Hallo Tandor, ik weet dat u een man bent die beschikt over een groot aantal kennis.
Vandaar dat mijn vraag ook aan u gericht is, Heb namelijk dringend advies nodig.
Misschien is er drugs in het spel misschien ook niet, die vraag kan ik niet beantwoorden.
Het gaat namelijk over de thuis situatie van mijn ouders, Mijn broertje heeft last van paranoide gedachtens,
Hij scheld iedereen uit, en beschuldigd iedereen van dingen die niet kloppen met de werkelijkheid.
Ik zelf sta nu op het punt mijn handen van hem af te trekken, omdat hij iedereen pijn doet.
Maar dit kan ik niet, want ik woon op mezelf en mijn moeder en haar vriend moeten voor hem zorgen, al is die wel 20 jaar. En ik besef dat als er geen oplossing komt, dit verkeerd kan aflopen. Hij toont geen enkele emotie met zijn uitingen, en overal zit wat achter. Dit kan lijken op een psychose of een schyzofrenie maar soms loopt hij bewust te liegen of ( mensen tegen elkaar op te zetten? ) waardoor ik me dan af vraag is het gewoon geen goed persoon. Maar als ik dan naar de rest kijk kom ik toch weer terug op de psychose/ scyzofrenie. Hij wil vaak ook niet eten van mij, of onze ouders. Hij denkt dat die vergiftigd word? Wij hebben er gewoon pijn van, want we willen hem helpen maar we blijven klappen incasseren figuurlijk er moet dus echt wwat gebeuren. Hij geloofd alleen zichzelf. Nu heb ik hem gezegd dat hij aan de anti psychoticatie moet of ik anders de contacten verbreek omdat ik vind dat het zo niet langer meer kan en als hij nog een klein beetje mens in zich heeft hij ook verandering wil zien. Zijn antwoord hierop is “jij bent gek”. Nu weet ik dat de zorg in nederland mooi gepresenteerd word, maar ook dit enkel een bedrijf is. Er zit niet al te veel inhoud in de goede zorg. Er kan dus pas wat gedaan worden als het te laat is, maar dit mag niet gebeuren! Wat denkt u tandor, wat kan ik als broer, en onze moeder doen? We willen hem alleen helpen, en willen niet dat het nog fouter afloopt. Hoor graag van u.
Groetjes,
( blijf liever annoniem )

Heel vervelend voor jullie, deze situatie. Maar ook voor je broer, als het een psychische aandoening is.

Voor mij heel moeilijk om daar iets over te zeggen omdat ik je broer niet ken. Zoals je het beschrijft, heeft hij in ieder geval hulp nodig. Of verslavingszorg als er sprake is van drugsgebruik of psychiatrische hulp. Probleem is, dat hij 20 jaar is. Hij zal dus zelf voor hulp moeten gaan. Het enige wat jullie kunnen doen is, op hem in blijven praten dat hij hulp moet zoeken omdat het zo niet langer kan. Daarnaast zou je moeder dit eens met de huisarts kunnen bespreken.

Reageren