Goededag,

Ik ben een vrouw van 29 jaar en heb al geruime tijd last van mijn ribbenkast, dit voelde ik in principe alleen maar als ik op mijn rug zeg maar aan de onderkant van mijn ribbenkast drukt aan beide kanten een vreselijke pijn….of als ik jeuk heb daar in de buurt en ik krab dan voel ik napijn heel vreemd….
Nu voel ik het sinds gisteren dus ook als ik gewoon rustig zit niet vreselijke pijn (heb wel een zeer hoge pijngrens) maar ik voel het wel
Ik voel soms ook een beetje raar gevoel in mijn onderbuik geen pijn ofzo….en heb wel eens eerder een urineweginfectie gehad, alleen dit keer heb ik geen pijn bij het plassen, geen troebele urine of wat dan ook iemand enig idee wat het kan zijn?

Morgen ga ik naar de huisarts heb al een afspraak staan.

Ook voel ik dan soms wat steken in mijn borst en dan niet bij mijn hart ofzo want voel soms in beide borsten weet dus niet of dit verband houdt vandaar dat ik het maar even opschrijf
Daar ik dan twijfel of het wel mijn nieren zijn want ik voel soms ook een beetje drukpijn ter hogte van mijn longen zeg maar
Geen last van ademhaling geen last met hoesten of wat dan ook.

Sorry als het misschien wat wirwarrig overkomt…

Hyperventilatie?

Reageren

Pijn in de ribben kan worden veroorzaakt door een verkramping van de ademhalingsspieren die de borstkas laten bewegen en die tussen de ribben zitten. Gewone spierpijn dus.

Ben je al bij de huisarts geweest? Wat was de diagnose?

Reageren

Ik ben idd naar de huisarts geweest.
Het blijkt hyperventilatie te zijn, dit door bepaalde spanningen afgelopen tijden.
Ik krijg hiervoor ademhalingstherapie in combinatie met fysio.
De steken in de borst komt doordat ik dus voorover ga zitten of ingedoken met mijn schouders naar beneden. dus ook op mijn zithouding gaan letten.
Gelukkig niets ernstig aan hart of longen zo te horen.

Ik heb ook nog krampen in mijn buik hiervoor is uitgebreid bloedonderzoek gedaan en krijg ik dinsdag de uitslag van ik zal jullie dan laten weten wat daar uit is gekomen.

Bedankt!

Reageren

Lekkere boswandelingen maken als het allemaal een beetje te druk wordt en nadenken hoe je je agenda wat beter kunt structureren zodat je minder snel buiten adem raakt van alle drukte. En vraag je ook eens af of het wel echt is wat je wilt waar je allemaal zo je best voor doet. je bent nou nog jong en je kunt nu nog gemakkelijk een andere levenspad opzoeken, dus denk er zeker over na.

Reageren

De spanningen kreeg ik doordat mijn zusje 1 jaar jonger dan mij en tevens mijn beste vriendin, is geveld door kanker en een grote kwaadaardige tumor in haar lichaam heeft zitten dit is de 2e keer dat ze het heeft.

Mijn bloedonderzoek is inmiddels gisteren binnengekomen, mijn t4 is te laag, mijn bezinking te hoog, mijn CRP te hoog en nog meer dingen die afwijken en sommige die juist te laag zijn.
Ook een vitamine D3 tekort daarvoor krijg ik dus pilletjes.
Bloed wijst uit dat er ergens een infectie in mijn lichaam zit -dat zal dus de steken in mijn buik kunnen verklaren- morgenmiddag moet ik naar de huisarts die wilde me toch nog even zien op het spreekuur, ik ben erg zenuwachtig….
Dit is namelijk niet de eerstse keer dat mijn bloed afwijkt dit loopt al twee jaar zo en het enige wat hielp wat talloze antibiotica en infuus.
Ze wisten nooit wat ik had alleen dat het in mijn bloed niet pluis zat hopelijk komen ze daar nu wel achter

Als het beestje maar een naam heeft…..

Reageren

Dat is vreselijk. Toch zul je een manier moeten vinden ermee om te gaan. En dat is een er belangrijk punt dat je met de huisarts kunt bespreken.
Ik ben ook benieuwd wat er uit de uitslagen komt en wat de huisarts hiervan vindt. Wil je dat laten weten?

Vooral sterkte gewenst.

Reageren

Ik ga samen met mijn zusje naar een praatgroep voor kankerpatienten en lotgenoten broer zus kinderen noem maar op.
Dit heeft mijn huisarts geregeld erg lief.

Straks moet ik naar de huisarts dan laat ik het je wel even weten hoe het is gegaan qua bloeduitslagen en wat we er aan gaan doen.

Reageren

Wat dapper van je. Het lijkt me een zware periode in je leven die niet iedereen meemaakt. Ik kan mij voorstellen dat je je soms eenzaam en alleen voelt, of begrijpen je vriendinnen je wel goed als je met ze over de situatie spreekt? Maar misschien heb je er wel niet altijd behoefte aan om ermee bezig te zijn en wil je het juist ook van je af kunnen zetten; jouw leven gaat tenslotte door, al zal het er heel anders uitzien dan je gedacht had. Ik hoop dat je in de groep steun, begrip maar ook erkenning kunt krijgen voor jou gevoelens, ook als ze soms niet zo positief zijn voor anderen, want ook jouw boosheid, teleustelling en verdriet zijn echte gevoelens die misschien niet leuk zijn om aan anderen te vertellen, ze mogen wel gehoord worden want als ze er zijn, zijn ze echt en passen ze nu bij jou. Wat een moeilijke fase in je leven… Ik hoop dat je soms kleine lichtpuntjes blijft zien en kunt blijven genieten van de kleine dingen die altijd zo vanzelfsprekend waren. Afscheid nemen is zo zwaar en zo eenzaam, ik hoop dat je iemand hebt om je gevoelens mee te delen.
Neem anders een schriftje en schrijf een dagboekje voor jezelf, met jouw eerlijke eigen gedachten en draag dat bij je, gewoon voor jezelf. Nogmaals alle sterkte gewenst in deze fase die je hopelijk wijzer en sterker uitkomt.

Maarten

Reageren

Hoi ik ben 11 jaar oud en ik heb pijn aan mijn ribbenkast al een paar dagen ik weet echt niet waarom help!!!

Reageren

Groeipijn?

Reageren

Ik heb precies dezelfde klachten, hoe is het met jouw klachten afgelopen?

Heleen

Reageren