Ik ben op mijn 12e verkracht door mijn leraar

Ik ben nu 30 en ik weet helemaal niet waarom maar het zit opeens mijn relatie in de weg

Ik ben al 10 jaar samen met mijn man en we hebben 2 kinderen.

Ik heb opeens moeite met sex, en dat is niet fijn in onze relatie

Ik heb mijn man ongeveer 4 jaar terug verteld wat er gebeurd is ( alleen dat het gebeurd is niet in details) maar we hebben er daarna nooit meer over gesproken ik merk dat hij dat niet wil waarschijnlijk moeilijk vind.

Ik merk dat ik er de laatste tijd veel aan denk ik probeer het te verdringen maar heb er gewoon moeite mee.

Ik weet niet zo goed wat ik hier mee moet om dit op te lossen het er over gaan hebben vind ik niet een optie omdat ik niet als die persoon over wil komen die er telkens weer over moet beginnen en me als slachtoffer wil gedragen.

Heeft iemand tips voor mij hoe nu verder?

Dat is heel vervelend voor jullie. Erg dat je dit hebt moeten doormaken.
Ik denk dat het toch verstandig is, om hier met een psycholoog over te praten.
Met slachtoffergedrag heeft dat niets te maken. Het gaat dan ook niet zo zeer om te praten over dat wat er gebeurd is, maar hoe je ermee om kunt gaan zodat het geen belemmering vormt.

Reageren

Dat is heel ingrijpend als iemand zoiets bij je doet. Zelf niet meegemaakt maar wel andere dingen. Als je toen geen hulp hebt gehad blijft het gewoon in je systeem zitten. Beste is om inderdaad hulp te zoeken, bij iemand die je vertrouwt en ik denk in dit geval het beste een vrouw lijkt me en iemand met wat levenservaring. Ben zelf niet zo van alleen maar praten en heb vorig jaar na een ongeluk ook emdr gehad; dit kan helpen om de lading van het probleem te verminderen. Je hebt dan nog wel de herinnering maar niet meer zo’n sterke emotie erbij.
En een slachtoffer, dat niet zozeer maar zo iemand had een zwakke plek bij je ontdekt. Daar kan een hulpverlener ook bij helpen. Een probleem ontkennen zorgt er eerder voor dat het blijft bestaan en als je er aan werkt zal het eerder verminderen.
Succes erbij.

Reageren

Bedankt voor de antwoorden.

Ik heb het verder nooit aan iemand verteld en ook geen hulp bij gehad

Ik vind hulp zoeken moeilijke stap geen positieve ervaring mee vroeger toen ik 9 was hulp gekregen voor overlijden vader maar dat was een drama.

Maar ik ga het toch nog eens overwegen omdat zo doorgaan ook geen optie is.

Reageren