Hallo allemaal,

Ik kom hier om wat advies te vragen over het volgende: Mijn ex vriendin heeft me afgelopen zondag verteld dat ze al 6 weken zwanger is. Onze relatie is afgelopen woensdag gestopt, en toen wist ik nog van niets. Die zwangerschap is ongewenst, want we hebben altijd veilige sex gehad, dus dit was helemaal niet de bedoeling.
Nu is het probleem dus, dat ik nog geen vader wil worden nu. Ik ben 21 en mijn ex is bijna 20. We zitten allebei nog volop in de studie en kunnen dit dus eigenlijk niet gebruiken.

Ik ben dus voorstander ervan dat ze het weg laat halen, omdat het voor haar vooral enorme problemen gaat opleveren als ze besluit te bevallen. Zij is echter deels tegen abortus, omdat ze vind dat ze niet het recht heeft dat leven weg te nemen. Maar ik bekijk het wat rationeler en ik zie dat het strax dus voor haar enorme problemen met huisvesting, werk, studie etc gaat opleveren.

Heeft er iemand advies voor mij hoe ik mijn ex kan overtuigen dat abortus toch echt het beste is?

Alvast bedankt,
R.

Ik denk dat je niet zo goed beseft wat het betekent voor een vrouw om een abortus te laten doen. Als een vrouw hier niet zelf achter staat en ‘gedwongen’ wordt om toch ‘haar baby’ te laten weghalen, kan dat enorme psychische schade opleveren.
Ik adviseer je je te vergewissen van jouw verantwoordelijkheden, mogelijk met hulp van derder zoals jouw en haar ouders, en wellicht de huisarts.
Even vragen hoe je haar kunt overtuigen, zo simple is het niet. Ga eerst maar eens luisteren waarom zij het wil houden, en probeer dat te begrijpen.

Reageren

Volwassen problemen hebben volwassen oplossingen nodig. Als je zo vrij bent geweest seksueel contact te hebben, dan moet je nu zo verantwoordelijk zijn de gevolgen volwassen te behandelen.
Overleg met de huisarts over de mogelijkheden.

Reageren

een abortus is vreselijk, zou alleen in uiterste noodzaak moeten gebeuren.
Wat is hier uiterste noodzaak? Wat zijn die enorme problemen?
Lijkt mij een luxe probleem , jullie zijn allebei volwassen en er zijn oplossingen te vinden voor studie enz.
komt bij dat je vriendin er niet achter staat, dan zeker nooit doen, spijt is het gevolg, je leven lang!!! altijd denken :”mijn zoon/dochter, zou nu zo oud zijn geweest”
kortom, niet dwingen en als het niet nodig is zeker niet doen!
neem je verantwoordelijkheid, draag je steentje bij en vraag hulp aan familie en vrienden.
maar ja, dat is mijn mening,
wens je veel wijsheid,
Brenda

Reageren

Natuurlijk begrijpen we jouw probleem. Het lijkt me ook zeker niet gemakkelijk.

Praat er samen over en luister vooral naar elkaars argumenten en elkaars gevoelens. Als je dat nu niet doet, kon je wel eens heel erg spijt krijgen later.

Inderdaad, wees volwassen en verantwoordelijk, en als het voor jou te zwaar is, vraag dan hulp, niets is menselijker dan hulp vragen voor jouw probleem!

Reageren

Hier kun je informatie vinden over abortus, voorlichting, het voorkomen van, hulpverlening, ervaringsdeskundigen, enz.

http://www.dokter.nl/forum/Latest/zoekresultaten.html?cx=004273263615267916737:ax7k-8yjeny&cof=FORID:11&q=abortus#1275

Reageren

Dankjewel voor al jullie adviezen.

Vanavond ga ik zowiezo naar mijn ex om hier over te praten en ik hoop dat we er allebei uit kunnen komen. Ik vind het erg zwaar te wennen aan het idee dat ik straks op mijn 21e al vader ben. Daar zou ik graag toch nog minimaal 5 jaar mee wachten. Weet alleen niet goed hoe ik het nieuws aan mijn ouders moet brengen als mijn ex en ik niet besluiten voor een abortus. Daar zie ik zwaar tegenop.
Maar ik zal eerst eens kijken wat er uit vanavond komt.

R.

Reageren

Wat een vervelende situatie voor je. Ik kan je niet direct helpen. Maar wens je wel sterkte toe.

Ik wou even zeggen dat een abortus wel overkomelijk is in het leven. Zoals alle ellende wat in een mensen leven kan gebeuren. Het gaat er om hoe je moeilijke situaties met pijn en verdriet kunt hanteren. Er zijn veel mensen die dat niet kunnen omdat ze niet weten hoe er mee om te gaan en blijven verbittert in hun verdriet hangen.

Je hoort vaak, een kind verliezen is het ergste wat er is. Ik weet het niet, een dwarslaesie krijgen lijkt me niet gemakkelijker.
Ik ken iemand die haar kind heeft verloren waar ze zielsveel van hield. Zij is erover heen gekomen. En heeft er vrede in gevonden. Dat is nu net de kunst van het hele leven. Met dankbaarheid en een glimlach kan zij terugkijken naar het verleden en de toekomst ziet zij vol vertrouwen tegemoet. Ik wil maar zeggen… Het bewijs dat het kan. Liefde is loslaten.

Alles is overkomelijk als je maar weet hoe je situaties kunt hanteren. En als je dat niet weet kun je er voor kiezen je leven lang in dat verdriet te blijven hangen of er voor kiezen om het te gaan leren hanteren zodat je het achter je kunt laten.

Groetjes Lara.

Reageren

Mooi gesproken Lara…

Reageren

ik vind dat je niet mag zeggen dat abortis het beste is. het is haar lichaam en kindje ook van jouw. jullie kunnen hulp zoeken en het oplossen hoe je dit gaat doen. succes

Reageren

Ik ben in principe tegen abortus. Niet omdat ik gelovig ben of om andere redenen die ik niet zou kunnen beargumenteren, maar omdat ik weet uit ervaring hoe pijnlijk het kan zijn als je onder druk een abortus laat doen.
Je vriendin is ook jong, en voor haar is het ook een grote beslissing in haar leven. Als je met haar gevreeen hebt, wees nu dan ook een steun voor haar zodat ook zij een evenwichtige en zelfstandige keuze kan maken. Wees er voor elkaar want inderdaad heb jij het ook niet makkelijk. Heel veel sterkte en ik hoop dat jullie er samen uitkomen!

Reageren

Jeetje, het is niet niks.

Ik snap het van beide kanten. Voor een vrouw/jonge meid is het idd niet niks, maar ik snap dat het voor de man ook niet makkelijk is.
Vooral als je wel de verantwoordelijkheid hebt genomen een condoom te gebruiken!

Om als jonge vent, nog volop in de studie en bezig het leven te ontdekken en in de liefde nog op zoek naar het type vrouw dat bij je past, om dan al geconfronteerd te worden met het idee misschien vader te worden. En vervolgens dan ook nog die vader te ZIJN. En dan ook zo’n start: het kindje krijgen met iemand met wie je niet meer samen bent. Je bent voor de rest van je leven aan elkaar gebonden.

Het verhaal van Lara vind ik wel erg mooi. Het kan, je kan een abortus overwinnen. Het is idd net hoe je omgaat met stress en spanning in je leven. Ik heb een miskraam gehad, weliswaar iets anders dan een abortus, maar ik heb het ook achter me kunnen laten. Ik heb intussen een wolk van een dochter, maar ben niet meer verdrietig om het kindje dat er ook had kunnen zijn.

Het is gewoon belangrijk om de communicatie met elkaar in ieder geval open te houden en met respect elkaars argumenten aan te horen. Jullie hebben nog tijd (die ondertussen wel door tikt uiteraard). Maak deze zaak nu de hoogste prioriteit in je leven en zet de zaken op een rijtje met elkaar. Kijk naar de diverse scenario’s: als het kindje komt en zij stopt met haar studie wat dan? Of ze gaat door en jij ook? Hoe ziet het er dan uit? Etc etc.

Als jullie dan de keus maken tot abortus of er voor gaan, dan heb je zo goed mogelijk gewerkt aan het maken van die keuze (al kan je het nooit 100% weten natuurlijk). Misschien, als jullie het kindje laten komen, zeg je wel: jeetje, het is niet ideaal, we zijn niet meer samen, maar we redden het om dit kind in harmonie te laten opgroeien en wat ben ik VERZOT op hem/haar! En moet je er niet aan denken dat het er niet geweest zou zijn. Dat kan!

Volg je gevoel en gebruik je verstand!!!!
Denk je dat het onmogelijk wordt, dat het niet te overzien zal zijn, wil je uberhaupt kinderen in je leven?? Zet alles samen op een rij.

En maak je niet te druk om je ouders of de rest van je omgeving. Het gaat om JOUW leven en als jij een keuze maakt (samen met haar), dan is dat jouw/jullie keuze. Dit maakt je sterkt. Met alles in je leven gaat het zo en zal het de rest van je leven ook zo gaan. Je moet echt, wars van wat de omgeving vindt, altijd je eigen ding blijven doen en niet afhankelijk zijn van status, opinie, de maatschappij en de regeltjes over wat ‘hoort’ en ‘zou moeten’.

Heel veel succes knul!!!!! Het is niet makkelijk, het raakt zo de kern van het leven om zo’n keuze te maken.
En ik ken je natuurlijk niet, maar het feit dat je al op zo’n forum de mening vraagt van mensen. Je bent er toch op een goede manier mee bezig en ik denk dat je ook een hele goede vader zult zijn (zegt m’n gevoel). Echt, sommige mensen, hoe jong ook, kunnen het aan! En weet je.. this is life. Ik heb zelf ook ondervonden dat het leven soms dingen voor je in petto heeft waar je niet op staat te wachten. Maar hoe ga je ermee om? Ik zat ook in een zware relatiedip (na 11 jaar) en raakte per ongeluk zwanger. We hebben het kindje laten komen en de liefde tussen ons was groot genoeg en heeft zoveel verdieping gebracht. Soms lijkt eerst iets een enorm obstakel, maar brengt het uiteindelijk zoveel moois op je pad.

Heel veel succes!!!!!!

Reageren

ja ik zou alles er aan doen om haar het weg te laten hale mijn vriend heeft het zelfde als jij maar het kind is afgelope maandag geboren,.

dit brengt veel moeilijkheden met zich mee.

stel dat je dan een nieuwe vriendin heb die zal er ook heel erg mee gaan zitten. net als ik nu.

ik ben zelfs berijd bij mijn vriend te vertrekken als het moet niet in de kwade zin hou ziels veel van hem maar wil niet voor het kind gaan zorgen

ik ben zelf 17 jaar

ik wens je suc6 en sterkte toe

Reageren

Moet ik me dat zo voorstellen: nou meid, laat het maar weg halen want misschien kan mijn latere vriendin er niet tegen dat jij een kind hebt?
Tja, als je toekomstige vriendinnen (die je dan nog niet eens kent) er ook bij gaat betrekken wordt het wel heel erg moeilijk.
Als jij niet bereid bent zijn kind te accepteren, dan kun je ook maar beter geen relatie met hem aangaan. Ook al heb je er nu mee te maken, de beslissing van haar om het kind te houden ging buiten jou om. Jij bent in een bestaande situatie terecht gekomen en je moet nu voor jezelf nagaan of je ermee kunt leven.
Ik wens jou ook sterkte en wijsheid toe!

Reageren

Hey meisje van 17,

je zegt dat wel erg makkelijk.
Jij kiest voor een jongen die een kindje bij een ander heeft verwekt. Dat kind hoort er vanaf nu af aan ook bij. Het klopt, jij bent niet de moeder, maar je kan het kind niet negeren. Besef je wel wat dat met het kind gaat doen? Het gevoel krijgen: ‘ik ben niet gewenst’?
Ik ken wel van die gemene stiefmoeders. Het sprookje van Assepoester is er 1 van. Gelukkig liep dat goed af.

Ga bij je vriend weg als je het niet aan kan. Hij is beter gebaat bij een vriendin die zulke dingen in het leven wel aankan.
Kijk naar de Xander de Buisonje. Die heeft een zoontje en heeft een nieuwe vriendin die schijnbaar ook zwanger is. Zij accepteert ook het kind van haar vriend. En zo zijn er meer vrouwen. Maar okee. die zijn misschien wat ouder en volwassener.

Maar om te reageren van: ‘zorg dat je ex het laat weghalen, want anders krijgt je toekomstige vriendin er problemen mee’. Dat is echt een ondoordachte reactie! Weet je wel wat je zegt? Het klinkt erg egoistisch. Misschien treft die jongen wel een kei van een meid met een ontzettend groot hart waarin ook plaats is voor een kind dat niet van haar is! Dat is pas ONVOORWAARDELIJKE liefde. Liefde zonder dat er voorwaarden aan vast hangen (in plaats van: ik hou van jou als jij geen kind bij een ander verwekt, ik hou van jou als jij je zus en zo gedraagt, ik hou van jou als..). Nee, hou je van iemand met alles erop en eraan??

Misschien is jouw vriend nu in deze voor hem moeilijke periode wel beter gebaat bij een vriendin die hem onvoorwaardelijk steunt en hem niet alvast laat weten dat zij er niet voor het kind zal zijn.

Reageren