Beste medemensen, voor andere mensen wil ik (21 jaar oud) spermadonor worden. Alleen de laatste keer dat ik voor het eerst een proefdonatie moest gaan doen, kwam ik na een uur aftrekken nog NIET klaar. Uiteindelijk moest ik opgeven. Als reden waarom ik NIET klaar kon komen, vertelde ik tegen de spermabank dat het moeilijk klaar komen waarschijnlijk door de antidepressiva komt. Ik beloofde tegenover de spermabank met de antidepressiva te stoppen. Maar er is nog een reden waarom ik weet dat ik zeer, moeilijk klaar kon gaan komen en dat is iets wat ik de spermabank bewust NIET vertelde: Ik neem om de maand een depot tegen een psychose. En dat al meer dan twee jaar lang!
Voordat ik überhaupt helemaal met de antipsychotica kan gaan stoppen, vertelde de spermabank tegen mij dat ik pas over een half haar weer een proefdonatie bij hun mag gaan doen, als ze dat goed vinden. Maar over een half haar wil ik graag NIET meer bij mijn ouders gaan wonen en als dat zover is, moet ik forensisch begeleid gaan wonen. Als ik forensisch begeleid ga wonen, weet ik 100% zeker dat ik NIET even naar de vertrouwde spermabank kan gaan, waar ik eerder een proefdonatie had gedaan.

Hoe nu verder?

Voorlopig geen donor worden willen

Reageren

Waar slaat deze reactie op? Wat moet ik er überhaupt mee?

Reageren

Mag ik vragen waarom je er zo’n punt van maakt om persé donor te willen worden?
Om te beginnen vind ik dat je het niet kunt maken om achter te houden dat je antipsychotica neemt.
Want ik zou me heel goed voorstellen dat dit een reden is waarom je als donor geweigerd zou kunnen worden.
Er zijn stellen,waarvan een partner psychische problemen heeft,die bewust kiezen kinderloos te blijven,omdat ze niet het risico willen lopen hun kinderen te belasten met wat ze zelf doormaken.
Andere stellen kiezen er voor wel kinderen te krijgen en weten waar ze aan beginnen en dat er een kans bestaat dat hun kinderen ook dergelijke klachten krijgen.
En ik ken gezinnen waarop dat een enorme impact heeft.
Als jij als donor dergelijke informatie bewust achter houdt,geef je mensen die keuze niet.
Persoonlijk vind ik dat je dat niet kunt maken.
Dus wat dat betreft ben ik het eens met bovenstaande reactie: voorlopig zou je geen donor moeten willen worden!

Reageren

“Waar slaat deze reactie op? Wat moet ik er überhaupt mee?”

 

Je geeft zelf in je reactie een heleboel redenen waarom je nu geen donor kunt worden. En als je met de medicatie stopt moet je een half jaar wachten maar dan wil je uit huis zijn en moet je dan begeleid gaan wonen. En dan kun je ook weer niet donor zijn geef je zelf aan.

Wat je dus met mijn reactie moet:

Moeten niets, maar wel eens even goed nadenken over wat je zelf schrijft.  Je kunt zo namelijk helemaal geen donor worden. En dat is niet vervelend bedoeld, maar wel de realiteit.  Je hebt ernstige psychische problemen. Ik zou me dan eerst afvragen of ik überhaupt donor zou willen worden

Reageren