ik ben een 15 jarige jongen en in ben al 3 jaar lang verliefd op een meisje dat ik via school heb leren kennen we zijn goed bevriend. Ik probeerde en probeer dit gevoel te negeren omdat ik bang ben dat ze weigert en ik denk dat onze vriendschap dan awkward wordt. Dit jaar zit ze weer bij mij in de klas en het gevoel wordt weer sterker maar ik durf het gewoon niet te vertellen omdat ik mijzelf niet goed genoeg vind voor haar ik denk de hele tijd aan haar alleen mijn nicht weer het want haar vertel ik altijd alles ik weet niet goed wat ik moet doen want ik ben nooit eerder verliefd geweest en ik heb ook nooit eerder een relatie gehad en

heeft iemand goed advies voor mij

Als ik het goed begrijp wil je je niet uitspreken omdat je bang bent dat de vriendschap dan verloren kan gaan. Maar zo doorgaan als nu heeft ook weinig zin. Waarom vraag je haar niet mee om wat leuke dingen te doen. Zodat je meer van jezelf laat zien en dan merk je vanzelf of ze jou ook leuk of interessant vindt. En andersom natuurlijk.

Verliefdheden zijn mooi, maar je moet ze kunnen doorgronden. Mensen die op elkaar verliefd zijn vinden zowat alles leuk van elkaar, maar wat is daar van over als deze roes is uitgewerkt? Als dat weinig tot niets is komt het besef: wat heb ik toch in hem of haar al die tijd gezien?

Versterk de vriendschap en mocht je uitspreken dat je verkering met haar wilt, dan kan het best zijn dat ze in eerste instantie nee zegt. Soms is dat een definitief nee, maar het komt ook voor dat het een verdedigingsmechanisme is. Dat ze er eerst even over moet denken, want je kunt haar daarmee overvallen.

Nou, succes ermee en hopelijk kan er wat duidelijkheid ontstaan. Met heimelijk op iemand verliefd zijn schiet je uiteindelijk niet veel op. En zorg voor zelfrespect. Niemand is perfect, maar jezelf of iemand anders niet goed genoeg vinden is misplaatst. Het gaat om een goed en eerlijk hart, niet om kunstjes en uiterlijk vertoon.

Reageren