Hoi iedereen,

Ik heb al een paar maanden de volgende klachten:

– Vaak moeten plassen (ook ’s nachts meerdere malen uit bed moeten).

– Plotseling opkomende drang en dan ook opeens heel nodig moeten.

– Zwakke straal, variërend van een redelijk normale straal (soms) tot een klein straaltje (heel vaak) of slechts wat gedruppel (soms).

– Achteraf niet echt uitgeplast zijn en een halfuur/uur later weer opnieuw naar de WC moeten.

– Bij opwinding ontstaat een bobbel achter de balzak (prostaat)?

– Bij orgasme soms geen ejaculaat of slechts een kleine hoeveelheid.

Ik ben 25 jaar en heb een lichte vorm van autisme, hierdoor heb ik veel last van sociale angsten die op hun beurt weer voor lichamelijke klachten zorgen zoals een te hoge spierspanning en schouderklachten. Een paar jaar geleden heb ik om die reden ook een hele tijd pijn bij het plassen gehad wegens een te hoge bekkenbodemspanning, deze klachten zijn inmiddels verminderd, maar nog wel aanwezig. In die tijd heb ik daarvoor ook een urineonderzoek, prostaatonderzoek en CT-scan gehad, die allen niets uitwezen.

Voor de huidige klachten ben ik inmiddels naar de huisarts geweest: deze heeft mij detrusitol voorgeschreven om mijn blaas te ontspannen, mijn prostaat onderzocht en tweemaal mijn urine getest, wederom alles zonder resultaat.

Binnenkort moet ik weer bij de huisarts terugkomen en dan zal hij mij waarschijnlijk gaan doorverwijzen naar een uroloog. Het probleem is alleen: ik ben panisch voor alles wat met ziekenhuizen te maken heeft en bij de uroloog wachten mij mogelijk zaken als urodynamisch onderzoek en andere pijnlijke, beschamende en/of enge onderzoeken, om nog maar te zwijgen over de kans op een operatie of ander potentieël horrorscenario. En dat terwijl het waarschijnlijk alleen maar aan een te hoge spierspanning en teveel stress is te wijten. (hopelijk dan toch!)

Kort samengevat: weet iemand wat ik zou kunnen hebben en wat mij eventueel te wachten staat bij een doorverwijzing naar de uroloog?

Je hebt een lastig probleem waarvoor menig psycholoog een standaard behandeling voor heeft. Laat je eerst doormeten door de uroloog en verzeker je ervan dat het geen lichamelijke oorzaak heeft. Tja, en in onze blote billen voor de dokter staan heeft die arts die dag al 20 keer gehad, dus hij zal niet zo staan te kijken van jouw bijzondere klokkenspel. One in a million.

Jouw autisme zoals je zelf aangeeft heeft er weinig mee te maken. Eerder een te sterke focus op je slagwerk, je kunt je afvragen waarom je zo geobsedeerd bent met je plasser.

Reageren

Dit heeft niks te maken met een “obsessie voor mijn plasser”: die plasklachten zijn echt en bovendien ontiegelijk irritant omdat ik er ’s nachts soms drie keer achter elkaar uit moet. Als je mijn probleem niet serieus neemt hoef je niet per se te reageren hoor, het is niet verplicht of zo.

Ik noemde mijn autisme als mogelijke oorzaak omdat ik daardoor sterke sociale angsten ervaar en ontzettend snel in de stress schiet, waardoor mijn spierspanning veel te hoog is: ik heb hierdoor in het verleden wel vaker lichamelijke klachten gehad, waaronder dus pijn bij het plassen en een pijnlijke schouder. Daardoor vermoed ik dat spanning een deel van het probleem kan zijn.

Dat die uroloog wel vaker iemands klokkenspel ziet weet ik ook wel; mijn probleem is vooral dat ik doodsbang ben voor ziekenhuizen en ik het risico loop op enge onderzoeken zoals een urodynamisch onderzoek. Google het maar eens voor de grap, dan begrijp je misschien waarom ik daar zo tegenop zie. Ik ken iemand die het heeft gehad en volgens hem is het erg pijnlijk.

Reageren

Beste Frits, het was mijn bedoeling het allemaal wat luchtiger te brengen dan dat jij het opneemt. Blijkbaar is de toon van mijn bericht te luchtig geweest en voel je je beledigd. Dit is niet mijn bedoeling geweest.

Een urodynamisch onderzoek is vervelend maar geen open-hart-chrirugie, en inderdaad ook geen pleistertje plakken, maar je kunt je hiervoor onnodig druk maken of begrip vragen bij de betreffende behandelende verpleegkundigen die het onderzoek zullen begeleiden. Meld daar jouw angst en vraag of zij er rekening mee kunnen houden.

Iedereen is bang en angstig, je kunt daar jezelf aan ophangen als zou het bij een autist ernstiger zijn. Met alle respect, je kunt jezelf patiënt voelen en jezelf patiënt maken.

Ik vind dat je het wel wat luchtiger kunt zien, maar als je dat niet wilt en wilt vasthouden aan de ernst van jouw probleem, dan wens ik je ook sterkte en succes.

Reageren

Neuropsychologische plasklachten zijn met medicatie te behandelen, maar psychotherapie kan een structurelere bijdrage leveren. Hierbij dient aandacht gegeven te worden aan de psychiatrische problematiek van het autisme en psychologische ondersteuning voor de angst. Een cognitieve benadering kan helpen.

U kunt dit met de uroloog bespreken, de uroloog kan u eventueel bijstaan bij een juiste verwijzing.

Beterschap.

Reageren

Hallo Frits,

Ik zie dat er weinig mensen begrip hebben voor het autisme gebeuren. Dat is niet kwaad bedoeld. Maar je loopt tegen veel onbegrip op. Je zit nu met een medische aandoening waar naar gekeken moet worden.
Ik neem aan dat je huisarts weet dat jij een autist bent. Dan weet hij hij ook mag ik aannemen dat je anders in elkaar steekt dan andere mensen. Jij moet je kunnen voorbereiden op wat er komen gaat. Anders neem eens kontakt op met de poli van urologie en vertel van je autisme. Dat je panisch kunt worden, omdat je alles maar moet laten gebeuren. Wij hebben zelf een dochter met pdd-nos waarbij ik haar ook niet zonder voorbereiding naar een arts krijg. Een heel normale reaktie en laat je goed informeren. Sterkte

Reageren

@ Marius: Die neuropsychologische plasklachten die je noemt zijn naar mijn idee waarschijnlijk ook de oorzaak; ik ben natuurlijk geen dokter, maar bijna elke lichamelijke klacht die ik tot nu toe heb gehad, hing samen met angsten, stress en een te hoge spierspanning.

@ Maarten: Sorry als ik je bericht inderdaad verkeerd opnam; het kwam op mij over als “Autisme-gerelateerde angsten hebben er niets mee te maken, je bent gewoon teveel gefixeerd op je jongeheer.”

Artsen die rekening houden met je angst heb ik nog maar weinig meegemaakt, de meesten hebben zo’n instelling van: “Hup, niet aanstellen en erin met die slang/naald/enz.” Het is vast ook belachelijk dat ik zo bang ben, maar ik kan er niets aan doen. Ik ben iemand die liever met een klacht blijft rondlopen dan dat ik een afspraak maak in het ziekenhuis en daarna wekenlang slapeloze nachten ga hebben over wat mij daar te wachten staat. Bij mij zijn die angsten namelijk zeer sterk: ik weet rationeel wel dat die angst meestal niet nodig is, maar ik krijg het automatisch. Ik word er lichamelijk ziek van, krijg het ijskoud, moet overgeven, enzovoort. Vandaar dat ik er zo erg tegenop zie.

Maar weet iemand welke onderzoeken ik bij de uroloog kan krijgen en wat mij daar verder te wachten staat? Als ik van tevoren weet wat mij te wachten staat ben ik alvast een beetje voorbereid en is de angst minder, want nu gaat mijn fantasie met me op de loop.

En heeft iemand weleens zo’n urodynamisch onderzoek gehad?

Reageren

@ Kroon: sorry, ik zie je berichtje nu pas. Veel mensen hebben niets met autisme te maken in het dagelijks leven en daardoor weten ze misschien niet wat voor enorme (vaak irrationele) angsten daarbij komen kijken. Dat neem ik hen ook niet kwalijk hoor, het is maar goed ook dat de meeste mensen dat niet hebben. Ik ben ook absoluut niet zielig of zo hoor; er zijn mensen die het erger hebben getroffen.

Maar ja; ik zie er normaal uit, heb een normaal verstand en ben een grote kerel van in de twintig, dus dan komt het heel aanstellerig over als je bij de dokter zenuwachtig zit te wezen en met een zacht stemmetje vraagt of het pijn zal doen. Maar ik kan er niets tegen beginnen: zodra ik het ziekenhuis binnenstap schiet ik volkomen in de stress. Daarom zie ik er ook heel erg tegenop om met wat voor klacht dan ook bij een dokter aan te kloppen.

Veel succes met je dochter trouwens. Ik weet niet hoe oud ze is, maar naarmate je ouder wordt gaat het wel steeds beter hoor. (Kun je nagaan hoe erg ik vroeger was 😉

Reageren

Dit vond ik op het internet. Sterkte trouwens want bang zijn lijkt me heel naar voor je. En als je er meer van weet ben je misschien minder bang.

Urodynamisch onderzoek is een onderzoek naar de functie van de lage urinewegen. Het is een inwendig onderzoek. Door middel van dunne slangetjes die ingebracht worden via de plasbuis en endeldarm kunnen metingen verricht worden van de blaasinhoud, de blaasdruk, de afsluiting van de blaas, het eventuele urineverlies, de uitstroomsnelheid van de urine en de spanning in de bekkenbodemspieren.
Het onderzoek duurt ongeveer 30 tot 45 minuten.
Voor het onderzoek is thuis geen speciale voorbereiding nodig. Het onderzoek vind poliklinisch plaats en wordt meestal uitgevoerd door een verpleegkundige van de behandelpoli urologie in aanwezigheid van de uroloog.
Voor het onderzoek moet u uitplassen op het toilet. Het onderzoek vindt in principe in zittende houding plaats, waarbij u op een soort toilet gezeten bent of eventueel liggend op een speciale onderzoekstafel.
De verpleegkundige brengt een dun slangetje via de plasbuis in de blaas. Via deze katheter wordt eventuele urine dat nog in blaas zat afgenomen en de hoeveelheid gemeten. Vervolgens wordt deze katheter verwijderd en krijgt u een dun meetkathetertje via de plasbuis in de blaas ingebracht. Deze meet tijdens het onderzoek de druk in de blaas en in de plasbuis.Een andere katheter wordt via de anus, een klein stukje, in de endeldarm gebracht, voor meting van de druk. Het inbrengen van de slangetjes is niet pijnlijk maar kan wel een onaangenaam gevoel geven. De slangetjes worden op de huid vastgeplakt met pleisters, zodat deze op hun plaats blijven zitten gedurende het onderzoek. Op de billen rondom de anus worden enkele elektrodenplakkers bevestigd, waarmee de activiteit van de bekkenbodemspieren gemeten wordt.
Via het slangetje in de blaas wordt de blaas gevuld met steriel water. Tijdens het vullen wordt door de computer de druk in de blaas gemeten en via de drukkatheter in de endeldarm de druk in de buik. Zodra u de eerste aandrang voelt om te plassen moet u dit aangeven. Tijdens het onderzoek wordt u meermalen verzocht om te hoesten of te persen. Dit is met name van belang bij patienten met ongewild urineverlies. De blaas wordt verder gevuld, totdat u aangeeft dat u sterke drang tot plassen hebt en de plas niet meer op kunt houden. Dan wordt het vullen gestopt.
Als de verpleegkundige het zegt mag u uitplassen langs het slangetje in de blaas. De afsluiting van de blaas wordt bepaald door de blaaskatheter langzaam uit de blaas terug te trekken naar buiten toe. Daarna worden de slangetjes en de plakkers verwijderd en is het onderzoek afgelopen.
Na het onderzoek kan u vrijwel direct naar huis. Gebruik van eigen auto of openbaar vervoer is geen probleem.
U kunt op de dag van het onderzoek last hebben een pijnlijk en branderig gevoel tijdens het plassen. Tevens kan een verhoogde plasdrang aanwezig zijn. Dit komt, omdat de plasbuis geïrriteerd is door de slangetjes. Bij sommige patiënten kunnen bovengenoemde klachten enkele dagen aanwezig blijven. Dit is niet verontrustend. In enkele gevallen treedt bloedverlies op via de plasbuis. Het is raadzaam na het onderzoek extra te drinken.

Het is trouwens helemaal niet raar om te zeggen dat je bang bent, dan zullen ze je alles goed uitleggen en er nog meer rekening mee houden.
Dat slangetje in je penis is even een raar gevoel en kan een beetje pijn doen, bijvoorbeeld als een schaafwondje maar dan natuurlijk wel op een rotplek, je piemel.

Reageren

Hier heb je nog wat plaatjes en het verhaal van het onderzoek:

http://www.urolog.nl/urolog/php/patients.php?doc=fol_urodynamisch-onderzoek&&lng=nl

Reageren

Bedankt! Als ik het zo lees is het niet iets om naar uit te kijken, maar nu weet ik in ieder geval wel wat mij ongeveer te wachten kan staan.

Ik ben nog wel benieuwd of er hier mensen zijn die soortgelijke klachten hebben (gehad) en/of mensen die ervaring hebben met onderzoeken bij de uroloog.
Groetjes,

Frits

Reageren

Lees ook:

Te vaak plassen
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/128437-te-vaak-plassen.html

Extreem veel plassen
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/128183-extreem-veel-plassen.html

Reageren

Lees ook:

Te vaak plassen
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/128437-te-vaak-plassen.html

Vaak plassen en geen blaasontsteking
http://www.dokter.nl/forum/Kinderen/164483-vaak-plassen-en-geen-blaasontsteking.html

Plassen, hoe vaak?
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/210992-Plassen-hoe-vaak.html

Vermoeid, veel plassen, hoofdpijn?
http://www.dokter.nl/forum/Vermoeidheid/204632-vermoeid-veel-plassen-hoofdpijn.html

Extreem veel plassen
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/128183-extreem-veel-plassen.html

Veel plassen vooral snachts en dorst
http://www.dokter.nl/forum/Diabetes/173255-Veel-plassen-vooral-snachts-en-dorst.html

Ontzettend vaak plassen
http://www.dokter.nl/forum/Kinderen/163669-ontzettend-vaak-plassen.html

Migraine en vaak plassen?
http://www.dokter.nl/forum/Hersenen-zenuwen/70146-Migraine-en-vaak-plassen.html

Vaak plassen, misselijk, honger
http://www.dokter.nl/forum/Overige-onderwerpen/184573-Vaak-Plassen-Misselijk-Honger.html

Vaak plassen, afscheiding
http://www.dokter.nl/forum/Menstruatie/223953-vaak-plassen/afscheiding.html

Vaak plassen, sinds 5 dagen
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/127504-vaak-plassen.html

Veel plassen, buikklachten, duizelig
http://www.dokter.nl/forum/Vermoeidheid/174401-moe-duizelig-veel-plassen-en-regelmatig-buikklachten.html

Te vaak plassen, om de 5 min paar druppels
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/213625-te-vaak-plassen-om-de-5-min-paar-druppels.html

Veel plassen, niet uitgeplast
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/190395-veel-plassen.html

Veel plassen, al 4 jaar
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/201450-Veel-plassen.html

Veel plassen, 3x per uur
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/125877-veel-plassen.html

Vaak aandrang plassen
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/230656-aandrang-plassen.html

Vaak naar WC, donkere urine
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/125918-Heel-donkere-urine/-vaak-naar-de-wc.html

Vaak kleine beetjes plassen
http://www.dokter.nl/forum/Menstruatie/225984-Vaak-Kleine-beetjes-plassen.html

Dikwijls plassen, 63 jaar
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/127260-Dikwijls-plassen.html

Overactieve blaas
http://www.dokter.nl/forum/Nieren-blaas-urine/128656-overactieve-blaas.html

Reageren

Onze afdeling verricht wetenschappelijk onderzoek naar onder andere oorzaken van en behandelingsopties voor overactieve blaasklachten.

Mensen die van het overactieve blaas syndroom (OAB) last hebben, hebben klachten van plots sterke aandrang die gepaard kan gaan met ongewild urine verlies. Bovendien moeten ze vaak plassen.

Dit ziektebeeld komt volgens sommige recente onderzoeken in westerse wereld bij ongeveer 17 % van de algemene bevolking ouder dan 40 jaar voor.

Het doel van de verschillende onderzoeken is het vinden van nieuwe behandelingsmogelijkheden voor het overactieve blaas syndroom.

Lees verder op: http://www.ikmoetvaakplassen.nl

Reageren