Breuk die ik niet kan aanvaarden

Hallo allemaal

Ik lees veel relatiebreuken met spijt achteraf en ik hoop dat jullie me kunnen helpen.

Na een holebi relatie van 6 jaar heeft mijn partner me plots verlaten omdat ze twijfelt door haar geaardheid. Eerst twijfelde ze 1-2 weken en nu is het 2-3 weken. En het ergste is dat het goed ging tussen ons. Zelfs nu een maand later als ik iets probeer op te merken kan ik nog niet de vinger op de wonde leggen dat het slecht ging tussen ons! Dan was het die reden dat het gedaan was en dan weer wat anders, de redenen was telkens wat anders. Een tunnelvisie van haar en alles wat ik zei was niet juist want enkel haar mening telt en mensen die haar gelijk geven mogen in haar buurt komen.

Plots kwam de aap uit de mouw dat ze beginnen twijfelen is door een jongen op haar werk(wat ze eerlijk heeft verteld) waar ze na drie dagen al van plan was om mee af te spreken en na een week al verliefd was en ze hoort me geen verantwoording af te leggen zegt ze (waar is het respect ?) en nu zit ze op een roze wolk met deze jongen en heeft ze al vermoedelijk een relatie een maand dat we uit elkaar zijn.

Ze houdt van mij en ziet me graag maar ze ziet geen toekomst in mij zegt ze. Ging het slecht tussen ons? Neen! Ze zei zelf dat het goed ging tussen ons (een jaar geleden zijn we ook uit elkaar gegaan omdat ik haar slecht behandelde en wat dus zeer terecht was! Ook omdat ik twijfelde aan onze relatie maar zodra het gedaan was besefte wat ik wou en dat was zij!) ik heb voor haar gevochten en ik vroeg haar af en toe of ze spijt had van haar keuze waarop haar repliek meteen neen was en dat ze gelukkig was. Ze kon nog voor het uit was verliefd naar me kijken en zeggen: ik kan zo genieten van u om u gewoon bezig te zien.

het ging nu nog goed tussen ons maar ze haalt er geen voldoening uit! (Neen ze was gewoon verliefd op een ander) ze gaat zelfs op vakantie met deze persoon die wij samen geboekt hebben en als ik met haar spreek herken ik haar zelfs niet! Alsof de duivel in haar is gekropen.
Dit alles doet me zo’n pijn en ik ben er kapot van omdat ik na vorig jaar beseft heb dat ze mijn ware is. Iedereen viel uit de lucht toen dit nieuws bekend raakte. Het eerste wat in mij opkwam toen ze mij dit verkondigde was dat het niet klopte (tenslotte ken ik haar ook goed en geloof ik nog steeds niet dat ze bij een jongen hoort) en dat we nog wel samen horen.
Ik vraag me af zou het een bevlieging zijn of zou ze plots echt in een keer hetero geworden zijn!?
Ik weet niet goed hoe hier mee om te gaan en ik wil nu rust nemen maar ik krijg haar niet uit mijn hoofd. Ik sta machteloos tegen een derde partij en ik stel niets voor voor haar. Ze behandelt me als een vreemde en doet net alsof zes jaar niets voorstelt.. Ik kan dit niet begrijpen.