Ik heb de meeste pech die iemand maar kan hebben betreft een klaplong volgens mij,
ik heb 6 keer een klaplong gehad (3x rechts, 3x links )

de eerste keer dacht ik dat ik een koudje had gekregen. een steek in mijn borst en rug, kortademig.
dit was op een zaterdag in de kroeg. de dag erna ben ik gewoon op de fiets gestapt met een stekende pijn,
ik besloot om maandag toch maar even naar de dokter te gaan, deze hoorde wat suis in mijn longen en stuurde me voor controle foto naar het ziekenhuis.
hier vertelde ze me dat het een klaplong was. ik schrok enorm, maar aangezien hij weer zo goed als aanlag besloten ze om me gewoon weer naar huis te sturen.

1 maand later kreeg ik aan dezelfde long weer een klaplong, dit gebeurde toen ik weer in de kroeg stond, ik ben met de taxi naar het ziekenhuis gegaan en moest daar een nacht blijven,
de volgende morgen mocht ik niet eten of drinken want ik zou geopereerd worden.

Doormiddel van kleine sneetjes die ze in mijn borstwand hadden gemaakt zou mijn long weer gaan plakken met litteken weefsel ( dit is sterker en de kans dat je er nog een krijgt is minimaal 90/10 ongeveer), ik heb hier gelukkig niet veel van gevoeld, alleen die zelfde pijn van de klaplong nog een beetje. maar gelukkig hebben ze voldoende pijnstillers in het ziekenhuis.

na 4 dagen hier te hebben gelegen mocht de drain er eindelijk uit, ik was blij en dacht naar huis te mogen!

op het moment dat ze de drain eruit haalde zoog mijn long weer lucht naar binnen via het gat waar de drain in zat, ik beschuldigde de arts hiervan onwetend dat dit altijd kan gebeuren maar BIJNA nooit.
hier heb ik naderhand nog mijn excuses voor aangeboden omdat het oneerlijk van mij was.

er moest een nieuwe drain geplaatst worden omdat mijn long weer helemaal ingeklapt was, en kon dus weer een aantal dagen blijven.

nu wederom kon de drain er weer uit, maar dit keer was ik bang.. ik voelde mezelf machteloos omdat het toch moest gebeuren en ik naar huis wou maar bang was dat het weer ging gebeuren.

gelukkig was het goed gegaan en kon ik na 2 uur na de controle foto naar huis.

ik moest 6 weken lang rustig aan doen en heb dit maar 2 weken gedaan, gelukkig heb ik geen last meer gehad van mijn long.

totdat naar 3 weken mijn andere long klapte,
ik zou de volgende dag naar mijn werk gaan maar besloot toch maar even naar het ziekenhuis te gaan want ik herkende het gevoel. en ja hoor weer een klaplong, gelukkig was deze minimaal en kon ik na een nacht met zuurstof blijven gewoon weer naar huis.

wel heb ik een soort van groeipijn in mijn arm gekregen die ongeveer 6 maanden aanhield,
ook kreeg ik korte steken op mijn borst.
hiervoor ben ik naar de dokter geweest en heb ik een hartfilmpje laten maken, deze was gelukkig goed.
Na 2 jaar zonder klaplong te hebben gezeten was het weer zo ver, ik zat thuis met wat vrienden en mijn vriendin gezellig een biertje te drinken en kreeg opeens een rare steek in mijn borst, een vreemde die ik nog niet herkende.

totdat deze doorschoot naar mijn rug.. nu wist ik dat het weer zo ver was en heb midden in de nacht de ambulance gebeld, wederom was de klaplong minimaal dat ik maar 1 dagje hoefde te blijven met zuurstof en gewoon weer naar huis kon.

3 weken later klapte mijn long weer.
ik ben naar het ziekenhuis gegaan en het was WEER minimaal..
ik hoefde maar weer een nachtje te blijven met zuurstof (dacht ik).

in deze nacht is de rest van mijn long ingeklapt
en moest dus geopereerd worden.
tijdens deze operatie hebben ze een stukje van mijn long afgehaald en mijn borstwand opgeruwd.
na bijna 2 weken nog steeds niet genezen te zijn en al 2 keer op de klem zijn geweest ( de klem gaat op de drain en bootst na alsof er geen drain in zit )
kon hij er weer af omdat mn long bleef inzakken…

ik voelde me hopeloos, verraden door mijn eigen lichaam, machteloos en had geen vertrouwen meer in mezelf, de doctoren of wie dan ook.

mijn long moest geplakt worden met talkpoeder wat ze via je drain naar binnen spuiten.
aangezien ik niet tegen de sterkste verdoving kan die je met een epidraal krijgt kan, hadden ze maar een minimale verdoving.

dit inspuiten van de talkpoeder deed ENORM veel pijn! gelukkig was het ergste maar voor een half uurtje, en werd het daarna alweer minder.

ze hebben me opnieuw op zuigen gezet ( dat ze valse lucht wegzuigen via de drain ) zodat mijn long goed tegen de wand kon aanliggen, deze bleef gelukkig aanliggen en kon de drain weer op waterslot,
na 2 dagen kon ik eindelijk weer op de klem!

om 12 u smiddags mocht de klem erop en om 6 uur kwamen ze een controle foto maken.
dit was gelukkig nog goed!
ik zou de nacht met de klem erop moeten slapen en als mijn long dan aan bleef liggen mocht de drain eruit.
ik dacht bij mezelf; wat kan er nou gebeuren als ik slaap?

valse lucht… dat gebeurde..

mijn long was weer ingezakt en
de artsen dachten dat mijn long nog steeds een klein gaatje had, maar ik denk dat mijn long valse lucht naar binnen zuigt naast mijn drain,
door voldoende vaseline op de insteek te smeren kan dit verkomen worden….

dit was gister, en ik lig hier morgen 3 weken…
wat er ook gebeurd, ik mag niet opgeven.

mijn vriendin en familie houden me op de been.
hoe depressief ik op sommige momenten ben kom ik er wel weer boven op.

het had erger kunnen zijn, bijvoorbeeld longkanker of iets anders ernstigs…
er zijn zat mensen die zoiets meemaken en ik denk dat die het veel zwaarder hebben.

mocht dit ooit bij een van jullie het geval zijn;
-Het komt goed!
-houd de moed hoog

Ik geloof in jullie!

gr. Nick

Ik ben trots op jou, dat je dit zo goed kunt beschrijven, want het is niet niks.
Het ene verhaal is het andere niet, sommige zijn er na een paar dagen al uit, en kunnen weer snel thuis uitzieken, voor jou is dit een enorme tegenvaller.
Vandaar ook respect voor je delen van dit verhaal.heel veel liefde licht en kracht om er snel weer boven op te komen, en heel snel weer lekker in je eigen bedje te mogen slapen. moeke xxxx

Reageren