klachten en aanvallen gelopen. Schrik niet wel 15 jaar lang en ik kreeg ook te horen dat alles tussen mijn oren zat.
    Steeds naar de huisarts en naar de hap= huisartsenpost. Ik werd zelfs steeds doorgestuurd naar het GGZ. Ze dachten dat ik leed aan trauma’s uit mijn jeugd. In 2008 kreeg ik ineens last van Koude aanvallen en de ziekt van Raynaud. Weer naar de dokter en hij zij dat het niets was. Maar het werd steeds gekker mijn mond werd blauw en ik was lijk wit. Door gestuurd naar reuma arts. Bloed laten prikken en ze zei dat ze kon zien dat ik last heb van reuma cellen. Ik dacht goed dan weet ik wat het is. Maar de klachten en aanvallen werden met de jaren erger en al niet meer te tellen bij de huisartsen gezeten te hebben zeiden ze dood leuk dat er niets aan de had was. In 2013 werd ik eindelijk zwanger mijn geluk kon niet op. Maar helaas verloor ik mijn zoontje halve wegen de zwangerschap en moest ik kunstmatig bevallen. Ik weet nog hij was nog maar zo groot als mijn hand met alles er al op en eraan. De arts zei dat ik beter niet te lang kon wachten om weer zwanger te worden omdat het verdriet te groot was. Gelukkig was ik met vier maanden zwager van onze zoon. Na 40 weken zwagerschap kreeg ik weeën en ben naar het ziekenhuis gegaan daar kreeg ik na 13 uur een spoed keizersnee omdat mijn zoontje niet wilde komen. Mijn zoontje is te klein geboren. Na negen weken hoorde ik een raar geluid en pakte ik mijn zoontje op, hij stopte met adem halen. Ik heb hem gauw beademd en gereanimeerd en gelukkig kreeg hij weer hard slag. Kort daarna kwam de ambulance. Mijn zoontje lag nog maar een dag in het ziekenhuis en ze wilde dat ik hem mee naar huis nam want alles was weer normaal. Nou toen schoot ik uit mijn slof. Ik zei je heb zelf zeker geen kinderen en haal die grijns van je gezicht, ik eis nu of morgen iemand die ouder is dan jij en met verstand wat dit is echt niet normaal, anders klaag ik het hele ziekenhuis aan heb je dat begrepen. Mijn man schrok want die had mij nog niet eerder zo tekeer horen gaan. Ja hoor de volgende dag zaten er al twee kinderartsen te wachten op ons. Toen kreeg ik te horen dat het maar goed was dat we hem nog niet mee naar huis hadden genomen want hij heeft spierspanning ziekte.
    Dit kan ook op het hard slaan. Dit is als een kind te klein is geboren en met een keizersnee is gehaald. dit duurt ongeveer een halfjaar en dan zou het over zijn. Dus ik dacht met andere woorden als hij was gestorven hadden ze gewoon gezegd dat het wiegendood was.Kort erna kreeg ik blauwe plekken en koude aanvallen. Weer werd er gezegd dat het spanningen waren. En ik kreeg MDR bij het GGZ en jeugdzorg over de vloer. Dit heb ik een jaar vol gehouden en toen was de maat vol. Ik heb kwaad de huisarts gebeld en ik zei en nu wil ik doorgestuurd worden naar het ziekenhuis want mijn lichaam vertel mij dat dit niet goed is. Een maand later kon ik terecht bij de reuma arts en ze zei dat ik aan zeldzame ziekte leed en er zouden foto’s gemaakt worden. Dus naar de cardioloog en door de scan. Een week later zou ik terug kunnen komen voor de uitslag maar twee dagen later belde ze dat ze in de middag nog plek had. Goed in het ziekenhuis kreeg ik te horen dat ze per toeval iets gevonden hadden in mijn lymfe. De zelfde dag nog kon ik naar de oncoloog. Ik heb nog nooit zoveel testen en onderzoeken gehad als die dag. Maar ze konden het nog steeds niet zeggen wat het was. Endoscopie gehad beenmergpunctie enz. Nog niets konden ze vinden.Goed om het verhaal verder kort te houden heb ik ik gezegd dat ik een operatie wilde en dat ze het eruit haalde want ik ging nog liever dood dan met deze hels pijn rond te blijven lopen. Kort erna werd ik geopereerd en hebben ze op kweek gezet. 8 weken later kreeg ik te horen dat het lymfeklier kanker was. De arts was zo boos op mijn huisarts en zei weet u wel dat deze mevrouw al jaren rond loopt met een ingekapselde tumor en als deze was gaan groeien had ze met haar hard in de klem gezeten en was deze mevrouw er niet meer geweest. Goed toen werd alles mijn duidelijk dus het zat niet tussen mijn oren en alles wat ik gevoeld had was echt? Nu kwam de brandende vraag zijn mijn zwangerschappen hierdoor verkeerd gelopen. En ze zei dit zou goed kunnen omdat je lymfestelsel was afgesloten. Dus nu weten jullie hoeveel fouten dokters kunnen maken.

    Geschreven door Anoniem op

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief