Nu, na 9 maanden na het stoppen van Venlafaxine, heb ik mijn laatste restverschijnsel van het gebruik onder controle. Juiste voeding speelt hier een grote rol, natuurlijk. Maar het grootste deel zit tussen ‘de oren’. Hiermee wil ik aangeven dat je het zelf oplossen kunt.

Het laatste restverschijnsel was Tinitus, die behoorlijk heftig begon te worden.

Ineens had ik van de week het kwartje. Tijdens het luisteren naar de vogels, wat ik graag doe, had ik hier het meeste hinder van. ‘Fluiten’ dus. Aangezien bij mij de Tinitus zich ook uitte in fluiten, en ik op een gegeven moment een punt bereikt had, zo van; nu is het klaar, ben ik gaan zitten in een stille ruimte. Ik begon te fluiten. Eerst met een lage toon, die ik steeds hoger maakte. Zo kon ik mezelf te toon aannemen zoals de tinitus in mijn oren klonk. Ik bemerkte dat dit het eerst heel erg deed versterken. Ik dacht; fluit door. En tot mijn opluchting, en stiekem zoals ik verwachtte (afspraak met mezelf), werd het eerst vele malen heftiger. Maar ineens werd het minder. ‘Het kwartje was gevallen’. En ik voor het eerst in lange tijd weer eens echt ‘in contact met mezelf’.

Zoals ik al zei, zorgen antidepressiva voor tekorten aan diverse vitaminen, mineralen en andere stoffen in je lichaam, waaronder Q10, vitamine B en magnesium. Ook remmen ze, doordat ze knoeien met de serotonineheropname, voor een verminderde aanmaak van melatonine. Melatonine wordt immers aangemaakt uit serotonine. Bij tinnitus spelen vaak ook tekorten aan diverse voedingsstoffen en een tekort aan serotonine. Overigens is contact met de natuur ook goed voor je.

Reageren