Hallo,
Al sinds mijn geboorte peuter ik in mijn navel, nu niet zoveel meer als vroeger maar wel tijdens luie momenten van de dag en wanneer ik ga slapen. Mijn navel is dan ook ”los” zeg maar, al mijn hele leven (19 jaar lang). Ik vraag me nu ondertussen toch een beetje af of het schadelijk is, ik heb er nog nooit pijn of klachten van gehad verder, maar ik ben bang dat het misschien gevolgen heeft voor als ik over een tijdje zwanger wil worden. Hopelijk kan iemand mij meer vertellen, alvast bedankt!

Peuteren aan je navel is in ieder geval niet goed. Je navel is zoals je weet een restant van de navelstreng. Na de geboorte wordt de navelstreng afgeknipt en komt er een klemmetje op het stompje. dat vergroeid en vormt uiteindelijk de navel. Door voortdurend te pulken zou de vergroeiing open kunnen gaan. Er ontstaan dan ontstekingen of infecties. Hij zou bij een zwangerschap open kunnen breken. Dus niet meer pulken.

Reageren

Ja, het enige punt is dat mijn navel dus al ”los” is, waarmee ik bedoel dat ik het kan bewegen en het er een beetje uit kan laten gaan (niet echt los eruit halen natuurlijk, maar het is in ieder geval niet vastgegroeid zoals bij de meeste mensen, omdat ik na mijn geboorte al heb zitten pulken).Ik weet dat het een beetje raar klinkt, maar hopelijk begrijp je het toch een beetje wat ik bedoel. Heeft iemand enig idee of het uberhaupt nog vast kan groeien en hoelang dat dan ongeveer zou duren?

Reageren

Dat is moeilijk te zeggen. Hangt dus een beetje af van de toestand van je navel. Ga eens langs bij de huisarts en laat er naar kijken.

Reageren

Ik heb precies het zelfde als jouw! Ben je inmiddels al naareen huisarst geweest? Zoja, wat werder veteld?

Reageren

Hele late reactie, maar nee, ik ben nog niet geweest. Jij? Ik ben heel benieuwd

Reageren

Weer een late reactie! Ik ben ook nog niet geweest. Ik ben inmiddels wel in verwachting. Tot nu toe ervaar ik geen problemen. Toch even een berichtje voor het geval je over een jaar weer eens kijkt.

Reageren

Ik peuter heel erg soms in mijn nafel is dat erg

Reageren

Het is in ieder geval niet goed. Je kunt een behoorlijke infectie oplopen.

Reageren

Oh grappig, ik dacht dat ik de enige was die dat deed. Ik weet ook niet waar het vandaan komt, maar bij mij is het ook al zo lang ik me kan herinneren. Ik was benieuwd of meerdere mensen dit deden, maar ik blijk dus niet de enige te zijn.

Reageren

Ben erg benieuwd hoe het verlopen is met de zwangerschap en het navel peuteren. Hopelijk alles goed gegaan?

En is het nog ter sprake gekomen met de dokter? Zo te zien zijn we met een klein aantal mensen die hier wel benieuwd naar zien/kleine zorgen maken.. 😉

Reageren

Hi, ben ik weer 😉

De zwangerschap goed verlopen! Ik heb geen klachten gehad rondom mijn navel. In het begin probeerde ik wel op te letten met het pulken.

Ook nu de kleine er is geen klachten en pulk ik eigenlijk nog steeds?. Ik merk ook dat ik meer pulk rondom mijn mensturatie. Is dat ook iets van jullie op valt?

Grappige is dat mijn kindje precies de zelfde navel heeft. Het zit ook “los” en ze kan het eruit halen. Erfelijk? Ik hoop dat zij er vanaf blijft.

Wellicht weer tot over een jaar ;).

 

Reageren

Ik ben ook een navel pulker daarom heeft mijn moeder mn navel ingeduwd toen ik klein was en ik pulk er nog steets aan vooral bij zenuwen of spanning hihi

Reageren

Hallo,

Leuk om te lezen, dat er nog meer navelpeuteraars zijn…
Ik ben 50 jaar oud en doe dit ook al mijn hele leven…
Heb geprobeerd het af te leren, maar dit was onmogelijk…het is een MOET…
Nu vraag ik mij af, waarom doen wij dit?
Hebben jullie enig idee? Het is misschien een rare vraag, maar misschien komt het ergens vandaan…rustgevend, stress, fijn, hechting moeder…
Het i toch een soort tik…net als nagelbijten en haarkouwen, alleen zijn die dingen makkelijk af te leren…

Benieuwd naar jullie antwoord…

Reageren

Hallo allemaal,

Wat interessant om jullie berichtjes te lezen. Al zolang ik me kan herinneren peuter ik ook in mijn navel. Vandaag dacht ik ineens, laat ik is op google kijken of anderen dit ik ook doen. Ja dus…
Het valt mij op dat ik dit vooral doe bij lichte spanning, zenuwen en stress. Meestal in het negatieve (onrust), maar ook als er iets leuks spannends of nieuws gaat gebeuren. Ik denk dat het sowieso ergens vandaan komt en dat het een bepaalde rust of troost geeft. Een afleiding van…
Een mechanisme wat in de kindertijd is ontwikkeld en nu nog doorwerkt. Interessant allemaal…

Reageren